อัจฉริยะวิญญาณ

แผนที่สมบัติระดับSS

  ด้วยการที่มีอัจฉริยะสมบูรณ์เป็นผู้นำทัพกับผู้เล่นร่วมหมื่น ในการกวาดล้างเส้นทางทั้ง8 ที่นำไปสู่ห้องสมบัติทำให้การสังหาร npc เลเวล600 ที่เกิดใหม่ได้อย่างไม่หมดสิ้นเป็นไปอย่างง่ายดายและรวดเร็วเกินกว่าที่npc ตัวใหม่จะกำเนิดได้ทันแม้ผู้ดูแลจะเพิ่มความยากขึ้นไปอีกขั้น แต่ยังคงต้องทำอยู่ในข้อจำกัดของกฎและมันไม่สามารถหยุดอัจฉริยะสมบูรณ์พวกได้ขณะนี้พวกเขาเข้าใกล้หัวของปลาหมึกหินยักษ์เข้าไปทุกทีแล้ว แต่แล้วอยู่ๆการทำงานที่ร่วมมือกันมาอย่างดีก็เกิดการพลิกผันขึ้นจนได้!!?

  [บัดซบ พวกเจ้าเล่นอะไรกัน]เจ้าชายนิลกาฬส่งข้อความผ่านจอสถานะด้วยโทสะที่คุกรุ่น เนื่องจากทางซ้ายของเขาเจ้าชายลิเพียว และทางขวาของเขา เจ้าชายดราคาลอสนำกลุ่มไปร่วมกับเส้นทางอื่นที่อยู่ติดกัน ทำให้2 เส้นทางที่อยู่รอบๆเขาไร้ผู้เล่น แต่npc ยังคงอยู่ และเริ่มหลั่งไหลมาทางเขามากขึ้นทุกขณะ!!?

  [เจ้านิลกาฬ เจ้าซื่อตรงเกินไปแล้ว!ความร่วมมือคือสิ่งที่ดี ทำไมเจ้าไม่ยอมเปิดใจบ้าง] เจ้าชายลิเพียวส่งข้อความเชิงแนะนำหลังจากนำกลุ่มมาร่วมเส้นทางเดียวกันกับ เจ้าชายคมมีดเขี้ยวหมาป่า! 

  [โอ้ เจ้าจะมาร่วมมือกับข้าข้าก็ไม่ว่าหรอกนะ] เจ้าชายดราคาลอสที่นำกลุ่มของเขาไปร่วมมือกับเจ้าชายมีดสรรพสิ่งส่งข้อความเชิญชวน

  “ต่อให้ตายข้าก็ไม่มีวันร่วมมือกับพวกเจ้า!?ไป!!,พวกเราบุกไปข้างหน้า สังหารnpc เลเวล 600 พวกนี้ให้สิ้นซาก! พวกเราจะต้องไปถึงเป็นกลุ่มแรกให้ได้!”เจ้าชายนิลกาฬกล่าวเรียกกำลังใจผู้เล่นภายในกลุ่มของตนอย่างฮึกเหิม 

 วูป!?

 เจ้าชายนิลกาฬควบแน่นบอลพลังบางอย่างขนาดครึ่งเมตรก่อนที่จะขว้างมันไปยังกลุ่มnpc เบื้องหน้า!? 

 โฮกกก!?

  npc ใกล้เคียงที่พลังนี้ผ่านไปถูกดูดเข้ามาเกาะติดอย่างไม่อาจขยับเขยื้อนได้จากบอลพลังขนาดครึ่งเมตร ถูกอัดแน่นไปด้วยnpc จนกลายเป็น50เมตรในทันใด แต่ดูเหมือนขีดจำกัดของพลังจะอยู่เท่านี้ อย่างไรก็ตามมันยังคงกลิ้งต่อไปอีกจนห่างจากเจ้าชายนิลกาฬ 100 เมตรจึงุกิดการระเบิดขนาดใหญ่ขึ้น!!? 

ตูมมม!?

  ก่อนที่มันจะระเบิดขึ้นเจ้าชายนิลกาฬ กางม่านพลังบางอย่างเพื่อไม่ให้แรงระเบิดกระทบต่อคนข้างหลังของเขา!

  “ไป!!!”

  หลังจากการระเบิดเจ้าชายนิลกาฬพุ่งนำไปโจมตีnpc เบื้องหน้าอย่างองอาจ!!

  เฮ้!!!

  ทุกคนกล่าวรับด้วยกำลังใจเต็มเปรี่ยมแม้npc อีก2 เส้นทางจะหลังไหลเข้ามาครึ่งหนึ่งก็ตามแต่เบื้องหน้าพวกเขานั่นคืออัจฉริยะสมบูรณ์เปรียบได้ดั่งดวงดาวที่มีชีวิตในจักรวาล ไม่ใช่ว่าจะเห็นกันได้ง่ายๆ!?

  ตู้มม!?

  “ฮ่าๆๆ รับไปซะกระสุนแห่งจุดจบ!?”หนูน้อยนิมิตที่เข้ามาร่วมเส้นทางของธิดาเทพอันนา ซ่อนตัวอยู่ในฝูงชนคอยเก็บ lastshot จากพวกnpc ที่ใกล้ตายมันสามารถเพิ่มเลเวลอาชีพให้เธอได้เป็นจำนวนมาก ด้วยเวลาที่น้อยลง!

  “เจ้าไม่กลัวพวกนั้นจะโกรธกันบ้างหรือ!?”ขรรฟ้ากล่าวอย่างกังวล แบบนี้มันเหมือนการไปดูดเลเวลคนอื่นเลย

  “ทำไมต้องกลัว!เจ้าพวกนั้นต่างหากที่ต้องซาบซึ้งในการลงมือโจมตีของคุณหนูผู้นี้!?”หนูน้อยนิมิตกล่าวอย่างภาคภูมิ 

  “......” ขรรฟ้า

  “......” อังคาร

  เฮ้!!!? 

  อยู่ๆ เจ้าชายนิลกาฬก็ได้ยินเสียงโห่ร้องมาจากระไกลที่เบื้องหลังของเขา!?

  [บัดซบ แล้วเจ้าพวกนั้นมันอะไรกันอีก]เจ้าชายนิลกาฬส่งข้อความไปหาผู้ทรยศทั้ง2 อย่างแปลกใจ!?เมื่อเขาสังเกตเห็นผู้เล่นอีก2 กลุ่มวิ่งเข้ามาในเส้นทางที่แต่เดิมอยู่ในความรับผิดชอบของทั้ง2!?

  [ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร คงเป็นพวกชุบมือเปิบกระมัง]เจ้าชายดราคาลอสตอบกลับอย่างแปลกใจเช่นกัน!?เขามองดูทั้งสองกลุ่มไล่ตามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เนื่องจากnpc หลั่งไหลไปอยู่เส้นทางอื่นเกือบหมดแล้ว!!

  “คิดว่าพวกอัจฉริยะสมบูรณ์สามารถแย่งชิงสมบัติได้เพียงผู้เดียวหรือพวกเราไป!! แซงหน้าพวกอัจฉริยะสมบูรณ์ไปให้ได้!?”

   ไม่ทราบว่าเสียงผู้ใดดังออกมาจากกลุ่มใหม่ที่พึ่งมาถึงแต่มันก็สร้างความฮึกเหิมได้เป็นอย่างมาก!?

  เฮ้!!

  “ไปเราจะต้องแย่งชิงสมบัติมาจากพวกอัจฉริยะสมบูรณ์ให้จงได้เพื่อสามารถเล่าให้ลูกหลานของพวกเราได้ภาคภูมิใจว่าครั้งหนึ่งเราได้เอาชนะอัจฉริยะสมบูรณ์มาแล้ว!?” เสียงนั้นกล่าวขึ้นอีกครั้ง

  เฮ้!!!

  ผู้มาใหม่มีเพียงสองกลุ่มแต่ผู้เล่นมากมายเกือบเท่ากองทัพทั้งหมดของอัจฉริยะสมบูรณ์บวกกับที่ตามรายทางเหลือnpc อยู่ไม่มากทำให้พวกเขาไล่ติดตามมาอย่างรวดเร็ว!!

  [บัดซบเป็นเพราะพวกเจ้าแท้ๆ]เจ้าชายนิลกาฬต่อว่าเจ้าชายอีกสองคน เมื่อเขาถูกกลุ่มที่มาใหม่ทั้งสอง แซงหน้าไปเพราะnpc ในเส้นทางหลั่งไหลมาทางเขาหมดแล้ว ด้วยการทรยศของทั้งสอง

  [เจ้าจะโวยวาย อะไรเยอะแยะคิดว่าพวกนั้นเข้าไปแล้วจะได้สมบัติมาหรือไง ไม่เคยมีใครแย่งสมบัติไปจากอัจฉริยะสมบูรณ์ได้]เจ้าชายดราคาลอสตอบกลับอย่างอย่างดูแคลน ใครก็ตามที่เป็นอัจฉริยะสมบูรณ์จะถูกเรียกว่าเจ้าชาย และเจ้าหญิง คิดว่ามันเป็นแค่คำทั่วไปที่ตั้งขึ้นมันอย่างง่ายๆหรือไง!?

  “โอ้!? มีคนมาเพิ่มอีกหรือนี่!?”ขรรฟ้ากล่าวอย่างแปลกใจ เมือเห็นกลุ่มคนหน้าใหม่ปรากฏขึ้นแต่ไกลตอนนี้แต่ละกลุ่มห่างกันไม่เกิน3 กิโลเมตรแล้ว แม้เขาจะจำผู้เล่นไม่ได้ทั้งหมดแต่เขาจำอัจฉริยะสมบูรณ์ที่เป็นผู้นำทัพได้ทุกคน!

  “ข้าสัมผัสได้ถึงความแปลกประหลาดของอีกสองกลุ่ม!?”อังคารกล่าวแนะนำขรรฟ้าและหนูน้อยนิมิต

  “ใช่! เจ้าพวกนี้คิดจะมาชุบมือเปิบเอาสมบัติด้วยการลงแรงเพียงน้อยนิดหน้าไม่อายเอาไปกินอีกกระสุนสิ้นสูญ!?” หนูน้อยนิมิตกล่าวตำหนิพลางเก็บlast shot ไปด้วย

  “ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น!แต่ก็ช่างเถอะ!?” อังคารกล่าวอย่างอธิบายไม่ถูกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่ามันแปลกอย่างไร!?

  “จะอะไรก็ช่าง!เราแค่มาร่วมสนุกเท่านั้นไม่ได้มีผลประโยชน์ใดเกี่ยวข้องกันทางเข้าอยู่ไม่ไกลแล้วรีบไปกันเถอะ!?”ขรรฟ้ากล่าวเร่งให้พวกเขารีบติดตามกลุ่มที่เหลือ อีกแค่500 เมตรก็จะถึงทางเข้าแล้วหากพวกเขาหลงจากกลุ่ม npc เลเวล 600 เพียงตัวเดียวพวกเขาก็ไม่สามารถสังหารได้!?

  ตูมม!?

  “เร็วเข้าเร่งมือทำลายมัน!?”ชายผู้หนึ่งที่เป็นสมาชิกของทีมใหม่ กล่าวกับฝูงชน ก่อนจะต่อมหมัดที่หนักหน่วงใส่ดวงตาของปลาหมึกหิน!?

  ทีมใหม่ทั้งสองเข้ามาถึงผลึกแก้วที่เป็นดวงตาของปลาหมึกหินอย่างรวดเร็ว แต่พวกเขาไม่สามารถทำลายมันได้ในเวลาสั้นๆ เมื่อโจมตีผลึกแก้วไปแล้วปรากฏแถบเลือดขึ้นมา !?

  [ผลึกดวงตาคราเคนศิลา level999]

  ตู้ม!?

  “อ้ากกก!!!?”

   ชายคนหนึ่งที่โจมตีผลึกหิน ถูกพลังบางอบ่างโจมตีทำให้เขาต้องปลิวกระเด็นออกไปไกล!?

  “อ๋า!? มันยังคงโจมตีได้ด้วย!?”ชายผู้หนึ่งกล่าวอย่างแปลกใจ

  “ไม่ต้องกังวลใดๆ ทั้งสิ้นมันขยับไม่ได้ทำได้เพียงสะท้อนการโจมตีเท่านั้น! แต่มันไม่สามารถสะท้อนได้หมดทุกคนพวกเราต้องร่วมมือโจมตีมันอย่างรวดเร็ว พวกอัจฉริยะสมบูรณ์เข้ามาใกล้แล้ว!?” ผู้เล่นที่โจมตีคนแรกกล่าวแนะนำ

  “ใช่! โจมตีมันเข้าไปเราต้องชนะพวกอัจฉริยะสมบูรณ์ให้ได้!!” 

  “เราจะเอาชัยชนะนี้ กลับไปฝากตระกูลของเรา!!”

  เฮ้!!!

  ณ พื้นที่พิเศษภายในจักรวาลแห่งเกม

  “ท่านโกชาฟ! พวกเราทำเต็มที่แล้วแต่ดูเหมือนอัจฉริยะพวกนั้น ยังไม่อ่อนล้าเท่าไหร่เลย!?”ชายคนหนึ่งกล่าวรายงานท่านโกชาฟอย่างกังวล จะให้เขาทำอย่างไรได้ ตามกฎขีดจำกัดเลเวลnpcเขาได้ทำให้ทุกตัวกลายเป็นเลเวล600 ทั้งหมดแล้วแต่มันหาได้ตึงมือพวกอัจฉริยะสมบูรณ์ไม่!!?

  “อืม..เท่านั้นหละแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ข้าได้เตรียมแผนสำรองไว้เรียบร้อยแล้ว”!?ท่านโกชาฟกล่าวอย่างเรียบเฉย ไม่ได้มีอารมณ์ใดๆ บนใบหน้าของเขา เหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปตามการคาดคำนวณของเขาแล้ว!?

  “สมแล้วที่ที่เป็นท่านโกชาฟช่างปราดเปรื่องยิ่ง!?” ชายผู้กล่าวรายงานไม่ปล่อยให้โอกาสในการประจบประแจงเช่นนี้หลุดลอยไป