“ เถ้าแก่ครับ มีจดหมายส่งมาครับ ”
ผู้จัดการมองไปยังเถ้าแก่เฉินที่ลงมาจากห้อง อีกฝ่ายอุ้มลูกน้อยแต่งตัวเป็นวัวนมกำลังยิ้มอย่างเริงร่าหลังจากจะออกไปเที่ยวเล่นเหมือนทุกๆวัน
“ มีอะไรเหรอผู้จัดการ ”
“ คือว่ามีจดหมายส่งมาครับ คนที่ส่งไม่ได้บอกว่าพวกเขาเป็นใคร กำชับเพียงแค่ว่าให้ส่งถึงมือเจ้าของโรงแรม ”
เฉินห่าวรับซองจดหมายมาเปิดอ่าน เป่าเป้ยน้อยมองไปยังซองจดหมายข้างหน้าด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็นเช่นเดียวกัน แม้จะอ่านไม่ออกเธอกลับอยากรู้ว่าอะไรอยู่ภายในซองจดหมาย
ทันทีที่เฉินห่าวเปิดจดหมายออกมาดูเขาพบว่าด้านในมีการ์ดสีทองอยู่หนึ่งใบ ข้างหน้าเขียนคำเรียนเชิญด้วยชื่อจริงของเขาให้เข้าร่วมงานวันเกิด เฉินห่าวจึงพลิกดูด้านหลังพบว่ามีการเขียนอักษรด้วยมือต่างจากคำเชิญด้านหน้าให้เขาเดินทางไปที่นี่ โดยสิ่งที่ทำให้เขาสนใจคือข้อความที่เขียนขึ้นมีการระบุลักษณะของคนที่ชวนเขาไป
เฉินห่าวยิ้มอย่างพอใจ ดูท่าชายที่เขาช่วยเหลือจะเป็นคนใหญ่คนโตจริงๆ นับว่าการช่วยเหลือในครั้งนี้สำเร็จ เขาสามารถเข้าใกล้ขุมอำนาจของเมืองลั่วหยางได้อีกนิด นับต่อจากนี้เหลือเพียงแค่คัดเลือกดูว่าใครสามารถคบได้
การที่อีกฝ่ายส่งจดหมายมาหาพร้อมระบุชื่อ เฉินห่าวจึงรู้ว่าข้อมูลของเขาคงจะถูกพบเห็นแล้ว แม้กระทั่งกิจการของเขาจนอีกฝ่ายตามมาเจอเขาที่โรงแรม
“ ว่าแต่ผู้จัดการ ตอนนี้การชักชวนดำเนินไปถึงไหนแล้ว ”
เฉินห่าวให้อันอันมาประจำการอยู่ที่ชั้น 35 มันสามารถรับสมัครสมาชิกแทนตัวของเขาได้ เขาจึงไม่จำเป็นต้องอยู่ตึก เพียงแต่ว่าฮันเตอร์ที่ต้องการปรับปรุงทักษะและปลุกพรสวรรค์จำเป็นต้องรอเขาเช่นเดิม ผู้ช่วยของเขาไม่สามารถทำอะไรกับคอร์สทั้งสองนี้ได้
“ มีคนสนใจยังไม่มากครับ แต่จากสถิติผู้ที่เข้าใช้ ผมคาดการณ์ว่าจำนวนสมาชิกจะเพิ่มขึ้นถึง 1,000 ในเวลา 1 เดือนครับ ”
“ ดีเลย ช่วงนี้ก็แนะนำพวกเขาให้รู้จักการเพิ่มค่าสถานะไปก่อน อย่าลืมบอกพวกเขาด้วยว่าสามารถกระตุ้นพรสวรรค์และปรับแก้ไขทักษะได้ด้วย”
“ ครับเถ้าแก่ ”
เฉินห่าวเดินออกมาจากตึกมุ่งหน้าไปยังห้างแห่งใหม่ ดูท่าลูกสาวของเขาจะชอบการเดินทางมากไม่น้อยเพราะทุกที่ที่เดินทางไปเธอจะแสดงท่าทางตื่นเต้นออกมาตลอดเวลา เมื่อคิดย้อนกลับไปหากเขาสามารถพาจินม่ายมาด้วยได้ ลูกคงจะดีใจมากกว่านี้
“ 1 เดือนสินะ น่าจะทัน ”
เฉินห่าวเดินเอื่อยเฉื่อยไม่เร่งรีบ เวลา 1 เดือนที่เขาพูดถึงไม่ใช่เวลาในการดำเนินธุรกิจเปิดฟิตเนสอย่างลับๆ แต่เป็นระยะเวลาที่ตระกูลจินสร้างขึ้นมาให้เขาโดยไม่จำเป็นที่จินม่ายจะต้องขอร้องอ้อนวอน
เมื่อไม่กี่วันก่อนมีข่าวเกี่ยวกับโรคประหลาดของคุณหนูจินม่าย ไม่นานหลังจากนั้นตระกูลเจียงก็เริ่มปล่อยข่าวออกมาเป็นระยะๆ จนทุกคนรู้ว่าจะต้องใช้เวลา 1 เดือนในการรักษาและบำบัดให้เธอลืมตัวตนหนึ่งที่ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเธอ
ซึ่ง 1 เดือนนี้ตระกูลหานและตระกูลเจียงจะยังไม่เคลื่อนไหวเกี่ยวกับงานหมั้นอย่างแน่นอน พวกเขาจะต้องรอให้ข่าวการรักษาที่ปล่อยออกมาครบตามกำหนดก่อน เมื่อถึงตอนนั้นจินม่ายจึงจะเริ่มซื้อเวลาให้เขาเพิ่มจนกว่าจะครบ 1 ปีตามที่ขอ
แม้ว่า 1 เดือนนี้จินม่ายจะถูกกักตัว เฉินห่าวกลับคิดว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ดีเช่นเดียวกันเพราะเธอจะได้อยู่กับตนเองนานยิ่งขึ้นและไม่จำเป็นต้องออกไปล่าให้เสี่ยงอันตราย เพียงแค่นอนแล้วก็กินอยู่ภายในห้องไม่ต้องออกไปนอกตระกูล
“ วาว! ”
เด็กสาวแสดงท่าทางตื่นเต้นแล้วใช้มือจับไปยังกระจกที่เป็นผนังของตึก สถานที่ที่มาถึงคือหอดูดาวที่เป็นตึกสูง 200 ชั้นสูงยิ่งกว่าโรงแรมของพวกเขา
เด็กสาวกลับไม่ได้รู้สึกตื่นกลัวความสูงเลยแม้แต่น้อย ภายในใจของเธอตื่นเต้นที่ได้เห็นมุมมองจากตึกสูง
“ ป๊ะป๋านั่นยัยเหยอ ”
เฉินห่าวเปิดใช้งานเนตรเซียนหมื่นวิถีแล้วมองไปยังสิ่งที่เป่าเป้ยกำลังชี้ให้ดู สิ่งที่กำลังบินอยู่บนฟ้าร่างกายยาวเหยียดไม่ต่างจากงูเพียงแต่มันมีลำตัวที่เหมือนกับไส้เดือนมากกว่า บริเวณใกล้กับส่วนหัวมีเบาะรองนั่งติดตั้งเอาไว้ทำให้รู้ว่ามันคือพาหนะที่ใช้ในการบิน
“ ไส้เดือนเหาะฟิ้วฟิ้ว ”
“ แล้วนั่นยัยอ่ะ ”
เด็กสาวยังคงชี้ไปเรื่อยๆ โดยมีผู้เป็นพ่อกำลังใช้มือข้างหนึ่งกุมหน้าผากเพราะความรู้สึกผิด เขาไม่ควรสอนหลายสิ่งหลายอย่างให้ลูกสาวในวัย 2 ขวบมากเกินไป เพียงแต่ว่าเขารู้สึกสงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากเขาสอนทุกอย่างให้กับเป่าเป้ยนับตั้งแต่ 2 ขวบ
เขาอยากรู้ว่าเธอจะกลายเป็นมนุษย์สุดแข็งแกร่งเกินกว่าที่เคยเกิดขึ้นมาก่อนหรือเปล่า
ด้วยสกิลของอาชีพเทรนเนอร์รวมเข้ากับความรู้ของเจ้าสำนักนับ 100 ปี เฉินห่าวจึงสอนวรยุทธ์เดียวกันกับที่เขาใช้ให้เธอ
ก้าวย่างเงาพันเซียนถูกส่งให้ลูกสาวอย่างลับๆในระหว่างที่เธอพยายามฝึกวิ่งกับอันอัน โดยเขาได้ใช้สกิลปรับแก้ข้อผิดพลาดช่วยเหลือจนเป่าเป้ยใช้ได้เองอัตโนมัติ
ร่างเงาซ่อนเซียนที่ใช้สำหรับซ่อนตัวตนถูกสอนให้เธอระหว่างเล่นซ่อนแอบ จนกลุ่มของอ้ายเสินถึงขั้นหน้าซีดที่ไม่สามารถตามหาเด็กตัวเล็กๆเจอจนคิดไปเองว่าเธอถูกลักพาตัวไป ทุกครั้งที่เล่นซ่อนแอบเหล่าพี่เลี้ยงแทบเป็นบ้าตายเพราะเด็กตัวน้อยๆหลบพวกเขาได้เสมอ
วัชระคงกระพันถูกปรับแก้ไขให้กล้ามเนื้อไม่ขยายตัว หลังจากดูดซับผลึกมานาแล้วเขาบอกให้เป่าเป้ยใช้วรยุทธ์นี้เพื่อย่อยพลังงาน เมื่อครู่ที่ลูกสาวชี้ไปสุดขอบฟ้าจนต้องใช้วรยุทธ์มองตาม เป็นเพราะเขาสอนเนตรเซียนหมื่นวิถีให้ไป
ในส่วนวรยุทธ์ดาบเขายังไม่สอนเพราะแค่ฝ่ามือน้อยๆก็อันตรายแล้ว เขาจึงสอนวรยุทธ์หุ่นเชิดเทพเซียนสังหารให้ไป เพื่อเธอจะใช้มันควบคุมตุ๊กตารอบๆให้ขยับเคลื่อนไหวมาเล่นเป็นเพื่อน
“ นู่น! ”
“ รถบัสบินได้ ”
“ นู่น! ”
“ มังกรตัวดำ ”
“นู่น !”
เฉินห่าวพยายามตอบคำถามของลูกสาวขี้สงสัย ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะเยาะจากลูกสาวที่ชี้มือเร็วไวหลังจากเธอชี้ไปยังชายหัวล้านที่เคยเห็นบ่อยครั้ง
“ นี่หยอกพ่อเล่นเหรอเนี่ย ”
“ ฮ่าฮ่าฮ่า ”
“ โตถึงขนาดหยอกล้อเป็นแล้ว ไหนขอพ่อหอมแก้มหน่อยเร็ว ”
เฉินห่าวหอมแก้มทั้งสองของลูกสาวแล้วพลักให้เธอหอมแก้มเขาคืนก่อน
“ ป๊ะป๋านั่นยัยเหยอ ”
เฉินห่าวมองตามนิ้วมือลูกสาวที่เหมือนจะจริงจังกว่าทุกที เขาจึงมองตามก่อนจะพบว่าในจุดที่ลูกสาวชี้มีกลุ่มก้อนพลังงานหนาแน่น ไอพลังงานลอยเวียนวนอยู่รอบเป็นสีม่วงจนมองด้วยตาเปล่ายังชัดเจน เขาจึงอธิบายให้ฟัง
“ ที่นั่นคือสถานที่ทำงานของมาม้าไง ”
“ จริงเหยอ! ” เด็กสาวแสดงท่าทางตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าแม่ทำงานอยู่ไม่ไกล
“ จริงสิ แต่เราไปหามาม้ายังไม่ได้เพราะงานมาม้ายุ่งมาก เดี๋ยวมาม้าว่างแล้วคงมาหาเรา เป่าเป้ยรอได้ไหมครับ ”
“ หยูรอได้ค่า ”
เด็กสาวพูดด้วยท่าทางร่าเริงพลางมองไปยังกลุ่มก้อนพลังงานสีม่วงราวกับคิดแผนบางอย่าง ทันใดนั้นพ่อของเธอก็พาลงจากตึกเพื่อเดินเที่ยวสถานที่ต่างๆต่อไป
---------------------------------------------------------------
“ คุณท่านครับ จดหมายส่งถึงมือคุณชายเฉินห่าวแล้วครับ ”
“ เขาตอบรับไหม ”
“ ครับ ผู้จัดการบอกว่าเขาจะไป ”
ชายชราผมขาวเอนหลังพิงเก้าอี้ เขาอยากแนะนำชายคนนี้ให้เพื่อนๆรู้จัก แม้จะเป็นวันเกิดของหลานสาวก็ตาม เขากลับใช้งานนี้เชิญเฉินห่าวให้เข้าร่วมด้วยเพราะมีเพื่อนของเขาอีกหลายคนมางานนี้เช่นกันจึงไม่คิดจะปล่อยโอกาสให้เสียเปล่า
---------------------------------------------------------------
ชู่ว!
มือน้อยๆยกขึ้นมาแตะริมฝีปากบอกให้อันอันวิ่งให้เบาขึ้น มันจึงขึ้นไปวิ่งบนอากาศไม่ให้เกิดเสียง
เมื่อมาถึงประตูพอร์ทัลวิ๊งวับจึงให้อันอันพาวิ่งเข้าไปข้างในก่อนจะโผล่มาที่ชั้น 100 ของโรงแรมต่างเมือง
“ อยู่ไหนนะ ”
ดวงตากวาดมองไปรอบๆ ทันใดนั้นดวงตาน้อยๆก็เจอเข้ากับกลุ่มก้อนพลังงานสีม่วงจากสถานที่ทำงานของแม่
หลังจากเห็นไอพลังงานกลุ่มใหญ่เธอจึงยืนจ้องอยู่นานก่อนจะตัดสินใจเดินทางกลับเพราะป๊ะป๋าเตือนเอาไว้ว่าเด็กตัวเล็กๆออกจากบ้านคนเดียวจะถูกคุณตำรวจจับไปที่สถานีตำรวจแล้วต้องให้คุณพ่อไปประกันตัว ถ้าหากว่าติดต่อคุณพ่อไม่ได้เธอจะต้องนอนอยู่ที่นั่น 1 วัน
“ มังกรน้อยพ่อมาหรือยัง ”
มังกรน้อยส่ายหน้าหลังจากได้รับมอบหมายหน้าที่ให้คอยดูลาดเลา หากเฉินห่าวคิดจะเดินขึ้นมาข้างบนมันจะต้องรีบเดินทางไปบอกเธอที่โผล่ไปยังอีกฝั่งของพอร์ทัล
เป่าเป้ยเห็นมังกรน้อยส่ายหัวเธอจึงรีบให้อันอันพากลับไปที่นอนไม่อย่างนั้นจะถูกคุณพ่อจับได้
แอด!
ประตูห้องแง้มเข้ามาเล็กน้อย หลังจากที่เฉินห่าวพบว่าลูกสาวลงจากเตียง นับตั้งแต่ระบบฟิตเนสของเขากลายเป็นเลเวล 3 เขาสามารถตั้งการแจ้งเตือนของสมาชิกเป็นรายบุคคลได้ หากอีกฝ่ายเข้ามาในร้านเขาจะรู้ได้ในทันที ซึ่งมันจะคอยแจ้งเตือนสถานะการกระทำของคนที่เขาหมายหัวเอาไว้
เป่าเป้ยคือหนึ่งในคนที่เขาใช้ระบบติดตาม นับตั้งแต่เธอก้าวขาลงจากเตียงแล้วเดินทางไปยังพอร์ทัล เขาคอยสังเกตเธอตลอดเวลาแม้ร้านจะอยู่ห่างไกลกันเขาสามารถเปิดดูร้านสาขาลั่วหยางได้ เมื่อครู่เขาแอบตกใจเช่นกันที่เป่าเป้ยเดินทางไปยังลั่วหยาง ดีที่เธอกลับมาก่อนไม่งั้นเขาคงต้องตามไป
ดูท่าครั้งนี้เธอจะสงสัยเกี่ยวกับมาม้า เขาจึงต้องบอกให้ผู้ช่วยทั้งสองคอยจับตาอย่าได้พาเธอออกไปใกล้ตระกูลเจียงเด็ดขาด
หากพวกเขาจับเป่าเป้ยไปยังพอจะหาวิธีทวงคืนได้ แต่ถ้าหากพวกเขาสังหารในทันทีแล้วปกปิดหลักฐาน แม้แต่เขาเองก็คงไม่สามารถช่วยเหลือ จากพฤติกรรมซุกซนของลูกสาวในวันนี้ทำให้เขาต้องใส่ข้อห้ามเข้าไปอีก อย่างน้อยเขาจะต้องทำให้เธอรู้สึกกลัวการออกนอกตึกโดยไม่มีเขาอยู่