หลังจากที่เก็บสัมภาระเสร็จ ก็ออกมาข้างนอกพลางกวาดสายตาสำรวจบ้านเรือนอย่างละเอียด ก่อนอื่นเลย ต้องรีบไปตามหาไอเทมแปลนก่อสร้างทั่วไป พูดจบก็เดินลงไปตามบันไดหินเก่าๆที่ทอดยาวลงไป บ้านที่ผมอยู่หลังนี้ค่อนข้างสูง บันไดทางลงโค้งประมาณ 90 องศา ทางเดินรายล้อมไปด้วยดอกไม้หลายชนิดบานสะพรั่ง ผู้คนทั้งหมดหันมาสนใจผมเล็กน้อย ขณะที่ลงมาถึงด้านล่าง ‘’ โอ้! จินอู! หลับสบายดีไหมล่ะ! ‘’ ชายชราร่างเล็กนั่งอยู่ที่โต๊ะใกล้กับหัวมุมราวบันได มัดผมดูเรียบร้อย กล่าวทักทายด้วยชื่อที่ผมคุ้นเคยเป็อย่างดี ตามข้อมูลที่เคยอ่านคร่าวๆ จินอูคือเด็กหนุ่มชาวเมืองธรรมดาๆ อายุ 15 ปี สูงราวๆ 160 เซนฯ ที่อาศัยอยู่ในอาณาจักรเรเวนคนเดียว เพราะสูญเสียผู้เป็พ่อจากเหตุการณ์มิติซ้อนทับเมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนนี้ผมรู้บทบาทของตัวเองในโลกนี้แล้ว
‘’ สวัสดีครับ คุณฮวังโด! ‘’
‘’ ฮ่าๆ อย่าลืมหาอะไรกินด้วยล่ะ ‘’
เขาพูดด้วยใบหน้ายิ้มๆ แล้วก็เดินจากไป ผมรู้จักเขาดีจากสมุดบันทึกในเกม บทบาทของตัวเองในโลกนี้ก็เช่นกัน ถึงแม้จะเพิ่งเคยเห็นตัวจริงของฮวังโดเป็ครั้งแรก แต่ขอยอมรับเลยว่าผมคิดไม่ถึงจริงๆ
ว่าชายชราคนนี้กลายเป็ 1 ใน 3 ภาคีราชสีห์เพลิง ในอนาคตได้ยังไง ไม่มีเื่ราวเขียนไว้ต่อจากนั้น ผมเดินต่อไปตามทางเดินทอดยาว ที่มุ่งหน้าสู่ใจกลางอาณาจักร ข้างทางเต็มไปด้วยแผงลอยขายของ บรรยากาศรอบๆดูคึกคัก พอได้ััที่นี่ด้วยตัวเอง อยู่ดีๆผมก็รู้สึกหดหู่ใจขึ้นมา ที่ทำพวกเขาตายไปเป็พันๆครั้ง เพราะปกป้องอาณาจักรไว้ไม่ได้
ผมเดินมานั่งอยู่ที่โต๊ะไม้สีน้ำตาลอ่อน ที่ตั้งอยู่ข้างน้ำพุสีขาวขนาดใหญ่กลางอาณาจักร ท่ามกลางผู้คนที่เดินพุกพล่าน ผมรู้ดีว่าไม่มีใครมองเห็นสิ่งนี้ จึงเปิดหน้าจอของระบบขึ้นมาดู ปิ้บ ปิ้บ ราวกับมันรู้ว่าคิดอะไรอยู่ รายการถูกสลับไปสองสามหน้าอย่างรวดเร็ว และหยุดอยู่หน้าต่าง ที่มีชื่อว่าข้อมูลทักษะ ในที่สุดผมก็ได้คำตอบจากเื่ที่สงสัยมาสักพัก
‘’ อา.. ก็เป็แค่ชาวเมืองทั่วไปนี่นะ ‘’ กรอบวงกลมที่ซ้อนภาพสีเทายาวลงมาเหมือนแผนภูมิ กำลังบ่งบอกว่ายังไม่ได้เรียนรู้สกิลหลายสิบอย่าง ข้อมูลพวกนี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย เพราะหากเล่นตามกฎของเกม ยังไงก็ไม่มีทางชนะ ผมลองมาหมดแล้ว.. แต่เหตุการณ์ภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อจากนี้ ถูกตั้งค่าให้มอนเตอร์เก่งเกินกว่าจะสู้ไหว เพื่อสร้างอิมแพค* ให้กับผู้เล่น ผมไม่มีทางยอมให้เื่นี้ได้เกิดขึ้นแน่ เพราะมันไม่ใช่เกมที่ผมจะเล่นยังไงก็ได้อีกต่อไปแล้ว
วันนี้ต้องรีบตามหามยองซู เพื่อเคลียร์ภารกิจเหล็กและไฟให้สำเร็จ จะได้เปลี่ยนสายอาชีพเป็ช่างตีเหล็ก ที่มีสายสกิลสำคัญอย่างก่อสร้างวัตถุ ขณะที่กำลังนั่งคิดอยู่นั้นเอง ท้องเล็กๆก็ส่งเสียงคราวญครางออกมาเบาๆ ผมจึงเงยหน้ามองไปรอบๆเพื่อมองหาร้านอาหาร แต่กลับเจอเหตุการณ์สำคัญในเกมเข้า ที่ข้างหน้าไกลๆมีชายวัยกลางคนยืนพิงเสาไฟสูบบุหรี่อยู่ เขาสวมเสื้อผ้าดูมีฐานะ ถึงจะเคยเห็นตัวจริงเป็ครั้งแรก แต่ผมกลับรู้จักเขาเป็อย่างดี แม้ว่าภายนอกจะดูเป็คุณลุงร่างผอมบาง ใบหน้ายิ้มแย้ม ชอบทักทายผู้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างเป็มิตรแต่ อีดงซอก แท้จริงแล้วเขาคือพ่อค้าทาส ในอาณาจักรเรเวน การที่เขามายืนอยู่ตรงนี้ในเวลาใกล้เที่ยง นั่นหมายถึงชายคนนี้กำลังยืนรอเกวียนม้าแน่นอน
‘’ หึๆ ‘’ เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้นในลำคอทันที การที่ผมมาตรงนี้ในเวลาประจวบเหมาะ ไม่ใช่เื่บังเอิญ เขาหันมาสบตากับผมเล็กน้อย แล้วเบือนหน้าหนีโดยไม่สงสัยอะไร เวลาผ่านไปราวๆสิบนาที ตรงตามที่ผมคิด ชายคนหนึ่งรูปร่างผอมสูง สวมหมวกปีกกว้างสีดำ เคลื่อนเกวียนม้าที่ด้านหลังถูกปิดทึบสนิทมาจอดตรงหน้าอีดงซอก เขาผ่านประตูเมืองเข้ามาได้โดยที่ไม่มีทหารยามสงสัย ไม่สิ.. ต้องพูดให้ชัดว่าพวกเขาไม่คิดสนใจต่างหาก เพราะถูกจ่ายค่าปิดปากเป็เงินจำนวนหนึ่ง อีดงซอกพูดคุยอะไรบางอย่าง กับชายที่นั่งอยู่บนเกวียนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แล้วเขาก็อ้อมไปขึ้นทางด้านหลัง แทนที่จะนั่งที่ว่างข้างๆ ทันทีเมื่อเขาปิดผ้าคลุม เกวียนม้าก็ถูกควบออกไปอย่างรวดเร็ว
‘’ดูเหมือนว่าจะกลับไปที่โรงเตี๊ยมสินะ ‘’ สิ่งที่เห็นเมื่อครู่ราวกับฉายซ้ำภาพในอดีต ที่เคยเห็นมาแล้วเป็สิบๆครั้งผมเฝ้ามองพวกเขาจากไปโดยไม่รีบร้อน อันที่จริงต้องรีบตามไปตอนนี้ แต่ถ้าไปทั้งๆที่ไม่มีไอเทม ‘’ ใบแปลงโฉม : พ่อค้าทาส (ชั่วคราว) ‘’ ก็เหมือนไปเสียเที่ยวเปล่าๆ ผู้คุ้มกันคงไม่ยอมให้ผ่านเข้าไป
อิมแพค*
ตั้งค่าให้มอนเตอร์เก่งเกินกว่าจะสู้ไหว เพื่อสร้างอิมแพค* ให้กับผู้เล่น
หมายถึง สร้างความรู้สึกให้กับผู้เล่น เช่น โกรธ เกลียด ยินดี