ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบห้า ผู้บัญชาการองครักษ์วังหลวง4
การป้องกันอัคคีภัย
เรื่องง่ายๆสามัญสำนึกที่ใครๆก็ต้องรู้
แต่เรื่องง่ายๆสามัญสำนึกที่ควรจะเป็นเรื่องดีและเป็นประโยชน์ต่อคนทั่วไปไม่มีอะไรซับซ้อนจะกลายเป็นเรื่องยากขึ้นมาทันทีหากมันเกี่ยวข้องกับบุคคลในตำนาน
ตำนานของจอมพลครัสซุส Crassus ที่ได้รับการร่ำลือว่าร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิต้าฉินหรืออาจจะที่สุดในโลกหากปรับค่าเงินตามอัตราเงินเฟ้อของปัจจุบัน
ว่านายพลครัสซุสนั้นก่อตั้งหน่วยป้องกันอัคคีภัยขึ้นมา
แต่จะใช้มาตรการไม่ยอมไปดับไฟหากเจ้าของบ้านไม่ยอมขายที่ให้ตนเอง
และมีการร่ำลือว่าเป็นคนที่จุดไฟเผาไล่ที่ชาวบ้านด้วยตนเองด้วยซ้ำ
ทำให้ได้รับเงินทองทรัพย์สินที่ดินจำนวนมากมาอยู่ในมือเพราะการควบคุมการดับไฟในเมืองหลวงนั่นเอง
เรื่องที่ควรจะเป็นเรื่องดีป้องกันภัยพิบัติ รักษาความปลอดภัยของสาธารณะที่ควรจะเป็นสามัญสำนึก
กลายมาเป็นอุปกรณ์หารายได้ของผู้มีอำนาจ
เราจึงเอาจิตใจของคนธรรมดาที่ต้องการแค่มีชีวิตอยู่อย่างสงบตามปรกติมาคำนวณจิตใจของผู้มีอำนาจที่ต้องการผลประโยชน์ทุกลมหายใจแม้ชาวบ้านจะเดือดร้อนก็ไม่สนไม่ได้
ไม่สิเรียกได้ว่าราวกับคนพวกนี้มีชีวิตอยู่เพื่อสร้างความลำบากให้คนรอบข้างหากไม่คิดวิธีที่จะหาผลประโยชน์จากประชาชนเอาเปรียบคนรอบข้างพวกเขาจะกินข้าวไม่ได้นอนไม่หลับ
ใช้ชีวิตไม่มีความสุขหากทำอะไรที่มีประโยชน์ต่อคนอื่นไปด้วยในชีวิต
การแลกเปลี่ยนหรือการทำกิจกรรมใดใดของพวกเขาเรียกว่าต้องการทำให้คนอื่นเดือดร้อนมากกว่าทำให้ตนเองได้ประโยชน์เสียอีก
แบบเดียวกับที่ครัสซุสปล่อยให้บ้านไหม้มอดทั้งหลังหากเจ้าของบ้านไม่ยอมขายบ้านให้
เมื่อตำแหน่งนับดาวหรือป้องกันอัคคีภัยนี้จะไปอยู่ในมือของคนอื่นก็ให้มันมาอยู่ในมือของผมจะดีกว่าและที่สำคัญ
ผมต้องการคุมหน่วยงานที่มีอำนาจเดินไปตามที่ต่างๆทั่วเมืองหลวงแม้ในเวลากลางคืน
อย่างที่ว่าแม้แต่การนับดาวก็ขยายอำนาจไปถึงการควบคุมการจุดเตาไฟของชาวบ้านได้
เรียกว่าผมคุมการทำความสะอาดและเก็บกวาดขยะในเมืองหลวงอยู่แล้ว
นี่ก็แค่การ
ขยายอำนาจ
ของผมไปมากขึ้นเรื่อยๆเท่านั้นเอง
นี่ล่ะแผนการของผมล่ะ
“ต่อไปนี้ข้าจะผลัดการฝึกอบรมมาตรการป้องกันอัคคีภัยในวังหลวงและในเมืองน้ำและทรายต้องให้พร้อม ห้ามมีสถานที่หมักหมดลับสายตาคนกิ่งไม้ใบหญ้าทุกใบต้องเกลี้ยง น้ำมันเตาทิ้งตามที่จัดเก็บเอาไว้”
ผมสามารถเปลี่ยนทุกอย่างเป็นทรัพยากรหรือรายได้ของทุกอย่างไม่มีอะไรเสียเปล่า
แม้แต่กองขยะก็ยังมีนักเลงเจ้าถิ่นคุมนี่ล่ะชีวิตล่ะ