พันรบขับรถพาฟ้ามาที่ชุมชนแห่งหนึ่ง ที่อยู่ในจังหวัดระยอง จริงๆแล้วพันรบมีนัดกับกลุ่มเพื่อนๆที่จะต้องมาพัฒนาชุมชนทุกๆปี ในปีที่แล้วฟ้าลดาก็ได้มาด้วยแต่เป็ฝ่ายขอติดตามมาเอง ส่วนปีนี้พันรบตั้งใจที่จะพาฟ้าคนนี้มาด้วย เมื่อมาถึงพันรบก็ได้แนะนำฟ้าให้เพื่อนทุกคนรู้จัก โดยบอกเพื่อนๆว่าตอนนี้ฟ้าความจำเสื่อมจดจำเพื่อนๆที่เคยเจอในปีที่แล้วไม่ได้เลย
ในใจอันในเงาของฟ้านั้นคาดว่าจะได้ไปเที่ยวทะเลหรือน้ำตกอะไรทำนองนี้ นึกไม่ถึงว่าพันรบจะพาฟ้ามาพัฒนาชุมชน อันนิภาถึงไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยในชีวิต แต่ก็เคยเห็นเพื่อนตำรวจจีบผู้หญิงในสถานที่ที่โรแมนติกกว่านี้ นับว่าพันรบเป็คนที่แปลกมาก
“เอ่อ ฉันมีข่าวร้ายจะบอกนายพันรบ”
“บ้านพักเหลืออยู่หลังเดียวจริงๆ นายกับฟ้าพักด้วยกันได้มั้ย ่นี้มีงานวัด ผู้คนเลยมาท่องเที่ยวเยอะน่ะ”
พันรบมองมาทางฟ้าแล้วถามว่า “ถ้าน้องฟ้าไม่สะดวก พวกเราไปนอนโรงแรม จะได้นอนแยกห้องดีมั้ยครับ”
“เฮ้ย พันรบ มันไกลมากเลยนะ กว่าจะไปถึง ไม่ได้นอนกันพอดี”
“ไม่เป็ไรค่ะพี่พันรบ ฟ้านอนที่นี่ได้ค่ะ เื่จัดที่นอนค่อยว่ากันใหม่นะคะ” ฟ้าไม่ถือสาเื่นอนในห้องเดียวกับผู้ชาย เพราะตอนทำงานเป็ตำรวจ ก็ต้องมีบางครั้งได้นอนพักในห้องเดียวกับเพื่อนๆเพื่อรอจับคนร้ายอยู่แล้ว
เมื่อทุกคนพร้อม ก็เริ่มกิจกรรม่เช้า ซึ่งก็คือกลุ่มผู้ชายจะต้องไปโรงเรียนเพื่อบริจาคหนังสือ อุปกรณ์การเรียนการสอน และอุปกรณ์กีฬาต่างๆ ทาสีอาคารและสร้างห้องน้ำ ส่วนกลุ่มผู้หญิงจะได้ไปทำบุญถวายภัตตาหารและสังฆทานที่วัด อีกทั้งได้กวาดลานวัดและล้างห้องน้ำของวัดด้วย
ในระหว่างที่กวาดลานวัดอยู่ ฟ้าก็เลยชวนคุย
“ในปีที่แล้ว ฟ้าก็ทำกิจกรรมแบบนี้ด้วยหรอคะ”
“ใช่แล้วค่ะ น้องฟ้าขยันมากเลยนะคะ โดยเฉพาะยิ่งตอนอยู่ต่อหน้าพันรบค่ะ น้องฟ้าทำทุกอย่างเสร็จเร็วมาก จากนั้นก็ไปช่วยซับเหงื่อให้พันรบตอนเขายังทำงานอยู่ด้วยค่ะ”
ฟ้าคิดในใจ “ช่างเป็ผู้หญิงที่ทุ่มเทจริงๆ”
“พวกเรายังมีกิจกรรมอะไรต่ออีกมั้ยคะ”
“อ้าวพันรบยังไม่บอกหรอคะ หลังจากทานข้าวเสร็จ พวกเราจะไปปลูกป่า ปล่อยสัตว์ทะเล ไปเก็บขยะริมชายหาด เสร็จแล้วพวกเราค่อยไปเที่ยวงานวัดค่ะ”
“พวกพี่ๆใจบุญมากเลยนะคะ”
“ทำแล้วสบายใจค่ะ ถึงฟ้ากับพันรบจะไม่ได้มาเที่ยวแบบโรแมนติก แต่พี่ว่าฟ้าต้องสบายใจแน่ๆ อีกอย่างถ้าคู่ของฟ้าทำบุญร่วมกัน จะได้คู่กันตลอดไปนะคะ”
ฟ้าได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ
เมื่อฟ้าทำความสะอาดเสร็จแล้ว ทีมผู้หญิงก็ไปเตรียมกับข้าวที่บ้านพัก ฟ้าซึ่งไม่ถนัดการทำอาหารจึงอาสาไปเก็บผัก สอยมะละกอ สอยผลไม้ให้แทน และระหว่างที่ทีมผู้ชายยังทำงานไม่เสร็จ ฟ้าจึงชวนลูกๆของเพื่อนพันรบเล่นการละเล่นแบบพื้นบ้าน เช่น ดีดลูกแก้ว หมากเก็บ หมากฮอส ฯลฯ
พันรบแอบผิดหวังที่ฟ้าไม่มาคอยเสิร์ฟน้ำ ซับเหงื่อให้เหมือนในปีที่แล้ว เลยรีบทำงานจนเสร็จก็ไปอาบน้ำ แล้วมาทานข้าว
“อ้าว แล้วฟ้าล่ะครับ”
“อ๋อ ฟ้าพาเด็กๆไปเล่นน่ะ พอดีเลยฝากไปตามพวกเขาให้หน่อยนะ”
เมื่อทุกคนร่วมกันรับประทานอาหารจนเสร็จ ก็เดินทางไปเพื่อไปร่วมกันปลูกป่า
“พี่พันรบปลูกต้นไม้ของตัวเองเสร็จแล้ว ก็ไปพักเลยก็ได้ค่ะ ไม่ต้องมาช่วยฟ้าปลูกก็ได้”
“อ้าว ปลูกต้นรักมันต้องปลูกกันเป็คู่ไม่ใช่หรอครับ” พันรบพูดยิ้มๆ
ฟ้ารู้สึกเอือมกับคำพูดนี้ ได้แต่ส่ายหน้า ในใจคิดว่า “มุกเสี่ยวมากค่ะ”
เมื่อปลูกต้นไม้เสร็จ ก็พากันไปซื้อกุ้ง หอย ปู ปลาทะเล เพื่อไปปล่อยลงทะเล
“ปล่อยสัตว์เยอะๆนะครับน้องฟ้า จะได้เป็การสะเดาะเคราะห์ด้วย”
“ถามจริงๆเถอะค่ะ นี่คือการเที่ยวแล้วใช่มั้ยคะ”
“ก็พี่เห็นว่าน้องฟ้าเพิ่งประสบอุบัติเหตุครั้งใหญ่มา ก็เลยอยากให้ทำบุญไว้จะได้ไม่เจอเื่ราวเลวร้ายอีกครับ พี่หวังดีจริงๆนะ”
“ค่ะค่ะค่ะ เสร็จแล้วพวกเรายังต้องไปเก็บขยะอีกไม่ใช่หรอคะ รีบปล่อยให้เสร็จเถอะค่ะ”
หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ไปเก็บขยะด้วยกัน โดยฟ้าเป็คนเก็บขยะ ส่วนพันรบคอยถือถุงดำติดตามไป ระหว่างฟ้าเก็บขยะอยู่ในใจคิดประชดว่า “ช่างเป็่เวลาดีๆเสียจริงนะ น่าประทับใจมากๆ”
เมื่อกิจกรรมทุกอย่างสำหรับวันนี้เสร็จสิ้น กลุ่มของพันรบพากันแยกย้ายไปตามบ้านพัก เพื่ออาบน้ำทำธุระส่วนตัวก่อนไปทานข้าวเย็น เมื่อทานอาหารเสร็จพันรบจึงพาฟ้ามาเที่ยวงานวัด
บรรยากาศในวัดมีผู้คนพลุกพล่าน ฟ้าชอบหนีไปซื้อขนมกินเล่น พันรบเลยจับมือของฟ้าไว้เพื่อให้เดินไปด้วยกัน
“พี่พันรบปล่อยมือฟ้าได้แล้ว ฟ้าไม่หนีไปไหนแล้วค่ะ”
พันรบแกล้งทำเป็ไม่สนใจ จูงฟ้าไปที่ร้านยิงลูกโป่ง
“ฟ้าอยากได้ตุ๊กตาตัวไหน เดี๋ยวพี่ยิงลูกโป่งให้”
“ตัวไหนก็ได้ค่ะ พี่พันรบเล่นไปเลยแล้วกัน”
เนื่องจากพันรบไม่ได้ยิงปืนเล่นมานานแล้ว ทำให้ยิงปืนไม่แม่น เฉียดไปเฉียดมาตลอด ผ่านไปครึ่งชั่วโมงก็ยังไม่ได้ซักตัว ป้าเ้าของร้านก็ยืนยิ้ม แถมยังเตรียมะุตะกร้าใหม่มาให้ด้วย
ฟ้าเริ่มเบื่อแล้ว “พี่พันรบคะ ฟ้าเห็นพี่เล่น ก็อยากลองเล่นบ้าง ขอฟ้าลองยิงหน่อยนะคะ”
เนื่องจากฟ้าเป็ตำรวจอยู่แล้ว การยิงปืนเป็เื่ปกติ ทำให้ยิงถูกลูกโป่งทั้งหมด ได้ตุ๊กตามาสิบตัว ฟ้ากำลังจะเล่นต่อ ป้าเ้าของร้านถึงกับยกมือไหว้
“เลิกเล่นเถอะหนู ยิงแม่นแบบนี้ ป้าขาดทุนกันพอดี”
ฟ้าเลยยอมเลิกเล่น แอบขำป้าเ้าของร้าน ในตอนนี้พันรบต้องถือตุ๊กตาทั้งสิบตัวเดินตามหลังฟ้าไป
“พี่ว่าตุ๊กตามันเยอะไปแล้วนะ เอาไปบริจาคดีมั้ยครับ”
“พี่พันรบถือไม่ไหวหรอคะ มา เดี๋ยวฟ้าถือเองก็ได้ค่ะ มันเป็ส่วนหนึ่งในกิจกรรมของวันพรุ่งนี้ ยังให้ใครตอนนี้ไม่ได้ค่ะ”
“ถ้างั้น ไม่เป็ไรครับ พี่ถือได้ แต่พวกเราไปพัก โดยขึ้นชิงช้า์กันมั้ยครับ นั่นไงว่างพอดี”
ทั้งคู่จึงได้นั่งชิงช้า์ พันรบไม่ค่อยได้ออกนอกเมืองหลวง ไม่ค่อยเห็นบรรยากาศของชุมชนในที่สูง เลยมองออกไปเพื่อชมวิวทิวทัศน์ในยามค่ำคืน
ในขณะที่ฟ้ากลับมองไปที่พันรบ แม้ว่าการท่องเที่ยวในวันนี้มันอาจไม่ถึงขั้นโรแมนติกเหมือนคู่รักทั่วไป แต่ฟ้าก็แอบรู้สึกดีในสิ่งที่พันรบได้บำเพ็ญประโยชน์ให้กับชุมชนที่นี่ พอฟ้าคิดถึงวันที่ตนต้องใช้ชีวิตกลับมาเป็อันคนเก่าแล้วอยู่ดีๆน้ำตาก็ไหลออกมาเอง ฟ้าจึงรีบเช็ดน้ำตาและคิดว่าจะเก็บ่เวลาดีๆที่ได้อยู่กับพันรบไว้เป็ความทรงจำ
“อย่าจ้องมองพี่ขนาดนั้นสิครับ พี่เขินนะ รู้มั้ย”
“ขอโทษค่ะ พอดีฟ้าเหม่อน่ะค่ะ อย่าคิดมากนะคะ”
*******************************************
เมื่อทั้งคู่กลับจากงานวัด ไปถึงที่พักก็อาบน้ำ ภายในบ้านพักเป็บ้านหลังเล็ก ห้องเดี่ยว มีมุ้งหลังเดียว เลยตกลงกันว่าจะนอนมุ้งเดียวกัน แต่ต่างคนต่างนอนติดผนังคนละด้าน ภายในบ้านไม่มีทีวี เลยทำให้ทั้งคู่รีบนอน ฟ้าหันหลังนอนหลับไปแล้ว ส่วนพันรบตื่นเต้นนอนไม่หลับ แต่นอนหันหลังให้ฟ้า ผ่านไปครึ่งชั่วโมงก็รู้สึกมีใครมานอนกอดเขาอยู่ เลยรีบลืมตา ที่แท้ก็เป็ฟ้าที่นอนกลิ้งมาหาและนอนกอดพันรบอย่างกับหมอนข้าง พันรบคิดว่าเป็ไงเป็กัน เลยนอนกอดฟ้าอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันทั้งคืน
เมื่อฟ้าตื่นขึ้นมาก็ใที่ตัวเองนอนกอดกับพันรบ กำลังจะกรี๊ด แต่พอสังเกตว่าตำแหน่งที่นอนเป็ที่ของพันรบ แสดงว่าตัวเองเป็ฝ่ายกลิ้งมาหา เลยยั้งไว้ก่อน และลืมนึกไปว่าตัวเองเป็คนนอนดิ้น ในสมัยตอนที่อยู่กับอรภาก็ชอบนอนกลิ้งมากอดพี่สาวประจำ “ซวยแล้วไง ทำเป็เนียนดีกว่า” ฟ้าเลยค่อยๆลุกออกจากพันรบตอนที่เขายังนอนอยู่ ปลอบใจตัวเองว่า “เผื่อพันรบยังไม่รู้ตัว”
6K
![[จบ] เขียนรักใหม่ด้วยหัวใจดวงเดิม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717754265_67667408.webp)
