การเป็เลขาทำงานไม่หนัก แต่บางครั้งก็มีเอกสารเยอะ อ่านจนตาลาย แต่โดยรวมงานสบาย เหมือนกับมานั่งรอ เวลาเลิกงานแม้จะไม่มีวันหยุด ไม่มีพักร้อน แต่งานก็พอสบายอยู่บ้าง และหลี่อิงเอง ก็ได้ใช้เวลา ไม่มีงานกลับบ้านบ่อยๆบางครั้งเฉียวซานก็ให้คนมาส่งที่บ้าน และมารับกลับ จนลี่อิงเกรงใจ พอหลี่อิง เป็เลขาได้ 2 ปี
ใน่ฤดูหนาว ลี่อิงก็ได้กลับบ้าน เป็เวลา 3 วันโดยมีเฉียวซานตามไปด้วย ซี่งลี่อิงเอง ก็ไม่อยากให้ไปเหมือนพาแฟนไปทำความรู้จักให้พ่อแม่ หรือให้พ่อแม่ดูตัวอย่างไร
พอลี่อิงและเฉียวซาน ไปถึงบ้านลี่อิง พ่อกับแม่ก็ ออกมายืนรอหน้าบ้านมาต้อนรับ ลี่อิงและเฉียวซาน ซึ่งลี่อิงทำตัวไม่ถูก ไม่เคยพาพื่อนมาบ้าน แถมครั้งนี้ พาผู้ชายมาบ้านอีก พ่อกับแม่ ก็ทำอาหารไว้รอแล้ว พอมาถึงบ้าน ลี่อิงเฉียวซาน พ่อกับแม่ ก็ทานอาหารเย็น พูดคุยกัน จากนั้นเตรียมที่พัก ให้เฉียวซาน และดึง ลี่อิงมาคุย พอคุยสักพัก ลี่อิงก็กลับไปนอนอย่างนั้นแหละ
12K
