เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

เธอคนนี้จู่ๆก็กล่าวออกมาพร้อมกับเขกหัวลงไปบนพื้นราวกับนิยายจีนกำลังภายใน ดูจากการแต่งตัวของเธอไม่ต่างอะไรกับลูกคุณหนูผู้สูงศักดิ์ ไอซ์ที่เห็นก็มึนๆงงๆกับสถานการณ์ตรงหน้า และเริ่มหันมองซ้ายทีขวาที เขาไม่อยากให้ใครรับรู้ความลับของเขาในเวลานี้“คุณพูดอะไรของคุณ ผมไม่ใช่คุณเทียนหลงสักหน่อย..เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดหรอกครับ” ไอซ์กล่าว พร้อมกับถอดถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ไม่มีใครที่อยู่บริเวณนี้เลย มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่ดึกแล้วก็เป็นไปได้จึงไม่มีใคร“ไม่จริงค่ะ.. คุณคือคุณเทียนหลงไม่ผิดอย่างแน่นอน รถก็คันเดียวกัน ส่วนสูงก็เท่ากัน อีกอย่างรูปร่างหุ่นกายเหมือนกันอย่างกับแกะ ได้โปรดรับฉันเป็นลูกศิษย์ด้วยเถอะนะคะ มันเป็นความฝันของฉันตั้งแต่เด็กๆแล้ว นะคะ นะคะๆ..” หญิงคนนี้ก็ยังไม่ยอมลุก และเขกหัวไปอย่างเดิม“ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่ใช่คุณเทียนหลงน่ะ.. เรื่องรูปร่างหุ่นส่วนสูงมันก็แค่ใกล้เคียงกันเท่านั้นแหละ รถก็เหมือนกัน ก็แค่อาจจะซื้อรถรุ่นเดียวกันก็ได้ จริงไหม” ไอซ์พยายามแถไปเรื่อยๆให้สีข้างถลอก ทั้งๆที่รู้ว่าความบังเอิญของบังเอิญอย่างนั้น มันจะมีจริงได้ยังไงก็ตามเถอะ“รถคันนี้เป็นรถที่คุณเทียนหลงขับมา และลงมาก่อนที่จะต่อสู้กับพวกมอนสเตอร์พวกนั้น.. ได้โปรดรับฉันเป็นศิษย์ด้วยเถอะค่ะ ไม่อย่างนั้นฉันจะลงรูปรถของคุณในโซเชียล นักสืบพันทิพย์เก่งมาก พวกเขาคงจะรู้ได้ในไม่ช้าว่าคุณเทียนหลง คือคุณอย่างแน่นอน..”หญิงสาวคนนี้กล่าวขึ้นมาอย่างนั้น ไอซ์ที่โดนขู่ก็ถึงกับตกใจ เขาเคยได้ยินเรื่องของนักสืบในโลกออนไลน์มาบ้าง พวกเขาสามารถสืบได้แม้กระทั่งบัตรประชาชนของเขาเลยทีเดียว ‘วันนี้มันวันอะไรกานนนน.. ทำไมถึงได้มีแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้’ ไอซ์ได้แต่ร้องตะโกนในใจ เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว และทำความเข้าใจกับเหตุการณ์กับเรื่องนี้เลย ปังปอนที่เพิ่งจะปฏิเสธเขาไปเมื่อกี้ ก็กำลังเดินออกมาจากหน้าสถานีดันเจี้ยน และที่สำคัญเธอกำลังมุ่งตรงมาทางนี้ด้วยเช่นกัน เหงื่อเย็นๆของเขาเริ่มที่จะซึมออกมาให้เห็นบ้างแล้ว ไอซ์ที่ไม่รู้จะทำยังไงดี ตอนนี้ได้แต่แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน“คุณน่ะ รีบขึ้นมาบนรถเดี๋ยวนี้!!.. ห้ามพูดอะไรตอนนี้ เร็วเข้า..”ไอซ์กล่าวอย่างร้อนรน หญิงสาวเองก็พยักหน้า และรีบวิ่งขึ้นไปนั่งบนรถ จากนั้นรถ BMW คันงามก็เคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ไอซ์พยายามหันมองหลังว่าคุณปอนจะเห็นหรือไม่ แต่เขาก็ต้องโล่งอก เพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้หันมามองทางนี้ ‘ไอ้บ้าเอ้ย เขาเพิ่งปฏิเสธเรา แล้วจะหวังอะไรในตัวเขาอีกล่ะ’ ไอซ์กล่าวกับตัวเองในใจ เขายังไม่รู้เลยว่าเขาทำอย่างนี้ไปเพื่ออะไร หนีออกมาจากจุดเกิดเหตุราวกับเป็นแฟนที่กำลังนอกใจ และหนีออกมาเที่ยวกับผู้หญิงอีกคน ไอซ์ถอนหายใจอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าวันนี้มันเป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว หลังจากที่ออกมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว เขาก็ลดความเร็วในการขับขี่ ก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับหญิงสาวที่นั่งหน้าปั้นยิ้มอยู่ข้างๆเขาด้วยความโมโหเล็กๆ แต่จะให้ไปลงกับคนที่ไม่รู้อะไรเลยมันก็ใช่เหตุ อีกอย่างเธอคนนี้มีอาวุธเกินกว่าที่เขาจะต้านทานได้“เธอชื่ออะไร..อายุเท่าไร..แนะนำตัวเองหน่อยสิ..” ไอซ์กล่าวถามแบบไม่ได้ใส่ใจเท่าไรนัก“ศิษย์ชื่อ มีมี่ อายุ 20 ปีค่ะท่านอาจารย์..” เธอกล่าวตอบพร้อมกับรอยยิ้ม“ใครบอกว่าฉันจะรับเธอเป็นลูกศิษย์ อีกอย่างฉันก็ไม่ใช่คุณเทียนหลงอย่างที่คุณเข้าใจ..” ไอซ์ยังคงกล่าวจนสุดกำลัง แต่ดูเหมือนว่าหญิงสาวมีมี่จะไม่เข้าใจ เธอหยิบมือถือขึ้นมา ก่อนจะยกมันมาใกล้ๆกับไอซ์“ดูสิคะท่านอาจารย์ ถ้าศิษย์นิ้วลั่นเพียงนิดเดียว ข้อมูลของอาจารย์ก็หลุดลอยไปในโลกอินเทอร์เน็ต ถึงเวลานั้นจะทำยังไงดีนะ.. โอ้ จริงสิ ผู้หญิงคนนั้น เหมือนจะเป็นคนที่อาจารย์ช่วยเหลือเธอเอาไว้นี่นา.. หรือว่าจะรู้จักกันข้างนอกด้วย อยากรู้จังว่าถ้าเธอคนนั้นรู้ว่าท่านอาจารย์คือคุณเทียนหลง คนที่ช่วยเธอจะเป็นยังไงน้า”มีมี่ยังคงกล่าวออกมาอย่างน่ารัก ราวกับว่ามันเป็นเรื่องตลกขำๆไม่มีสาระ แต่สำหรับไอซ์แล้ว มันคือความเป็นความตายที่ไม่อาจจะเปิดเผยได้ เขาไม่อยากจะให้ใครรับรู้เรื่องราวของเขาทั้งนั้น โดยเฉพาะกับคุณปังปอน และอีกคนก็คือพี่ครีม พี่สาวของเขา“โอเค โอเค ฉันยอมรับก็ได้ว่าฉันคือเทียนหลง..เออ.. ฉันจะเป็นอาจารย์ให้เธอก็ได้.. แต่ว่าเธอช่วยลบอะไรพวกนั้นออกไปก่อนได้ไหม เห็นแล้วหัวใจจะวายตาย” ไอซ์กล่าวอย่างเศร้าใจ เขาโดนแทงเข้าที่จุดอ่อนเลยต้องยอมๆเธอไป แต่ทั้งหมดนั้นมันก็เป็นเพียงแค่กลอุบายที่ทำให้อีกฝ่ายตายใจเท่านั้น“เข้าใจแล้วค่ะท่านอาจารย์.. ถึงจะลบไปก็เท่านั้น ศิษย์ได้แบล็กอัปลงเครื่องเอาไว้อีกหลายชุด อาจารย์ไม่ต้องห่วงเลยนะคะ” มีมี่กล่าวเสร็จก็กดลบออกจากเครื่องอย่างรวดเร็ว พร้อมกับทำหน้าปั้นยิ้มราวกับว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาอีกครั้ง ซึ่งมันผิดกับไอซ์เลยที่ตอนนี้ทำหน้าซังกะตายอยู่“เยี่ยม..” ไอซ์กล่าวประชดชีวิต วันนี้มันจะมีอะไรแย่กว่านี้อีกล่ะ“ใช่ไหมล่ะ ศิษย์คนนี้ตามใจท่านอาจารย์หมดเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรท่านอาจารย์โปรดวางใจ เรียกใช้ได้ตลอดเวลา ว่าแต่..ท่านอาจารย์ไม่คิดจะประกาศตัวลูกศิษย์อย่างเป็นทางการหน่อยเหรอคะ” มีมี่กล่าวออกมาถามกับไอซ์“รู้แล้วๆ.. แต่ต้องทำข้อตกลงกันก่อน ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันคือเทียนหลง เธอเข้าใจใช่ไหม ตัวตนในโลกภายนอกของฉันคือ ไอซ์ และยังเป็นเอเจนซี่ของคุณเทียนหลง เจอกันข้างนอกก็เรียกกันให้ถูกต้องด้วย” ไอซ์กล่าวออกมาอย่างเซ็งๆ จริงๆแล้วลูกซงลูกศิษย์อะไรนี่เขาไม่ต้องการเลยสักนิด แต่เมื่อสถานการณ์มันพาไปก็ช่วยไม่ได้ เขาไม่ได้เสียอะไร เพียงแค่จะต้องคอยซัพพอร์ตหญิงคนนี้ด้วยอีกคนหนึ่ง มันจะไปยากอะไรกัน“ศิษย์เข้าใจแล้วค่ะท่านอาจารย์.. แต่ว่ามี่ควรจะมีเบอร์ติดต่อของอาจารย์เอาไว้นะคะ เผื่ออาจารย์ต้องการความช่วยเหลือใดๆ สามารถติดต่อกับศิษย์คนนี้ได้เลย เห็นอย่างนี้ครอบครัวของมี่ก็เอาเรื่องอยู่น้า.. แล้วท่านอาจารย์จะประกาศตัวศิษย์อย่างไรคะ”มีมี่กล่าวกับไอซ์ แต่เขากลับไม่สนใจ แสกนมือถือแล้วโยนไปให้กับมีมี่เป็นคนกดเบอร์เอง และทำทุกอย่างเอง มีมี่เองก็รับมาพร้อมกับบรรจงตั้งชื่อให้กับตัวเองในเครื่องของอาจารย์ด้วยรอยยิ้ม“แล้วเธอชื่อจริงว่าอะไรล่ะ จะได้ประกาศได้ถูกต้อง ถ้ามีเรื่องฮันเตอร์ด้วยก็จะดีมาก..” ไอซ์กล่าวถามอย่างไม่ได้ใส่ใจ“ศิษย์มีชื่อว่า ‘นภัสสร ศิริวิวัฒน์เกรษา’ ศิษย์ได้พิมพ์บันทึกเอาไว้ในเครื่องของอาจารย์ด้วย ส่วนชื่อที่ใช้ในนามฮันเตอร์คือ ‘ฮารุโนะ’ เป็นชื่อของนางเอกในการ์ตูนชุดสาวน้อยโรงเรียนเวทมนตร์ค่ะท่านอาจารย์” มีมี่กล่าวด้วยแววตาที่บ่งบอกได้เลยว่า เธอต้องหลงใหลการ์ตูนเรื่องนี้เอามากๆอย่างแน่นอน ไอซ์ที่ได้ยินก็ส่ายหัวก่อนจะให้มัวร์เป็นคนจัดการ“มัวร์จัดการให้เรียบร้อยด้วย ประกาศแค่ประเทศไทยก็พอ..” ไอซ์กล่าวเบาๆ“อาจารย์คุยกับใครคะ?..” มีมี่ถามด้วยความสงสัย“เรื่องนั้นเธอไม่จำเป็นต้องรู้ในตอนนี้.. ตอนนี้เธอสามารถให้ใครก็ได้ ตรวจเช็กที่ดันเจี้ยนได้เลย ว่ามีข้อความของฉันที่ประกาศรับเธอเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการหรือยัง..”ไอซ์กล่าวขึ้นมา แน่นอนว่ามีมี่งงกับคำพูดของอาจารย์ เธอส่งข้อความไปหาบอดี้การ์ดคนสนิทเพื่อสอบถามตามที่อาจารย์กล่าว ไม่นานอีกฝ่ายก็ยืนยันมา นั่นจึงทำให้เธอตกใจไม่น้อยว่าอาจารย์ที่กำลังขับรถอยู่ เธอหันมามองที่ไอซ์อย่างจริงจัง“ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น.. แล้วเธอจะไปลงที่ไหน หรือจะให้ไปส่งที่บ้าน..”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 33

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 33

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้