ผู้ร่วงหล่น

    บทที่ 164 ดินแดนธาตุทอง.

    สิ้นสุดเสียงของทองเต๋า 12 สีได้มีมือสีดำด้านหลังจับทองเต๋า 12 สีเอาไว้อย่างแน่นหนา

    “เป็นไปได้สิ”

    เสียงของแจ๊คดังขึ้นด้านหลังทองเต๋า 12 สี สุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋ามีดวงตาส่องประกายขึ้นเล็กน้อย แจ๊คเห็นดังนั้นจึงหัวเราะขึ้น

    “เจ้าไม่กลัวตายหรือไง”

    เมื่อได้สิ้นเสียงแจ๊ค สุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าชะงักเล็กน้อย ทองเต๋า 12 สีสั่นสะเทือนในมือแจ๊คราวกับมันกำลังโกรธจนถึงขีดสุด

    “คุณ....คุณ”

    “อย่าพูดมากดีกว่าบางทีฉันอาจจะทำลายเจ้าไปก็ได้”

    ทองเต๋า 12 สีเงียบลงพร้อมกับพูดขึ้นว่า

    “คุณต้องการอะไร”

    “ฮ่า ๆ นายยังไม่รู้อีกหรือไง”

    แจ๊คหัวเราะขึ้นจากคำถามของทองเต๋า 12 สี สุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าตรงหน้าแจ๊คมีสายตาที่เยือกเย็นมากขึ้น ทำให้บรรยากาศหนาวเย็นลง

    ร่างกายของแจ๊คสั่นเล็กน้อยจากจิตสังหารของสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋า แต่เขาไม่ได้สนใจเมื่อคิดย้อนกลับไป

    ในตอนแรกของการปะทะกันระหว่างแจ๊คกับสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋า

    แขนขวาของแจ๊คแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ กระดูกหักหลายส่วน อวัยวะภายในเสียหายแจ๊คกระอักเลือดพร้อมกับกระเด็นไปด้านหลังอย่างรุนแรง แจ๊คคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าเขาไม่สามารถทำอะไรสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าได้

    อีกอย่างหนึ่งตรงบาดแผลของเขามีพลังลึกลับพลังที่จะแทรกเข้ามาภายในร่างกายเพื่อทำลายอวัยวะภายใน ชีพจร สมองและวิญญาณทำให้แจ๊คต้องลดพลังรักษาลง

    และใช้พลังทั้งหมดหยุดพลังลึกลับอันนั้นให้ได้กว่าจะหยุดพลังลึกลับได้เสร็จ แจ๊คพลังชีวิตภายในร่างกายของแจ๊คเกือบจะหมดตัว

    เลือดมีชีวิตได้ตายลงจากพลังลึกลับอันนี้

    “พลังลึกลับนี้คือเต๋าหมัด แน่ ๆ”

    สิ่งที่แจ๊คคิดว่าพลังลึกลับที่พยายามจะเข้ามาภายในร่างกายของเขาคือเต๋าหมัดจากสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋า ระหว่างที่แจ๊คกำลังคิดสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าได้ตวัดมือไล่ฝุ่นควันไปหมด

    ทำให้ตำแหน่งของแจ๊คถูกเปิดเผยให้เห็น แจ๊คเห็นท่าไม่ดีจึงคิดว่าจะหาทางออกจากสถานการณ์แบบนี้ไปได้ยังไง

    แจ๊คต้องกัดฟันเพื่อรอดจากสถานการณ์แบบนี้คือการแลกพลังชีวิตมาจากระบบผู้ร่วงหล่น สิ่งที่แจ๊คแลกมาคือหยดน้ำจากต้นไม้โลก

    ระหว่างที่กำลังแลกแจ๊คต้องพูดคุยเพื่อถ่วงเวลาฟื้นฟูตัวเอง หลังกินหยดน้ำจากต้นไม้โลกได้สำเร็จแจ๊คใช้วิชาฝังเข็มฟื้นฟูให้กับตนเอง

    เพราะร่างกายของเขาสาหัสมาก ถ้ารักษาตัวเองต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า20-50 วินาที ซึ่งมันไม่ทันแจ๊คจึงใช้วิชาฝังเข็มฟื้นฟูไปก่อนจะอัดอากาศสร้างเงาสีดำของตนเองมานอนแทนที่

    ก่อนจะเดินข้ามมิติไปด้านหลังทองเต๋า 12 สี ตอนที่ทองเต๋า 12 สีโจมตีมานั้นห่างจากตอนที่แจ๊คเดินข้ามมิติแค่ 0.1 วินาทีเท่านั้น

    หลังสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าโจมตีเงาปลอม ๆ ของแจ๊คได้สำเร็จ แจ๊คคิดว่าจะรอโอกาสที่ทองเต๋า 12 สีเก็บสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าไปก่อนถึงจะแสดงตัว

    แต่ใครจะไปคิดว่าทองเต๋า 12 สีมันมีสติปัญญาเหมือนกันเพราะมันไม่เห็นเลือดของแจ๊คทำให้ทองเต๋า 12 สีรู้ได้ทันทีว่าแจ๊คยังไม่ตาย

    เมื่อเห็นการแสดงออกของทองเต๋า 12 สีทำให้แจ๊คต้องจำใจแสดงตัวออกมาเพื่อจับตัวมันไม่งั้นจะไม่มีโอกาสอีก

    กลับมาที่ปัจจุบัน

    แจ๊คหัวเราะขึ้นท้าทายให้สุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าโจมตีเขา

    “เจ้าคิดว่าสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าของเจ้ากับมือของฉันอะไรจะรวดเร็วกว่ากัน”

    แจ๊คเห็นอาการสั่นเล็กน้อยจากทองเต๋า 12 สี ทำให้เขารู้ทันทีว่ามันกำลังโกรธแค้นแจ๊คแต่มันไม่สามารถทำอะไรเขาได้

    ทองเต๋า 12 สีกำลังโกรธแค้นอย่างที่แจ๊คคิดจริง ๆ เพราะทองเต๋า 12 สีเห็นการตอบสนองของแจ๊คจึงรู้ว่าถ้าสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าขยับ แจ๊คจะบดขยี้ร่างกายของทองเต๋า 12 สีทันที

    สิ่งหนึ่งที่ทองเต๋า 12 สีอยากจะด่าถึงบรรพบุรุษของแจ๊คคือ สิ่งที่รวดเร็วที่สุดในตอนนี้คือสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋าของมัน แต่คนแปลกหน้าตรงนี้พูดราวกับมันรวดเร็วกว่าสุดยอดผู้พิทักษ์ทองเต๋า

    ทองเต๋า 12 สีกำลังคิดหาวิธีที่จะรอดไปจากสถานการณ์แบบนี้ไปได้ มันไม่สามารถขยับร่างกายแก่นหลักของมันได้

    ไม่งั้นทองเต๋า 12 สีคงจะขยับร่างกายแก่นหลังหนีไปจากแจ๊คตั้งแต่ต่อสู้กัน ทองเต๋า 12 สีไม่คิดว่าจะมีวันที่มันต้องอับอายถึงขนานนี้เพราะคนอ่อนแอนี้

    ระหว่างที่ทองเต๋ากำลังสาปแช่งแจ๊คอยู่นั้น แจ๊คไม่ได้สนใจว่าทองเต๋า 12 สีกำลังคิดอะไรเพราะสิ่งที่แจ๊คต้องการคือให้ทองเต๋า 12 สีเหม่อลอย

    เพราะแจ๊คต้องการจะฆ่าทองเต๋า 12 สีให้ตายทีเดียว ถ้าแจ๊คฆ่าทองเต๋า 12 สีทันทีที่ปรากฏตัวทองเต๋า 12 สีจะบังคับให้สุดยอดผู้พิทักษ์มาฆ่าเขาทันทีโดยไม่ได้สนใจอะไร

    การให้โอกาสรอดกับทองเต๋า 12 สีนั้นทำให้มันคิดว่าแจ๊คต้องการสิ่งที่มันครอบครองอยู่แต่มันไม่รู้ว่าแจ๊คต้องการคือชีวิตของมัน

    แจ๊คอัดพลังชีวิตและธาตุไฟเข้าที่ฝ่ามือทันที ทำให้ฝ่ามือของเขามีสีแดงขึ้น

    ทองเต๋า 12 สีกำลังคิดหนักว่าจะรอดจากสถานการณ์แบบนี้ไปได้ยังไง สัมผัสถึงอุณหภูมิที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทองเต๋า 12 สีตกใจ

    “คุณกำลังจะทำอะไร”

    “ทำอะไรหรือ ก็จะหลอมเจ้ายังไงละ”

    “ไม่----------------!!!!”

    ทองเต๋า 12 สีรู้ถึงเจตนารมณ์ของแจ๊คแล้วว่าต้องการตัวทองเต๋า 12 สี ทำให้ทองเต๋า 12 สีเสียใจถ้ารู้แบบนี้คงจะสู้ตายแทนมานั่งคิดหาทางออก

    “คุณต้องการอะไร เต๋าในตอนนี้เป็นสิ่งที่คุณยังไม่สามารถใช้ได้”

    ทองเต๋า 12 สีรู้สึกไม่อยากยอมแพ้จึงพูดขึ้น แจ๊คที่กำลังตัดสินใจฆ่าทองเต๋า 12 สีชะงักลง ทองเต๋า 12 สีเห็นอาการของแจ๊คจึงรู้สึกดีใจก่อนจะพูดอีกครั้งหนึ่ง

    “คุณได้เต๋าไป มันจะไร้ประโยชน์เพราะคุณไม่สามารถดูดซับได้ ถ้าคุณไม่สามารถดูดซับเต๋าได้ 1 วันหลังจากที่เต๋าออกจากร่างกายของผม เต๋านั้นจะสลายหายไป”

    สีหน้าของแจ๊คบิดเบี้ยวกับคำพูดของทองเต๋า 12 สี เขาจึงถามหู่เสวียทันทีว่า

    “หู่เสวียเป็นความจริงอย่างที่ทองเต๋า 12 สีพูด”

    “ใช่”

    หู่เสวียตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว ทำให้แจ๊คสับสนเล็กน้อยก่อนเขาจะได้พูดอะไรหู่เสวียได้พูดอีกรอบหนึ่งคือ

    “ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะทำไม่ได้ แต่นายแค่กำจัดจิตสำนึกของทองเต๋า 12 สีพอและดูดซับทองเต๋า 12 สีไปเวลาที่นายต้องการดูดซับเต๋า นายก็สามารถดูดซับได้ตลอดเวลา”

    เมื่อแจ๊คได้ฟังดังนั้นจึงหัวเราะขึ้นพร้อมกับใส่พลังชีวิตและธาตุไฟเข้าไปในฝ่ามืออีก ทำให้ทองเต๋า 12 สีรู้สึกร้อนใจเป็นอย่างมาก

    “ฉันแค่ต้องการทองในร่างกายของเจ้า แต่เต๋านั้นฉันยังไม่สามารถดูดซับได้ในตอนนี้ แต่ในอนาคตฉันยังดูดซับได้”

    ทองเต๋า 12 สีได้ฟังดังนั้นรู้สึกตกใจเพราะมันนึกว่าจะสามารถหยุดแจ๊คได้แล้ว ทำให้ทองเต๋าสั่นอย่างรุนแรงพร้อมกับมีพลังงานอันมหาศาลในตัว

    สิ่งที่ทองเต๋า 12 สีทำทำให้แจ๊ครู้สึกตกใจเพราะแจ๊ครู้สึกว่าพลังในตัวทองเต๋า 12 สีกำลังพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ

    “ในเมื่อคุณต้องการฉัน ทำไมพวกเราไม่มาตายด้วยกันละ”

    เหงื่อจำนวนมากปรากฏขึ้นตรงหน้าผากของแจ๊คเมื่อเห็นการตัดสินใจของทองเต๋า 12 สีคือการระเบิดตัวเองไปพร้อมกับเขา สิ่งที่แจ๊คกลัวในตอนนี้คือสิ่งที่เขาทำมาตั้งหมดมันจะสูญเปล่า

    “เดียวก่อน ๆ เรามาพูดคุยกันก่อน”

    “ไม่ พวกเราจะไม่มีอะไรพูดคุยกันอีก”

    ทองเต๋า 12 สีตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะระเบิดตัวเองไปพร้อมกับแจ๊ค แจ๊ครู้สึกเสียใจที่เขาชะงักไปทำให้เสียเวลาอันดีงามไป

    “พวกเรามาพูดคุยกันก่อน ฉันต้องการแค่ทองภายในร่างกายของเจ้าเท่านั้น ไม่ได้เอาเต๋าไป”

    พลังอันมหาศาลภายในร่างกายทองเต๋า 12 สีหยุดลงแต่มันยังไม่ลดลง ทองเต๋า 12 สีชะงักเพราะมันก็ไม่อยากจะตายลงไป คราวนี้ทองเต๋า 12 สีระมัดระวังตัวเอง

    แจ๊คเห็นท่าทางของทองเต๋า 12 สีจึงมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเป็นปกติคราวนี้มันระมัดระวังตัวเองดี แจ๊คถอนหายใจคงได้แค่ธาตุทองเท่านั้น

    “ผมให้ได้แค่ 10 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น”

    เมื่อแจ๊คได้ยินดังนั้นจึงขมวดคิ้วขึ้นและตะโกนด่าทองเต๋า 12 สีไป

    “10 เปอร์เซ็นต์หรอ ฉันต้องการทั้งหมด ถ้าให้ไม่ได้ก็ตายไปซะ”

    ทองเต๋า 12 สีเงียบไปสักพักหนึ่งก่อนจะพูดขึ้นว่า

    “ตกลง แค่คุณไม่เอาเต๋าไปจากฉันพอ”

    แจ๊ครู้สึกแปลกใจนึกว่าจะมีอะไรมากกว่านี้อีก หรือว่าเขาเรียกร้องน้อยไประหว่างที่แจ๊คกำลังคิดทองเต๋า 12 สีตรงหน้าได้เรืองแสงขึ้นก่อนจะมีก้อนสีทองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นล้อมรอบตัวแจ๊ค

    แจ๊คเห็นดูเหมือนกับมันไม่ได้เป็นแค่ก้อนทองแต่เป็นดินแดนของทองคำทั้งหมดที่สวยงามระหว่างที่แจ๊คกำลังตกตะลึงกับภาพที่สวยงาม เขาได้ยินเสียงตกใจของหู่เสวีย

    “ดินแดนธาตุทอง”

    ภาพดินแดนทองที่แจ๊คเห็นได้ย่อส่วนลงมาเรื่อย ๆ ทำให้แจ๊คตกตะลึงกับการย่อส่วน การย่อส่วนเล็กลงเรื่อย ๆ จนกลายมาเป็นทองก้อนหนึ่งตรงหน้าแจ๊ค

    ส่วนทองเต๋า 12 สีหลังจากที่เสียสละทองทั้งหมดภายในตัวเอง ตอนนี้ร่างกายของมันไม่ได้ดูเหมือนก้อนหินธรรมดาก้อนหนึ่ง

    แต่เป็นศิลาที่มีอักขระอันแปลกประหลาดจำนวนมากกำลังวิ่งรอบตัวมัน ทำให้แจ๊ครู้สึกแปลกใจแค่มองเข้าไปในอักขระที่กำลังวิ่งอยู่ในร่างกายของทองเต๋า 12 สี

    แจ๊ครู้สึกปวดตาและหัวเป็นอย่างมากราวกับมีคนนับล้านกำลังทุบหัวเขาอยู่อย่างต่อเนื่อง

    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    ดวงตาของแจ๊คมีเลือดไหล แจ๊คกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดทองเต๋า 12 สีไม่แปลกใจกับสิ่งที่แจ๊คพบเจอเมื่อมองตนเอง

    ระหว่างที่แจ๊คกำลังกรีดร้องอยู่นั้น ทองเต๋า 12 สีได้โยนก้อนทองคำอันสวยงามมาให้แจ๊คพร้อมกับสั่งให้สุดยอดผู้พิทักษ์หยิบทองเต๋า 12 สีตรงหน้าแจ๊คและหายไปว่องไว

    ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................