
ในเช้าวันหนึ่งอวี่หลิงกับท่านแม่ก็ไปเก็บผักในสวนที่ทั้งสองปลูกเป็ปกติซึ่งสวนอยู่ติดลำธารเล็กๆลำธารหนึ่งที่อยู่ท้ายหมู่บ้านซึ่งไม่ค่อยมาใครมาเป็ที่สงบและเป็ป่าค่อนข้างแล้งแต่เนื่องจากพื้นที่นั้นอยู่ใกล้แม่น้ำทั้งสองแม่ลูกจึงใช้พื้นที่ใกล้น้ำปลูกผักผลไม้เพื่อขายให้กับชาวบ้านในหมู่บ้าน และในวันนั้นท่านอ๋องแห่งแคว้นฉีผู้ไม่ก้าวก่ายในราชกิจในวังโดดเดี่ยวท่องเที่ยวไปทั่ว เมื่อกลับมายังเมืองหลวงก็มักจะมาหาที่สงบตกปลากับคนติดตาม อ้วนท้วมซึ่งในวันนั้นเอง
ท่านอ๋องก็มาตกปลาเป็ปกติ
ระหว่างที่แม่และอวี่หลิงกำลังเก็บผักอยู่นั้นทั้งสองพูดคุยกันไปด้วยสักพัก แม่จึงพูดขึ้นมาว่า อวี่หลิงแม่ไปก่อนนะ เ้าเก็บเต็มก็กลับมาละ อย่าไปเล่นไกลถ้าจะเล่นเล่นในสวนก็พอนะ ลำธารอาจมีงูหรือที่ดักปลาเ้าก็ระวังด้วยละ อย่าซุกซนเ้าค่ะท่านแม่
หลังจากที่ท่านแม่ออกจากสวนไป องค์หญิงอวี่หลิง ก็เดินลงมาเล่นในลำธารซึ่งในขณะนั้น ท่านอ๋องก็ได้ยินเสียงคนเล่นน้ำ
จึงได้เดินตามลำธารมาดู ท่านอ๋องก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งแต่งตัวธรรมาดาแต่กลับมีหน้าตาสดใส ใบหน้าขาวผองผิวพรรณขาวใสสะอาด จึงถามคนติดตามที่ชื่อ ต้วนเถียนขึ้นมาว่า เราไม่ได้มาแถวนี้ไม่นานเอง
ก็มีสวนผักตรงข้ามฝั่งลำธารโตและสวยขณะนี้แล้วหรอแถมมีแม่สาวน้อยหน้าตาสวยสดใสชิว นางพูดกับใครเ้าดูสิ ท่านอ๋องกระหม่อมก็เห็นเหมือนท่าน นางไม่ได้คุยกับใคร นางคุยคนเดียว ทั้งสองก็มองหน้ากันแล้วหัวเราะเบาๆ ทั้งสองจากที่นั่งตกปลาก็นั่งมองหัวเราะอวี่หลิงที่กำลังเล่นน้ำพูดคุยกับผักผลไม้ดอกไม้ ท่านอ๋องชะโงกดูใกล้ๆก็ลื่นตกลงในน้ำเลยทำให้อวี่หลิงได้ยินจึงรีบขึ้นจากลำธาร นั่นใคร ใครแอบดูอยู่ตรงนั้น ท่านอ๋องและต้วนเถียนต่างมองหน้ากัน ท่านอ๋องจึงพูดขึ้นเบาๆว่า ต้วนเถียนเ้านะเ้า นางจับได้แล้ว กระหม่อมเปล่านะท่านอ๋องตกไปเอง นี่เ้าสองคนนั้นออกมาเดี๋ยวนี้เลย ทันใดนั้น ท่านอ๋องและ
ต้วนเถียงก็เดินออกจากพุ่งไม้ข้างลำธาร
อวี่หลิงเห็นทั้งสองคนท่านอ๋องรีบแก้ต่างแม่นางเ้าเป็ใครข้ามาตกปลาที่นี่เป็ประจำไม่เคยเห็นใครมานานแล้วพื้นที่แถวนี้แห้งแล้ง
ใยเ้าเป็ใครมาอยู่แถวนี้ ข้าหรอก็อยู่ที่นี่มานานเพียงแค่ไม่ได้ดูแลสวน ปีนี้ข้าขยันเลยมาดูแล ทำไมหรือคุณชาย หรือว่าคุณชายสนใจจะมาช่วยข้าน้อยดูแลสวนหรอเ้าคะ
ดูจากรูปร่างคุณชายแล้วท่าทางจะไม่ไหว
แต่ไม่เป็ไรข้าน้อยให้อภัยท่านทั้งสองที่มาเยือนเพียงแค่ท่านเก็บผักตรงนี้ ให้หมดข้าน้อยถึงจะให้อภัย เก็บสวยๆละเก็บเสร็จไปล้างให้สะอาดด้วย เรียงให้ดีดีนะ เดี๋ยวข้าจะมาดู หลังจากพูดจบองค์หญิงอวี่หลิงก็เดินไปเก็บผลไม้ ท่านอ๋องกับต้วนเถียนนั่งเก็บผัก ต้วนเถียนจึงพูดขึ้นมาว่า ท่านอ่อง ต้วนเถียนข้ารู้เ้าจะพูดอะไรทำไปเถอะเดี๋ยวนางกลับมาบ่นเ้าอีกหรอก ท่านอ่องท่านกลัวนางหรอ ใครจะไปกลัวนางข้าแค่เป็สุภาพบุรุษเท่านั้นเอง ทั้งสองเก็บผักเสร็จเอาไปล้าง เก็บใบตองมาจัดเรียงผักเป็ระเบียบแล้วนั่งพักสักพักองค์หญิงอวี่หลิงก็กลับมาพร้อมผลไม้ นี่ข้าให้เ้าสองคนขอบใจเ้าทั้งสองมาก ที่วันนี้มาช่วยข้าเก็บผัก ยื่นผลไม้ให้คนละ สองลูก ข้าไปก่อนนะท่านแม่คงรอข้าแล้ว นังไงก็ขอบใจเ้าทั้งสองนะคุณชาย จากนั้นองค์หญิงอวี่หลิง
ก็ขนผักและผลไม้กลับไป
ท่านอ๋องกระหม่อมเห็นท่านอ๋องมองแม่นางท่านนั้นด้วยสายตา ปิ๊ง ปิ๊ง หรือว่าท่านอ๋องทรงชอบนาง เดี๋ยวก่อน ข้าลืมถามชื่อนาง
ท่านอ๋อง ไม่ต้องห่วง ข้าน้อยตามไปเอง
ไม่ต้อง มีวันหลัง สวนนางอยู่ที่นี่นางคงมาอีก เราวันนี้พอแค่นี้เรากลับกันเถอะ
ท่านอ๋องกลับไปพร้อมรอยยิ้มและดูแลมีความสุข