“เหนือสวรรค์ ยังมีข้า”

เสียงสะท้อนจากความทรงจำของมารดายังดังก้องในจิตใจ
ดวงตาของเฉินหยวนเรืองแสงสีดำสนิท ปรากฏเป็น ลายเส้นแตกซ้อนทับ ราวกับจักรวาลที่กำลังบิดเบี้ยวอยู่ในนั้น

“หากนางล้มเหลว… ข้าจะทำให้สำเร็จ! แม้จะต้องแลกด้วยทุกสิ่ง!”

ทันใดนั้น เลือดในกายเขาปะทุร้อนแรงเป็นเปลวเพลิงสีมืด พลังสายเลือดโบราณตื่นขึ้นเต็มกำลังเป็นครั้งแรก!

พลังสายเลือดที่ตื่นเต็มตัว

ดวงตาสัจธรรมเงา (ขั้นที่ 2): ไม่เพียงมองเห็นรอยแตกของกฎ แต่ยัง “เขียนรอยแตกใหม่” ลงไปในค่ายกลได้

สายเลือดบรรพกาล: ทำให้ร่างกายเฉินหยวนทนต่อแรงกดดันของค่ายกลสังหารได้ โดยไม่แหลกสลาย

ลมปราณแปรจิตสวรรค์: แปรเปลี่ยนเป็นวงล้อสีดำหมุนรอบกาย ทำหน้าที่เชื่อมโลกกับเงา

ค่ายกลสังหารแห่งสวรรค์เก่ากำลังบีบอัดลงมาจนภูเขาหุบเขาทั้งสายสั่นสะเทือน
แต่เฉินหยวนยกมือขึ้นเพียงครั้งเดียว ดวงตาเขาเปล่งประกาย → เส้นแตกปรากฏกลางอากาศเหมือนรอยสลัก

“แตก!”

เสียงดังก้องสนั่น รอยแตกนั้นขยายตัวไหลผ่านค่ายกล
เสาหลักแห่งสวรรค์โบราณทั้งห้าต้นที่ศัตรูใช้พลังหลอมรวมเริ่มสั่นสะเทือน แตกทีละเส้น ทีละจุด

ห้าศัตรูโบราณโกรธเกรี้ยว

ชายตาทองตะโกน “เจ้ากำลังลบกฎของสวรรค์เอง!”

หญิงเงาดำแสยะยิ้มบิดเบี้ยว “แต่ราคาที่เจ้าจะจ่าย…เจ้าจะไม่มีวันทนได้!”

ทันใดนั้น เฉินหยวนรู้สึกเลือดในกายไหลย้อน ร่างกายปริแตกเป็นเส้นสีแดงสดทั่วร่าง
พลังสายเลือดโบราณที่ถูกปลุกตื่นไม่ได้มอบเพียงพลัง หากแต่ กัดกินอายุขัยของเขาอย่างรวดเร็ว!

แม้เลือดพุ่งกระเซ็นออกมาเต็มพื้น เฉินหยวนยังคงยิ้มเย็น
“ถ้าต้องแลกอายุขัยเพื่อทำลายเส้นทางเก่า ๆ… ข้ายอม!”

เขาฟันดาบฟ้าร่วงลงมา
คมดาบนั้นไม่ได้ผ่าร่างศัตรู แต่ผ่า “หัวใจ” ของค่ายกล!

แสงแตกกระจาย ค่ายกลสังหารแห่งสวรรค์เก่า พังทลายลงอย่างสมบูรณ์
ศัตรูทั้งห้ากระเด็นกระอักเลือด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ในความเงียบสงัดหลังการแตกสลาย เฉินหยวนยืนอยู่กลางซากค่ายกล
เสื้อผ้าเขาขาดรุ่งริ่ง เลือดไหลเต็มกาย แววตายังเย็นดุจเดิม แต่ใบหน้าซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด

เขาเหลือบมองฟ้า เห็นแสงสวรรค์กระเพื่อมคล้ายกำลังจับจ้อง
ราวกับสวรรค์เองประกาศว่า —
ผู้ที่ก้าวข้ามกฎเก่า ต้องจ่ายราคาที่ไม่อาจเลี่ยง!

เฉินหยวนก้มมองมือตัวเองที่สั่นเล็กน้อย กระซิบเสียงแผ่ว:

“ราคา… ข้ารู้แล้ว… แต่ตราบใดที่ยังหายใจ ข้าจะเดินต่อไป”