ห้องนอนของน็อก
น็อกตรวจดูทักษะก็พบว่าในร้านค้านั้นมีทักษะระดับเทพสงครามเพียง 5 วิชานอกนั้นเป็นทักษะระดับตำนาน หลังจากที่ทำความเข้าใจกับทักษะวิชาต่อสู้แล้วก็พบว่า มันสามารถถ่ายถอดให้ผู้อื่นได้เรื่อยๆ แต่คนผู้นั้นจะฝึกสำเร็จหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่อง เขาจึงเลือกซื้อทักษะออกมา 5 ทักษะคือ
ทักษะระดับเทพสงคราม เหมันต์ไร้ใจ [โจมตี] ทักษะระดับเทพสงคราม เพลิงวายุอสนี [โจมตี]ทักษะระดับเทพสงคราม กายาไร้ลักษณ์ [ป้องกัน]ทักษะระดับเทพสงคราม หกบุพผาหยก [ดรรชนี]ทักษะระดับเทพสงคราม หมื่นกระบี่สยบสวรรค์ [อาวุธ]
จากนั้นก็เรียนทักษะทั้งหมดทันที ความเจ็บปวดที่เขาได้รับนับวันยิ่งน้อยลง [ชิน] จนผ่านความเข้าใจอย่างละเอียดแล้ว เขาก็ทำการตรวจสอบสถานะทันที
ข้อมูลส่วนตัวชื่อ นนท์ธวัช ทรัพย์ทวี ชื่อเล่น น็อก อายุ 17ชื่อเบื้องหลัง หลิงเทียน อาชีพ นักเรียน , นักร้อง ฉายา ม้ามืด สถานะ ปกติ สถานะพิเศษ สายเลือดศักดิ์สิทธิ์ พรสวรรค์ ตีสีหน้าระดับสูงค่าสถานะ พลังกาย 1,050 ความเร็ว 1,094 สติปัญญา 976 โชค 4 เสน่ห์ 235 พลังปราณ 301,350 / 301,350ระดับ ดินแดนปราชญ์ ขั้น 3 ทักษะ ฟุตบอลระดับกลาง 200/1,000 แฮกเกอร์ระดับต่ำ MAX ภาษาโลก [พิเศษ] 3/100 ทักษะพิเศษ ปราณหยินหยาง ขั้น 7 [160,000/320,000] ก้าวนภาสวรรค์ ขั้น 7 [160,000/320,000] เซียนโอสถสวรรค์ ขั้นที่ 7 [100,000/200,000]เนตรราชันย์ ขั้นที่ 7 [180,000/320,000] หลอมศาสตราวุธ ขั้น 1 [1/5,000]เขียนอักขระ ขั้น 1 [1/5,000]ทักษะต่อสู้เหมันต์ไรใจ ขั้น 1 [1/10,000]เพลิงวายุอัสนี ขั้น 1 [1/10,000]หกบุพผาหยก ขั้น 1 [1/10,000]หมื่นกระบี่สยบสวรรค์ ขั้น 1 [1/10,000]Point 0 แต้มสีดำ 2,200 แต้มสีขาว 0
เมื่ือน็อกเห็นค่าสถานะ ก็อดยิ้มอย่างพึงพอใจไม่ได้ เพราะมันมากกว่าครอบครัวเขาตอนอยู่ในแดนปราชญ์ขั้น 3 ซะอีก ก่อนจะรีบวิ่งลงมาข้างล่าง เพื่อบอกข่าวดีให้กับครอบครัวเขาทราบ จากนั้นน็อกก็เริ่มถ่ายทอดทักษะทั้งหมดให้คนในตระกูลทันที
และวางแผนกับครอบครัวว่าอาทิตย์ทั้งอาทิตย์ จะไปฝึกฝนทักษะต่อสู้ที่เกาะเดิม เพราะสองวันนี้น็อกยังมีเรื่องค้างคาที่ต้องไปจัดการอยู่อีก ก็คือไปชวนนพเพื่อเข้าไปฝึกฝนวิชาที่เกาะด้วยกัน และยังต้องพาพรีมมาเจอกับเซียงเซียงอีกด้วย ส่วนวันนี้เขาก็ต้องไปที่บริษัท JS Music เพื่อเปิดตัวนักร้อง และเพลงใหม่ ที่สำคัญเขาต้องพาลิลลี่ไปเที่ยวห้างตามสัญญานั่นเอง
บริษัท JS Music
น็อกกับลิลลี่เดินเข้ามาที่ตึกด้วยความประหม่า เพราะมีนักข่าวจำนวนมากมายเดินเข้าออกกันเป็นว่าเล่น นักข่าวพวกนี้ถูกเชิญให้รอที่ห้องเตรียมสัมภาษณ์ที่ทางบริษัทจัดไว้ให้ ส่วนน็อกที่เห็นนักข่าวเริ่มซาๆ ก็รีบไปที่เคาน์เตอร์ ทันทีที่พนักงานต้อนรับเห็นน็อกก็จำได้ทันที แล้วรีบพาเดินไปขึ้นลิฟท์อย่างรวดเร็ว เพื่อพบท่านประธาน เมื่อน็อกเข้ามาถึงก็ต้องแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะทำความเคารพตามมารยาท "สวัสดีครับ / สวัสดีค่ะ ลุงกร" น็อก กับ ลิลลี่
"อ้าวๆ ทั้งสองคนเข้านั่งพักก่อนสิ"
"แล้วพรีมมาทำอะไรที่นี่หรอ" น็อกถามด้วยความแปลกใจ
"ก็ลิลลี่โทรไปบอกฉันว่าวันนี้นายจะพาไปเที่ยวห้าง ฉันก็เลยจะไปด้วยไง แล้วคืนนี้ฉันก็จะไปนอนที่บ้านของนายด้วย" พรีมตอบอย่างเรียบง่าย
"ก็ได้อยู่หรอกนะ ว่าแต่ทำไมถึงต้องไปนอนบ้านเราด้วยล่ะ"
"นี่มันสองอาทิตย์แล้วนะ ฉันยังไม่ได้ไปคุยกับ....." ยังไม่ทันที่พรีมจะพูดจบ น็อกก็รีบพูดแทรกทัันที
"โอเค โอเค เข้าใจล่ะ!!"
ส่วนพ่อของพรีมได้แต่มองการสนทนาของลูกสาวกับเด็กหนุ่มอย่างงงๆ ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องทันที "ว่าแต่ว่า เห็นหลานบอกว่าวันนี้มีเพลงใหม่มาด้วยนิ แล้วมีมากี่เพลงหรอ" พ่อของพรีมพูดด้วยน้ำเสียงคาดหวังเป็นอย่างมาก เพราะเพลงคราวก่อนของน็อกติดชาร์ตอันดับ 1-5 รวด ขนาดผ่านมาเกือบสามอาทิตย์แล้ว ยังไม่มีทีท่าว่าจะตกชาร์ตเลย
"แฮะ แฮะ!! ที่จริงวันนี้ผมมีมาแค่ 3 เพลงเท่านั้นน่ะครับ แล้วก็ผมจดโน๊ตเพลงมาให้แล้วด้วย วันนี้ผมแค่มาอัดเสียงร้อง และให้สัมภาษณ์ เท่านั้น เพราะต้องพาน้องสาวของผมไปเที่ยวตามสัญญาน่ะครับ"
ลุงกรพยักหน้ารับอย่างยินดี ก่อนจะโทรไปสั่งงานเลขาเล็กน้อย และพาน็อกไปยังห้องอัดเสียง โดยที่พรีมกับลิลลี่รออยู่ที่นี่ ราวกับทั้งสองมีเรื่องลับลมคมในต้องคุยกันสองต่อสอง
จนเวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงน็อกก็อัดเสียงเสร็จ ก่อนจะกลับมาที่ห้องพร้อมกับลุงกร ที่เอาแต่เอ่ยชมเขาไม่หยุด พอมาถึงเลขาของลุงกรก็เอาเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้เขาเปลี่ยนทันที พร้อมๆ กับเตรียมทีมงานช่างแต่งหน้ามาด้วย
พอน็อกที่เข้าไปเปลี่ยนชุดใหม่เสร็จเดินออกมา ทุกคนต่างหันไปมองกันตาค้างกันเลยทีเดียว ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่า ตอนที่เข้าไปกับตอนที่ออกมานั้น ช่างต่างกันราวกับเป็นคนละคนเลยทีเดียว ขนาดพรีมเองก็ยังอดตกตะลึงไม่ได้ ผิดกับลิลลี่ที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
เพราะลิลลี่ชอบให้น็อกไว้ผมปิดหน้าครึ่งนึง เพื่อไม่ให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง พอเข้าไปเปลี่ยนชุดน็อกก็แค่หวีผมรวบขึ้นเพื่อให้ดูเรียบร้อยเท่านั้น แต่พอน็อกที่เห็นคนอื่นๆ พากันเงียบกันไปหมด ก็อดคิดไม่ได้ว่าหน้าตาเขาแย่ขนาดนั้นเลยหรอ ช่างแต่ละคนถึงกับปั้นสีหน้าแบบนั้น ก่อนจะกระแอมเพื่อเรียกสติทุกคน
"ไม่ทราบว่าผมจะต้องแต่งหน้าเพิ่มอีกเยอะไหมครับ"
ช่างแต่งหน้าแต่ละคนพลันสะดุ้งขึ้น ก่อนจะรีบพูดแก้เขินทันที "พวกเราว่าคุณน็อกคงไม่จำเป็นต้องแต่งหน้าเพิ่มแล้วล่ะค่ะ ขืนแต่งมากกว่านี้ทุกคนคงจะช็อคในความหล่อเหลาของคุณแน่ๆ"
น็อกได้ยิ้มแหยๆ จากนั้น ลุงกรก็พาเขาไปยังห้องสัมภาษณ์ทันที เมื่อน็อกเข้าไปนั่งปรากฏว่า บรรยากาศที่ครึกครื้นในตอนแรกนั้นก็พลันเงียบสนิทไปในทันที ภายในห้องสัมภาษณ์นักข่าวทุกคน ถึงกับนิ่งอึ้งทันทีที่จ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้า จนเวลาผ่านไปชั่วครู่ น็อกที่เริ่มอึดอัดกับสายตาหลายคู่ที่จ้องมองเขา จนต้องพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบที่น่าอึดอัด
"อะแฮ่ม!!! ไม่ทราบว่านักข่าวทุกท่านยังต้องการสัมภาษณ์ผมอยู่ไหมครับ"
ทันทีที่นักข่าวได้ยินเสียงที่ไพเราะของเด็กหนุ่ม ก็รีบยิงคำถามอย่างรัวๆ ในทันที แต่ทุกคำถามนั้น แทบจะไม่มีอะไรเกี่ยวกับเพลงที่เขาร้องเลย ส่วนมากจะถามว่ามีแฟนยัง เสปคแบบไหน ชอบเที่ยวที่ไหน ชอบทานอะไร บลาๆ จนลุงกรที่มองมาอดหัวเราะไม่ได้
ส่วนน็อกก็ต้องฝืนยิ้มตอบคำถามไปเรื่อยๆ จนเวลาล่วงเลยไปเกือบชั่วโมง ลุงกรจึงยุติการให้สัมภาษณ์ ส่วนนักข่าวสาวทั้งหลายต่างก็วิ่งกรูกันเข้ามาขอลายเซ็นกันยกใหญ่ เล่นเอาน็อกถึงกับปวดแขนไปทีเดียว และต้องใช้เวลาไปพักใหญ่กว่าจะฝ่าดงนักข่าวจนหนีรอดออกมาได้ น็อกเพิ่งเข้าใจเดี๋ยวนี้เอง ว่าทำไมพวกนักร้องหรือดาราดังๆ ต้องปลอมตัวไปเที่ยวก่อนจะสบถในใจ
"เอาชีวิตสงบสุข ของตรูคืนมาน้าาาาาาาาา!!!!?"
----------------------------------------------------------
ภายในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ที่มีผู้คนมากมายมาเที่ยวชมสินค้าและจับจ่ายซื้อของกันเป็นจำนวนมาก และท่ามกลางวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม ก็มีหลายคู่ที่ชอบมาพลอดรักกัน ดูแล้วช่างเป็นสถานที่ ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลาย และมีความสุขเป็นอย่างมาก ผิดกับใครบางคน ที่ตอนนี้กำลังหน้านิ่วคิ้วขมวด เพราะเขาไม่ได้รู้สึกสนุกกับสถานที่นี้ด้วยซ้ำ ส่วนเหตุผลน่ะหรอ ก็เพราะมือซ้ายที่ถือของพะรุงพะรังนับสิบถุง และยังมือขวาที่ต้องหอบข้าวของที่สูงเกือบท่วมหัว แล้วยังต้องมาเดินตามสองสาวที่ไม่มีท่าว่าจะหยุดซื้อของง่ายๆ
หลังจากการให้สัมภาษณ์เสร็จ น็อกก็เปลี่ยนรูปลักษณ์กลับมาเป็นเหมือนเดิม และพาลิลลี่มาเที่ยวตามสัญญา โดยที่พรีมติดตามมาด้วย ตอนแรกเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ใครจะคาดคิดว่าแค่ การมาเที่ยวมันจะลำบากเขามากขนาดนี้ แต่พอเห็นรอยยิ้มที่ร่าเริงของทั้งสองก็เลยรู้สึกดีไปด้วย จึงไม่ได้กล่าวว่าอะไร
"พี่จ๋าา เร็วๆ หน่อยสิคร่าาา หนูยังเดินไม่ทั่วเลย"
"นั่นสิ นั่นสิ เร็วๆ เข้านายอ่ะ" พรีมรีบสำทับต่อทันที
"คร้าบบ คร้าบบบบ!!!" น็อกตอบรับอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะรีบสาวเท้าตามทั้งสองคนต่อ
จนกระทั่งเวลาผ่านไป 6 ชั่วโมง ห้างสรรพสินค้าก็เริ่มทยอยเก็บร้านไปทีละน้อย และเวลาที่น็อกรู้สึกเป็นสุขมากที่สุดก็มาถึงสักที ตัวเขาอยากจะกลับไปพักผ่อนเต็มแก่แล้ว เพราะของที่สองสาวซื้อมาคงยัดใส่รถไม่พอเป็นแน่ เขาจึงต้องแบ่งของบางส่วนเข้าไปเก็บในระบบ ก่อนจะเรียกทั้งสองกลับบ้าน แต่ความคิดนั้นก็ถึงกับมอดดับลงเมื่อพรีมเริ่มเอ่ยขึ้น
"นี่ลิลลี่ พี่ว่าเราไปตลาดโต้รุ่งดีไหม"
"ดีค่ะ ดี หนูอยากไป"
".......!!?"
"งั้นพวกเราไปกันเลยดีกว่านะ"
"คร่าาาาา"
"อะแฮ่ม!!? นี่ทั้งสองคนลืมถามความเห็นของฉันไปหรือเปล่า???"
"ต้องถามด้วยหรอ!!?" พรีม กับ ลิลลี่
"นี่!!? พวกเธอ.........." น็อกถึงกับพูดไม่ออกทันที