บทที่10 เ้าคิดอย่างไรกับอนาคตของตัวเ้าเอง!
เฟยอวี่เขียนเสร็จแล้วก็ส่งมันให้กับรั่วชิงพร้อมกับของเหลวจิติญญาอีก1หลอด
"ของเหลวจิติญญาที่เหลือคงไม่พอให้เ้าทะลวงถึงขั้นสมบูรณ์เ้าเอาไปเพื่มอีกหลอด แล้วพยามบีบอัดพลังเข้าสู่แกนศักดิ์สิทธิ์ให้มากที่สุดก่อนที่จะทะลวงขั้นยิ่งเ้ากักเก็บพลังได้เยอะยิ่งเป็ผลดีต่อระดับพลังขั้นต่อๆไป ส่วนนี่คือวิชากระบี่เทพอัคคี3ขั้นแรกเป็กระบวนท่าของวิชาเพลิงอัคคีสะท้านเทพ!หลังจากเ้าท่องจำได้หมดแล้วก็ส่งต่อให้คุณหนูของเ้าด้วยละกัน"
"เ้าค่ะ" รั่วชิงรับของแล้วก็ออกจากห้องรับรองไป
หลังจากลัวชิงออกไปแล้ว เฟยอวี่ก็นำแกนอสูรระดับ5ขั้นกลางธาตุน้ำแข็งและดินรวมทั้งระดับ5ขั้นสูงธาตุไฟ2อันออกมาเพื่อที่จะทำเป็ะเิแกนอสูรทันที ส่วนไป๋ลี่เลือกที่จะไปนอนปล่อนให้เฟยอวี่ทำงานของเขาไป การนอนของไป๋ลี่ก็เหมือนกับการฝึกฝน ด้วยการที่ของฝึกฝนของไป๋ลี่หมดแล้วจึงทำได้เพียงแค่ปล่อยไปตามธรรมชาติ
..............
ณ บ้านตระกูลกัว
ห้องๆหนึ่งภายในตระกูลกัว มีชายสามคนนั่งคุยกันอยู่ คนแรกเป็ชายวัยเจ็ดสิบกว่า อีกคนเป็ชายวัยห้าสิบต้นๆ และชายหนุ่มวันยี่สิบต้นๆ
ชายสูงวัยนั่งที่หัวโต๊ะเอ่ยออกมาว่า "ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหมจงเหยี่ยน"
"เรียบร้อยดีขอรับท่านพ่อการประชันศาสตราปีนี้พวกเราชนะแน่นอนด้วยกระบี่ระดับ5ขั้นสูงรวมทั้งอาคมระดับ5ขั้นสูง! เราชนะอย่างขาดลอยแน่นอนขอรับ ตาแก่จือฉวนต้องคาดไม่ถึงอย่างแน่นอนว่าท่านพ่อทะลวงเข้าสู่ระดับพลิกคว้ำปฐีขั้นที่7ได้แล้ว! หลอมกระบี่ระดับ5ขั้นสูงได้สำเร็จอีกด้วยแถมยังได้หัวหน้าสามาคมค่ายกลมาสลักอาคมให้อีกด้วย" ชายวัยห้าสิบต้นๆที่ชื่อจงเหยี่ยนตอบด้วยสีหน้ามั่นใจ
"แต่ว่าท่านปู่เื่ของเด็กประหลาดชุดขาวที่ข้าเคยบอกท่านข้ารู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆเหมือนกับว่ามันจะต้องมาสร้างปัญหาให้กับพวกเราแน่ๆ!"
"เทียนเจี๋ยเ้าอย่าได้กังวลไป ก็แค่เด็กคนเดียวจะทำอะไรพวกเราได้! ยังไงตระกูลหม่าก็คงอยู่ได้อีกไม่นาน" ชายวัยห้าสิบยังคงพูดด้วยสีหน้ามั่นใจเช่นเดิม
"แต่ว่า...ท่านพ่อ.." ชายหนุ่มสีหน้ายังคงกังวล
"พอได้แล้วเื่งานประชันศาสตราสำคัญกว่า! เื่นี้เดียวจบงานข้าจะสั่งคนไปจับตัวเ้าเด็กนั้นมาสอบสวนเองและจะให้เ้าจัดการแก้แค้นได้ตามใจ!" ชายสูงวันพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน!
"ข้าเข้าใจแล้วขอรับท่านปู่" ชายหนุ่มเริ่มมีสีหน้าที่ดีขึ้น ชายหนุ่มไม่ได้กังวลเื่เด็กหนุ่มจะสร้างปัญหาแต่กังวลว่าจะไม่ได้เอาคืนเด็กหนุ่มมากว่าเพราะด้วยกำลังของตัวเองนั้นคงทำไม่ได้!
.......................
ห้องรับรองร้านอาวุธตระกูลหม่า
ผ่านไปแล้ว1ชั่วยาม
เฟยอวี่ทำะเิแกนอสูรเสร็จหมดแล้ว ตอนนี้เฟยอวี่มีะเิแกนอสูรระดับ5ขั้นต้น2อัน ขั้นกลาง2อัน ขั้นสูงอีก2อัน สามารถถล่มตระกูลกัวได้อย่างง่ายดายต่อให้เป็จวนเ้าเมืองก็ยังไม่มีปัญหา ไป๋ลี่เองก็ถือว่าเป็ผู้ทรงพลังมากที่ระดับเดียวกับเ้าเมืองพยัคฆ์ครามแล้า แต่ถ้าจะให้สู้กับกองทัพนับหมื่นพลังปราณคงจะหมดเอาเสียก่อนที่ฆ่ากองทัพได้ทั้งหมด ข้อดีหลักของะเิแกนอสูรคือมันเลือกใช้งานะเิได้สองรูปแบบ แบบวงแคบและวงกว้าง แบบวงแคบใช้โจมตี้ผู้ทรงพลังเป้าหมายเดี่ยว ส่วนแบบวงกว้างใช้กวาดล้างกองทัพทั่วไปมันสามารถฆ่าคนที่ต่ำกว่าระดับ5ได้นับพันในครั้งเดียว!
หลังจากที่ทำทำะเิแกนอสูรเสร็จ เฟยอวี่ก็เลือกที่จะทะลวงขั้นต่อ ผู้ฝึกยุทธ์นั้นไม่จำเป็ต้องนอนยิ่งระดับสูงยิ่งอยู่ได้นานมากเท่านั้น สำหรับเฟนอวี่สามารถอยู่ได้7วันสบายๆโดยไม่ต้องนอนหรือดื่มกิน หรือถ้านอนแค่1ชั่วยามก็ฟื้นฟูสภาพจิตใจที่อ่อนล้าได้แล้ว
4ชั่วยามต่อมา...
กำเนิดแก่นแท้ขั้นสมบูรณ์!
เฟยอวี่ใช้ของเหลวจิติญญาระดับ3ไปอีก2หลอดก็ทะลวงถึงกำเนิดแก่นแท้ขั้นสมบูรณ์ อีกก้าวเดียวก็จะถึงระดับที่4
ไป๋ลี่ที่ตื่นมาสักพักแล้วก็พูดกับเฟยอวี่ว่า
"เ้าจะกลับไปสามาคมการค้าต้าเป่าตอนไหน?"
"คงต้องรอแกนอสูรจากซินรุ่ยก่อนและและให้เ้ากลั่นของเหลวจิติญญาระดับ5ไว้ให้หม่าจือฉวนทะลวงระดับ และพวกเราค่อยกลับไปทะลวงขั้นกันต่อที่สมาคมการค้าต้าเป่า แล้วก็ไปงานประชันศาสตราข้าคิดว่าคงมีเื่สนุกให้เ้าได้ชม!"
ขณะเดียวกัน หม่าซินรุ่ย ก็มาพอได้จังหวะพอดี นางเดินเข้ามาหาเฟยอวี่พร้อมส่งแหวนมิติให้1วงแล้วพูดว่า
"เ้าลองดูเองเถอะหวังว่าเ้าจะพอใจ!"
แวบแรกที่หม่าซินรุ่ยเดินเข้ามาเฟยอวี่ััออร่าธาตไฟอ่อนๆจากตัวนางได้ทันและรุ้ได้เลยว่าระดับพลังของนางเพื่มขึ้นจากกำเนิดแก่นแท้ระดับ6ไปเป็ระดับที่8แล้ว
เฟยอวี่รับมาพร้อมกับสำรวจดูข้างในทันที
"ระดับ4ขั้นสูง200 ระดับ5ขั้นต้น50 ระดับ5ขั้นกลางอีก10 ไม่เลว..ไม่เลว ข้าค่อนข้างพอใจ ถึงจะไม่มีระดับ5ขั้นสูง!"
"ระดับ5ขั้นสูงมีเพียงแค่2อันเท่านั้นก็ได้ให้เ้าใช้สลักอาคมไปแล้ว สัตว์อสูรระดับ5ขั้นสูงแม้แต่ท่านเ้าเมืองยังอยากจะสังหารได้ที่พวกเรามีก็ได้จากการประมูลมาจากสมาคมการค้าต้าเป่าเท่านั้นว่าแต่เ้าเถอะ้าแกนอสูรมากมายไปทำไมกัน?" หม่าซินรุ่ยพูดและถามเฟยอวี่ด้วยความสงสัย
"ตำแหน่งของเ้ายังเป็แค่ผู้ติดตามฝึกหัดยังไม่จำเป็ต้องรู้ว่าทำไม? รู้แต่เพียงว่าต้อง้ามันเป็จำนวนมาก!" "เ้าออกไปรอข้าสักครึ่งชัวยามเดี๋ยวข้ามีของจะให้" เฟยอวี่พูดมันด้วยท่าทีสบายๆ
หม่าซินรุ่ยได้ยินคำว่าผู้ติดตามฝึกหัดปากถึงกับกระตุกและเหมือนว่าอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่ได้พูดออกมาพร้อมกับเดินออกจากห้องไป
เฟยอวี่ส่งแหวนมิติให้ไป๋ลี่พร้อมกับพูดว่า
"เ้าช่วยกลั่นแกนอสูรระดับ5ขั้นต้นก่อนระดับ4เดี๋ยวค่อยกลั่นทีหลัง"
ครึ่งชัวยามต่อมาไป๋ลี่ก็กลั่นแกนอสูรระดับ5ขั้นต้นทั้ง50อัน ได้ของเหลวจิติญญาระดับ5มาทั้งหมด10หยด
"ถ้าข้าทะลวงเข้าสู่ระดับ5คงไม่ต้องใช้เวลากลั่นนานขนาดนี้" ไป๋ลี่พูดพร้อมกับส่งของเหลวจิติญญาให้กับเฟยอวี่
"แค่นี้ก็พอให้หม่าจือฉวนทะลวงจากพลิกคว้ำปฐีขั้น6ไปขั้น7ได้สบาย!"
"พวกเราก็กลับสมาคมการค้าต้าเป่าได้แล้วยังมีคนที่ข้า้าอีกคนอยู่ที่นั้น!"
"ฮ่าฮ่า เ้าหมายถึงสาวน้อยลู่จื้อสินะ"
"ใช่ข้าถูกใจในไหวพริบของนางไม่น้อยพวกเราจะได้ไม่เสียเวลาในการหาทรัพยากรด้วยตัวเอง!"
"นั้นสินะขนมของข้าจะหมดแล้วด้วยต้องไปแวะซื้อเพื่มด้วยถึงแม้จะไม่ได้ช่วยเพื่มพลังให้ข้าแต่รสชาติดี และหลาdหลายอย่างยิ่ง เผ่ามนุษย์ของเ้าถึงแม้เื่การต่อสู้แย่ลงแต่เื่ของกินกับก้าวหน้าอย่างยิ่ง" ไปลี่ยังคงพูดพร้อมกับดูดน้ำลายที่เริ่มไหลออกมาเข้าปากไป
"ก็ดีข้าจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลาทำให้เ้ากิน!"
เฟยอวี่และไป๋ลี่เดินออกมาจากห้อง
หม่าซินรุ่ยยังคงยืนรอเฟยอวี่อยู่ที่หน้าห้อง
เฟยอวี่ส่งหลอดของเหลวจิติญญา2หลอดให้หม่าซินรุ่ยแล้วพูดว่า
"นี่คือของเหลวจิติญญาระดับ4และ5! ระดับ5สำหรับปู่เ้า ไม่ต้องใข้ทั้งหมด10หยดปู่ของเ้าไกล้จะทะลวงขั้นอยู่แล้วใช้เพียง5หยดก็พอ! ที่เหลือเ้าจะให้ใครใช้ก็แล้วแต่เ้า ส่วนระดับ4สำหรับเ้าไว้ทะลวงเข้าสู่ระดับ4ถ้าใช้หมดแล้วก็มาบอกข้าข้าจะเอาเพื่มให้อีกก่อนเดินทางข้าหวังว่าเ้าจะเข้าถึงระดับ5ได้ทัน!"
"ระดับ5ในเวลาไม่เกิน10วันเนี้ยนะ!?" หม่าซินรุ่ยพูดออกมาด้วนสีหน้าใและแปลกใจในเวลาเดียวกัน
"เ้าไม่ต้องแปลกใจไประดับ1-10มันก็เป็แค่การวางรากฐานให้กับตัวเองเท่านั้น ยิ่งระดับ1-5จะง่ายดายอย่างยิ่งถ้าเ้ามีทรัพยากรที่มากพอ พอเ้าเข้าสู่ระดับ6ก็จะไม่ง่ายเหมือนที่ผ่านมาแล้วทรัพยากรที่ใช้จะมากขึ้นรวมถึงเวลาในการเลื่อนระดับแต่ละครั้งด้วย แต่นั้นมันสำหรับคนทั่วไปสำหรับข้ามันก็แค่ใช้เวลามากขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น ส่วนเื่การหลอมศาสตราเอาไว้เ้าถึงระดับ6แล้วค่อยศึกษาจะดีกว่า!"
"ข้าเข้าใจแล้ว แล้วงานประชันศาสตราวันพรุ่งนี้เ้าจะให้ข้ามารับหรือไม่?"
"ไม่ต้องเ้ารออยู่ที่งานได้เลยข้าจะตามไปทีหลัง"
"ได้! ข้าขอตัวไปจัดการเื่ท่ายปู่ก่อนแล้วเจอกันที่งานพรุ่งนี้" หม่าซินรุ่ยพูดเสร็จก็ขอตัวกลับทันที
เฟยอวี่พาไป๋ลี่ไปซื้อของเสร็จแล้วก็ทั้งคู่ก็ปลอมตัวกลับไปเป็คนลึกลับแล้วกลับไปที่สมาคมการค้าต้าเป่า
เฟยอวี่กลับมาที่ห้องรับรอง ที่ลู่จื้อจัดเตรียมไว้ให้เพียงไม่นาน ลู่จื้อก็เดินเข้ามาหาที่ห้องรับรองทันทีแล้วเดินเข้ามาพูดกับเฟยอวี่
"ผู้าุโ ข้าน้อยลู่จื้อจัดการเตียมของที่ท่าน้าไกล้จะครบแล้วขาดแค่เพียงสมุนไพรพิษลู้จื่อกำลังจะไปซื้อที่สมาคมผู้หลอมโอสถคิดว่าไม่กี่ชั่วยามนี้จะจัดการได้ตามที่ผู้าุโ้า!"
"โอ้ว..ช่างหน้าประทับใจ ดูแล้วเ้าคงจะเหนื่อยไม่น้อยข้าให้เวลาเ้า10วันแต่เ้ากลับจัดการได้ในเวลาแค่2วัน!"
"ลู่จื้อยินดีที่ได้บริการผู้าุโเ้าค่ะ" ลู่จื้อยังคงพูดด้วยร้อยยิ้มพร้อมกับน้ำเสียงที่นุ่มนวลเช่นเดิม
"ข้ามีคำถามจะถามเ้าสักหน่อย เ้าคิดอย่างไรกับอนาคตของตัวเ้าเอง!"