Astral Beast Hunter (นักล่าอสูรดวงดาว)

        ตอนที่ 72การพูดคุยที่ลึกซึ้ง 2

        เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่อาจทราบได้

        เสียงหอบหายใจเป็นจังหวะได้เงียบหายไปบนเตียงแอนดรูว์กำลังนอนมองเพดานด้านบน ด้านข้างมีเลน่านอนซบแขนขวากำลังใช้แขนข้างหนึ่งโอบกอดเขา

        ‘ความสัมพันธ์เป็นเรื่องซับซ้อนต่อให้ไม่ต้องการฉันก็ปฏิเสธเธอไม่ได้’ แอนดรูว์คิดถึงเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นและจบลงในห้องพักถึงช่วงเวลาจะไม่สั้นไม่ยาวนักสิ่งหนึ่งที่เขาทำไม่ได้คือการปฏิเสธความต้องการของเลน่า

        “เธอกำลังคิดอะไรอยู่”เลน่าถามขึ้น เธอขยับตัวมาขึ้นคร่อมร่างแอนดรูว์อีกครั้ง

        สายตาแอนดรูว์จ้องมองร่างกายเปลืองเปล่าของเลน่าเขาใช้มือทั้งสองข้างจับเอวเธอไว้เหมือนพยายามจะหยุด

        “พี่สาวต้องจะทำอะไร”แอนดรูว์ถามขึ้น ไม่ทันไรมือไม้ของเลน่าได้ลูบไล้ไปบนแผ่นอกเธอโน้มตัวลงมาหาเขาและพูดเสียงเบาข้างหู

        “เธอยังไม่หมดแรงใช่มั๊ย”

        “นี่พี่สาว..”แอนดรูว์พูดไม่ทันจบ เขาก็ถูกเลน่าจูบอย่างดูดดื่มอยู่หลายนาที

        เมื่อเลน่าใช้แขนทั้งสองดันตัวเธอขึ้นริมฝีปากทั้งสองแยกจากกัน เธอได้บอกกับแอนดรูว์

        “ฉันรู้ว่าเธอไม่ปฏิเสธแสดงว่าในใจเธอมีฉันอยู่”

        “พี่สาวต้องการอะไร”แอนดรูว์เห็นเลน่าในท่าทางเย้ายวนกับการรุกไม่ถอยของเธอที่ยากจะปฏิเสธ

        “ฉันไม่ได้ต้องการอะไรแค่ทำหน้าที่ของภรรยา” เลน่าลูบหน้าท้องแอนดรูว์ที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม

        “พี่สาวต้องการมีลูก?” แอนดรูว์ถามเลน่า

        “นั่นเป็นความต้องการของเธอฉันจะมีเจ้าตัวน้อยให้สอง..สี่คน หรือมากกว่านั้น” เลน่าเผยรอยยิ้มดึงดูดไม่รู้ทำไมแอนดรูว์ถึงมีสีหน้าเคลิบเคลิ้มและผ่อนคลายลง

        ไม่นานเสียงหอบหายใจก็ดังขึ้นในห้องพักอีกครั้งซึ่งครั้งนี้มีวี่แววว่าจะยาวนานยิ่งกว่าครั้งแรก

        -Skip ละไว้ในฐานที่เข้าใจเช่นเคย (จินตนาการกันเองนะว่าเกิดอะไรขึ้นหุหุฮุ~)

        .

        .

        นอกห้องพัก 103

        วิเวียนกับเดวิดยืนอยู่นอกห้องพักมานานทั้งสองยังไม่ได้จากไปไหน เพียงยืนเฝ้ารอให้แอนดรูว์เรียกเข้าไป

        แม้ว่าสักพักใหญ่ก่อนหน้านี้โมบิทจะส่งเสียงแจ้งเตือนว่ายานหลักเข้าเทียบท่าบนฐานหลักเรียบร้อยและเริ่มขนย้ายหลายอย่างเข้าสู่ฐานในห้องพักหนึ่งศูนย์สามก็ไม่มีเสียงแจ้งเตือนรบกวน

        .

        .

        ผ่านไปหนึ่งวันเต็ม

        ภายในห้องพักหนึ่งศูนย์สามแอนดรูว์กำลังสวมชุดหลังอาบน้ำเสร็จอยู่ข้างเตียง เลน่ากำลังสวมชุดของเธอเช่นกัน

        หลังจากทั้งสองสวมชุดเสร็จเลน่าเป็นคนดึงแขนแอนดรูว์ให้นั่งลงตามเธอ ก่อนเธอจะเอนตัวนอนลงบนตักเขา

        “พี่สาวจะทำอะไร”แอนดรูว์ถามเลน่าด้วยความสงสัย

        “ใช้เวลาอยู่กับสามี”เลน่าส่งสายตาทรงเสน่ห์ให้แอนดรูว์ ทำเอาเขาพูดไม่ออกไม่ใช่ว่าเขาไม่มีภูมิต้านทานหรือไม่เคยพบเจอเรื่องพวกนี้แต่เป็นเพราะเขากับเลน่ามีความสัมพันธ์กันในทุกด้านและดูเหมือนว่าเขาจะยอมรับมันไปโดยปริยาย

        “พวกเรายังใช้เวลากันไม่พออีกหรอ?” แอนดรูว์ถามพลางใช้มือขวาลูบไล้สัดส่วนเว้าโค้งของเลน่า

        “ฉันอยู่คนเดียวมาเป็นพันปีมีสามีหนุ่มแน่นครั้งแรกทั้งคน แค่นี้จะไปพออะไร”เลน่าพูดพร้อมจับมือซุกซนของแอนดรูว์เลื่อนมาอยู่ตรงหน้าอกนุ่มนิ่มของเธอ

        “ผมไม่คิดว่าพี่สาวจะมีมุมแบบนี้”แอนดรูว์ยิ้มหยอก

        “เธอได้เห็นแล้วนี่ไงพ่อหนุ่ม..ใหญ่..ยาว..อึด..ถึก..ทน”เลน่าพูดเป็นถ้อยคำช้า ๆ ชัด ๆ ให้แอนดรูว์ได้ยินชัดเจน

        “พี่สาวดูจะถูกใจผมน่าดู”แอนดรูว์พูดแหย่เลน่า มือขวาเขาเริ่มขยับไปมา

        “อ๊าร์ มือซุกซนของสามีอยากเร้าอารมณ์ภรรยาอีกครั้ง?” เลน่าพูดหยอกเย้า น้ำเสียงและสายตาเธอดูเพลิดเพลินเหมือนชอบให้แอนดรูว์เล่นกับร่างกายของเธอ

        “ดูเหมือนภรรยาตัวน้อยของผมอยากหมดสติไปอีกหลายรอบ”แอนดรูว์เลื่อนมือมาเชยคางเลน่า

        “ภรรยายินดีเสมอ”เลน่าจับมือแอนดรูว์มาแนบแก้มนุ่มนวลของเธอ

        เลน่ากับแอนดรูว์ใช้เวลาหยอกเล่นกันไปมาในห้องพักมีเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะที่ยากจะพบเห็นได้จากแอนดรูว์กับเลน่าอยู่ตลอดเวลา

        ผ่านไปพักใหญ่

        ในห้องพักหนึ่งศูนย์สามเลน่ากับแอนดรูว์ยังคงคุยกันแม้จะไม่ค่อยมีเสียงหัวเราะเหมือนตอนแรก แต่น้ำเสียงของทั้งสองดูจะมีความสุขไม่น้อย

        “ผมเล่าให้ฟังไปหมดแล้วที่เหลือต้องไปเห็นด้วยตัวเอง” แอนดรูว์พูดด้วยความจริงใจ

        “ฉันเชื่อเธอ...อยากรู้เกี่ยวกับเธอให้มากขึ้น”เลน่าลุกขึ้นจากตักแอนดรูว์ ก่อนจะหอมแก้มเขาไปหนึ่งฟอด

        “พี่สาวไม่กลับไปสหพันธ์คงต้องอยู่กับผมไปตลอดชีวิต” แอนดรูว์โอบเอวเลน่าเข้ามาแนบชิดร่างกาย

        เลน่าโอบกอดกลับและพูดขึ้น

        “ใช่ฉันจะอยู่กับเธอไปตลอดชีวิตแต่ไม่ว่ายังไงเราต้องกลับไปให้ครอบครัวสบายใจสักครั้ง”

        “นั่นคงจะเป็นเรื่องยาก”แอนดรูว์ตอบในทันที เลน่าที่ได้ยินแบบนั้นก็มีสีหน้าไม่ค่อยสบายใจ

        “ทำไมล่ะเธออยากลบความทรงจำฉันและส่งกลับไป?”

        “ไม่ใช่ เหตุผลมันมาจากความวุ่นวายที่พึ่งเกิดขึ้นกับผมช่วงเวลานี้ผมต้องซ่อนตัวไปสักระยะหนึ่ง” แอนดรูว์อธิบายสั้น ๆ

        “มีใครกำลังตามล่าเธอพวกบลัดเอลเดอร์ที่ก่อสงครามหรือกลุ่มสิ่งมีชีวิตต่างดาวนอกสหพันธ์” เลน่าถามพลางคาดเดาไปในตัว

        แอนดรูว์ที่ได้ฟังก็ส่ายหน้าและพยายามอธิบายให้เลน่าเข้าใจ

        “มีใครกำลังตามล่าผมก็จริงแต่ไม่ใช่บลัดเอลเดอร์หรือพวกนอกสหพันธ์ พวกนั้นไม่มีความสามารถพอจะเทียบผมได้ด้วยซ้ำแถมพวกบลัดเอลเดอร์เองยังถูกกวาดล้างไปเกือบหมด...

        ...อ่าผมไม่ได้กำลังอวด แค่อยากบอกให้รู้ว่า ผมถูกสิ่งเหนือความเข้าใจของสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ในจักรวาลไล่ล่า”

        “ความแข็งแกร่งของพวกมันมีมากขนาดไหน”เลน่าถามแอนดรูว์ด้วยความสงสัย ถึงจะได้คุยกันและรู้หลายสิ่งหลายอย่างเพิ่มเติมเธอที่ยังคงอยู่ในกรอบความคิดของตัวเองยังไม่เข้าใจคำพูดของแอนดรูว์

        “ตอนนี้คิดว่าใครเผ่าพันธุ์ไหน หรือกลุ่มอะไรในความคิดพี่สาวแข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลล่ะ”แอนดรูว์ถามเลน่า เพื่อจะช่วยให้เธอเข้าใจได้ดีขึ้น

        เลน่านิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบแอนดรูว์

        “เธอบอกว่าสหพันธ์อ่อนแอกว่าบลัดเอลเดอร์แต่บลัดเอลเดอร์ถูกสามเผ่าพันธุ์ทำลาย...”

        เลน่าพูดไม่ทันจบแอนดรูว์ได้พูดขัดขึ้นมา

        “หยุดก่อน ขอให้พี่สาวคิดถึงเผ่าพันธุ์ที่เคยเห็นความแข็งแกร่งมากับตาอย่าคิดถึงพวกที่ผมเล่าให้ฟัง”

        เลน่านิ่งคิดอีกครั้งไม่นานเธอก็บอกแอนดรูว์

        “เคยเห็นมาก่อนมีแค่พวกไฮไลออนเมื่อสามร้อยปีก่อน ฉันคิดว่ามันแข็งแกร่งและมีเทคโนโลยีสูงมากแต่มันคงเทียบพวกที่เธอเล่าให้ฟังไม่ได้”

        “ไฮไลออน ไม่แย่นะพี่สาวลองเอาความแข็งแกร่งพวกมันมาคิดในใจถึงความยิ่งใหญ่และเหนือกว่าสหพันธ์กาแล็กซี”แอนดรูว์เว้นจังหวะ แล้วพูดต่อเมื่อเห็นเลน่าแสดงท่าทางเข้าใจ

        “คิดถึงพวกมันแล้วใช่ไหมผมต่อให้ใช้ทั้งเผ่าพันธุ์พวกหน้าขนนั่นกับเทคโนโลยีและยานรบทั้งหมด พวกมันทั้งเผ่าพันธุ์ไม่มีวันสู้กองยานเล็กๆ หนึ่งกองของบลัดเอลเดอร์ได้”

        เลน่าได้ยินมีก็แสดงท่าทีตกใจและงุนงงแอนดรูว์กลับไม่สนใจและบอกเธอต่อ

        “พวกบลัดเอลเดอร์ที่ว่าแข็งแกร่งยังถูกกวาดล้างได้ ต่อให้สามเผ่าพันธุ์ไม่ร่วมมือกัน มันจะถูกกวาดล้างอยู่ดี...

        ...ทีนี้ลองนึกถึงพวกที่กวาดล้างบลัดเอลเดอร์ผมต่อให้กองกำลังทั้งสามเผ่าพันธุ์ร่วมมือกัน มันจะถูกกวาดล้างโดยสิ่งที่กำลังไล่ล่าผมอยู่ในพริบตา”

        ฟังมาถึงตรงนี้เลน่าสะดุ้งเล็กน้อยเธอหันมองแอนดรูว์เหมือนไม่เชื่อ

        “พี่สาวจินตนาการได้ดีแต่ไม่ต้องตกใจไป ไม่ว่ายังไงมันไม่มีวันหาผมเจออยู่ดีถ้าผมระวังตัว”

        “เธอไปทำอะไรมา กองกำลังที่แข็งแกร่งขนาดนั้นถึงไล่ล่าเธอ”เลน่าถามแอนดรูว์ น้ำเสียงเธอมีความเป็นห่วงและกังวล

        “ผมไม่ได้ทำอะไรและดูเหมือนว่าพี่สาวกำลังเข้าใจผิดสิ่งที่ตามล่าผมมันมีแค่ตัวเดียว”

        “ตัวเดียว!?” เลน่าเงยหน้ามองแอนดรูว์อย่างไม่เข้าใจ

        “ใช่ตัวเดียว” แอนดรูว์พูดย้ำยืนยันให้เลน่าเข้าใจ คราวนี้เลน่าเริ่มตกใจจริง ๆ แล้ว

        “มันแข็งแกร่งขนาดนั้น ทำไมไม่มีใครรู้ถึงการมีอยู่ของพวกมันมาก่อน”เลน่าเกิดคำถาม แอนดรูว์จึงบอกในสิ่งที่เขารู้ให้เธอฟัง

        “ไม่ใช่ว่าไม่มีใครรับรู้ถึงการมีอยู่ของพวกมันแต่พื้นที่ในปัจจุบันที่สหพันธ์กาแล็กซีอาศัยอยู่ต่อให้สำรวจไปอีกแสนปีด้วยความเร็วในปัจจุบันก็ไม่มีวันได้รู้ แถมสิ่งมีชีวิตในจักรวาลยังมีแค่ส่วนน้อยที่รู้ถึงการมีอยู่ของมันนอกจากพวกมันแล้วยังมีสิ่งมีชีวิตหลายเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งอีกเยอะจนเล่าทั้งปีก็เล่าไม่หมดเพราะพวกมันอยู่เหนือความเข้าใจ”

        “พวกมันไม่ต้องการทรัพยากรและออกไล่ล่าอาณานิคมหรอ”เลน่าถาม

        “สำหรับพวกมันมีของน้อยมากในจักรวาลที่มันจะสนใจเรื่องล่าอาณานิคมคงไม่จำเป็นสำหรับพวกมัน เพราะสิ่งมีชีวิตพวกนี้ชอบอยู่อย่างสันโดษพื้นที่อยู่อาศัยของพวกมันยังมีทรัพยากรล้ำค่าจำนวนมหาศาล” แอนดรูว์พูดจบเลน่าถึงกับนิ่งคิดอยู่นานแต่ก่อนที่เธอจะได้เปิดปากถามสิ่งที่สงสัย แอนดรูว์ชิงพูดก่อน

        “ผมรู้ว่าพี่สาวมีคำถามทางที่ดีอย่าคิดเกี่ยวกับพวกมัน ในสายตาพวกมัน เราไม่ต่างจากฝุ่นไร้ค่า ไม่ต้องคิดให้รกหัวและออกไปดูข้างนอกกับผมจะดีกว่า”

        “ข้างนอก” เลน่าพึมพำเสียงเบาและเหมือนเธอจะนึกอะไรได้

        “เธอบอกว่ามีกองกำลังเหมือนกันกองกำลังของเธอแข็งแกร่งรึเปล่า”

        “พี่สาวไปดูด้วยตาตัวเองดีกว่า”แอนดรูว์ตอบพร้อมรอยยิ้มชวนสงสัย เลน่ายิ่งมองเขาเหมือนอยากรู้เข้าไปอีก เพราะไม่ได้บอกเธอในส่วนนี้

        “โมบิท เริ่มการทดสอบเบเลียนไปรึยัง”แอนดรูว์ถามขึ้น ทันใดนั้นเสียงโมบิทก็ดังขึ้นในห้องพักต่อเนื่อง

        -รายงานเนื่องจากไม่มีคำสั่งการทดสอบจึงถูกระงับชั่วคราว ปัจจุบันเบเลียนยังไม่ถูกปลุกจากการจำศีลและถูกเคลื่อนย้ายไปยังสนามทดสอบภายใต้การเฝ้าระวังของเดโม่

        -รายงาน ยานหลักได้จอดเทียบท่าบนฐานหลักสำเร็จเมื่อ 2 วันก่อน ไม่พบความผิดปกติ

        -รายงาน ขนย้ายเศษซากและโครงกระดูกทั้งหมดเข้าสู่ฐานหลักเรียบร้อยปัจจุบันถูกนำไปยังพื้นที่วิจัย

        -รายงาน ยานหลักกำลังถูกตรวจสอบและซ่อมบำรุงปัจจุบันทำการซ่อมแซมและเติมพลังงานให้พร้อมใช้งาน ยานแม่และยานรบทุกลำรวมอยู่ในรายการ

        -รายงาน ฐานหลักและฐานลับได้รวมตัวกันเป็นสกายทาวเวอร์ปัจจุบันเปิดการป้องกันและการซ่อนตัวเต็มรูปแบบ พร้อมหลบหนีและต่อสู้ตลอดเวลา

        -รายงาน โครงข่ายและจุดวาร์ปเปิดระบบเฝ้าระวังและหลบซ่อนรูปแบบสูงสุด

        -รายงานลูน่าได้รับคำสั่งและตัดการเชื่อมต่อไม่จำเป็นกับระบบทั้งหมดชั่วคราว

        -รายงาน ชุดเกราะกำลังถูกปรับปรุงและเพิ่มออฟชั่น

        ….…

        ….

        .

        ฟังรายงานจบแอนดรูว์ไม่รอให้เลน่าถามอะไร เขาพาเธอลุกขึ้นจากเตียงและเดินออกจากห้องพักพร้อมกัน

        “ผมจะพาไปดูอะไรสนุก ๆ”