ฉันมีเทเลพอร์ตสุดเจ๋ง(ทั้งเรื่องติดหัวใจแค่4ตอน)

ตอนที่50 วาร์ปไปดาวขยะ 2

“อืม ไม่แน่ใจ?” แกรี่7ขมวดคิ้วด้วยความงุนงงและสับสน

“คุณกำลังทำอะไรอยู่เหรอ?”หลิวเย่ถามในสิ่งที่สงสัยกับพฤติกรรมของเขา

“อ้อฉันมาหาสมบัติน่ะสิ!”แกรี่7พูดพลางยักไหล่เหมือนไม่แยแส

“สมบัติอะไร?” เขาถามด้วยเสียงตื่นเต้นเล็กน้อย

“นายไม่รู้อะไร?ฉันได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะหนึ่งในสิบของดาวเนฟเลยนะพวกนี้มันสามารถเอาไปใช้งานต่อได้โดยที่ฉันไม่ต้องเสียเอ็นเอสเลยสักนิด” แกรี่7 พูดพลางส่งสายตาเจ้าเล่ห์

“เอ็นเอสคืออะไร?” หลิวเย่ถามอย่างสงสัย

“เอ่อนายไปอยู่ไหนมา? เอ็นเอสคือหน่วยเงินตราที่พวกเราใช้ในจักรวาลของสมาพันธ์งัย”แกรี่7ขมวดคิ้วจ้องมองใบหน้าของหลิวเย่เขม็ง

“อ่อฉันถูกขังไว้น่ะ เพิ่งจะตื่นขึ้นมาเลยจำอะไรไม่ค่อยได้” หลิวเย่มุดน้ำเดามั่วจากภาพยนตร์ไซไฟต่างประเทศ

“อ้อ แสดงว่าฉันโชคดีกว่านายเพราะฉันไม่ได้ถูกขังให้หลับเป็นตายแบบนั้น” แกรี่7พยักหน้าหงึกหงักอย่างเข้าใจ

หลิวเย่ลอบถอนหายใจที่มุขมั่วๆใช้ได้ผลและถามแกรี่อย่างแปลกใจว่า“แล้วนายถูกลงโทษเรื่องอะไร?”

“เรื่องเล็กน้อยน่ะแค่ขโมยปืนของสมาพันธ์เลยถูกส่งมาทำงานดูแลขยะที่นี่แหละ” แกรี่7ตอบอย่างสบายๆ

“แล้วปืนมีค่ากี่เอ็นเอส?”หลิวเย่ได้แต่เลียบเคียงถามอ้อมๆ ไม่กล้าที่จะถามออกไปตรงๆว่า เอ็นเอสคืออะไร?

“อืม มันก็แล้วแต่รุ่นนะ ถ้าเป็นของสมาพันธ์แพงที่สุด เริ่มต้น 2,200เอ็นเอส เป็นพวกเลเซอร์ธรรมดา ถ้าเป็นของซัมเวิร์สก็ถูกลงหน่อย”ประโยคท้ายแกรี่7พูดเสียงเบาและเอียงหน้าเข้ามาใกล้เขา

“ซัมเวิร์ส?” หลิวเย่สงสัยมากยิ่งขึ้นกับชื่อนี้

“เฮ้อ นี่นายคงถูกขังมานานจนลืมไปหมดแล้วล่ะสิ ซัมเวิร์สคือองค์การต่อต้านสมาพันธ์”แกรี่7อธิบายเสียงเบา

หลิวเย่คิดในใจ “อืม คงเหมือนองค์กรใต้ดินของโลกกระมัง”

“แล้วงานของนายต้องทำอะไรบ้าง?” เขาถามข้อมูลเพิ่มเติม

“ตรวจสอบการทำงานของพวกแรงส์ ส่งรายงานให้สมาพันธ์ และงานอื่นๆที่สมาพันธ์สั่งมา”แกรี่7พูดไปและเดินค้นหาชิ้นส่วนจากกองขยะต่อไป

“อืม แล้วนายต้องรับโทษนานแค่ไหน?”

“5 ปีจักรวาล ใกล้ครบแล้วล่ะ เหลืออีก 1 ปีจักรวาล”แกรี่7ตอบด้วยน้ำเสียงสดชื่นขึ้นเล็กน้อย

“นายอยู่ที่นี่คนเดียว?”

“ใช่ ที่เหลือเป็นพวกแรงส์” แกรี่7ตอบเสียงเรียบ

แต่ทันใดนั้นเหมือนกับว่าเขาคิดอะไรบางอย่างออก เขาหันกลับมากระซิบกับหลิวเย่เสียงเบา

“ถ้านายมีเอ็นเอสมากพอ สนใจอะไร?ฉันจัดหาให้ได้”

“อืม เอ็นเอสเหรอ?” หลิวเย่เริ่มอึกอักที่ไม่รู้ว่าจะตอบคำถามของแกรี่7อย่างไรดี

“เฮ้อ นายนี่ คงถูกขังมานานจนสมองเลอะเลือนแล้วหรืองัยมานี่ฉันจะให้ดูว่าเอ็นเอสที่ฉันเก็บสะสมไว้มีมากแค่ไหน?” แกรี่7พูดคล้ายอวดอ้าง

หลิวเย่โล่งอกที่แกรี่ไม่ได้สงสัยอะไรเขามากนัก

เขาเดินตามเจ้าอ้วนเข้าไปในโดมใหญ่ตรงจุดศูนย์กลาง

ข้างในนั้นมีทางเดินคล้ายอุโมงค์และมีห้องซ้ายขวาที่เป็นห้องราบเรียบคล้ายไม่มีประตู

แต่เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปข้างในราวๆกึ่งกลางโดม

แกรี่7ได้หยุดที่ห้องหนึ่ง ทันทีที่เขาหยุดเดินประตูพลันเลื่อนเปิดออกสองข้างโดยอัตโนมัติ

ในห้องนั้นคล้ายกับกล่องที่หลิวเย่เคยเห็น แต่มีขนาดใหญ่กว่าสองเท่า

แกรี่7ส่งเสียงสื่อสารกับจักรกลในห้อง “แมรี่ โชว์เอ็นเอสให้เพื่อนฉันดูที”

“ครื้ด ครื้ด” เสียงแผ่วเบาของช่องหนึ่งข้างผนังเปิดขึ้น

ก้อนขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารกสีน้ำเงินจางๆส่องสว่างแยงตาของพวกเขามันมีจำนวนหลายร้อยก้อน

หลิวเย่ตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้นดีใจพลางคิดในใจว่า “นี่มัน!หินพลังงานที่เขามีมากมาย!”

“อะแฮ่ม! นายมีเยอะเสียจริง”หลิวเย่ระงับอาการตื่นเต้นและชื่นชมแกรี่7

“แน่นอน!แต่ยังไม่พอที่ฉันจะเอาไปซื้อยานรบ” แกรี่หน้าหมองลง

“นายจะซื้อยานไปรบกับใคร?” เขาถามอย่างสงสัย

“.....” แกรี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนขยับมายืนติดกับเขาแล้วจับมือข้างหนึ่งของหลิวเย่และใช้นิ้วตนเองขีดเขียนบนฝ่ามือของเขา

หลิวเย่ประหลาดใจกับพฤติกรรมของเขาที่ดูคล้ายกับเป็นความลับสุดยอด

ข้อความในฝ่ามือของหลิวเย่คือคำว่า “สมาพันธ์!”

เขาตระหนักได้ทันทีว่าเจ้าอ้วนต้องเป็นคนที่สำคัญคนหนึ่งขององค์การซัมเวิร์สนั่น

แต่เขาไม่ได้สนใจกับธุรกิจของคนอื่น

“อืม แล้วนายมีสินค้าอะไรบ้าง?”หลิวเย่สนใจสิ่งที่เขาสามารถนำกลับไปใช้ที่โลกได้มากกว่า

“มากมาย! อืม มาดูนี่ก่อนสิ!”แกรี่7มีอาการตื่นเต้นเล็กน้อยกับคำถามของหลิวเย่

เขาเดินนำหลิวเย่ออกไปอีกห้องหนึ่งที่อยู่ด้านข้าง

ในห้องนั้นมีข้าวของวางระเกะระกะเต็มไปหมดทั้งในผนังด้านข้างที่โปร่งใสรอบด้านทั้งบนพื้น ชั้นวางและบนโต๊ะ ดูแล้วรกมากทีเดียว

“ยังดีนะนี่ที่ห้องนี้ฉันปรับแต่งแมรี่น้อยเรียบร้อยแล้วไม่งั้นเธอคงต้องส่งข้อมูลกลับไปยังสมาพันธ์”

เสียงรื่นเริงของเขาดังขึ้นและเขาเริ่มทำหน้าที่เป็นพ่อค้าเต็มตัว

“นี่อันนี้เป็นเพลงที่ฉันชอบมาก!” แกรี่7หยิบแผ่นโลหะสี่เหลี่ยมขนาดเท่าเล็บมือบนโต๊ะออกมาให้เขาดู

“นี่เป็นตัวสอดแนมที่พวกเขาใช้กันอย่างแพร่หลาย” เขาหยิบหุ่นยนต์ตัวเล็กจิ๋วขนาดเท่ามดปกติออกจากกล่องเก็บขนาดเล็กซึ่งในนั้นมีหลายร้อยตัว

“นี่คือบทเรียนสมบูรณ์แบบที่สุดที่ฉันปรับแต่งแล้ว”เขาหยิบแผ่นโลหะโค้งขนาดเท่าฝ่ามือโดยมีขายื่นออกมาสี่ด้าน

“บทเรียน?” หลิวเย่งุนงงกับอุปกรณ์หน้าตาประหลาดแบบนี้

“.....” เจ้าอ้วนมองบนคล้ายเบื่อหน่ายกับคำถามของหลิวเย่

เขาหยิบแผ่นโลหะนั้นมาวางครอบบนหัวของหลิวเย่และกดปุ่มสตาร์ทด้านหลัง ขาทั้งสี่ด้านวางแนบกับหัวเขาทันทีและเกิดข้อมูลทั้งข้อความภาพ และเสียงต่อหน้าต่อหน้า มีทั้งภาพโฮโลแกรม วิดีโอ และข้อความสำคัญต่างๆ

เขาทดลองกดเลือกข้อมูลที่สนใจจากหน้าจอโฮโลแกรม

ต้องการดูว่ามีข้อมูลดาวเคราะห์โลกหรือไม่?

เขาตื่นเต้นทันทีเมื่อพบข้อมูลแต่ทำทีเป็นไม่สนใจและเลื่อนดูอย่างอื่นต่อไป

เสียงของแกรี่ดังขึ้นเมื่อเห็นว่าหลิวเย่สนใจอุปกรณ์นี้“อันที่จริงถ้าฉันมีเอ็นเอสมากพอ ฉันสามารถซื้อตัวแปลงAZ ซึ่ง

สามารถปรับแต่งให้ฮัทเข้าถึงดาวเสมือนได้อย่างง่ายดาย”

คำพูดของแกรี่7สร้างความสนใจให้กับเขาอย่างมาก

“ติ๊ด”เสียงแจ้งเตือนดังเบาๆในหูของหลิวเย่

เขาได้ตั้งเวลาสำหรับอยู่ภายนอกไม่เกิน20 ชั่วโมงเอาไว้ ในตอนนี้มันถึงกำหนดเวลาจึงมีเสียงเตือนดังขึ้น

เขาเหลียวมองไปที่แกรี่7ซึ่งยังคงเดินหาโน่นนี่มาอวดอ้างและนำเสนอขายสินค้าอยู่

นี่แสดงว่าเจ้าอ้วนไม่ได้ยินเสียงเตือนนี้

“อะแฮ่มเพื่อนแกรี่7 ฉันจะกลับไปก่อน แล้วจะมาหาใหม่อีกที” หลิวเย่กล่าวลาเจ้าอ้วน

“อ้อ นายมาอีกนะฉันอยู่กับแมรี่น้อยจนเบื่อแล้ว มีใครมาคุยด้วยก็เพลินดี”เจ้าอ้วนพยักหน้าอย่างเข้าใจ

จากนั้นเขาโบกมือลาโดยไม่ได้หันหน้ามามองเขาอีก“เดินไปเองนะ ไม่ส่ง ฉันมีงานต้องทำอีก”

หลิวเย่เดินออกจากโดมกลางและเปิดใช้สัมผัสสวรรค์ตรวจสอบรอบตัว

เขากังวลว่าเจ้าอ้วนอาจจะส่งตัวสอดแนมขนาดจิ๋วมาติดตามเขา

แต่ปรากฏว่าไม่มีสิ่งผิดปกติใดๆ!

ถอนหายใจด้วยความโล่งอก!

กว่าเขาจะกลับถึงกล่องที่พักเขาใช้เวลา 20 ชั่วโมงกว่าๆ

เนื่องจากขากลับต้องเผชิญกับกิ้งกือยักษ์อีกหลายสิบตัวระหว่างทาง!

หลิวเย่รีบถอดชุดและหมวกครอบแขวนไว้ที่เดิม

“แจ้งเตือน! โปรดเติมหินพลังงาน!” เสียงของจักรกลดังขึ้นทันทีที่เขาแขวนชุดไว้

หลิวเย่ส่ายหัวเล็กน้อยให้กับความเที่ยงตรงของมัน

เขาหยิบหินพลังงานจากมิติพื้นที่เข้าใส่ไว้ในช่องเก็บที่เปิดรอรับไว้

“คุณมีชื่อไหม?”เขากำลังคิดถึงชื่อกล่องแมรี่ของเจ้าอ้วน

“ระบบเริ่มต้นใหม่! ไม่มีชื่อ!โฮสต์สามารถตั้งชื่อได้!”

“อืมงั้นคุณชื่อ เย่!”หลิวเย่เลือกชื่อของเขาเอง

“เย่! ยินดีต้อนรับ!”เสียงปราศจากอารมณ์ดังขึ้น

“อืม เย่ ฉันจะพักผ่อนแล้ว”หลิวเย่สั่งการจักรกลทันที

“วื้ด”เสียงเลื่อนเบาๆของกล่องนอนโผล่ออกมาจากข้างผนัง ฝาครอบโปร่งใสเปิดออก

ในตอนนี้เขาเปลือยกายอยู่ในกล่องคนเดียวและก้าวขึ้นไปนอนในกล่องและตั้งเวลาไว้อีก10 ชั่วโมงข้างหน้า

..........

“ติ๊ด ติ๊ด”เสียงเวลาแจ้งปลุกหลิวเย่ดังขึ้น

เขาลืมตาขึ้นช้าๆและรู้สึกว่าร่างกายเริ่มกลับมาสดชื่นเป็นปกติ

จากการสังเกตเมื่อวานนี้เขาพบว่ายิ่งอยู่ข้างนอกนานเท่าใด?

สภาพร่างกายของเขาจะอ่อนแอและอ่อนล้าลงเรื่อยๆ

ถึงแม้ว่าจะมีชุดช่วยปกป้องความรุนแรงของอุณหภูมิที่แตกต่างกันอย่างสุดขั้วแบบนี้ก็ตาม

มีช่วงเวลาหนึ่งที่เขาแอบใช้หินพลังงานเพื่อชดเชยความอ่อนแอของร่างกาย

กลับพบว่ามันสามารถช่วยชดเชยได้เพียงหนึ่งในสิบส่วน!

ดังนั้นเขาต้องวางแผนการออกไปสำรวจภายนอกให้ดี!

วันนี้เขาตั้งใจจะสอบถามข้อมูลกับเจ้าอ้วนให้ได้มากที่สุด

หากมีสิ่งของหรือสินค้าใดที่สามารถนำกลับไปยังโลกได้เขาจะจ่ายหินพลังงานเพื่อนำกลับไปอย่างแน่นอน

……….

วันที่สองบนดาวขยะ

ระหว่างทางไปหาแกรี่7หลิวเย่ต้องต่อสู้กับกิ้งกือยักษ์เพิ่มมากขึ้นอีกสองเท่า

เขาสังเกตว่าพวกมันมองเขาเป็นอาหารและศัตรูในคราวเดียวกัน

แต่เจ้าอ้วนอยู่ในแหล่งที่ปลอดภัยเพราะมีพวกแรงส์คอยปกป้อง

“มาแล้วเหรอหลิวเย่ฉันมีอะไรให้นายดู?!” แกรี่7โชว์ขยะที่ขุดคุ้ยได้จากกองขยะบนพื้นในห้องเก็บสมบัติของเขา

มันมีลักษณะคล้ายลูกเหล็กกลมขนาดเท่าฝ่ามือ

“นี่คือ?” เขาถามด้วยความแปลกใจ

“อ้า! มันคือตัวควบคุมยานรบของสมาพันธ์นี่หายากมากเพราะถึงแม้จะเป็นขยะมันก็จะถูกเก็บคืนคลังของสมาพันธ์ แต่มี

มาโผล่ที่นี่มันเยี่ยมมากเลย!”น้ำเสียงตื่นเต้นของเจ้าอ้วนดังขึ้นพลางเดินถือไปมา

“มันเอาไว้ทำอะไร?”

“โอ้ นี่เพื่อนไม่รู้อะไร?เจ้านี่มันสำคัญมากเพราะไม่ใช่แค่สามารถควบคุมการทำงานทั้งหมดของยานรบได้แต่มันยัง

สามารถค้นหารูหนอนเพื่อข้ามจักรวาลได้อย่างง่ายดาย” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์ของเจ้าอ้วนพูดเบาลง

“.....”ดวงตาของหลิวเย่ลุกเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นกับเทคโนโลยีของพวกเขา

“ถ้ามีตัวแปลงAZ ฮัทสามารถทำอะไรได้บ้าง?”หลิวเย่ถามในสิ่งที่สงสัย

“โอ้ ถ้ามีนั่นมันวิเศษมากฮัทจะเป็นมากกว่าแค่บทเรียน มันสามารถเชื่อมโยงเข้ากับดาวเสมือนเพื่อใช้ร่วมต่อสู้ทั้งจริงและในเกมใช้ฝึกฝนทักษะได้ทุกแขนงในระยะเวลาอันสั้นใช้ติดต่อสื่อสารระหว่างดวงดาวได้อย่างง่ายดาย และถ้าได้มีการอัพเกรดถึงระดับ S มันสามารถรักษาโรคหรืออาการบาดเจ็บได้โดยไม่ต้องใช้ทรีต”

แกรี่7อธิบายเพิ่มเติมทันทีเมื่อมองเห็นหลิวเย่ที่ทำท่าจะอ้าปากถามอีก

“ทรีตคือกล่องรักษาโรคเหมือนกับคีฟที่นายนอนนั่นแหละ”

หลิวเย่พยักหนาหงึกหงักอย่างเข้าใจ

“แล้วตัวแปลงAZ แพงไหม?”

“เริ่มต้น 2,000เอ็นเอส ตัวอัพเกรดสูงสุดอยู่ที่ 10,000 เอ็นเอสแต่หายากมาก พวกมันส่วนใหญ่ถูกเก็บไว้ที่สมาพันธ์”

“ถ้าฮัทธรรมดาที่ไม่มีตัวแปลงAZ ล่ะ?”

“ไม่แพงเพราะต้องมีทุกแพ็คราคาอยู่ที่ 300-500 เอ็นเอส อ้อ.....แพ็คคือ คน2-3คนและแรงส์ประจำแพ็คอีกไม่เกิน1-2ตัวน่ะ”แกรี่7อธิบายยาวทันทีโดยไม่ต้องรอให้หลิวเย่ถาม

เขาเข้าใจแล้วว่าแพ็คคงคล้ายๆกับครอบครัวในโลกนั่นเอง

“แล้วหุ่นแรงส์นี่ล่ะ?”

“อืม นี่เพื่อนนายคงมาจากดาวที่ล้าหลังเอามากๆเลยนะ ถึงได้ถามหาแต่อะไรที่ธรรมดาพื้นฐานแบบนี้?”

แกรี่7ส่ายหัวเบาๆคล้ายเบื่อหน่ายกับความบ้านนอกของเขา

“อะแฮ่มถึงฉันจะมาจากที่ล้าหลัง แต่ก็ยังพอมีเอ็นเอสมากอยู่” หลิวเย่กระแอมไอแก้เขิน

“จริงเหรอ?” แกรี่7ตาโตหูผึ่งทันที

“อืม” เขาพยักหน้ายืนยัน

“อะแฮ่มได้เลยเพื่อน พวกแรงส์มีสองแบบ แบบธรรมดาเปลี่ยนแปลงคำสั่งได้ไม่เกิน 3-5 คำสั่งตัวละ 1,000 เอ็นเอส พวกนี้ส่วนใหญ่ใช้และมีอยู่กับแพ็คแบบพิเศษเปลี่ยนแปลงคำสั่งได้ถึง 20 คำสั่งพื้นฐาน ตัวละ 5,000 เอ็นเอส” แกรี่7รีบสาธยายสินค้าทันที

“อืมถ้าจะสั่งสัก 50-100 ตัวจะได้ของเมื่อไหร่?”หลิวเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อยและถามเสียงเรียบ

“ถ้าเอาแบบธรรมดาใช้เวลา1 วันจักรวาล ถ้าเอาแบบพิเศษใช้เวลา 3-5 วันจักรวาล ฉันจำเป็นต้องเอาแบบพิเศษมาจากที่นี่....”

ส่วนสุดท้ายแกรี่7พูดเบาเสียงลงและเขียนใส่ในฝ่ามือของเขา“ซัมเวิร์ส”

เขามั่นใจมากขึ้นที่ว่าเจ้าอ้วนเป็นหนึ่งในสมาชิกของซัมเวิร์สแน่นอน

“เพลงล่ะ?”

“ชีทละ 200เอ็นเอสมี 10 เพลง”

หลิวเย่คิดในใจว่า“เจ้าอ้วนนี่คิดทุกเม็ดจริงๆ”

“ตกลง! งั้นฉันเอา ปืนเลเซอร์ธรรมดา 10แรงส์พิเศษ 100 ฮัทธรรมดา 500 ตัวสอดแนม 100 และเพลง 5 ชีท”

หลิวเย่สั่งเสียงราบเรียบอย่างเป็นธรรมชาติ

“โอ้! โอ้!นี่ลูกค้ารายใหญ่! เยี่ยม! ฉันสามารถซื้อตัวแปลงAZ ได้แล้ว!”เสียงตื่นเต้นของเจ้าอ้วนดังขึ้นอย่างปิดไม่มิด

จากนั้นเขามองหลิวเย่ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์“เพื่อน นายจำเป็นต้องมีเอ็นเอสล่วงหน้าให้ฉันอย่างน้อย 30% ของราคารวมทั้งหมดนะ”

“อืม ไม่มีปัญหาเดี๋ยวฉันเอามาให้อีกสักครู่” เขาพยักหน้ารับทราบและวางแผนจะไปนำหินพลังงานออกมาจากมิติพื้นที่ในที่ลับตาแต่มันมีจำนวนมากถึง 246,300 ก้อน จากยอดรวมที่ต้องจ่ายทั้งหมด 821,000 ก้อน

“มันเยอะขนาดนั้นเดี๋ยวฉันให้แรงส์ไปช่วยนายขนดีกว่า” แกรี่7พูดอย่างใจดี

“อืม ถ้าอย่างนั้นให้เวลาฉันอีกสัก1 ชั่วโมงได้ไหม?”เขาพยักหน้าตกลงและยื่นเงื่อนไขบางอย่าง

แกรี่7คิดไปว่าหลิวเย่คงต้องติดต่อกับยานหรือพรรคพวกของเขาเพื่อนำเอ็นเอสจำนวนมหาศาลมาให้ตน

เขาจึงตกลงอย่างง่ายดาย“ได้สิ!”

หลิวเย่ปลีกตัวเดินออกไปจนถึงขอบนอกสุดของโดมชั้นนอกจากนั้นเลือกมุมที่ปลอดภัยจากการสำรวจของสัมผัสสวรรค์แล้วโบกมือนำหินพลังงานจำนวน246,300 ก้อนออกมาจากมิติพื้นที่

หินพลังงานจำนวนมากกองสูงเป็นภูเขาขนาดย่อม

หลิวเย่ส่งสัญญาณให้กับแกรี่7และแรงส์มาลำเลียงเข้าไป

แกรี่7ยิ้มกว้างด้วยความตื่นเต้นดีใจและเรียกหลิวเย่ว่า “เพื่อนรัก! เพื่อนรัก!”ไม่ขาดปาก

..........

ในเวลาสามวันที่เหลือหลิวเย่ไปหาแกรี่7ทุกวันเพื่อเรียนรู้ทักษะจำเป็นบางอย่าง เช่น

การเปลี่ยนแปลงคำสั่งใช้งานของแรงส์

การปรับปรุงแก้ไขคำสั่งของฮัท

และทักษะอื่นๆด้านเทคโนโลยีดวงดาวซึ่งเป็นความรู้ขั้นสูงมากกว่าคณิตศาสตร์หรือฟิสิกหรือเคมีหรือชีววิทยาของโลก

เขาพยายามเรียนรู้และใช้เวลาทุกวันอย่างมีคุณค่า

นั่นทำให้เขามองเห็นอนาคตของมวลมนุษยชาติว่าควรมีทิศทางการพัฒนาเช่นไร?!

กลับไปเขาตั้งใจที่จะเปิดโรงเรียนสอนทักษะเทคโนโลยีดวงดาวโดยใช้อุปกรณ์ฮัทเป็นเครื่องมือของบทเรียน

ดังนั้นเขาจึงพยายามเรียนรู้ทักษะจากเจ้าอ้วนเพื่อปรับแต่งฮัทให้เหมาะสมกับการใช้งานบนโลก

โลก.....ดาวเคราะห์ที่ล้าหลังสำหรับพวกเขา

..........

วันนี้เป็นวันที่ห้าของการอยู่บนดาวขยะ

ขณะที่หลิวเย่กำลังเดินไปหาเจ้าอ้วน

ระหว่างทางมีกิ้งกือยักษ์จำนวนเพิ่มมากกว่าเดิมถึงสิบเท่า

สร้างความตื่นตระหนกให้กับเขาเป็นอย่างมาก

อันที่จริงเขาสามารถเดินทางกลับโลกได้ทันทีเพราะว่าเวลาบัฟเฟอร์ได้สิ้นสุดลงแล้ว

อย่างไรก็ตาม เขาต้องการนำสินค้าและเครื่องจักรกลกลับไปพร้อมด้วย

และไม่แน่ใจว่าหากวาร์ปจากโดมกลับโลกโดยตรงเวลาวาร์ปมาที่นี่อีกครั้ง เขาจะไปโผล่ที่กล่องหรือโดมกันแน่?

มันดูเหมือนจะเสี่ยงมากเกินไป!

หากเขาจะกลับไปวาร์ปจากกล่องเย่ซึ่งดูจะปลอดภัยมากกว่า

แต่เขาต้องเผื่อเวลาในการต่อสู้กับกิ้งกือยักษ์ที่อาจมีจำนวนเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว

ทันใดนั้นเขาเหลือบมองเห็นชิ้นส่วนบางอย่างที่วางอยู่ด้านบนตู้ขยะที่แรงส์กำลังขนไปทิ้ง

มันคล้ายกับสมุดบันทึกแบบโบราณเป็นเล่มเล็กๆบางๆขนาดเท่าฝ่ามือหน้าปกเป็นโลหะสีเงินหม่น

เมื่อเขาเอื้อมมือไปหยิบและเปิดออกดู

พลันเห็นข้อความสำคัญที่ถูกเขียนไว้ในบันทึกนั่น

“พวกเราได้เดินทางมาถึงดาวเคราะห์สีน้ำเงินแห่งหนึ่งในจักรวาลที่56 เมื่อ 5,000 ก่อนปีจักรวาล

เราได้สร้างประตูเวลาเพื่อเป็นช่องทางลับของตระกูลก่อนที่จะล่มสลายพวกสมาพันธ์ที่โหดร้ายจะไม่สามารถ

ตามหาพวกเราได้แต่ในกลุ่มเรามีคนทรยศ มันจะครอบครองดาวเคราะห์นี้แค่กลุ่มเดียว เราต้อง.........”