บทที่ 2
ปรึกษาหมอดู
เทียนิเจ๋อ พรานหนุ่มวัย 28 ปี เอกลักษณ์ของเขาคือความสุขุมเยือกเย็น แววตาคมสีดำขลับดูดุดันตลอดเวลา ร่างกายใหญ่โตเหมือนกระทิงป่าส่งเสริมให้เขาดูน่ายำเกรง แล้วน้ำเสียงราบเรียบไร้จังหวะจะโทน ยิ่งทำให้เขาดูเงียบขรึมไม่น่าคบหา
บุคลิกแบบนี้มันตัวร้ายในละครชัด ๆ
ความทรงจำของร่างเดิมค่อย ๆ ผุดขึ้นมาทีละน้อย เสี่ยวเฉิงจึงไม่กล้าขัดขืนอีก ก็แค่แบกไม่ใช่หรือไง ไม่ได้ทำอะไรเกินกว่านี้เสียหน่อย มองในแง่ดีเข้าไว้ เสี่ยวเฉิงจะได้ประหยัดแรง ร่างของผู้หญิงคนนี้ยิ่งผอมแห้งแรงน้อยอยู่ด้วย ลมพัดทีเดียวก็ปลิวแล้วมั้ง -...-’
เสี่ยวเฉิงใช้เวลานี้ทบทวนความทรงจำของร่างเดิมให้ชัดเจน เธอได้รู้ว่า อันที่จริงิเจ๋อซื้ออวี้หลิงมาจากป้าบุญธรรมเซียนซินได้เพียงสามวันเท่านั้นเอง งานหลักคือเลี้ยงเด็ก งานรองคือทำความสะอาดบ้าน เขาซื้อสาวน้อยมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
ในทางกลับกัน! เจินอวี้หลิงที่เพิ่งแตกเนื้อสาว ดันคิดอกุศลกับเ้านายของตัวเอง โถ่เอ๊ย!!! เป็หญิงรับใช้ที่รู้จักสงบเสงี่ยมเจียมตัวก็ดีอยู่แล้ว ไม่น่าหาทางปีนเตียงิเจ๋อเลย ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังให้โอกาสอวี้หลิงได้แก้ตัว แต่ไม่ลืมทิ้งทวนไว้ว่าถ้าทำตัวไม่เหมาะสมอีก เขาจะขายนางให้หอนางโลมในตลาดซะ
โอยยยย! ยิ่งร้ายก็ยิ่งมีเสน่ห์ ยิ่งขู่ก็ยิ่งน่าสนใจ
เจินอวี้หลิงหน้าด้านหนึ่งชุ่น คนเขาบอกไม่เอาก็ยังจะยัดเยียดให้ได้ ก็เพราะโง่แบบนี้ไงล่ะ ถึงได้โดนไอ้เฒ่าหัวล้านหลอกไปทำมิดีมิร้ายเข้าจนได้ แต่เวรกรรมก็สนองเร็วเหลือเกิน ยังไม่ทันสมหวังก็พาเจินอวี้หลิงไปเยี่ยมยมบาลเสียแล้ว จะเหลือก็แต่ไป๋เสี่ยวเฉิงนี่แหละที่ต้องมารับเคราะห์แทนนาง...
ไม่รู้ว่าไป๋เสี่ยวเฉิงเผลอไปลบหลู่เทพองค์ใดเข้า ถึงได้ส่งเธอมาที่นี่!
.
.
ไป๋เสี่ยวเฉิง เป็พนักงานออฟฟิศทั่ว ๆ ไป ชีวิตของเธอไม่มีอะไรโดดเด่นเป็พิเศษ
ก็เพราะไม่มีอะไรพิเศษนี่แหละ เลยต้องพึ่งดวง!
ไป๋เสี่ยวเฉิง คือตัวมัมแห่งวงการดูดวง สำนักไหนว่าเด็ด สำนักไหนว่าแม่นเธอไม่เคยพลาด หัวข้อสุดฮิตที่เธอฝังใจ ไม่ว่าไปดูดวงสำนักไหน จำต้องถามคำถามนี้ตลอด
“เนื้อคู่ของฉันเกิดหรือยัง??” >...