⚔️ บทที่ 36 : เพลิงเงินกับศรมรกต
กำแพงเวทเริ่มร้าว คราเวลพุ่งทะลุเข้ามาทีละตัว เล็บแหลมเฉียดหน้าเอลฟ์หนุ่มที่ยกโล่ไม้ขึ้นป้องกัน แคร้ง! โล่แตกกระจาย เลือดสาดเป็นทาง
ไครอสกรีดร้อง ก้าวเข้าไปแทงดาบใส่คราเวลตัวนั้น ดาบเงินที่เรืองแสงกรีดร่างจนแตกเป็นควันดำ เขาหอบหายใจแรง เหงื่อท่วมตัว แต่ยังกัดฟันยกดาบต่อ
“อีกทางซ้าย!” ลิซาเอลตะโกน เธอดึงสายธนูเต็มแรง ร่ายคาถาเอลฟ์จนลมรอบตัวหมุนวน
“Shael’vhen toriel! Se’rha lunastra!!”
(ธนูแห่งแสงดาว เจาะเงามืด!)
ลูกศรกลายเป็นแสงมรกตพุ่งใส่ฝูงคราเวลสามตัวพร้อมกัน เลือดดำกระจาย เศษกายแตกสลาย
อัครอสยกไม้เท้า ร่ายคาถาภาษามนุษย์โบราณ เสียงดังจนสะพานสั่น
“Ignis Dominus! Fulgor aeternum!!”
(เพลิงจอมราชัน แผดเผานิรันดร์!)
เปลวเพลิงสีทองแผ่เป็นวงกว้าง เผาคราเวลสิบกว่าตัวจนกรีดร้องแหลม เสียงเหมือนวิญญาณถูกฉีกออกจากร่าง
แต่พวกมันก็ยังมาไม่หยุด สายตาสีแดงนับสิบคู่ล้อมหมู่บ้านไว้เหมือนคลื่นทะเล
ไครอสกัดริมฝีปาก เลือดไหลจากแผลที่แขน แต่เขายกดาบขึ้นอีกครั้ง หันไปสบตาลิซาเอล “ข้า…จะไม่ถอยหลัง”
ลิซาเอลเหลือบตามองเขา—เด็กมนุษย์วัยเจ็ดขวบที่เต็มไปด้วยเลือดและเหงื่อ แต่สายตากลับหนักแน่นกว่าใคร เธอพยักหน้า ริมฝีปากเอ่ยเพียงคำเดียว “สหาย”
ทั้งคู่ยืนเคียงกัน—เด็กไร้เงากับนักธนูเอลฟ์มรกต—ดาบเงินและศรมรกตตัดผ่านความมืดพร้อมกัน
เสียงคำร่ายประสานกันกลางสนามรบ
“Eru’shan var’kai—Nethra!!” (ไครอส)
“Shael’vhen toriel—Lunaris!!” (ลิซาเอล)
ประกายเงินและมรกตระเบิดรวมเป็นเสี้ยวจันทร์ที่กรีดกลางฝูงคราเวล กรีดร้องดังระงมก่อนร่างแตกเป็นควันสีดำพัดกระจายไปกับลม
เงียบลงเพียงชั่ววินาที—ทุกคนในหมู่บ้านหันมามองสองเงาร่างเล็กที่ยืนหอบอยู่เคียงกัน แสงเงินและมรกตยังห่อหุ้มดาบและคันธนู
อัครอสยิ้มบาง ๆ พลางพึมพำ “เริ่มแล้ว…พันธสัญญาของพวกเจ้า”