“ ก็ไม่ได้นอนดิ้นอะไรนี่นา ”
เฉินห่าวลืมตาขึ้นมาในกลางดึก วันนี้เขาต้องการแอบดูลูกสาวนอน หลายวันมานี้เป่าเป้ยน้อยนอนผิดที่ผิดทาง เขาจึงอยากรู้ว่าลูกสาวแอบตื่นขึ้นมาเล่นอะไรคนเดียว แต่ถ้าเธอตื่นขึ้นมาเล่น มังกรจะต้องบอกเขาแล้ว มันกลับอยู่เงียบๆทำราวกับว่าคุณหนูที่มันดูแลนอนดิ้นเท่านั้น
เฉินห่าวมองลูกสาวด้วยใบหน้าสงสัย เธอยังคงนอนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน แม้จะมีการพลิกตัวบ้างเป็นบางครั้งแต่ไม่ถึงกลับกลิ้งไปไกลเหมือนที่ผ่านมา เขาจึงคิดว่าลูกสาวอาจจะไม่ชินกับห้องเพราะเดิมทีพวกเขาจะอาศัยอยู่ชั้น 20 แต่กลับต้องย้ายมาอยู่ชั้นสองแทน
เมื่อเห็นว่าลูกสาวเข้าสู่สภาวะปกติแล้วเฉินห่าวจึงกระซิบบอกมังกรดูแลเธอให้ดี เขาจะออกจากบ้านไปสักพักแล้วจะรีบกลับมาก่อนฟ้าสาง
มังกรพยักหน้าหงึกหงัก มันกลัวเด็กสาวจะลืมตาตื่น จึงใช้วิธีง่ายๆในการรับคำสั่ง
หลังจากเจ้าของร้านเดินออกจากตึกไปนั้น มันจึงหันมองกลับมาที่คุณหนู คืนนี้เธอหลับปุ๋ยไม่คิดจะตื่นขึ้นมาเล่นกลางดึกอีกเลย
มันไม่แปลกใจที่คุณหนูจะนอนเพราะค่าสถานะเพิ่มถึง 10 หน่วยแล้ว การออกกำลังกายต่อไปคงไม่ได้อะไร เธอจึงนอนพักผ่อน มันรู้สึกโล่งใจนึกว่าคุณหนูจะออกไปเล่นอีกตามเคย ต่อให้สถานะไม่เพิ่ม อุปกรณ์กลับทำให้เธอหัวเราะ ส่วนมันเจ็บปวด
“ อยู่แถวๆนี้สินะ ”
เฉินห่าวสวมเสื้อสีดำเดินด้อมๆมองๆอยู่ใกล้ๆกองขยะขนาดใหญ่ มันคือจุดทิ้งขยะของผู้คนที่มีบ้านอยู่ระแวกนี้
ภายในซอยตันที่เขาเข้ามาไม่ได้มืดมิด มันมีแสงไฟสาดส่องเข้ามาให้แสงสว่างเพื่อไม่ให้ดูวังเวงจนเกินไป ทันใดนั้นเขาก็พบบ้านที่ทำจากกล่องกระดาษอยู่ใกล้ๆ มันเป็นบ้านอย่างง่ายที่สร้างขึ้นมาป้องกันลมหนาวในตอนกลางคืนเท่านั้น
บ้านที่เขาเห็นสูงเพียงสะเอว เกิดจากการนำกล่องกระดาษมาแปะติดกันแล้วเหลือรูเล็กๆให้คลานเข้าไป เขาจึงค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆพลางสัมผัสพลังของสิ่งที่อยู่ในบ้าน
“ เนตรเซียนหมื่นวิถี ”
ดวงตาทั้งสองเปล่งแสงสีทองอร่าม นับตั้งแต่ถูกมือสังหารลอบโจมตีเฉินห่าวพยายามเปลี่ยนดวงตาของตนให้กลายเป็นดวงตาพิเศษ ด้วยการชักนำมานาเติมเข้าสู่ดวงตาตลอดเวลา จนในที่สุดเขาก็ได้เนตรเซียนหมื่นวิถีขั้นแรกมาใช้งาน
แม้ความสามารถจะลดเหลือเพียง 1 ใน พันของชีวิตก่อนก็ตาม มันยังคงทำให้เขามองเห็นมานาในอากาศแล้วยังมองทะลวงสิ่งกีดขวางที่มีความหนาไม่มากได้ง่ายดาย
ภาพที่เขาเห็นภายในบ้านกล่องกระดาษคือชายคนหนึ่งผมยาวจนเกือบจะถึงแผ่นหลัง เส้นผมของเขาแข็งกระด้างราวกับหมี่กรอบ ร่างกายสวมใส่เสื้อผ้าขาดวิ่นหลายชั้นใช้ป้องกันลม
เฉินห่าวไม่จำเป็นต้องดมเขาก็พอจะรู้ได้ว่าผมของชายคนนี้เหม็นแค่ไหน การที่เขาอาศัยอยู่ข้างกองขยะขนาดใหญ่จะต้องคุ้ยเขี่ยหาอาหารจากที่นี่อย่างแน่นอน
ทันทีที่เดินมาหยุดยืนทางฝั่งประตูเขาจึงค่อยๆก้มตัวลงไปติดประตูเล็กๆแล้วชะโงกหน้าดูคนที่อยู่ข้างใน อีกฝ่ายยังคงนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง ทำราวกับว่าเขาเป็นคนที่มาทิ้งขยะ
“ ตื่นได้แล้ว ”
ชายเร่ร่อนสะดุ้งเฮือกรีบลุกขึ้นนั่ง น้ำเสียงเมื่อครู่เย็นเหยียบเป็นอย่างมากจนมันเองยังรู้สึกกลัว
เมื่อความกลัวปะทุขึ้นชายเร่ร่อนกลับพูดคำเดิมซ้ำๆว่าอย่า เฉินห่าวจึงมองดูว่าชายคนนี้บ้า หรือว่าแกล้งกัน
เขาสัมผัสมานาภายในร่างกายของอีกฝ่าย เลเวลของชายคนนี้ไม่น้อยเลยเพราะเป็นถึงเลเวล 45 แต่ดูเหมือนว่ามานาของเขาจะถูกกดเอาไว้ไม่ยอมนำออกมาใช้ ต่อให้ร่างกายแข็งแกร่งชายคนนี้เหมือนปิดกั้นบางอย่าง จนทำให้เขาไม่สามารถใช้ทักษะเดิมๆของเขาได้
“ อย่า อย่า อย่าทำฉัน ฉันจะไปแล้ว! ”
ชายเร่ร่อนหันมองมาที่เฉินห่าว ยิ่งมองเห็นเสื้อสีดำของเขา ชายเร่ร่อนยิ่งแสดงท่าทางหวาดกลัวมากยิ่งขึ้นก่อนจะกระโดดขึ้นเหยียบบ้านกล่องเพื่อขอโทษเขา
“ ฉันยอมแล้ว ฉันไม่มีบ้านแล้ว นี่ไง ฉันไม่มีบ้าน ”
เฉินห่าวใช้มือกุมหน้าผากตนเอง ดูเหมือนว่าชายคนนี้จะถูกโจมตีบริเวณศีรษะจนสมองได้รับการกระทบกระเทือนจนสติฟั่นเฟือน
เขาไม่สามารถพูดคุยหรือสื่อสารกับอีกฝ่ายได้ แต่มันก็มีวิธีหนึ่งที่จะทำให้เขาสามารถพูดคุยกับชายคนนี้ได้ นั่นคือการจัดระเบียบให้กับสมองใหม่
สกิลวางแผนพัฒนาร่างกายเปิดใช้งาน ทำให้เขาเห็นจุดเด่นและจุดด้อยบนตัวของชายตรงหน้า
เส้นทางพัฒนาเพื่อทำให้ชายคนนี้แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ร่างกายจะทำได้เปิดเผยออกมา
เฉินห่าวรู้สึกชอบใจสกิลนี้ไม่น้อยเพราะมันทำให้เขารู้ว่าตนเองจะต้องทำอย่างไรกับใครสักคน
หากบาดเจ็บเขารู้วิธีรักษา หากติดอยู่กับคอขวดเขารู้ว่าจะต้องทำอย่างไรเพื่อให้ก้าวข้ามไป
ถ้าหากสกิลนี้ติดตัวเขาในตอนที่เป็นเจ้าสำนัก ลูกศิษย์ทุกคนคงไม่ต้องใช้ทรัพยากรมหาศาลในการทะลวงคอขวดเพื่อก้าวไปยังระดับใหม่อย่างแน่นอน ทุกอย่างมีทางให้ปลดล็อกโดยไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองแต่อย่างใด
สองเท้าก้าวเดินเข้าไปใกล้ชายเร่ร่อน อีกฝ่ายพบว่าชายแปลกหน้าพยายามจะเข้ามาใกล้จึงถอยไปติดกับกำแพง แม้จะหนีได้เขากลับหันหลังแนบชิดติดกำแพงทำราวกับว่าเฉินห่าวมาพร้อมพวกมากมาย
ทันใดนั้นมือซ้ายของเฉินห่าวได้วางลงไปที่ศีรษะอีกฝ่ายก่อนจะใช้วรยุทธ์กับเขา วรยุทธ์ที่เขาใช้เป็นวรยุทธ์เดียวกันกับที่ใช้ดูความทรงจำมือสังหารภายในตึก
ถึงอย่างนั้นครั้งนี้กลับมีวิธีใช้ที่ต่างกันออกไป เขาไม่ได้ดูความทรงจำแต่อาศัยพลังของมันในการเข้าไปทำลายบางส่วนของสมองตามที่สกิลวางแผนพัฒนาร่างกายของเขาบอก
แต่ละจุดที่ทำลายเล็กมากๆ แทบไม่เป็นอันตรายต่อสมอง เพียงแต่ว่าเขาจำเป็นต้องห้ามเลือดไปด้วยเพื่อไม่ให้เส้นเลือดในสมองแตกในอนาคต
อ้าก!
เฉินห่าวปล่อยให้ชายเร่ร่อนร้องตะโกนต่อไป คงไม่มีใครสนใจชายคนนี้ ผู้คนที่นำขยะมาทิ้งยังซอยนี้คงรู้ว่าชายเร่ร่อนคงจะร้องตะโกนดัง
ต่อให้อีกฝ่ายจะมีเลเวลมากกว่า สมองกลับปิดกั้นวิธีใช้งานพลัง เพียงแค่ผลักเขาออกไปก็หลุดจากการสัมผัสกลางหน้าผากแล้ว ชายเร่ร่อนกลับไม่กล้า เขาทำเพียงใช้มือตะกุยพื้นพยายามพาร่างตัวเองหนีไปจากมือของเฉินห่าวที่จับไปยังหัว
เฉินห่าวปล่อยมือออกจากชายเร่ร่อนแล้วรีบเดินเข้าไปหลบในมุมมืดของซอยเฝ้ารอดูว่าชายคนนี้จะจดจำอะไรได้หรือเปล่า
ท่าทางเจ็บปวดที่แสดงออกมาก่อนหน้าค่อยๆเบาลง เสียงร้องอ้อนวอนให้ปล่อยตัวค่อยๆหายไป ทันใดนั้นดวงตาของชายเร่ร่อนก็เริ่มใสกระจ่าง เพียงเท่านี้เฉินห่าวมั่นใจว่าเขาทำถูกต้องตามที่สกิลแนะนำ
“ อวี้หลง นายได้สติแล้วหรือยัง ”
มือทั้งสองที่เคยตะกุยพื้นพาตนเองหนียกขึ้นมาด้านหน้าตั้งท่าราวกับพร้อมจะต่อสู้ ดวงตาทั้งสองดูเหม่อลอยเปลี่ยนไป มันกลายเป็นแววตาของนักสู้ที่เต็มไปด้วยความระมัดระวังเพราะไม่รู้ว่าตนเองอยู่ที่ไหนและไม่รู้ว่าใครกำลังคุยกับเขาอยู่
“ แกเป็นใคร ต้องการอะไร ”
สายตาทั้องสองมองไปยังด้านหลังของเสาไฟ ตำแหน่งนี้ไม่ได้มืดมากทำให้พอมองเห็นร่างของใครบางคนเลือนราง
“ ฉันคือคนที่ทำให้นายกลับมาเป็นปกติ ”
อวี้หลงพยายามสำรวจร่างกายของตนเอง เขาตกใจมากเมื่อรู้ว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่ขาดวิ่น ผมบนศีรษะยาวเฟื้อย กลิ่นตัวไม่ต้องพูดถึงเขาราวกับเป็นขยะกองใหญ่ จากสภาพของพอจะรู้ได้ว่าตนเองน่าจะเสียสติจนกลายเป็นบ้า
“ นายต้องการอะไร ”
“ จำเรื่องตระกูลเกาได้ไหม ”
บนหน้าของอวี้หลงเผยให้เห็นความกังวลผสมผสานไปกับความรู้สึกโกรธแค้นตระกูลนี้ ทันใดนั้นมันก็จำเรื่องราวในอดีตได้ ดูท่าการไล่ล่าในวันนั้นจะทำให้มันเสียสติ ตระกูลเกาจึงยอมปล่อยไป
“ นายเป็นใคร เกี่ยวข้องกันยังไงกับตระกูลเกา ”
“ ตระกูลเกาคือศัตรูของเรา ฉันมาช่วยนายเพราะอยากยืมมือของนายจัดการกับตระกูลเกา ”
“ ฉันไม่เอาด้วยหรอก ฉันไม่รับคำสั่งจากใคร ”
“ อย่าพึ่งปฎิเสธกันสิ ฉันไม่ได้อยากจะออกคำสั่งกับใครเช่นกัน แค่อยากจะเป็นคนหนุนหลังนายก็เท่านั้น ไม่เจ็บใจเหรอที่ถูกตระกูลเกาเล่นงานจนกลายเป็นขอทานเร่ร่อน ก่อนหน้านี้นายคงจะถูกพวกมันเล่นงานหนักพอสมควร ใช่ไหม ”
เฉินห่าวเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายที่แสดงให้เห็นถึงความโกรธที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงรู้ว่าชายตรงหน้าคงจะถูกเล่นงานหนักมากกว่าเขาอย่างแน่นอน
“ ฉันก็ถูกพวกมันเล่นงานเหมือนกัน พอดีฉันมีเส้นสายเล็กน้อยจึงหาข้อมูลคนที่ถูกตระกูลเกาเล่นงานหวังจะรวมทีมเพื่อตอบโต้ ”
เฉินห่าวเห็นว่าอวี้หลงยังคงฟังอยู่เขาจึงพูดต่อไป
“ แต่ไม่มีใครโชคดีเหมือนายที่รอดชีวิตมาได้ รู้ไหมนายรอดได้ยังไง ”
“ เป็นบ้า ”
“ ใช่ แต่ละคนที่มีปัญหากับตระกูลเกาเสียชีวิตทั้งหมด ยกเว้นนายที่เสียสติ เอาล่ะ นายอยากจะร่วมมือกับฉันเล่นงานตระกูลนี้ไหม ฉันสามารถช่วยนายได้นะ ”
“ นายจะช่วยฉันยังไง ” เฉินห่าวสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงที่อ่อนลง เขาจึงเก็บรอยยิ้มน้อยๆเอาไว้ในใจ
“ วรยุทธ์ของนายสู้พวกมันไม่ได้ใช่ไหม ฉันจะให้วรยุทธ์ที่เหนือกว่า ”
ความตื่นเต้นเผยบนใบหน้าของอวี้หลง
“ เลเวลของนายยังคงน้อยไปใช่ไหม ฉันจะให้บางอย่างกับนายที่ทำให้สามารถเพิ่มค่าสถานะได้ 20 หน่วยจนนายต่อสู้กับเลเวล 65 ได้ง่ายๆ ”
ความรู้สึกตื่นเต้นเผยบนใบหน้าอวี้หลงมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เขากลับรู้ว่าสิ่งที่ได้รับมีราคาที่ต้องจ่ายจึงสอบถามไปตรงๆ
“ นายให้ฉันมากขนาดนี้มันจะต้องมีค่าใช้จ่ายใช่ไหม ”
“ ใช่ ในเมื่อนายไม่อยากรับคำสั่งใคร ฉันไม่ต้องการจะออกคำสั่งใครเช่นกัน สิ่งที่ฉันอยากให้นายทำคือเล่นงานตระกูลเกา จะทำยังไงก็ได้ ทำให้พวกมันหงุดหงิด ทำให้พวกมันหายไป นายจะทำอย่างไรกับตระกูลนี้ก็ได้เลย แต่มีสิ่งหนึ่งที่นายจะต้องทำให้ฉัน หากว่าตระกูลเกาไม่อยู่แล้ว ”
“ ทำอะไร ”
“ หาลูกค้าให้ฉัน ”
อวี้หลงขมวดคิ้วทำหน้าสงสัย เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเปิดร้านอะไรทำไมจึงต้องการลูกค้า
“ ฉันเป็นเจ้าของร้านฟิตเนสที่สามารถเพิ่มค่าสถานะความแข็งแกร่ง 0.1 หน่วยให้ได้ภายใน 1 ชั่วโมง ฉันต้องการให้นายหาคนมาให้กับฉัน ใครก็ได้ ขอแค่มันไม่หันคมดาบมาที่ฉันก็พอ ”
อวี้หลงไม่รู้ว่าเขาเป็นบ้ามานานแค่ไหนจึงถามวันเวลาจนพบว่าเขาบ้ามานานถึง 5 ปี เมื่อรู้ว่าเขาไม่จำเป็นต้องถูกผูกมัดชีวิตกับชายที่ช่วยเหลือ เพียงแค่คอยหาลูกค้าให้ เขาจึงพยักหน้ารับ
“ เอาล่ะ ฉันมีเงินให้ 1,000 นายไปหาสถานที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วมาเจอฉันตอนดึก อย่าไปตอนเช้าล่ะ ฉันกลัวตระกูลเกาจะเห็นนาย”
อวี้หลงรับเงินมาจากเฉินห่าวแล้วเข้าไปหลบข้างหลังเสาแทน ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมนึกย้อนความหลังเพราะมีหลายอย่างที่จดจำไม่ได้
เฉินห่าวเห็นท่าทีของอีกฝ่ายจึงค่อยๆเดินจากไป สกิลของอาชีพเทรนเนอร์ทำให้เขามองเห็นลึกไปถึงจิตใจจนรู้ว่าอวี้หลง ไม่มีทางหันคมดาบมาที่เขาแน่นอน ชายคนนี้จึงเป็นคนที่น่าลงทุน
“ หึหึหึ ฉันมาแล้วตระกูลเกา มีดเล่มแรกของฉันจะแทงพวกแกในเร็วนี้ รอรับได้เลย…..ว่าแต่ฉันให้เงินเขามากไปไหมนะ ตั้ง 1,000 เหรียญเลยนะ น่าจะให้สัก 500 เฮ้อ! ”
เฉินห่าวเดินคอตกกลับบ้านหลังจากนึกถึงจำนวนเงินที่จ่ายออกไป อีกไม่นานคุณหนูหลี่อิงจะเลิกแจกอาหารแล้ว เขาคงต้องกลับไปซื้อข้าวเหมือนเดิม
แอด….
เด็กสาวตัวน้อยทำหน้าสงสัย คืนนี้เธอตื่นอีกครั้งเพราะความเคยชินจึงให้มังกรพาเดินเล่นก่อนจะกลับไปนอน เพียงแต่ว่าประตูห้องข้างๆกลับเปิดออกเผยให้เห็นอุปกรณ์ประหลาด เธอจึงรู้ว่ามันน่าจะเป็นอุปกรณ์ใหม่ของป๊ะป๋าจึงขึ้นนั่งก่อนจะหัวเราะเสียงดังเพราะกำลังพายเรือ
“ ไปเอาของเล่นมานี่นะ ”
“ เล่นด้วยกันหนุกๆ ”
มังกรน้อยรีบลงไปชั้นหนึ่งแล้วนำจักรยานมาปั่นข้างๆ หากไม่ทำตามมันก็กลัวเด็กมนุษย์จะร้องงอแง