Amara จากคนสู่ราชัน

[ท่านแก้ไขความสามารถ 1 อย่างของ <ชุดเซ็ดเกราะมังกรรัตติกาล> ได้]

[ผลของเอฟเฟค <ชุดเซ็ตเกราะมังกรรัตติกาล> ทำงาน]

* สามารถฟื้นคืนชีพได้ 1 ครั้ง 1 วัน

* พลังป้องกันเพิ่มขึ้น 300%

* พลังชีวิตเพิ่มขึ้น 500%

* (ใหม่!) ค่าสถานะความเร็วเพิ่มขึ้น 50%

* (ใหม่!) พลังมืดไม่สามารถทำร้ายท่านได้

* (ใหม่!) Undead มีสิทธิ์โดนท่านควบคุมได้ 30%

* (ใหม่!) เมื่อท่านอยู่ในความมืด จะเข้าสภาวะไร้ตัวตนทันที

---

พลังชีวิต : 863.5k/863.5k (สวมเกราะ) ความเหนื่อยล้า : ∞

พลังกายภาพ : 2,494 (+20) ความแข็งแกร่ง(ถึก) : 1,727 (+20)

ความว่องไว : 2,402 (+1,221) พลังป้องกัน : 473 (+45,900)

"นับว่าเป็นการผจญภัยที่ดี" นิรนามกล่าวกับตนเอง หากถามเขาว่าในเวลานี้เขาต้องการขุมทรพย์บนชั้นที่ 10 ไหม บอกเลยว่ามาก เขาได้ข้อมูลจากหนังสือว่ามันไม่ได้ออกของจำพวกนักรบ นักแลอะไร มันเป็นของเฉพาะอาชีพทำให้นิรนามอดได้ของดีไป แต่ถึงอย่างนั้นของพวกนี้หากเอาไปตายคงได้กำไรเยอะแน่ๆ

"ตรงนี้สินะ" นิรนามคล่ำทั่วๆ กำแพงเห็นรอยสามขีดก็ใช้ดาบผุปังกรีดตัวเองลงไปในรอยแตก 3 ขีด พร้อมกับท่องอะไรบางอย่างราวกับบทสวด ไม่นานมันก็ปรากฏประตูลับขึ้น ประตูนี้คือกำแพงอิฐนั่นแหละ มันยุบตัวถอยหลังและหายไป ทำให้เห็นกระเป้ามิติสีทองอันหนึ่ง

เมื่อเขามองด้านในก็พบกับของมากมาย ส่วนใหญ่เป็นของเวทย์ นินจา โจรเป็นต้น โจรกับนินจานั้นต่างกัน นินจาเน้นไปที่พลังโจมตีและความเร็วเหมือนกับโจรนั่นแหละ แต่ต่างกันที่สกิล นินจาเป็นสกิลโจมตี ส่วนโจรเน้นการลอบสังหาร หายตัว สะกดรอยตาม วิ่งหนีเป็นต้น

"เอาไปขายให้กิลหยาดน้ำค้างดีกว่า" กิลหยาดน้ำค้างนั้นแม้นิรนามจะไม่ชอบหน้าอยู่บ้าง แต่นั้นก็เป็นเพียงผู้เล่นคนเดียว ซึ่งกิลฟอร์นเทียเขาก็ไม่ได้อะไรเหมือนกัน เขาตัดสินใจจะขายให้ทั้งสองกิล แต่ข้อแม้คือไม่ให้ไอเทมกับคนที่เขาไม่ชอบหน้า งานนี้ต้องทำสัญญาเลือดเพื่อป้องกันไว้ นี้เป็นหนทางหาเงินที่ดี

"ต่อไปก็เข้าเมือง" ทุกชั้นที่ 10 หลังจากผ่านชั้นที่สิบก็เป็นชั้นที่ 11 ชั้นนี้นั้นจะเป็นเมืองพักผ่อนของผู้เล่นจำนวนมาก แน่นอนคงไม่มีใครนอนบนหินบนอิฐ คงมีพวกคุณหนูโวยวายเป็นแน่ เมื่อนิรนามเข้ามาที่ชั้นดังกล่าว แววตาของเขาก็ปรากฏความตื่นเต้น

สถานที่แห่งนี้มีแสงอาทิตย์ราวกับโลกใบใหม่ แป๊ปเดียวที่เข้ามาก็พบว่าเขาได้มายังเมืองนี้เรียบร้อยแล้ว ทั้งสองมีตึกทำจากอิฐสีเงินบริสุทธไม่มีความสกปรกให้เห็น ขนาดพื้นดินเขาลูบก็ยังไม่รู้ถึงความขรุขระ สายตาชายหนุ่มหันไปสังเกตุทั้งสองด้านที่เขายืนอยู่

มันมีร้านค้าย่อยๆ จำนวนมากแต่ละร้านมีเครื่องประดับ อาวุธ ของใช้ของกิน ชายหนุ่มสำรวจของพวกนี้พบว่ามันเป็นของระดับสูง และแพงมากๆ ด้วย แถมยังแพงกว่าในตลาดโลกอมราอีก แต่ถึงอย่างนั้นในฤดูกาลก่อนก็มีคนจำนวนมากที่ซื้อมัน เพราะหนึ่งเลยของพวกเขาอ่อนแอ สองของพวกเขามีความคงทนจำกัด สามซื้อไว้ตุนเมื่อเห็นของดีๆ หายากๆ ราคาแพงกว่าตลาดเล็กน้อย

ทั้งสามอย่างนี้ทำให้ผู้เล่นนับแสนนับล้านซื้อกันอย่างไม่เสียดายเงิน นิรนามได้เดินว่อนทั่วเมือง และสรุปได้ว่าเมืองนี้เสมือนเขาวงกต หากเดินพลาดอาจมาอยู่จุดเดิมได้ ซึ่งเป็นอะไรที่ชวนปวดหัวมาก หากมียาดมเขาคงสูดเข้าเต็มประดาแล้ว

"ใจกลางของเมืองมีประตูไปยังชั้นที่ 12 สินะ" นิรนามมองไปด้านหน้าห่างไม่ไกลมีประตูโง่ๆ อันหนึ่งอยู่ตรงกลาง โดยล้อมด้วยรูปปั้นคนทั้ง 4 คนหนึ่งในนั้นมีชายชราศิษย์จากวิหารเพลิงผลาญวิญญาณด้วย

"พึ่งผ่านมาวันเดียวสินะ" เหลืออีก 2 วันที่นิรนามต้องออกจากเกม เมื่อคิดเช่นนั้นชายหนุ่มก็นั่งลงบนไม้หินอ่อนข้างๆ เขาและไคว้ขากระดิกเท้าไปมา เลื่อนดูรายละเอียดสกิลทักษะ คุณสมบัติของชุดเกราะ อาวุธอย่างเชื่องช้า เมื่อผ่านไปชั่วโมงเขาก็ลุกขึ้น

"แม้ในชั้นที่ 11 จะมีความลับและเควสสุดอลังการ รางวัลดี แต่ถึงอย่างนั้นความสนใจในการต่อสู้และความอยากรู้อยากเห็นของเราก็มากกว่าอยู่ดี" นิรนามกล่าวกับตัวเองก่อนจะเดินเข้าไปในประตูดังกล่าว

พริบตาทัศนิวิสัยของเขาก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ เบื้องหน้าของเขาในตอนนี้เป็นโคลอสเซียมแห่งหนึ่ง โดยรอบมีเหล็กสีดำกักกันไว้เหมือนสามารถกุมขังทุกอย่างได้ ตรงหน้ามีนินจากลุ่มหนึ่งร่างสีดำล้วนไม่มีอะไร กำลังเดินว่อนทั่วสถานประลองอยู่

[มอนสเตอร์พิเศษ : นินจามารมืด เลเวล 400]

มอนสเตอร์ทั้งหมดอย่างนินจามารมืดเป็นเลเวล 400 และอย่างต่ำในโคลอสเซียมที่นี้มีกว่า 1 หมื่นตัว มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสู้ไหว นิรนามกลืนน้ำลายเห็นเสาใกล้กับกรงก็พุ่งตัวแอบทันที

'จากข้อมูลอมราระยะการมองเห็นของมันอยู่ที่ 100 เมตร หากเฉลี่ยนเลเวล และความต่างของระดับมอนสเตอร์ ค่าความเร็วมันอยู่ที่ 3,000 หน่วยไม่ผิดแน่ และพลังโจมตีก็น่าจะประมาณ 6,000 กว่าๆ' นิรนามกล่าวในใจ แม้มันจะมองเห็นได้ด้อยมากๆ แต่ก็แทนมาด้วยพลังโจมตี และค่าความเร็วที่น่ากลัว

'แต่ถึงอย่างนั้นมันยังช้ากว่าเราหลายขุม' เทียบกับเขาแล้วที่มีค่าความเร็วถึง 3,600 หน่วย ชั่งเป็นตัวเลขที่ต่างกันราวกะฟ้ากะเหวเลยทีเดียว นิรนามแสระยิ้มขอแค่เขามีความเร็วมากกว่าอีกฝาย เขาก็สามาถรอดได้สบาย นี้ไม่ต่างจากเด็กทารกกำลังสู้กับนักกีฬาโรงเรียน หากเอาจำนวนวัดแน่นอนเขาย่อมตาย

"อย่างแรกต้องเอาพวกมันออกมาเป็นกลุ่มๆ ก่อน" แม้เขาจะฉายเดียวและบ้าพลังเอากำลังวัดเกือบทุกครั้ง แต่หากครั้งไหนมันไม่ไหวเขาย่อมใช้แผนการที่ฉลาดกว่า นิรนามยกหน้าไม้สีดำออกมา มันคือหน้าไม้จากการได้ขุมทรัพย์ชั้นที่ 10 กับลูกธนูจำนวนกว่า 100 ลูก ถือว่าน้อยมากหากนำไปต่อสู้ แต่เขาไม่ได้สู้ เขากำลังล่อ

[หน้าไม้มายาซับซ้อน]

เกรด : เลเจนดารี

ความคงทน : 500/500

ระยะการยิง : หนึ่งถึงห้ากิโลเมตร

พลังโจมตีทางกายภาพ : 2,500~4,890

---

* ทุกครั้งที่ยิงโดนเป้าหมาย ศัตรูจะติดสถานะ <เลือดไหล> เป็นเวลา 1 ชั่วโมง

* สามารถยิงได้ทันทีไม่ต้องใส่ธนู (ต้องมีธนู)

* มีโอกาสโจมตีติดสถานะ <มึนงง> ได้

* สามารถมองได้หลากหลายรูปแบบ ยิงวิถีโค้ง , ยิงมายา(ยิงหลอก) , ยิง 3 ลูกดอกในครั้งเดียว , ยิง 5 ลูกดอกในครั้งเดียว , ยิงลูกดอกแบบออโต้(ยิงต่อเนื่อง) , ลูกดอกล่องหน และอื่นๆ

---

เงื่อนไขการใช้งาน

- ผู้เล่นเลเวล 270 ขึ้นไป

- พละกำลังมากกว่า 2,000 หน่วย

- ความแข็งแกร่งมากกว่า 1,500 หน่วย

---

ด้วยลักษณะของมันที่ถูกสร้างจากช่างตีเหล็กชาวภูติชื่อดัง เขาได้ใส่ความตั้งใจอันกล้าแกร่งลงไปในหน้าไม้นี้ พร้อมกับเจตจำนงออกเขาที่หลงเหลืออยู่ภายใน ในอดีตหน้าไม้นี้ได้สังหารราชามายาของป่ามืด ณ โลกภูติวิญญาณ ทำให้เหล่าภูติต่างยกชื่อ <หน้าไม้มายาซับซ้อน> ให้กับมัน

---

นิรนามพินิจรูปทรงของมัน และคุณสมบัติต่างๆ ด้วยแววตานิ่งเชียบ เขาพลิกมันมาไปและหันออกข้างตั้งท่าเล็งใส่นินตามารมืดทันที แม้เขาจะไม่ได้ชำนาญการยิงหน้าไม้มาก แต่ในระยะเพียง 1-800 เมตรเขาไม่พลาดแน่นอน ขอเพียงเล็งให้ตรงเขาก็สามารถโจมตีมันได้แล้ว

"วิถีโค้ง" ฟุม!

หน้าไม้พุ่งออกจากฐานที่มั่นพุ่งออกไปในทิศทางตรงข้ามกับใบหน้าที่พวกมันมอง ด้วยความเร็วของหน้าไม้ทำให้เป้าหมายไม่ทันได้ตั้งตัว ลูกธนูก็เจาะเข้ากะบาลอย่างจัง

[คริติคอล!]

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 13,448 หน่วย]

[เป้าหมายติดสถานะ <เลือดไหล> หนึ่งชั่วโมง]

[เป้าหมายติดสถานะ <มึนงง> ห้าวินาที]

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 6,724 หน่วย]

[ท่านได้รับพลังชีวิต 13,448 หน่วย]

นิรนามเก็บหน้าไม้ไว้ที่เก่า และหยิบดาบผุปังออกมาถือ ผ่านไป 5 วินาทีมันก็หายสตั้นวิ่งไปยังอีกทิศนึง ทำให้นิรนามหน้าเสียเพราะมันไม่ใช่จุดที่เขาอยู่ 'สงสัยจะเป็นวิถีธนูทำให้การคาดเดาของมันผิด' เมื่อคิดแบบนี้ เขาก็เล็งธนูอีกครั้ง คราวนี้มันอยู่ไกลออกไป 50 เมตรแต่ก็ไม่ได้ไกลไปสำหรับเขา

ฟุม! ฉึก!

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 6,284 หน่วย]

ฮื้ม! ชิ้ง!

อีกฝ่ายชักมีดสั้นออกมาพุ่งเข้าหาเสาที่นิรนามอยู่อย่างรวดเร็ว เมื่อมันมาถึงก็พบกับชายผ้าคลุมที่บนตัวปรากฏเกราะสีฟ้า และปีกสีฟ้ามันตื่นตระหนกมากเพราะไม่คิดว่าจะเจอศัตรูกระทันหันแบบนี้ แต่ด้วยความชำนาญที่เสี่ยงตายหลายรอบมันก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว

"สะบั้นนภาที่ 1"

แต่ถึงอย่างนั้นความเร็วก็ยังเป็นรองอยู่ดี

ฟิ้ว! ฉัวะ! อ๊าก!

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 35,196 หน่วย]

ร่างของเป้าหมายกระโดดออกไปนอนกับพื้น แม้นิรนามจะใช้สะบั้นที่ 1 แต่ความเสียหายเมื่อเทียบกับเลือดของมัน นับว่ามหาศาลมาก นินจามารมืดหากเดาพลังชีวิตของมัน น่าจะประมาณที่แสนกว่าๆ แต่พลังโจมตีของมันค่อนข้างมาก เหมือนกับค่าว่องไว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถเทียบกับนิรนามได้อยู่ดี

Debuff Attack : 6,724

ในขณะเดียวกันอาการเลือดไหลก็ออกเรื่อยๆ

"วิชาดาบมาคัส" นินจาลุกขึ้นพยายามหนี

"สะบั้นที่ 1" เปรี๊ยง! อ๊าก!

[ท่านสังหารมอนสเตอร์พิเศษ นินจามารมืด สำเร็จ]

นิรนามมองไปที่ศพของมัน ก็ไม่พบของอะไรดรอปก็ส่ายหน้าเสียดาย เขามองไปด้านหน้าแสระยิ้มน้อยๆ มุมปาก เปลี่ยนเป็นหน้าไม้อีกครั้ง คราวนี้เขาต้องการจัดการพวกมันอย่างเร่งด่วน นิรนามหาที่ยิงได้เหมาะสม ด้วยที่มืดทำให้เขาสามารถหายตัวอยู่ในสภาวะไร้ตัวตนได้ทันที

(เตือนความจำ : สภาวะไร้ตัวตนนั้นจะล่องหนหายไปเลย หากจะเก่งแค่ไหนก็ไม่สามารถหาเจอได้ นี้คือสภาวะไร้ตัวตน ต่างจากการล่องหนของโจร และนินจาที่สามารถูกเปิดเผยตำแหน่งได้โดยสกิลทักษะ // หากโจมตีสภาวะไร้ตัวตนจะหายไปจนกว่าผู้ใช้จะหยุดโจมตี)

เมื่อเฝ้ามองการเดินและเคลื่อนที่หันซ้ายขวา เขาก็รู้เลยว่าพวกมันเดินอย่างมีระบบ หากมีคนทำร้ายพวกมันก็จะลากเพื่อนทั้งฝูงมากระทืบคนนั้นแน่นอน ดูเหมือนตอนที่นิรนามยิงครั้งแรกจะดวงดีไม่โดนรุมกระทืบ

ฟุม!

ลูกดอกทั้ง 5 อันพุ่งออกไปในแนววิถีโค้ง แต่ละอันนั้นอยู่ไกลอย่างต่ำ 300 เมตรแน่นอนว่าหากเขาได้สังหารหมู่พวกมันแต่ละกลุ่ม รับรองว่าจะไม่โดนพวกมันฆ่าแน่นอน เมื่อลูกธนูปักลงบนเสา และพื้นที่ต่างๆ มันก็เดินไปยังจุดนั้นอย่างรวดเร็ว เป็นเวลาเดียวกันที่แก๊งนินจา 30 คนมุ่งมาตรงหน้าเขา

'ในเวลานี้ต้องทำให้พวกมันเป็นอัมพาตเพื่อที่จะจัดการได้ง่ายขึ้น' มือซ้ายนิรนามปรากฏดาบสีชาดน่ากลัวออร่าม่นสีดำพุ่งพล่าน เขาตั้งแนวดาบไปด้านหน้าจ้องมองกลุ่มเป้าหมายกำลังเคลื่อนที่มายังอาณาเขตการโจมตี

'ตอนนี้แหละ!'

เมื่ออีกฝ่ายเข้ามาในอาณาเขตแห่งความตายของเขามาครึ่งทางแล้ว ดาบที่ไม่รู้มาจากไหนก็พุ่งจากพื้นเสียบร่างนินจาทั้ง 30 ตัวพร้อมกับความเสียหายต่อคนกว่า 2 หมื่น

'หัตถ์เมฆาสวรรค์'

ไม่ทันได้ตั้งตัวมือสีทองขนาดใหญ่ก็ตบพวกมันอย่างแรง พร้อมกับดาเมจกว่า 5 หมื่นทำให้พวกมันกระอีกเลือดดำออกมาบนพื้น นิรนามที่เห็นว่าได้ผลก็แสระยิ้มสะบัดมือออกไปปรากฏเป็นสายฟ้า

เปรี๊ยง! อ๊าก!

Critical Attack : 120,875!

ไม่ทันได้ออกตัวจะโจมตีอีกรอบ เหล่าศัตรูก็ตายอย่างรวดเร็ว แต่ถึงอย่างนั้นอัตราดรอปของมันก็ยังต่ำเกินไปอยู่ดี นิรนามเดินทั่วร่างพวกมันทีกำลังเป็นออร่าสลายหายไป เมื่อได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อย รอการคูลดาวน์เสร็จ เขาก็จัดการกลุ่มต่อไปเรื่อยๆ และเรื่อยๆ

จากนินจาหมื่นคนตอนนี้มันเหลือเพียง 9,000 เท่านั้น นับว่าเป็นการต่อสู้ที่น่ากลัวและน่าประหลาดใจอย่างมากสำหรับคนอื่น หากกใครเห็นผู้เล่นเลวล 290 สังหารนินจาเลเวล 400 ได้ด้วยตัวคนเดียวจำนวน 1,000 คน มันคงทำให้เขาช็อคตายเป็นแน่

การสังหารไปทั้งหมด 1 ใน 10ของมอนสเตอร์ที่มีอยู่ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ดรอปอะไรออกมาเลยสักนิด นิรนามเริ่มละความสนใจ ด้านหน้าของเขายังมี 9 พันคนซึ่งเป็นมอนสเตอร์พิเศษทั้งสิ้น การสังหารอีกฝ่ายนั้นเป็นไปได้ยากแม้เขาจะใช้สกิลทรีฟ