ตอนนี้ผมตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ไอ้ลูกชายตัวดีกำลังถูกจู่โจมอย่างหนักและผมก็ไร้กำลังต่อสู้ใจหนึ่งอยากเรียกกำลังเสริมแต่อีกใจก็รู้สึก…เสียวดีฉิบหาย…
“อา…เดี๋ยว…อืม…”
“อืม…”
ไอ้ตุ๊กแกมันดูดมันเลียโดยไม่เกรงใจผมเลยเล่นเอาผมเก็บเสียงครางเอาไว้ไม่อยู่จริงๆ
“ซี๊ดด…มึงหยุดก่อน!!”
“ทำไมหล่ะ?กูว่ามึงชอบนะ”
“…กูเมื่อย…”
โซฟามันก็ตัวนิดเดียวตัวผมเลยขอบโซฟาไปเยอะปวดหลังฉิบหาย
“หรือมึงจะให้กูหยุด? กูว่า…มึงคงไม่อยากให้กูหยุดจริงๆหรอกจริงมั้ย?”
เออจริงกูยอมรับมึงโคตรเก่งเลย ทำเอากูเกิดอาการอยากขึ้นมาละ
“ป…ไปที่เตียง”
“หึ! ก็แค่นั้น”
“แต่ก็ไม่ให้มึงเอากูหรอกนะบอกไว้ก่อนแล้วก็แค่ครั้งเดียวด้วย!”
“เออ…กูบอกแล้วไงว่าให้มึงเอากูก็ได้กูอุตส่าห์ทำใจเกือบสองอาทิตย์ มึงโชคดีขนาดไหนแล้วจำเอาไว้ด้วย!”
“ห๊ะ?? กูต้องดีใจเหรอนี่มึงมีบุญคุณกับกูเหรอ??”
“เออดิ กูอุตส่าห์มาให้เอาฟรีๆ”
เหรอครับ?? มันเป็ความโชคดีของผมเหรอ ?? นี่ผมควรจะดีใจเหรอเนี่ย งงๆนะครับ แล้วผมกับมันก็เดินโทงเทงๆเข้าห้องนอนมาอย่าหวังจะให้ผมอุ้มมันเข้าห้องนะครับ ตัวอย่างกะควายใครจะไปอุ้มไหว
“แล้วมึงมีถุงยางมั้ย? ห้องกูไม่มีหรอกนะ”
ก็อย่างที่ผมเคยบอกผมมันไสยไสยไง ไม่มีหรอกไอ้ของพวกนั้นน่ะ
“กูเอามาด้วยทั้งถุงยางทั้งเจลแหละกูจำไซส์ลูกชายมึงได้”
ไอ้ตุ๊กแก!! มึงนี่โคตรน่ากลัวเลย ยังมีหน้ามาบอกว่าจำขนาดลูกชายผมได้อีก
“…ร…เหรอ??”
ผมคิดถูกหรือคิดผิดที่จะให้มันยืมไอ้ลูกชายผมแต่มันบอกว่าแค่ครั้งเดียวแล้วมันจะไม่มายุ่งกับผมนี่นา คงไม่เป็ไรมั้ง
“มึงนอนลง”
“ห๊ะ!...อ…อืม”
ผมนอนลงบนเตียงของตัวเองนี่ห้องนอนผมนะ แต่รู้สึกว่าบรรยากาศมันไม่เหมือนเดิมเลย รู้สึกเหมือนกังจะโดนขืนใจยังไงไม่รู้
ไอ้ตุ๊กแกมันขึ้นมานั่งค่อมบนตัวผมดูแล้วโคตร X เลยแล้วมันก็เอาเจลที่ถือติดมือมาด้วยเทลงในมือ โอ้พระเ้าจอร์จ!! มันเบิกทางของมันเอง เล่นเองเออเองนักเลงพอ!
“อืม…”
หน้าตามันโคตรอีโรติก!! นี่เวลามันมีอะไรกับคนอื่นมันทำหน้าอย่างนี้รึเปล่าวะ?? ผมล่ะอยากรู้จริงๆ
“อา…”
เสียงครางมันโคตรทำให้ผมใจสั่นเลยไม่ๆๆๆอย่าไปหลงกลมัน แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแล้วมันบอกจะไม่มายุ่งกับผมอีกผมต้องอดทน!!
หลังจากมันจัดแจงของมันเสร็จมันก็ค่อยๆเอาไอ้ลูกชายของผมยัดเข้าไปอา…โคตรเสียว!!
“อา…”
“อืม…ของมึง…โคตรใหญ่เลยนะ”
ไม่ต้องชมมากกูรู้ตัวดีมันเป็สิ่งที่กูภูมิใจมากแต่มันก็มักจะทำให้กูขายขี้หน้าด้วยเหมือนกัน
“อืม…อา”
มันก้มตัวลงมาจูบผมไอ้ตุ๊กแกมันสอดลิ้นเข้ามาในปากผมแล้วมันก็ใช้ลิ้นเกี่ยวปลายลิ้นผมแล้วดูดเบาๆ อา…รู้สึกดีฉิบหายไอ้ผมก็จูบไม่ค่อยจะเป็เลยปล่อยให้มันจูบไป
“อืม…”
มันขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆเหงื่อตามตัวและใบหน้าของไอ้ตุ๊กแกลามกมันเริ่มออกตอนนี้เนื้อตัวมันแดงไปหมด
“อา…อืม…”
มันเริ่มส่งเสียงครางมือมันก็ยันอยู่ที่หน้าท้องของผม รู้สึกวูบวาบๆพิลึก
“อืม…ซี๊ดดด”
ผมเริ่มทนไม่ไหวเลยเปลี่ยนท่าจับมันนอนลงแล้วเป็คนจัดการเองเลยครับก็อย่างที่บอกไอ้ลูกชายผมมันรอไม่ไหวไง
“อา…ตรงนั้น…ดี…อืม”
เสียงไอ้ตุ๊กแกครางอยู่ข้างๆหูเสียงมันเพราะจริงๆ
“อืม…”
ผมยังคงขยับสะโพกใส่มันไม่ยั้งก็ช่วยไม่ได้มันอยากมาเอง ผมไม่ได้บังคับมันนะครับบอกไว้ก่อนเดี๋ยวจะหาว่าผมใจร้าย
“อา…จริงๆแล้วมึงก็อยากเหมือนกันนั่นแหละ…อ๊ะ…เบาๆสิ”
“หุบปาก มึงอย่าพูดมาก”
“ฮ่าๆ…อ๊า!! อย่ากัด มึงเป็หมารึไง?”
“หึ…”
ยกหนึ่งผ่านไป…ยกสอง…ยกสาม…สรุปว่าโดยรวมแล้วผมเอามันไปสามรอบ!!! ไม่อยากจะเชื่อตัวเอง ไม่คิดว่าผมจะควบคุมตัวเองไม่ได้ขนาดนี้เลย
“มึงนี่…โคตรเลยว่ะ!”
ไอ้ตุ๊กแกมันนอนยิ้มหน้าบานอยู่บนเตียงขณะที่ผมนั่งเป็หมาหงอยขาดน้ำอยู่ข้างเตียง รู้สึกเสียหน้ามากครับ
“มึงกลับไปได้แล้ว!”
“อะไรองมึง เอากูเสร็จก็ไล่อย่างนี้เหรอ”
“…”
“กูนอนนี่แหละ ไม่มีแรงขยับตัวแล้ว”
“เฮ้ย!! ไม่ได้นะ”
“กูเจ็บตูดไอ้สัดแม่งมึงนี่ไม่รู้จักยับยั้งอะไรเลยใส่มาได้ไม่ยั้งเลย”
“…”
“แต่โคตรเด็ด ฮ่าๆ กูชอบๆวันหลังเอาใหม่”
“ไหนว่าแค่ครั้งเดียวไง? แล้วมึงจะเลิกยุ่งกับกู!”
“ครั้งเดียว มึงแน่ใจเหรอกูว่ามึงเอากูไปสามครั้งนะ”
“…มึงเงียบไปเลย จะนอนก็นอนไป”
ี้เีจะเถียงกับมัน เถียงไปก็คงไม่ชนะ เพราะไอ้ลูกชายผมมันทรยศแท้ๆเลยผมเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ พออาบเสร็จออกมาไอ้ตุ๊กแกมันก็หลับไปแล้วผมเลยล้มตัวลงนอนไม่อยากจะคิดมาก คิดซะว่าถูกแมวบ้ามันกัดเอาก็แล้วกัน
ตื่นตอนเช้ามาก็ไม่เห็นไอ้ตุ๊กแกมันแล้ว แสดงว่ามันตื่นก่อนแล้วกลับบ้านมันไปแล้ว…ก็ดีครับ ไม่ค่อยอยากมองหน้ามันซักเท่าไร ไม่มีอะไรหรอกแค่อายมันน่ะครับ
วันนี้ผมต้องแวะไปรับลูกชายคนใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิม…’บิ๊กไบค์’ นั่นเองคันนี้สีดำเหมือนเดิมเพราะเป็สีโปรดของผมเอง
“นี่กุญแจครับน้องแล้วก็ขอบคุณมากครับมีปัญหาก็ติดต่อที่นามบัตรพี่ได้เลยครับ”
“ครับ”
หลังจากออกมาจากร้านผมว่าจะแวะไปซื้อของซักหน่อยจะว่าไปรถใหม่นี่มันขี่นิ่มดีจริงๆไม่เสียแรงที่เก็บตังซื้อ
‘พลั่ก’
“ขอโทษครับ!”
ผมกำลังเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อก็ชนกับใครคนนึงเข้าพอเงยหน้าไปมองเท่านั้นแหละ…เจอมันอีกแล้ว ‘ไอ้ตุ๊กแก’
“อ่อ…ไอ้แว่…เอ้ยไอ้อ๋อ…อุ๊บบบ”
ผมรีบเอามือปิดปากมันทันทีเพราะมันไม่ได้มาคนเดียวมีเพื่อนมันซึ่งก็คือไอ้บดินทร์ที่นิ่งเป็หลับขยับเป็แดกตามมาด้วยในมือของไอ้บดินทร์ถือของกินมาเต็มไม้เต็มมือผมลากไอ้ตุ๊กแกมายืนข้างร้านโดยที่มีไอ้บดินทร์ยืนมองอย่างงงๆ
“อึงอะอากอูอาอำไอ?”
มือผมยังอุดปากมันอยู่ทำให้มันพูดฟังไม่รู้เื่
“เมื่อกี๊มึงจะเรียกกูว่าอะไร?”
ผมปล่อยมือแต่มือผมเลอะน้ำลายมันมันด้วยอ่ะ ผมทำท่าจะหาที่เช็ดมือ
“ก็เรียกชื่อมึงไง แหมทำเป็รังเกียจกูเมื่อคืนเรายังแลกน้ำลายกันอยู่เลยนะ!!”
“มึงพูดเบาๆดิ ไม่กลัวคนอื่นได้ยินรึไง?”
“ไม่กลัว มึงจะทำไม? กูจะไปป่าวประกาศให้ทั่วเลยว่ามึงคือไอ้อ๋องไอ้หน้าหล่อที่ทำงานที่ร้านเหล้า”
“มึงหยุดเลย!ถ้ามึงเอาไปพูดกูก็จะบอกว่ามึงโดนกูเอาไปสองรอบแล้ว”
“เอ่อ…มึงใจเย็นๆก่อนน้ากูล้อเล่นกูไม่พูดหรอก”
เหอะ! ทีงี้แหละทำมาเป็กลัว
“…งั้นมึงก็อย่าไปบอกใคร ถ้ากูรู้มึงโดนแน่!”
“เออน่า ก…กูไปได้ยัง”
“เออ!! ไปได้แล้ว”
หวังว่ามันคงไม่เอาไปพูดจริงๆหรอกนะเพราะผมก็คงไม่กล้าเอาเื่ที่มีอะไรกับมันไปประกาศปาวๆหรอกผมก็อายเป็เหมือนกันนา
“ไอ้โต๋นั่นมันไอ้อ๋องน้องเ้าของร้านเหล้าหลังมอไม่ใช่เหรอ?”
“มึงรู้ได้ไง?กูเห็นมึงเอาแต่แดกแล้วก็หลับ”
“ตอนกูกินกูก็ลืมตาป่ะวะ แล้วใช่มั้ยทำไมมึงรู้จักอ่ะ?”
“ม…ไม่ใช่กูเข้าใจผิด”
“จริงเหรอ แต่หน้ามึงมีพิรุธ?”
“…ทีงี้ทำมาฉลาดเื่เรียนมึงฉลาดขนาดนี้มั้ยฮะ?”
“กูจะไปรู้เหรอ ก็เห็นเขาลากมึงออกไปอ่ะแต่จะว่าไป กูก็เพิ่งเคยเห็นคนที่หน้าหล่อกว่ามึงก็ไอ้คนเมื่อกี๊นี่แหละ”
“ชมมันทำไม? เดี๋ยวกูถีบเลย”
ผมยังแอบฟังมันคุยกับไอ้บดินทร์อยู่กลัวว่ามันจะพูดมากแต่เท่าที่ฟังก็พอจะวางใจได้แล้ว
“ไหนวะรถใหม่ กูยังไม่เห็นเลย?”
“…อยู่หลังร้านแล้วอย่าให้รู้นะว่ามึงไปทำอะไรรถกูอีก!”
“เออ…กูไม่กล้าแล้วแม่งเล่นซ้อมกูเกือบตายกูเป็พี่มึงนะ”
“แล้วไง!”
“จ้าท่านอ๋องจอมโหดและโคตรโฉดโคตรหล่อ”
“…”
รอบตัวผมมีแต่คนไม่ปกติเต็มไปหมดเลยคงมีแต่ผมคนเดียวที่ปกติ?
คืนนี้เป็คืนวันศุกร์คนเยอะเป็พิเศษเพราะพรุ่งนี้เป็วันหยุดหลายๆคนก็ไม่ต้องกังวลว่าจะตื่นไปเรียนไม่ได้ ผมก็เป็หนึ่งในนั้นแต่ไม่ใช่มาดื่มเหล้านะครับผมมาเป็ชงเหล้าหรอก
“ไม่น่าเชื่อเนอะว่าคออ่อนๆอย่างมึงนี่จะชงเหล้าเก่ง”
“…”
“เห็นหน้าเข้มๆไม่ใส่โซดาอย่างมึงนี่คออ่อนกูหล่ะอยากจะขำให้ฟันร่วง”
“เดี๋ยวฟันมึงได้ร่วงด้วยตีนกู ไปยกเบียร์มาสองลังดิ”
“คร๊าบบ”
ไอ้อาร์ทมันกวนตีนได้ตลอด ขนาดมันโดนเตะโดนถีบก็ยังเสือกกวน ทนมือทนตีนดีจริงๆแต่ก็จริงแหละผมดื่มเหล้าไม่ค่อยเป็ เรียกได้ว่าคออ่อนเลยแหละ
“เฮ้ย!มีคนตีกันหน้าร้านเหล้า!!”
“ไปดูเร็ว เห็นว่าเป็เด็กเกษตรไม่รู้เป็ไงบ้าง”
ฉิบหายละมีคนตีกันแล้วใครดันมาตีกันแถวนี้วะ ผมกับไอ้อาร์ทรีบวิ่งออกไปดูที่หน้าร้านแล้วไอ้โอมมันไปไหนวะเนี่ย??
‘ผลัวะ’
“กูบอกแล้วว่ามึงอย่ามายุ่งกับแฟนกู”
“ไอ้สัด ใครอยากจะไปยุ่งกับแฟนมึง”
‘พรึ่บ’
จะเรียกว่าคนตีกันก็ไม่ถูกเพราะสิ่งที่ผมเห็นเป็ผู้ชายสองคนกำลังแลกหมัดกันซะมากกว่า
“แล้วมึงมายุ่งกับน้องนุ่นของกูทำไม?”
“กูไม่ได้ไปยุ่งกับน้องเขา”
‘ผลัวะ’
“กูเห็นมึงยิ้มหวานให้น้องเขานี่หว่า!”
“กูบอกว่าไม่ได้ยุ่งก็ไม่ได้ยุ่งดิวะ”
‘ผลัวะ’
นั่นมันไอ้ตุ๊กแกนี่หว่าแล้วอีกคนน่าจะเป็เด็กถาปัตเพราะหน้ามันคุ้นๆเห็นมันมากินเหล้าที่นี่บ่อยๆ
“เฮ้ย!มีอะไรกัน??”
ไอ้สองคนนั้นชะงักเพราะเสียงไอ้โอมที่ะโมันโผล่มาจากหลังร้านเสียงมันนี่ทรงพลังจริง ดังเหมือนจริงเสียงฟ้าผ่าจริงๆ
“พวกมึงมาทำอะไรที่หน้าร้านกู? กูเคยบอกแล้วว่าถ้าใครมาตีกันที้ร้านกูไม่เอาไว้แน่”
“เอ่อ…คือ…พี่”
“มึงคณะอะไร?”
ไอ้โอมมันหันไปทางไอ้เด็กถาปัต ซึ่งตอนนี้มันยืนตัวสั่นดูเหมือนจะฉี่ราดแล้วมั้งน่ะ ก็แล้วใครจะไม่กลัวมันบ้างล่ะตัวยังกะคิงคองแถมตะคอกเสียงดังอีกต่างหาก
“ถ…ถาปัตครับ”
“เดี๋ยวกูจะบอกให้ไอ้เบิ้มให้จัดการมึง”
“พ…พี่รู้รักพี่เบิ้มด้วยเหรอครับ?”
ไอ้เด็กถาปัตเริ่มหน้าซีดแทนที่จะแดงเพราะโดนไปหลายหมัดสงสารมันนะครับ ก็ไอ้โอมอ่ะมันรู้จักหมดมหาวิทยาลัยเลยมั้งเผลอๆรู้จักอธิการบดีด้วย
“แล้วมึงอ่ะคณะไหน?”
ไอ้โอมมันหันไปทางไอ้ตุ๊กแกที่หน้าไม่ได้ซีดแต่แดงเพราะโดนต่อยแล้วก็มีเืออกที่มุมปากหมดมาดคนหล่อลำดับที่สองทันที ส่วนอันดับที่หนึ่งคือผมเอง แต่ผมไม่ได้คิดเองเออเองนะก็ไอ้บดินทร์ไงมันพูดผมจำได้
“ผมอยู่คณะเกษตรชื่อโต๋”
เออไอ้นี่มันเจ๋งบอกคณะแถมบอกชื่อแซ่ด้วย คนจริง 2020!!
“เหรอ เฮ้ย! ไอ้อ๋องมึงมาดูมันดิ”
อย่ามาเรียกกู๊! กูอยู่ของกูเฉยๆ ผมทำท่าหันหลังเพื่อจะแอบชิ่ง
“เอ่อ…ผมขอโทษนะที่มาก่อเื่”
“มึงสองคนเคลียร์กันดิ แล้วอย่ามาก่อเื่ที้ร้านกูถ้าเคลียร์กันไม่ได้กูจะไม่ให้พวกมึงเข้าร้านกูอีกต่อไป”
สรุปว่าไอ้สองตัวนั่นมันต้องมานั่งประจันหน้าคุยกันที่หลังร้านแล้วไอ้โอมมันก็ให้ผมมานั่งเฝ้า เพราะมันบอกว่าถ้าหากไอ้สองตัวนี่มันตีกันอีกก็ให้ผมกระทืบให้สลบไปทั้งสองคนเลย แล้วจะให้ผมมายุ่งกับพวกมันทำไมวะ
“มึงสองคนถ้าเคลียร์กันไม่จบกูจะให้ไอ้อ๋องกระทืบพวกมึงสองคนพวกมึงรู้มั้ยไอ้อ๋องเนี่ยมันล้มนักมวยเจ๋งๆในค่ายมาหลายคนละ”
พูดอย่างกะกูเป็นักฆ่าไปได้กูไม่เคยทำอะไรใครก่อนหรอกนะ
“ที่กูเตือนอ่ะกูพูดเื่จริงนะขนาดกระเทยกับเกย์รวมทีมกันเป็สิบมันยังเตะซี่โครงหักมาแล้วเลย”
“…”
หันไปมองไอ้สองคนนั่นมันอ้าปากค้างเลย ไอ้สัด! แมลงวันจะบินเข้าปากพวกมันอยู่ละ ทำไมชีวิตผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ นอกจากคำว่าซวยผมก็นึกไม่ออกเลยว่าจะมีคำไหนเหมาะกับผมเท่านี้มาก่อน