“ชื่นใจของพี่ พี่ก็รักนิดมากน่ะ พี่ขอโทษที่ปล่อยให้เื่อย่างเกิดขึ้นก่อนเวลาอันสมควร ความจริงพี่ควรรอทำทุกอย่างให้มันพร้อมและถูกต้องเสียก่อน”
เขากล่าวด้วยความบริสุทธิ์ใจ วนิศรายกมือขึ้นปิดปากเขาอย่างจะห้าม
“อย่าพูดอะไรเลยค่ะ ไหนๆทุกอย่างมันก็เกิดขึ้นแล้ว นิดขอแค่พี่คิวรักและจริงใจกับนิดตลอดไปก็พอ”
“พี่สัญญาว่าจะรักนิดตลอดไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพี่ก็จะอยู่เคียงข้างนิดเสมอ”
เขาย้ำประโยคที่ทำให้เด็กสาวปลาบปลื้มใจจนล้น
+ + + + + + + + + + + + + +
“ผมรู้สึกว่าข่าวของคุณกับเด็กคนนั้นจะออกมาบ่อยเกินไปหน่อยแล้วน่ะ”
ขจรเดชถือหนังสือพิมพ์และนิตยสารแนวกลอสซิปมาวางลงบนโต๊ะตรงหน้าคิรากรในเย็นวันหนึ่งซึ่งนานๆนักร้องหนุ่มชื่อดังจึงจะมีโอกาสได้นั่งเล่นอยู่ที่บ้านของตนสักครั้ง
“พวกคุณก็ชอบให้มันเป็อย่างนั้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เป็ข่าวเยอะๆจะได้ไม่ตกกระแสไงล่ะ”
ชายหนุ่มกล่าวกับคนของค่ายเทปแบบมีแววเย้ยหยันอยู่ในน้ำเสียง
“แต่มันไม่ใช่แบบนี้ การที่คุณไปเป็ข่าวกับเด็กผู้หญิงโนเนมที่ไหนไม่รู้นั้นมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย มันมีแต่จะทำให้เรตติ้งของคุณตก ซึ่งนั้นมันหมายถึงรายได้มหาศาลของค่ายเทปอีกด้วย”
ขจรเดชกล่าวเสียงเข้มอย่างไม่เกรงใจ
“แล้วพวกคุณจะให้ผมทำยังไง”
คิรากรถาม ลึกๆในใจแล้วก็อดเ็ปไม่ได้ที่ตัวเองเหมือนเป็หุ่นยนต์เป็แค่ที่ตักตวงผลประโยชน์ของพวกนักธุรกิจเท่านั้น
ขจรเดชคลี่หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งออกแล้วชี้ให้เขาดูรูปของเด็กสาวคนหนึ่งที่พึ่งเข้ามาเป็นักร้องคนใหม่ในค่ายได้ไม่นาน แต่ไม่ใช่เข้ามาด้วยความสามารถหรอกน่ะ ดูเหมือนจะเข้ามาเพราะความพอใจมากกว่า เธอเป็ลูกสาวคนเล็กของเสี่ยเ้าของสินค้าที่เป็สปอนเซอร์หลักให้กับศิลปินหลายคนในค่าย
รวมทั้งคิรากรเองด้วย บารมีเงินของผู้เป็พ่อทำให้เ้าของค่ายเพลงเกรงใจ เมื่อเ้าหล่อน้าจะออกเทปเพื่ออวดเพื่อนและคนในวงสังคมเล่นๆซักชุดสองชุดก็จึงไม่มีปัญหาอะไรเธอชื่ออรกมล
“ท่านอยากให้คุณคบกับน้องอร”
ท่านของขจรเดชก็คือเสี่ย ธนวุฒิ เ้าของค่ายเพลงั์ใหญ่ที่คิรากรสังกัดอยู่นั้นเอง
“ผมไม่ใช่หุ่นยนต์น่ะ จะได้ไม่มีหัวใจ มาสั่งให้คบกับใครหรือเลิกคบกับใครก็ได้แบบนี้”
“คุณไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรตามใจตัวเองั้แ่ได้เซ็นชื่อลงในใบสัญญาแล้ว”
ขจรเดชกระแทกเสียงใส่ เขาคือผู้จัดการส่วนตัวของศิลปินและนักปั้นมือทองที่เ้าของค่ายต้องเกรงใจ และเขาสามารถชี้เป็ชี้ตายอนาคตของดารานักร้องในค่ายได้สบายๆดาราหรือนักร้องดังๆที่แข็งข้อกับเขาร่วงมานักต่อนักแล้ว
“พรุ่งนี้ตอนห้าโมงเช้าท่านให้เข้าไปพบที่ห้องทำงานด้วย”
กล่าวจบเขาก็เดินจากไป ทิ้งให้คิรากรนั่งอึ้งไม่มีทางออกอยู่เพียงลำพังคนเดียว
+ + + + + + + + + + + + + +