5 - ฝึกฝน ①
หากเป็เหมือนวันก่อนหน้าสิ่งแรกที่ต้องทำหลังตื่นนอน ชำระล้างร่างกาย ทานข้าวเช้า ออกมาจากโพรงไม้ก็คงฝึกฝนเวทย์และเพิ่มระดับการคราฟต่างๆของตนเองทว่าในเช้าตรู่ของวันนี้มีแขกพิเศษที่อย่างเดฟไกส์ซึ่งมั่นใจว่าเธอน่าจะได้เจอหลังจากนี้จนกลายเป็เพื่อนสนิทกันแน่นอน
“ข้านึกว่าเ้าจะนอนตื่นสายกว่านี้เสียอีกแต่ก็ดี ข้ามีของฝากมาให้” ไลแคนในร่างของเด็กหนุ่มชูขาของสัตว์ที่มีรูปร่างคล้ายกระต่ายแต่มีเขากวางตัวใหญ่อวบอ้วนที่เขาลงทุนไปล่ามาฝากให้แก่เธอ
“งืออ...”ขยี้ตาเล็กๆมองอีกฝ่าย เนื่องจากพึ่งตื่นนอนเลยทำให้ยังเบลอ “....Scana(ตรวจสอบ)”
> ทำการวิเคราะห์ • แจคกาโลป ระดับ S
> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : แจคกาโลป หรือ กระต่ายเขากวาง 1ในสัตว์ซึ่งถูกหมายหัวจากเหล่านักล่าและสัตว์เลี้ยงที่เหล่าจอมเวทย์หรือผู้ฝึกสัตว์้านำมาเลี้ยงเนื่องด้วยความเร็วของมันทำให้การจับตัวมันอยู่ในระดับยากสำหรับแจคกาโลปที่มีเขามันจะใช้เขาของมันขวิดใส่ผู้ล่าจนาเ็หนัก หรืออาจจะทำให้ตายได้
ลักษณะ :แจคกาโลปนั้นมีรูปร่างคล้ายกระต่ายและมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย มีเขากวางอยู่บนหัวแต่ใช่ว่าจะมีแค่เขากวางเท่านั้น บ้างก็มีแค่เขากลางหน้าผากแต่บ้างก็มีเขาพร้อมกับหูยาวๆที่กลายเป็ปีก
สถานที่ : อาศัยอยู่ในป่าลึกทั่วไปมักพบได้ใน่เช้าตรู่หรือใกล้ทะเลสาบ
ข้อมูลแนะนำ : น้ำนมของแจคกาโลปนั้นมีพลังในการรักษาโรคเรียกได้แถมเขาของมันนั้นสามารถนำมาบดเป็ยา เรียกได้ว่าเป็ยารักษาชั้นเลิศเลยทีเดียวตัวเนื้อของมันไม่ได้เหนียวเหมือนกระต่ายทั่วไป จะมีรสชาตินุ่มนวลละมุนลิ้น
“เห...กระต่ายหรอกเหรอ.........!! เดี๋ยว! เนื้อนี่นา!!! เนื้อออออ!!!“ตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้น ความง่วงที่มีหายไปฉับพลัน
เดฟไกส์ขำเล็กๆกับท่าทางของพริสทีนดูยังไงก็คงอยากกินเนื้อจริงๆ “งั้น... รับ!” ง้างมือเขวี้ยงแจคกาโลปไปหาเธอทันที!!
“ดะเดี๋ยวสิ! ว้ายๆๆๆๆ!! ว Wind•Nets!! (ตาข่ายลม)”
ฝุ่บ!!ร่างของแจคกาโลปถูกรับด้วยเวทย์ลมรวมตัวถักทอกันเป็ตาข่ายที่พริสทีนร่ายออกมาอย่างไม่ทันคิดหากร่ายไม่ทันเธอคงโดนมันทับเป็แน่ ถ้าเป็ตอนสาวคงไม่มีปัญหาแต่ตอนนี้เธออายุแค่10 ขวบเท่าจะไปมีแรงไหนมารับเ้ากระต่ายเขากวางตัวอ้อนใหญ่แบบนี้ไหวกันล่ะพริสทีนพอเห็นว่าปลอดภัยก็ทรุดลงไปนั่งกองกับพื้น ถอนหายใจโล่งอกในขณะที่เ้าคนโยนมาหัวเราะชอบใจก่อนนั่งลงบนพื้นหญ้านุ่ม
“นี่ไม่ตลกเลยนะเดฟ!!”
“โทษทีๆไม่คิดว่าจะใขนาดนั้นนี่นา”
“บู่ววว...”พองแก้มงอนๆมองอีกฝ่าย ก่อนสำรวจแจคกาโลปที่อยู่ในสภาพดี “จะว่าไป ให้ฉันแบบนี้จะดีเหรอ?ส่วนของเดฟล่ะ?”
“ไม่ต้องห่วงข้าแยกส่วนของข้ามาทานแล้ว ตามสบายเลย”
“จริงเหรอขอบคุณนะ!”
ในเมื่อมีเนื้อแล้วพริสทีนก็เริ่มลงมือใช้มีดหินเวทย์มนต์ในการแล่หนัง ถอดขน ตัดแบ่งเนื้อให้เท่าๆกันจากนั้นนำเนื้อไปเสียบไม้ที่เตรียมไว้ นำก้อนหินมาล้อวงและนำกิ่งไม้มาวางกองรวมกันก่อนจะใช้เวทย์ไฟแบบง่ายๆในการก่อกองไฟ ปักเนื้อเสียบไม้ไว้รอบๆแค่นั้นเป็อันเสร็จเรียบร้อย “ที่เหลือก็แค่รอล่ะนะ~”
>ได้รับ • เขากวางของแจคกาโลป 2 เขา
...เอ...จำได้ว่าเขานี่เอามาทำยาได้ งั้นเก็บไว้ก่อนดีกว่า... นำเขาเข้าไปเก็บในโพรงไม้ก่อนออกมาโดยพริสทีนไม่ทันสังเกต เดฟไกส์เอาแต่จ้องเธอไม่วางตา
“ดูเหมือนเ้าจะรู้จักวิธีทำอาหารมากกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก”
“แน่นอน!เื่ฝีมือการทำอาหารน่ะฉันมั่นใจเป็อันดับหนึ่งเลยล่ะ!” เธอหันมายิ้มหวานให้อีกฝ่ายด้วยความภาคภูมิใจเพราะชีวิตในอดีตสิ่งที่เธอทำได้ดีก็มีแค่เื่ทำอาหารกับการเล่นเกมเท่านั้น
“งั้นเหรอถ้ามีโอกาสข้าหวังว่าจะได้กินอาหารฝีมือเ้านะ”
“ถ้านายอยากกินฉันยินดีทำให้เลยล่ะ~”
“แบบนั้นก็เยี่ยมเลย...”
“ฮิๆ”
เมื่อเนื้อแจคกาโลปปิ้งสุกก็ทำการกัดเข้าไปคำใหญ่อย่างมีความสุขง่ำ! เนื้อย่างสดๆร้อนๆชุ่มน้ำหวานรสละมุนลิ้นอดใจไม่ไหวที่จะไม้ต่อไปขึ้นมากิน
> Skill ปลดล็อก ‘ความเร็ว’และ ‘ฝีเท้ากระต่าย’
“อื๋อ?ฝีเท้ากระต่าย?” ...ได้สกิลแปลกๆอะไรมาอีกล่ะเนี่ย?...
>ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : เป็ความสามารถในการะโ
“อย่างที่คิดไว้เลย...”เดฟท้าวคางมองอีกฝ่าย “เ้าน่ะ มีความสามารถในการตรวจสอบและดูดสกิลต่างๆของสิ่งที่กินเข้าไปหรือััสินะ?”
เฮือก!!“ทะ ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?” แอบเขยิบถอยห่างเล็กน้อยใพอควรที่อีกฝ่ายรู้ ทั้งๆที่ตนก็ไม่ได้บอกอะไรออกไป
“ก็เพราะว่าข้าเองก็เป็แบบนั้นไงล่ะแต่ข้ากับเ้าจะต่างกันในเื่สกิลที่ได้รับมาบางสกิลจากพวกสัตว์ที่ข้ากินเข้าไปมันจะถูกตัดออกหากมันไม่เข้ากับร่างกายของข้าน่ะ”
“ว้าว...งั้นก็เหมือนกับว่านายสามารถคัดเลือกสกิลที่ได้รับมาทั้งหมดได้น่ะสิ”
“ก็นะแล้วสกิลตอนนี้ของเ้ามีอะไรบ้างล่ะ ข้าจะได้ช่วยสอนให้ เพราะเท่าที่ดู....บางอย่างเ้าก็ไม่รู้สินะ?”
“แหะๆใช่แล้วล่ะ” เกาแก้มแก้เขิน ส่วนใหญ่ที่ตนรู้ก็เพราะไนกีช่วยอธิบาย “แล้ว...สอนยังไง?”
“อืม...ข้าคิดว่าคงได้แต่ช่วยอธิบายและสอนให้จากตรงนี้ล่ะนะไลแคนชั้นสูงอุตส่าห์จะสอนให้ อย่าเล่นตัวนักจะได้ไหมเนี่ย...?”
“ก็แหม...มันเกรงใจนี่ ถะ แถมยังไม่ไว้ใจนายเต็มร้อยด้วย”
พอได้ยินแบบนั้นเดฟไกส์ถอนหายใจเขาเองก็รู้ว่าพริสทีนคงไม่ยอมไว้ใจตนง่ายๆแน่ “....งั้นให้ข้าสาบานไหมล่ะ?”
“ไม่ต้องๆๆๆ!!ไม่ต้องถึงขั้นสาบานก็ได้!!” รีบห้ามปรามไว้ก่อน “เอ่อ.. สอนเื่เวทย์ให้ฉันก็ได้นะ”
“ถ้าเ้าว่าอย่างนั้นก็ได้แล้ว... เ้ามีเวทย์อะไรบ้างล่ะตอนนี้?”
“อืมมม...ก็น้ำ ลม แล้วก็ไฟน่ะ”
“ไปเรียนมาจากไหนล่ะนั่น?”เดฟหรี่ตามองอย่างไม่เข้าใจ ในเมื่อพริสทีนก็อยู่แต่ในเขตต้องห้ามไม่ได้ออกไปไหนแต่กลับใช้เวทย์ได้ถึง 3 ธาตุด้วยกัน
“ใช้การััถึงจิตน่ะ”
“........ัั?”
“อื้อ!แค่ัั!”
“ััเนี่ยนะ!!!!!!!!!!?”
“!!!”ยกมือปิดหูตัวเองแน่น “สะ เสียงดังอีกแล้วนะเดฟ...”
“!ขะ ขอโทษ เผลอไปหน่อย... แฮ่ม! ยกตัวอย่างให้ข้าดูหน่อยสิว่า 3ธาตุนั้นได้มายังไง”
“เอ...จำได้ว่าตอนนั้นทำใจให้สงบััถึงคลื่นน้ำ... สายลม.. ที่อยู่รอบกายตัวเองน่ะส่วนไฟได้มาจากการก่อไฟครั้งแรกด้วยการเอาไม้มาถูๆกันจนเกิดเป็ไฟขึ้นมาแล้วได้มาเลยน่ะแต่หลังจากนั้นก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้วล่ะ”
เด็กหนุ่มถึงกับเงียบไปสักพักใหญ่กับคำตอบที่ได้รับก่อนจะเริ่มยิ้มออก “.......แบบนี้ก็สอนง่ายเลยน่ะสิ...”
271
