เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ตอนที่ 203 ร้อยเท่า! “ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วคะ”แองเจลล่าก้มหน้าให้กับหยางเฉินระหว่างกล่าวออกมา ขณะเดียวกันทางหลงเย่าเองก็กำลังลากตัวต้าไห่มาให้หยางเฉินอยู่“ดีมาก”“แล้วท่านคิดจะทำยังไงกับมนุษย์คนนั้นคะ?”ไม่แปลกที่แองเจลล่าจะถามออกมาแบบนี้ เพราะตั้งแต่ที่เดินทางเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้เธอก็ได้รับคำสั่งให้สู้ทันที แถมการไว้ชีวิตแบบนี้เธอก็เข้าใจดีว่ามันไม่เหมือนกับหยางเฉินปกติเลย“ข้ากับมันมีเรื่องต้องคุยกันนิดหน่อย”“ค่ะ…” เมื่อได้รับคำตอบแองเจลล่าก็มองไปที่ต้าไห่ด้วยแววตาสงสัย ‘อยากจะถามอยู่หรอกว่าเรื่องอะไร แต่อย่าถามเลยดีกว่า’เมื่อโดนลากตัวมาถึงต้าไห่ก็รีบคุกเข่าทั้งสองข้างลง จากนั้นก็ก้มหัวแนบพื้นต่อหน้าหยางเฉินแบบไม่รอช้า“คุณชายท่านได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยครับ ไม่ว่าท่านต้องการอะไรข้าจะหามาให้”ตอนนี้ในใจของต้าไห่เต็มไปด้วยความกลัว เพราะเขารู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองหาเรื่องผิดคนเข้าแล้ว ทำให้ไม่ว่าอะไรก็ยอมพูดออกมาเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอด ในระหว่างพูดเองก็เบนสายตามองไปทางแองเจลล่าเล็กน้อย ‘พวกนี้มันเป็นใครกัน???’“ถ้างั้นเจ้าก็มีทางรอด”หยางเฉินยิ้มอ่อนๆ ระหว่างกล่าวออกมา แต่ทว่า รอยยิ้มแบบนี้มันก็เป็นเพียงกลลวงเท่านั้น เพราะเขารู้ดีว่าการจัดการคนหรือศัตรูให้เจ็บปวดมากที่สุดต้องทำยังไง ต้องทำอะไรก่อนทำอะไรหลังต้าไห่เงยหน้าขึ้นอย่างคนดีใจพร้อมรอยยิ้ม“ขอบคุณท่านมากครับ”ไม่เพียงแค่ยิ้มแบบดีใจเท่านั้นแต่ยังคลานเข้ามาเกราะขาหยางเฉินเอาไว้ด้วย“แต่จะให้ปล่อยไปมันก็ไม่ได้ ยังไงก็ต้องมีอะไรมาแลก”“เชิญนายน้อยบอกมาได้เลยครับ ไม่ว่าอะไรต้าไห่คนนี้จะทำเพื่อท่านแน่นอน” หลังพูดอย่างมั่นใจต้าไห่ก็ปั้นยิ้มให้หยางเฉินอย่างออกหน้าออกตา ‘ถ้าได้รับใช้เจ้านี่อนาคตของเราต้องสดใสอน่นอน หึหึ!’“100 เท่าเป็นไง”“ครับ?”ใบหน้าของต้าไห่เต็มไปด้วยความสงสัยก่อนที่จะตอบรับคำพูดของหยางเฉิน 100 เท่า ที่ได้ยินต้าไห่ไม่ได้ทำแกล้งไม่เข้าใจ แต่ทว่า เข้าไม่เข้าใจจริงๆ ว่าหยางเฉินกำลังต้องการจะบอกอะไรกันแน่เลยทำสีหน้าสงสัยระหว่างตอบรับเมื่อครู่“ทำไมทำหน้าแบบนั้นละ เมื่อกี้เจ้าเอาเงินข้าไป 1,000 เหรียญทอง ข้าก็แค่ต้องการคืนร้อยเท่าแค่เท่านั้นเอง นี่กำลังจะบอกว่าชีวิตของเจ้ามันมีค่าน้อยกว่าเงินหรือไง?”หยางเฉินอธิบายพร้อมใบหน้าสแสยะยิ้มเหมือนกับคนกำลังสะใจ ใบหน้าของเขาตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากพวกตัวร้ายในละครไทยเลยสักนิด และที่เป็นแบบนี้ก็เพราะกำลังสะใจจริงๆ ที่ได้เห็นใบหน้าที่ซีดเหมือนไก่ต้มของต้าไห่ตอนนี้ต้าไห่เมื่อฟังอธิบายก็หน้าซีดเหมือนกันพึงโดนต้มเสร็จ ‘1,000 เหรียญทองข้าก็ไม่มีอยู่แล้ว…. ไม่สิ! อย่าว่าแต่หนึ่งพันเลย แค่หนึ่งร้อยก็ไม่มีแล้วแต่นี่จะเอาตั้งหนึ่งแสนเหรียญ ข้าจะไปหามาจากไหนได้’ถึงแม้ว่าตอนนี้ต้าไห่จะอยากตอบแบบที่ตัวเองคิดอยู่ก็ตาม แต่ทว่า ด้วยความปลอดภัยของชีวิตเขาก็ไม่กล้าพูดออกมา และพยามทำหน้ายิ้มมองที่หยางงเฉินอีกครั้ง“นายน้อยพอมีทางอื่นไหมครับ?”“ไม่”“แต่ว่า …ข้าก็เป็นแค่คนจนๆ คงเอาไว้ขนาดนั้นมาให้ท่านไม่ได้หรอกครับ อีกอย่างข้ามีลูกและแม่ที่รออยู่บ้านนายน้อยโปรดเห็นใจข้าด้วย”ต้าไห่เริ่มหงายการ์ดความสงสารเมื่อการเจรจาไม่ได้ผล ในความคิดของต้าไห่ตอนนี้เห็นหยางเฉินเป็นเพียงเด็กน้อยเท่านั้นถึงเรียกว่านายน้อย แถมการหยางการ์ดสงสารแบบนี้ก็ใช้กับพวกคุณหนูบ้านรวยได้ดีมากด้วยแต่ทว่าสำหรับหยางเฉินที่รู้ความจริงนั้นยอมไม่ตกหลุมพราง แล้วเรื่องที่ต้าไห่กำลังพูดอยู่ตอนนี้ก็เป็นเรื่องโกหกด้วยเช่นกัน‘เสียเวลากับมันพอแล้ว’ หลังจากคุยกับต้าไห่ได้สักพักหยางเฉินก็รู้สึกเสียเวลาไปโดยไม่จำเป็น จากนั้นจึงหันไปทางแองเจลล่าที่มองเหตุการณ์อยู่ “เอาตัวมันไปแล้วให้กินน้ำวันละอึก ข้าววันละคำ ระหว่างนั้นก็ใช้แส้ฟาดมันวันละ 100 ครั้ง จนกว่าข้าจะกลับมาหามันอีกครั้ง”“ค่ะ! แต่ให้ไปไหนคะ”เมื่อโดนถามหยาเฉินก็เอากระดาษแผนที่ของเมืองจินออกมาจากแหวนมิติ และส่งมันให้กับแองเจลล่า“ตามแผนที่นั่นไป แล้วจะเจอเมื่อง ข้าคุยเรื่องการเข้าเอาไว้แล้วเดี๋ยวข้าจะตามไป ในระหว่างนั้นเธอก็พยามฝึกพวกนักสู้ให้มีพลังเพิ่มขึ้นเอาไว้ด้วย”“…เข้าใจแล้วคะ”แองเจลล่าตอบด้วยน้ำเสียงเบาๆ ส่วนเหตุผลที่ตอบแบบนั้นก็เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมหยางเฉินไม่ไปพร้อมกันเลย แต่ว่า ด้วยประสบการณ์ของเธอที่อยู่กับหยางเฉินมาเธอเลยรู้ดีว่าการเงียบและทำตามคำสั่งมันดีกว่าการถามหลายเท่านัก เพราะงั้นถึงจะสงสัยแต่ก็ไก้แค่ตอบตกลงเพียงเท่านั้นหลังได้รับคำสั่งแองเจลล่าและหลงเย่าก็นำนักสู้สำนักหยางไปที่เมืองจินทันที และเรื่องที่จะมีนักสู้จำนวนมากเดินทางไปหยางเฉินก็ได้คุยกับโม่เว่ยเอาไว้เรียบร้อยแล้วเช่นกัน เพราะงั้นการต้อนรับคนร้อยล้านคนที่เมืองจินมันก็ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอะไรส่วนเรื่องอาหาร น้ำดื่มและของดำรงชีวิตก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะยังไงสะพวกนี้ก็มาจากโลกที่อุดมไปด้วยของพวกนี้เลยเอาติดตัวมาด้วยเป็นจำนวนมาก ส่วนเรื่องกองทัพที่ล้อมเมืองจินอยู่ก็ไม่เป็นปัญหา เพราะกำลังรบส่วนมากที่ล้อมเมืองจินอยู่ก็เป็นคนระดับต่ำของนิกายหรือระดับกลางของนิกายโลหิตทองคำเพียงเท่านั้นถ้าโดนกำลังรบที่เหนือกว่าทางด้านจำนวนอย่างนักรบสำนักหยางร้อยล้านคนก็คงภายแพ้ภายในไม่กี่ชั่วโมง“เสร็จไปหนึ่งเรื่อง …งั้นต่อไปก็คงไปเริ่มการทะลวงเข้าระดับตำนานของเราแล้ว”หยางเฉินพูดเบาๆ จากนั้นก็ลอยตัวขึ้นจากพื้นดินเพื่อตรงไปยังจุดที่เรียกว่าเป็นหัวใจของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ และที่แห่งนั้นก็มีชื่อเรียกว่า อาณาเขตหลับใหลของพระเจ้า!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 203 ร้อยเท่า!

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 203 ร้อยเท่า!

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้