โกงเกินเกม ผู้เปลี่ยนชะตา

บทที่ 41

ซือถูจี๋

ชายชราผู้ปรากฏกายอย่างกะทันหันสวมอาภรณ์นักเวทผมของเขามีสีขาวดุจหิมะ แต่ใบหน้ากลับยังคงความอ่อนเยาว์

ในมือถือคทาเวทลักษณะเรียบง่ายดูคล้ายกิ่งไม้ธรรมดาที่ไร้ซึ่งการประดับตกแต่งใดๆ

เพียงแค่เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นก็กลับแผ่แรงกดดันมหาศาลเข้าใส่ซูมู่ไป๋

ความรู้สึกนี้...ไม่ต่างจากตอนที่คนธรรมดายืนอยู่เบื้องหน้ามหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลกว้างสุดลูกหูลูกตา ลึกล้ำเกินหยั่งถึง!

[ซือถูจี๋]

เจ้าเมืองตงไห่

ผู้อาวุโสแห่งตำหนักมังกรเทวะ

เลเวล:???

พลังชีวิต:???

*(บุคคลผู้มีสถานะสูงสุดในเมืองตงไห่)*

"คารวะท่านเจ้าเมือง"

เมื่อเห็นข้อมูลของซือถูจี๋ซูมู่ไป๋ก็รีบประสานมือคารวะอีกฝ่ายทันที

นี่คือNPC คนที่สองที่เขามองเห็นได้เพียงข้อมูลระบุตัวตน

คนแรกคือไหวเจี้ยน

แต่...เจ้าเมืองผู้สูงศักดิ์เหตุใดจึงมาปรากฏตัวต่อหน้าเขาแบบปัจจุบันทันด่วนเช่นนี้?

อาณาจักรมังกรเทวะประกอบด้วยเมืองหลวง1 แห่ง, เมืองหลักอันดับหนึ่ง10 แห่ง, เมืองหลักอันดับสอง 81 แห่ง
และเมืองระดับสามอีก 1,080 แห่ง

นอกจากเมืองหลวงแล้วผู้เล่นชาวจีนทั้งหมดล้วนกระจายตัวอยู่ตามเมืองเหล่านี้

และเมืองตงไห่ก็คือหนึ่งในสิบเมืองหลักอันดับหนึ่ง

ในฐานะเจ้าเมืองตงไห่สถานะของซือถูจี๋จะสูงส่งเพียงใดย่อมเป็นที่ประจักษ์โดยมิต้องสงสัย

ส่วนสถานะที่สองของเขานั้นซูมู่ไป๋ไม่รู้อะไรเลยแม้แต่น้อย

ตำหนักมังกรเทวะคือสถานที่แบบไหนกันแน่ในข้อมูลที่เกมหมื่นภพให้มาก็ไม่มีบันทึกไว้

แต่เขามั่นใจอย่างยิ่งว่าซือถูจี๋นั้นแข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัว!

จากน้ำเสียงเมื่อสักครู่ทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายตั้งใจมาหาเขาโดยเฉพาะ

หรือว่า...พลังอันน่าพรั่นพรึงที่แผ่ออกมาตอนที่เขาเปิด[คัมภีร์แห่งความตาย] จะเป็นสิ่งที่ดึงดูดเขามา?

ความคิดมากมายแล่นผ่านเข้ามาในหัวของซูมู่ไป๋เขาได้แต่คาดเดาถึงเหตุผลที่อีกฝ่ายมาเยือน

ซือถูจี๋ไม่ได้เอ่ยอะไรต่อเพียงสำรวจซูมู่ไป๋ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าใบหน้าเรียบเฉยจนอ่านไม่ออกว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่

เนิ่นนานผ่านไปสายตาของเขาก็หยุดลงที่หลังมือซ้ายของซูมู่ไป๋มองดูอักขระซึ่งเป็นร่างจำแลงของคัมภีร์แห่งความตาย ก่อนจะพยักหน้าเบาๆแล้วเอ่ยว่า

"เป็นพลังแห่งความตายจริงๆด้วย"

ในขณะเดียวกันซูมู่ไป๋ก็รู้สึกว่าแรงกดดันที่แบกรับไว้ได้มลายหายไปสิ้นร่างกายพลันรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาทันที

ซือถูจี๋ที่อยู่เบื้องหน้ากลับดูเหมือนชายชราธรรมดาคนหนึ่งไม่มีความรู้สึกที่ลึกล้ำเกินหยั่งถึงหลงเหลืออยู่อีกต่อไป

"ท่านเจ้าเมือง'พลังแห่งความตาย'คือสิ่งใดหรือขอรับ?"

ซูมู่ไป๋จึงเอ่ยถามตามที่อีกฝ่ายพูดทันที

"มันคือพลังแขนงหนึ่งของ'กฎเกณฑ์'เจ้าในตอนนี้ยังอ่อนแอเกินไป ต่อให้ข้าอธิบายเจ้าก็ไม่อาจเข้าใจได้"

ซือถูจี๋ยิ้มพลางส่ายหน้าคทาในมือของเขากลายเป็นละอองแสงสีทองแล้วสลายไป

ทว่าคำพูดนั้นกลับทำให้ใจของซูมู่ไป๋สั่นสะท้าน

กฎเกณฑ์?

เขาจำได้แม่นยำก่อนที่ [คัมภีร์แห่งความตาย]จะถูกเลื่อนขั้น [คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย]ก็เคยถูกอธิบายไว้เช่นนี้

แต่[คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย]ในปัจจุบัน คำอธิบายกลับระบุชัดเจนว่าเป็น 'คัมภีร์แห่งกฎเกณฑ์'!

ดูเหมือนว่าซือถูจี๋จะมองไม่เห็นข้อมูลทั้งหมดของเขา

เมื่อคิดถึงตรงนี้ซูมู่ไป๋ก็คลายความตึงเครียดลงทันที

บางสิ่งที่ได้มาจาก[พลิกผัน]เห็นได้ชัดว่ามันอยู่เหนือขอบเขตความเข้าใจของ 'ดินแดนต้องห้ามแห่งทวยเทพ'

"เจ้าหนูการปรากฏตัวของเจ้า ช่างเหนือความคาดหมายของพวกเฒ่าอย่างเราเสียจริง"

"ไม่รู้ว่าควรจะกล่าวว่าเจ้าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่"

ซือถูจี๋มองซูมู่ไป๋อย่างมีความหมายลึกซึ้งก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

"เหตุใดท่านจึงกล่าวเช่นนั้น?"

ซูมู่ไป๋ขมวดคิ้ว

ประโยคนี้อีกฝ่ายเคยพูดไปแล้วครั้งหนึ่งตอนที่ปรากฏตัวและตอนนี้ก็พูดซ้ำอีก

"ที่ว่าโชคดีเพราะเจ้าได้เปลี่ยนเป็นอาชีพระดับ 'ผู้ปกครองความตาย' อาชีพเช่นนี้ไม่ควรจะปรากฏขึ้นในดินแดนต้องห้ามแห่งทวยเทพ"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ซือถูจี๋ก็หยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะส่ายหน้าแล้วกล่าวต่อ

"น่าเสียดายที่เป็นจ้าวแห่งความตายเมื่อเจ้าก้าวไปถึง 'ขั้นนั้น' เส้นทางของเจ้าจะยากลำบากกว่าผู้ปกครองความตายสายอื่นมากนัก"

"ขั้นนั้น?"

"สำหรับเจ้าในตอนนี้ยังห่างไกลนัก"

ซือถูจี๋โบกมือเสียงของเขาค่อยๆ แผ่วลงคล้ายกับกำลังรำพึงกับตนเอง

"บางทีเมื่อถึงเวลานั้นอาจจะมีจุดเปลี่ยนก็ได้ ใครจะไปรู้?"

จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยสายตาลึกล้ำราวกับในนัยน์ตาสะท้อนภาพของจักรวาลและดวงดาว

ซูมู่ไป๋เงยหน้ามองตามอย่างงุนงงแต่กลับเห็นเพียงดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าเท่านั้น

"เจ้าหนูเร่งเติบโตเข้าเถิดเวลาที่เหลืออยู่สำหรับพวกเจ้าเหล่าผู้มาเยือนนั้นมีไม่มากแล้ว"

สิ้นเสียงแสงสีขาวของการเทเลพอร์ตก็สว่างวาบขึ้น ร่างของซือถูจี๋ได้อันตรธานไปจากที่เดิม

การมาเยือนครั้งนี้ของเขาดูเหมือนจะเป็นการตั้งใจมาพบซูมู่ไป๋โดยเฉพาะนอกจากการเอ่ยถ้อยคำปริศนาไม่กี่ประโยคแล้ว ก็ไม่ได้ทำอะไรเลย

ไม่ใช่สิ...หลังจากซือถูจี๋จากไป เหรียญตราขึ้นสนิมเขรอะอันหนึ่งก็ลอยขึ้นมาอย่างช้าๆ ณจุดที่เขาเคยยืนอยู่

"นี่คือ?"

ซูมู่ไป๋เอ่ยด้วยความสงสัยพลางยื่นมือออกไปคว้าเหรียญตรานั้น

วินาทีต่อมาเสียงของซือถูจี๋ก็ดังขึ้นข้างหูของเขาโดยตรง

"เจ้าหนูถือเสียว่านี่เป็นบททดสอบจากข้า หากเจ้าผ่านมันไปได้ ข้าจะมอบข้อมูลบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับจ้าวแห่งความตายให้แก่เจ้า"

[คุณได้รับไอเทมภารกิจ "เหรียญตราของผู้ถูกลืม"]

[คุณได้รับภารกิจระดับมหากาพย์ "บททดสอบของ
ซือถูจี๋"]

[เนื้อหาภารกิจ: ผ่าน 'ดินแดนผู้ถูกลืม' และทำอัตราการสำรวจให้ได้ 100%]

[รางวัลภารกิจ: ไม่ทราบ]

[บทลงโทษเมื่อล้มเหลว: ไม่มี]

"ได้เควสต์ระดับมหากาพย์มาฟรีๆเลย?"

ซูมู่ไป๋มองเหรียญตราขึ้นสนิมในมือด้วยความประหลาดใจ

จนบัดนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าซือถูจี๋ต้องการอะไรกันแน่

'ไม่ควรจะปรากฏในดินแดนต้องห้ามแห่งทวยเทพ' หมายความว่าในเกมหมื่นภพยังมีอาชีพระดับผู้ปกครองสายอื่นอยู่อีกงั้นหรือ?

'จ้าวแห่งความตายเมื่อก้าวไปถึงขั้นนั้นจะยากลำบากกว่าผู้ปกครองสายอื่น'?

"เหอะน่าผู้ปกครองคนอื่นมี [พลิกผัน] ด้วยหรือไง?"

ซูมู่ไป๋เลิกคิ้วในดวงตาฉายแววคมกริบ

แม้เขาจะเป็นจ้าวแห่งความตายแต่เขาก็มีคุณสมบัติพิเศษจากมหาภัยพิบัติ

ยิ่งไปกว่านั้น[คัมภีร์แห่งความตาย]ของเขาก็ยังสูงกว่า [คัมภีร์มรณะ] ซึ่งเป็นอุปกรณ์เฉพาะทางดั้งเดิมของอาชีพนี้อยู่หนึ่งขั้น

สำหรับอนาคตซูมู่ไป๋มีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

ตอนนี้เขาเพิ่งเลเวล10 แต่ค่าสถานะก็โกงขนาดนี้แล้ว ในอนาคตมีแต่จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก

โดยไม่รู้ตัวซูมู่ไป๋ได้ทิ้งห่างผู้เล่นจากโลกคนอื่นๆ ไปไกลลิบและเริ่มได้ข้องเกี่ยวกับยอดฝีมือระดับสูงสุดของดินแดนต้องห้ามแห่งทวยเทพแล้ว

การปรากฏตัวของตัวตนระดับบัค อย่างเขา ถูกลิขิตมาแล้วว่าจะต้องสร้างคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำในดินแดนต้องห้ามแห่งทวยเทพแห่งนี้

แต่ซูมู่ไป๋ยังไม่ทันได้ตระหนักถึงเรื่องทั้งหมดนี้

เป้าหมายของเขาในตอนนี้คือการเร่งเพิ่มความแข็งแกร่งจากนั้นก็รีบตามหาไอ้หญิงชั่วชายเลวนั่นเพื่อล้างแค้น!

เพียงแค่คิดว่าหลิวหรูเหยียนกับจ้าวซวียังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ในใจของซูมู่ไป๋ก็รู้สึกขุ่นมัวไม่สงบ

เพียงแต่เขาเลเวลขึ้นเร็วเกินไปในช่วงเวลาสั้นๆ นี้คงยังไม่มีใครสามารถออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้

ถ้าไอ้คู่ชั่วนั่นไม่มีพรสวรรค์ระดับสูงก็ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานอีกเท่าไหร่

เมื่อคิดได้ดังนั้นซูมู่ไป๋จึงก้มลงมองเหรียญตราในมือ

"ช่วงเวลานี้เหมาะที่จะใช้ทำภารกิจนี้ให้เสร็จพอดี"

[เหรียญตราของผู้ถูกลืม]

ไอเทมภารกิจ

เมื่อใช้งานจะส่งคุณไปยัง 'ดินแดนผู้ถูกลืม'

*(สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียว, จะถูกทำลายอัตโนมัติใน4 นาที 52 วินาที)*

คำอธิบายนั้นเรียบง่ายและเวลานับถอยหลังก็เดินไปเรื่อยๆ

"ไม่ให้เวลาเตรียมตัวกันเลยรึไง?"

ซูมู่ไป๋ชะงักไปเล็กน้อยเดิมทีเขาวางแผนว่าจะไป  ร้านอัญมณีเสียก่อน

ตอนนี้ดูท่าว่าจะไม่ทันเสียแล้วเมืองตงไห่ใหญ่เกินไป ต่อให้นั่งรถม้า เวลาเพียง 4 นาทีกว่าก็ยังไม่พอ

จากบทเรียนเรื่องแผนที่สมบัติครั้งก่อนซูมู่ไป๋จึงไม่เลือกที่จะใช้ความสามารถอัพเกรดฟรีกับ [เหรียญตราของผู้ถูกลืม]

เพราะบททดสอบของซือถูจี๋คือการ'ผ่าน'ดินแดนผู้ถูกลืม

ใครจะไปรู้ว่าหากอัพเกรดไอเทมชิ้นนี้แล้วจุดหมายปลายทางที่จะถูกส่งไปจะเป็นที่ไหนกันแน่?

ถ้าการอัพเกรดเป็นสาเหตุให้ภารกิจล้มเหลวมันก็จะไม่คุ้มค่ากัน

สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับจ้าวแห่งความตายที่ซือถูจี๋เอ่ยถึงนั้นซูมู่ไป๋สนใจมันเป็นอย่างมาก

เขามองดูหน้าต่างสถานะของตัวเองอีกครั้งก่อนจะตัดสินใจเปิดใช้งานเหรียญตราในมือทันที

แสงสีขาวของการเทเลพอร์ตสว่างวาบขึ้นพาร่างของเขาหายไปจากลานวาร์ปของเมืองตงไห่

ผู้เล่นคนแรกที่มาเยือนเมืองตงไห่ยังไม่ทันได้เดินเที่ยวชมเมืองหลักอันดับหนึ่งที่เจริญรุ่งเรืองแห่งนี้ก็ต้องจากไปอย่างเร่งรีบเสียแล้ว