ผู้ร่วงหล่น

ต้นไม้ที่ผิดพลาดตรงหน้าแจ๊คได้ขยายตัวเองใหญ่ขึ้นมา รากบนพื้นดินได้งอกออกมา เถาวัลย์เริ่มที่จะงอกออกมาจากลำต้น ใบไม้แต่ละใบราวกับจะปิดฟ้าดินได้ มันได้มีดวงตาขึ้นมาตามลำตัวและดวงตานั้นได้มองมาทางแจ๊คก่อนที่จะใช้เถาวัลย์โจมตี

เถาวัลย์ที่มันโจมตีแจ๊คราวกับเสาของเมืองยักษ์ที่มีขนาดใหญ่มากจนแจ๊ครู้สึกว่าที่ฆ่าต้นไม้ที่ผิดพลาดก่อนหน้านี้มันแค่สิ่งหลอกตา

แจ๊คไม่มีเวลาคิดเล่น ก่อนจึงได้เดินข้ามมิติติดต่อกับความสามารถของชุดจึงสามารถรอดจากการถูกเสายักษ์บดขยี้ได้

ครืน ครืน ตูม ตูม

ต้นไม้ที่ผิดพลาดได้ใช้ดวงตามันเฝ้ามองผลลัพธ์ว่าแจ๊คได้ตายไหม ทว่าว่าฝุ่นควันได้จางหายไปกลับมาแค่รอยพื้นดินที่เสียหายจากการโจมตีของต้นไม้ที่ผิดพลาดเท่านั้น ก่อนมันจะร้องออกมา

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เสียงร้องของต้นไม้ที่ผิดพลาดเหมือนกับเสียงร้องของผู้หญิงสาวสวยที่ยั่วยวนผู้ชายให้มาหลงรักทว่าถ้าเห็นร่างกายจริงแล้วคงผิดหวังน่าดู

ทันใดต้นไม้ที่ผิดพลาดทั้งหลายในป่าได้ยินเสียงกรี๊ดเสียงจึงได้กรีดร้องตอบกลับเพื่อ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ต้นไม้ทั่วป่าได้มีดวงตาขึ้นมานับสิบบนตัวต้นไม้ที่ผิดพลาดและระยะการมองเห็นแทบจะไม่มีจุดบอดเลย

ส่วนหมีกรงเล็บได้วิ่งไปอีกทิศทางหนึ่งมันไม่ได้ไล่ล่าแจ๊ค แจ๊คจึงสงสัยมากเลยจึงตามไปปล่อยให้พวกต้นไม้ที่ผิดพลาดหาตนเองไป

..........................

ด้านเมืองอาริโซ ฟู่ฉางที่มองไปทิศทางป่าแห่งความป่าเงียบแล้วสงสัยว่ามันจะเป็นความจริงอย่างที่บันทึกอาริโซพูดไหมเพราะในบันดาลป่าต้องห้ามทั้งหมด มีแค่ 2ใน5ป่าเท่านั้นที่มีผู้คนสงสัยว่าทำไมมันถึงอันตรายที่สุดเทียบเท่ากับป่าอีก3แห่งในหลายปีก่อนมีคนเดินทางไปในป่าแห่งความเงียบเพื่อพิสูจน์ถึงความอันตรายของป่าแห่งนี้ทว่าไม่เคยมีใครรอดกลับมา ทางศาสนาแห่งแสงก็ไม่ได้บอกข้อมูลมาด้วยจึงมีหลายคนสงสัยแต่ผ่านไปไม่ผ่านผู้คนก็ลืมกัน

ฟู่ฉางไม่เคยคิดที่จะไปเหยียบป่าแห่งความเงียบเลยเพราะว่าแค่เดินทางไปหน้าทางเข้าป่าแห่งความเงียบโลหิตในตัวได้บอกสัญญาณแห่งความอันตรายออกมา

ทันใดนั้นได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้นมาราวกับว่ามีความพิโรธของแผ่นดินจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างบนพื้นดินทั้งหมด

ครืน ครืน ครืน

บ้านเรือนได้พังทลายลงมาเพราะรับแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไม่ไหว ผู้คนได้หนีตาย ทหารได้ยืนอยู่เฉยราวกับว่ายอมรับชะตากรรม

ชาวบ้านได้คุกเข่าแล้วร้องไห้ออกมา

“พระเจ้าได้โปรดอภัยแก่ฉันด้วย”

“ช่วยด้วย”

“พระเจ้าทรงโกรธแล้ว”

ฟู่ฉางได้หันกลับมาทางเมืองก่อนจะตะโกนออกไป

“ทหารควบคุมคนทั้งหมด ช่วยเหลือผู้บาดเจ็บเร็วเข้า”

พอได้ฟังเสียงอันทรงพลังของฟู่ฉางทำให้สติที่ลอยออกมากลับเข้ามาในตัว ทหารขั้นผู้ใหญ่ได้บอกต่อ ๆ กัน ผู้ที่เป็นเจ้าของกำแพงทั้ง 6 ป้อมสังเกตการณ์ทั้ง 6 และหอคอยทั้ง4มารวมตัวกันตรงฟู่ฉางเพื่อที่จะถามว่าเกิดอะไรขึ้น

ก่อนที่จะได้ถามเมื่อมองไปทางที่ฟู่ฉางมอง พวกเขาทั้ง16คนได้เข่าอ่อนราวกับว่าพละกำลังทั้งหมดถูกดูดไป เหงื่อที่ไหลออกมาราวกับไม่มีความสิ้นสุดและความกลัวได้ปรากฏตรงหน้าพวกเขา

“นี้มันอะไรกัน------!”

พวกเขาอุทานออกมาพร้อมกัน สิ่งที่เห็นมีกำแพงไม้ขนาดใหญ่ที่ปิดบังการมองเห็นจากภายนอกเอาไว้และกำแพงไม้ได้มีลูกตากลิ้งไปกลิ้งมาราวกับสำรวจว่านอกกำแพงมีผู้คนอีกไหม

ทันใดนั้นลูกตาได้มองมาทางเมืองอาริโซ ก่อนจะมีปากโผล่ออกมาหลายอันทำให้มองแล้วอุบาทว์มาก ปากนั้นได้ส่งเสียงออกมา

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ผู้คนในเมืองหยุดร้องไห้ฉับพลันทหารที่กำลังจะเข้าไปช่วยดูแลได้หยุดนิ่งและเดินไปทางป่าแห่งความเงียบเหมือนกับว่าถูกสะกดจิต

ฟู่ฉางและเจ้าเมืองตำหนักทั้ง 16 ได้เอามือกุมศีรษะของตนเองราวกับสมองจะระเบิด

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เลือดได้ไหลออกมาจากหู จมูก ตา ปากทั้งหมดแต่ทว่าพวกเขายังสามารถต่อต้านได้มีแต่ฟู่ฉางเท่านั้นที่ไม่ได้มีเลือดไหลออกมาจึงได้พูดขึ้นมา

“ปิดประตูเมืองทั้งหมด เปิดค่ายกลป้องกันเมือง”

ทันใดนั้นที่ประตูเมืองได้มีเสียงทุบขึ้นมา

ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ

ราวกับเสียงตีกลองทำให้ฟู่ฉางหันกลับไปมองแล้วเห็นชาวบ้านและทหารได้ออกไปทุบประตูเมืองราวกับซอมบี้ที่ไม่มีจิตใจ ส่วนทหารที่เฝ้ายามข้างนอกได้วิ่งไปในทิศทางป่าแห่งความเงียบ

การวิ่งของทหารพวกนี้ไม่ได้ใช้แค่2ขาเท่านั้นแต่ใช่อีก2มือด้วยราวกับสัตว์ที่ไม่มีสติปัญญาอยากที่จะไปในทิศทางป่าแห่งความเงียบให้เร็วที่สุด

ฟู่ฉางได้สั่งให้ป้องกันประตูเมืองทั้งหมดและรีบเปิดค่ายกล สิ่งที่เกิดขึ้นในป่าแห่งความเงียบฟู่ฉางไม่อยากจะรู้แล้วว่ามันคืออะไร

ผู้คนที่ไปไล่ล่าผู้นำพาแห่งความมืดคงไม่คิดว่ามันจะเป็นกับดักของผู้นำพาแห่งความมืดเอง พวกโง่ที่คิดว่าสามารถฆ่าผู้นำพาแห่งความมืดได้ง่าย ๆ คงต้องเสียใจกับการตัดสินใจครั้งนี้

สิ่งที่เกิดขึ้นมาฟู่ฉางคิดว่ามันคือกับดักผู้นำพาแห่งความมืดสร้างขึ้นมาแต่เธอคงไม่รู้หรอกว่าเจ้าตัวก็ไม่รู้อะไรด้วย

....................................................

[หู่เสวียนี้มันเกิดอะไรขึ้น]

แจ๊คได้เกราะเถาวัลย์ของต้นไม้ที่ผิดพลาดอยู่แม้ว่ามันจะมีดวงตาและปากที่เพิ่มเข้ามาทว่าแจ๊คไม่ได้รังเกียจเลย ก่อนจะถามหู่เสวียไปว่ามันเกิดอะไรขึ้นมา

หู่เสวียเองก็มองไปยังใจกลางของป่าที่มันมีผู้คนรวมตัวกันเป็นล้านและกำลังจะโวยวาย หวาดกลัวก่อนจะสู้รบฟันแทงกันเองเพราะว่าไม่รู้เกิดอะไรขึ้น

[มีผู้คนเยอะเกินไปทำให้ป่าแห่งความเงียบตื่นขึ้นมา]

แจ๊คสับสบมากกับคำพูดของหู่เสวีย ผู้คน?? ป่าตื่น?? ป่าจำเป็นต้องนอนด้วยหรือ

[ฉันสับสน]

หู่เสวียมองแจ๊คก่อนจะถอนหายใจก่อนอธิบายให้ฟังว่า

[ถ้านายเข้ามาแค่คนเดียวป่ามันคงจะไม่มีปฏิกิริยาหรอกนี้มีคนเข้ามาไล่ล่านายหลายล้านป่าแห่งความเงียบจึงตื่นขึ้นมากินอาหาร]

[อะไรพวกมันรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี้แล้วมันเยอะขนาดนั้นเลยหรือ ป่าแห่งความเงียบมันมีชีวิตด้วยหรือ]

[นายเคยคิดไหมว่าทำไมลิงพวกนี้ถึงสามารถฟื้นคืนชีพได้]

แจ๊คตกตะลึงมาก

[อะไรพวกลิงมันฟื้นคืนชีพ แล้วที่ฉันฆ่าไปเท่ากับว่าเปล่าประโยชน์]

หู่เสวียมองแจ๊คก่อนจะพูดขึ้นมาว่า

[มีผลที่พวกลิงมันกรีดร้องอย่างสิ้นหวังเพราะมันตายจริง ๆ และที่มันฟื้นคืนชีพได้เพราะดินร้อยวัฏจักร]

แจ๊คคิดว่าหลังจากนี้เขาคงต้องหาความรู้เพิ่มความ

[ดินร้อยวัฏจักรคืออะไร]

[ดินที่สามารถทำให้สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนดินสามารถฟื้นคืนชีพได้ตลอด]

พอได้ยินคำว่าฟื้นคืนชีพได้ตลอดจึงตกใจ

[มันไม่บ้าไปหน่อยหรือ]

หู่เสวียมองแจ๊คก่อนจะพูดไปว่า

[ดินร้อยวัฏจักรอันนี้มีถูกสร้างขึ้นมาด้วยวิชาเล่นแร่แปรธาตุ แน่นอนว่ามันไม่สมบูรณ์จึงต้องใช้เลือด เนื้อจำนวนมากในการเลี้ยงดู]

สร้างขึ้นมาได้ด้วยหรือ นั้นสินะในโลกเก่าของแจ๊ค การเล่นแร่แปรธาตุเป็นสิ่งต้องห้ามเพราะว่ามันมีพวกที่อ่อนแอหวาดกลัวต่ออำนาจกับสิ่งที่ไม่รู้จัก จึงได้สั่งฆ่าคนที่เล่นแร่แปรธาตุ

[ที่เธอบอกว่ามันต้องใช้เลือด เนื้อจำนวนมาก]

[ใช้ถ้านายเข้ามาคนเดียวมันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น การตื่นในแต่ละครั้งมันกินพลังงานมากและยิ่งพลังธรรมชาติดวงดาวขนาดเล็กที่มีน้อยนิดจึงไม่คุ้มค่าที่จะต้องตื่นด้วยเพราะนายคนเดียว]

[งั้นที่มันตื่นมาเพราะว่า.....]

[ใช่]

แจ๊คได้ยินแล้วยิ้มขึ้นมา ไอพวกโง่ที่จะมาฆ่าเขากับกลายเป็นว่าโชคชะตายังเข้าข้างฉันอยู่

..............

ผู้คนที่แตกตื่นกันทำไมพวกเขาถึงโดนดูดมาละไอยักษ์ที่ยืนตรงหน้าพวกเขาคืออะไร ยักษ์นี้มีความสูงถึง 60 เมตร ร่างกายมีสีเขียวกับน้ำตาล แขนขวาเป็นต้นไม้ดึกดำบรรพ์ แขนซ้ายราวกับภูเขาขนาดใหญ่ที่สูง 30 เมตร ที่ไร้หัว ร่างกายของยักษ์ยังไม่ขยับตัวทว่าออร่าในตัวทำให้คนที่มองแล้วรู้จักถึงพละกำลังอันมหาศาลของยักษ์ตนนี้

ผู้คนเกิดความกลัวและทะเลาะกันขึ้นมาเอง แต่ก่อนที่จะฆ่าฟันกันเกิดขึ้นบนร่างกายยักษ์ได้มีลูกตาจำนวนมากเปิดขึ้นมา และปากที่มีน้ำลายไหวตามตัว

ตัวยักษ์ได้เคลื่อนไหวทำให้เกิดเสียงที่ดังกังวานไปทั่วป่า เสียงนั้นเกิดจากที่มันไม่ได้เคลื่อนไหวมาเป็นระยะเวลานาน มันได้ยกมือซ้ายขึ้นมาก่อนจะกดไปที่ฝูงคนด้านล่าง

ผู้คนด้านล่างขยับตัวไม่ได้ราวกับมีแรงโน้มถ่วงกดตัวพวกเขาเอาไว้ พอเงยหน้าขึ้นมาพบกับภูเขาขนาดใหญ่ที่กำลังจะบดขยี้พวกเขาให้เหลือแต่ซาก

ความสิ้นหวังได้กัดกินผู้คนจึงเกิดอาการเสียสติขึ้นมา

“นี้มันคือกับดักของผู้นำพาแห่งความมืด มันล่อพวกเรามา”

“ฉันยังไม่อยากตาย”

“ช่วยด้วย”

“ผู้อาวุโส/เจ้าเมืองช่วยฉันด้วย”

ผู้อาวุโสของตระกูลหรือเจ้าเมืองยังไม่สามารถขยับตัวได้และไม่รู้ว่าจะสามารถรอดไปได้ไหมจะเอาเวลาไหนไปช่วย

แจ๊คที่เห็นท่าบดขยี้ของยักษ์นั้นเหมือนกับฝ่ามือที่ใช้กักขังลิงตัวหนึ่ง ถึงแม้จะไม่ใหญ่ถึงขนาดปิดฟ้าและมีสีทองราวกับทองคำบริสุทธิ์ก็ตาม

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………