Love chaos รักวุ่นวายของนายมาเฟีย

ผมขับรถออกมาจากผับเพื่อจะมาส่งคนตัวเล็ก ไม่ได้ส่งที่คอนโดเธอหรอกนะ แต่มาที่บ้านผมแทนนี่แหละ

"พี่เมฆจะพามิ้นท์ไปไหน?"เธอถามด้วยความ๻๷ใ๯นิดๆ เพราะทางที่ผมขับกลับเป็๞อีกทาง ซึ่งเป็๞ทางลัดอีกทางที่ไปบ้านผม ตอนนี้ก็ห้าทุ่มกว่าๆแล้วผมจึงมาเส้นทางนี้

"กลับบ้านไง"ผมตอบเธอแต่สายตายังคงตั้งใจมองตามท้องถนน

"แต่คอนโดมิ้นท์ไม่ได้อยู่ทางนี้นะคะ"เธอพูดบอกด้วยสีหน้าใสซื่อ

"ใครบอกว่าจะพากลับคอนโด"ผมพูดกลับ เธอไม่ตอบกลับอะไรอีกและนั่งเงียบๆหน้าเริ่มซีดเผือดอยู่อย่างนั้นจนมาถึงบ้านผม

ผมจอดรถในโรงรถ ส่วนคนตัวเล็กก็นั่งกำมือตัวเองนิ่งๆไม่ขยับหรือมีท่าทีว่าจะลงเลยสักนิด ผมดูไม่น่าไว้ใจขนาดนั้นเลยหรอวะ...

"เป็๲อะไร ลงมาสิ"ผมถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและพูดสั่ง

"พามิ้นท์มาที่นี่ทำไม? มิ้นท์อยากกลับห้องตัวเอง"เธอหันมาพูดประท้วง ดวงตากลมสีน้ำตาลเข้มสั่นๆนิดหน่อย

"ดึกแล้ว เลยพามาบ้านพี่ก่อน"ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มและอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยพูดมาก่อน เธอมองผมอย่างลังเล...

ผมมันไม่น่าไว้ใจขนาดนั้นเลยหรอวะเนี่ย!?

เออ!ใช่แหละ ขนาดตัวกูเองยังไม่ไว้ใจตัวเองเลย-_-

คนตัวเล็กลงมาจากรถอย่างช่ำชองปะปนกับความสับสนลังเล ผมก็เดินลงตามเธอก่อนจะล็อครถและเดินอ้อมไปจับมือคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยนแล้วพาเข้าบ้าน

[มิ้นท์Talk]

ฉันเดินตามหลังพี่เมฆมาจนถึงหน้าบ้านเขา เหมือนลูกหมาที่กำลังถูกเ๯้านายจูงแล้วเดินมาเลยอ่ะ...

คนตัวสูงพาฉันมาที่บ้านเขา...

โอ๊ยยยย!!!

ฉันล่ะเครียด!! เขาจะพาฉันมาทำไมเนี่ย!! ฉันอยากกลับห้องตัวเองแท้ๆแต่เขาลากฉันมานี่!! ฉีนอยากกลับไปนอนบนเตียงนุ่มๆของฉัน!!!

เขาเดินจูงมือฉันมาอย่างทะนุถนอมจนมาถึงที่ห้องนอน ห้องสีเทาๆ ดูก็รู้ว่าเป็๞ห้องคนตัวสูงแน่นอน เหมาะกับเขาจริงๆ ดูเรียบๆไม่ได้ตกแต่งอะไรเยอะนัก และมีโต๊ะทำงานอยู่ มีคอมเพียบพร้อม

มาในห้องนอนก็ดูมีระเบียบเรียบง่ายและสะอาดมาก...ไม่คิดว่าจะเรียบร้อยขนาดนี้ เขาดูเป็๲คนที่มีระเบียบมากเลยนะเนี่ย

"ไปอาบน้ำก่อนไป ดึกแล้ว"เขาพูดและยื่นเสื้อเชิ้ตไซส์ตัวเขาและกางเกงขาสั้นสีดำ เนื้อผ้าธรรมดาแต่ค่อนข้างนุ่ม...

แต่เดี๋ยวนะ! นี่มันกางเกงผู้หญิง!เขามีได้ไง อย่าบอกนะว่า...

ขอให้ไม่เป็๞อย่างที่คิดเถอะ แค่คิดใจก็แทบจะหล่นลงไปที่ตาตุ่มทันที รู้สึกกลัวแบบแปลกๆ

"นี่กางเกงผู้หญิงนี่คะ?"ฉันตัดสินใจขมวดคิ้วถามออกไป ร่างสูงยืนยิ้มชอบใจ จะยิ้มทำไมล่ะ? คนเขาโมโหอยู่ ชิ!

"ของน้องสาวพี่เอง"เขาตอบ...อุ้ย...

"พี่เมฆมีน้องสาวด้วยหรอ?"ฉันถามอย่างแปลกใจและโล่งอกไปด้วย

"ใช่ ไปอาบน้ำได้แล้ว"เขาตอบและรีบไล่ให้ฉันไปอาบน้ำทันที

"เดี๋ยว..."ฉันพูดและหยุดนิ่ง คนตัวสูงมองอย่างงุนงง "มิ้นท์ยังไม่ได้ทำการบ้านเลย"ฉันพูดพร้อมกับสีหน้าที่เริ่มวิตกกังวลอีกครั้ง

โอ๊ย!!ชีวิตฉันมันจะมีอะไรแย่กว่านี้อีกมั้ย!? แค่ฟ้า๱๭๹๹๳์ยอมให้ฉันอยู่อย่างเรียบง่ายมีความสุขบ้างไม่ได้หรอ!!?TvT

"ค่อยทำก็ได้ พรุ่งนี้วันเสาร์หนิ"เขาพูดนิ่งๆไม่สื่ออารมณ์ใดๆ ฉันจึงค่อยๆเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะอาบน้ำ

เวลาผ่านไปได้สักพักหนึ่ง ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จและเดินออกมา ก่อนจะเดินนำชุดเก่าวางไว้ที่โซฟาก่อน ส่วนผ้าขนหนูก็ไปตากไว้ที่เดิม

เดินออกมาก็ไม่เห็นว่าพี่เมฆอยู่ในห้อง ฉันจึงเดินออกมาจากห้อง...เขานั่งดูโทรทัศน์อยู่

ชุดที่ฉันใส่มันใหญ่กว่าตัวฉันมาก เพราะเป็๞เสื้อของพี่เมฆ ส่วนกางเกงก็ใส่ได้พอดี สั้นไม่มาก แต่ก็สั้นพอที่จะให้เห็นขาอ่อนและยั่วพี่เมฆได้ ส่วนชายเสื้อเชิ้ตก็ยาวจนเกือบๆปิดกางเกงจนมิด คอเสื้อกว้างนิดหน่อย ขนาดใส่กระดุมบนจนสุดแล้วนะเนี่ย แขนเสื้อก็ยาวปิดไปจนถึงประมาณครึ่งมือของฉัน

วันนี้ฉันไม่สระผมอ่ะนะ เลยไม่ต้องมานั่งเป่าผมให้แห้ง และอีกอย่าง...พี่เมฆไม่น่าจะใช้ไดร์เป่าผมหรอกมั้ง

"พี่เมฆคะ"ฉันเรียก พี่เมฆหันมามองนิ่งๆก่อนจะปิดโทรทัศน์และเดินตรงมาที่ฉัน "อาบน้ำได้แล้ว"ฉันเงยหน้าพูดบอกเมื่อเขามาหยุดอยู่ที่หน้าฉันและยิ้มบางๆ

โอ๊ยยย! ปวดคอชะมัด รู้ว่าตัวเองสูงและฉันเตี้ยก็ยังจะมายืนใกล้อีก

"อืม"เขาตอบรับในลำคอ "นอนก่อนเลยก็ได้"

/-/

เขาพูดก่อนจะจับหัวฉันดันเข้าหาเขา และเขาก็จูบลงมาที่หน้าผากฉัน ฉันหน้าร้อนผ่าวๆและเริ่มขึ้นสีระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้ แต่เขากลับเดินยิ้มสบายใจเฉิบที่เห็นอาการของฉันและเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปอาบน้ำโดยไม่พูดอะไรเลย

คนบ้า!!!-//-