หนังสือเปลี่ยนชะตา

“ต้องขอโทษนายด้วยนะ ที่ฉันลากนายมาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์อะไรอย่างนี้.. แต่ฉันไม่รู้ว่าจะพึ่งใครแล้วจริงๆ นายก็เห็นใช่ไหมล่ะ ตามมาอยู่ได้” เธอกล่าวออกมาอย่างหัวเสีย สินเองก็เข้าใจ และเดินคุยกันกับเธอไปได้สักพัก ก่อนที่ทั้งสองตัดสินใจที่กลับไปพักผ่อน สินเองก็มีงานที่จะต้องทำในวันพรุ่งนี้อีกด้วย“นี่นามบัตรของฉัน ถ้านายว่างก็โทรมาคุยเรื่องธุรกิจได้เลยนะ แต่ต้องรอฉันกลับที่จีนก่อน อีกสองวันนะ” เธอยืนอ่านบัตรของตัวเองให้กับสิน สินเองก็อ่านภาษาจีนออกอยู่แล้ว เขาจึงอ่านชื่อของเธอออกมา“จ้าว หลินหลิน... เธอชื่อหลินอย่างนั้นเหรอ” สินก้มหน้าอ่านชื่อก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาหลังจากถามไปแล้ว แต่หลินๆกับหน้าแดง พร้อมกับคิดในใจว่าเขากล้าเรียกชื่อฉันตรงๆเลยอย่างนั้นเหรอ ช่าง..น่าเขินจัง อะไรประมาณนี้“ช่ายยยแล้วล่ะ ฉันชื่อหลินๆ นายจะเรียกอย่างนั้นก็ได้ ว่าแต่ฉันยังไม่เคยถามชื่อของนายเลย นายชื่ออะไรอย่างนั้นเหรอ” เธอปรับอารมณ์ตัวเองเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามชื่อออกมา“ฉันเหรอ..ฉันชื่อ ‘สิน’ มันแปลว่า สินทรัพย์อะไรอย่างนี้แหละ” สินกล่าวออกมาพร้อมกับเดินไปข้างหน้าต่อ เพื่อมาส่งเธอที่โรงแรมที่เธอเข้าใช้บริการ เธอก็เดินตามมาอย่างเงียบๆ สินเดินเข้าไปถามร้านอาหารข้าวต้ม 1 บาท เพื่อที่จะถามทางกลับโรงแรมของเธอ“สวัสดีครับ ขอถามทางหน่อยได้ไหมครับ..” เขาถามออกไป แต่เหมือนว่าพ่อครัวกำลังดูเหมือนจะยุ่งอยู่ๆ เขาได้แต่เงียบเพราะไม่รู้จะไปต่อยังไง เขาหันไปหาหลินๆ และเธอก็ส่ายหน้าให้ประมาณว่าไม่เป็นไร เขาก็พยักหน้าให้ครั้งหนึ่งก่อนที่จะมีเสียงของใครบางคนดังขึ้นมา“อ่าวสิน มาทำอะไรเนี้ยเรา พี่นึกว่าเราพักผ่อนไปแล้ว” มันเป็นเสียงของพี่โอ็ตที่กำลังเรียกเขาจากภายในร้าน สินยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่เดินเข้าไปหา“ก็มันเบื่อๆน่ะครับ เลยออกมาเดินเล่นครับ .. ว่าแต่ผมขอถามทางหน่อยซิพี่โอ๊ต พี่รู้จักโรงแรม THE EMPRIEC ไหมครับ” สินกล่าวออกมา“ฮ่าๆ” มันเป็นสียงหัวเราะของทั้งพี่โอ๊ต และก็พี่ดาวสองคนที่หัวเราะออกพร้อมกัน“ทำไมจะไม่รู้ล่ะ ก็นั่นมันชื่อของโรงแรมที่เราพักกันนี่น่า... ว่าแต่นายมาทานข้าวกับพวกพี่ก่อนไหมล่ะ” พี่โอ๊ตพูดออกมาอย่างติดตลก สินเองก็ตลกตัวเองเล็กน้อย ที่เขาไม่ได้จำชื่อโรงแรมที่เข้าพัก ก่อนที่พี่โอ๊ตจะเอ่ยชวนให้สินมาทานอาหารด้วยกัน เมื่อสินที่ได้ยินอย่างนั้นก็หันไปถามหลินๆ ซึ่งเธอก็บอกว่า“ทานอะไรเบาๆก่อนไปนอนก็ดีเหมือนกันนะสิน” หลินๆกล่าวออกมา สินก็บอกพี่โอ๊ตว่าจะร่วมทานอาหารด้วย ซึ่งพวกพี่โอ๊ตกับพี่ดาวก็งง และสงสัยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร สินเองก็เล่าให้ฟังว่าเจอกันที่หาด จากนั้นก็คุยกันถูกคอไปหน่อย ซึ่งพวกพี่แกก็ไม่ได้สงสัยอะไรมาก พวกเขาสั่งอาหารมาเพิ่ม หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามารับออเดอร์ ก่อนที่เธอจะ...กริ๊ดดดดด!!! เธอร้องกรีดออกมาเสียงดังไปทั่ว มันทำให้ผู้คนในร้านหันมามองที่สินกันเป็นการใหญ่ จากนั้นเธอก็ยื่นมือเข้าไปจับที่สิน แล้วก็พูดขึ้นว่า“พี่สินใช่ไหมคะ... หนูชื่อเมย์ค่ะ หนูดูพี่ทุกEPเลยนะคะ... พ่อแม่ พี่สินค่ะ” เธอพูดออกมาอย่างตื่นเต้น และก็หันไปบอกกับพ่อแม่ของตนที่กำลังวุ่นวายกับการทำอาหารให้กับลูกค้า พวกเขาแทบจะไม่มีเวลามองหน้าใครเลยในตอนนี้ พวกเขาจ้องมองได้แค่กระดาษที่เขียนด้วยปากกา และทำในสิ่งที่พวกเขาเขียนมาเท่านั้น แต่เมื่อเขาได้ยินว่าใครเรียกก็หันมามอง“มีอะไรเหรอลูก เอาซะตกใจหมดเลย” พ่อกับแม่พูดมาพร้อมๆกัน สินเองที่กำลังงงๆก็ได้แต่มองซ้ายมองขวา แต่ภายในร้านก็ต่างเป็นคนที่รู้จักเขากันทั้งนั้น แต่ก็พึ่งจะสังเกตเห็นกัน พวกเขามองดูว่าฉันจริงๆหรือเปล่า จนสินก็เริ่มที่จะไม่ไหวแล้ว เขาก็ลุกขึ้น แล้วก็บอกกล่าวออกไป“สวัสดีนะครับทุกๆคน วันนี้ผมไม่ได้ถ่ายรายการนะครับ.. แค่มาทานอาหารกับเพื่อนชาวจีนคนนี้เฉยๆ ยังไงก็ทานกันให้อร่อยนะครับ ถ้าอยากจะขอถ่ายรูป ผมพอมีเวลาก่อนที่อาหารจะมาเสิร์ฟนะครับ เชิญได้เลยครับ” เขาพูดออกมา เพราะรู้อยู่แล้วนิสัยของคนไทยน่ะ แม้จะไม่ใช่ดาราที่ชื่นชอบก็ต้องมาขอถ่ายรูปเอาไว้ก่อนเป็นธรรมดาหลังจากนั้นสินก็ถ่ายรูปกับพวกเขากันจนหมด เจ้าของร้านเองก็มาขอถ่ายรูปพร้อมกับครอบครัว และขอโชว์ว่าสินเคยมาทานอาหารร้านนี้ เวลาผ่านไปไม่นานก็แล้วเสร็จ พวกเขาก็ต่างจากไปกลับโต๊ะของใครของมัน สินที่กลับมาที่โต๊ะอย่างเหนื่อยล้าพี่โอ๊ตกับพี่ดาวเริ่มที่จะชินแล้วกับเหตุการณ์อย่างนี้ แต่มันไม่ใช่สำหรับหลินๆที่พึ่งมาใหม่ เธอไม่สามารถที่จะเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ได้ เธอจึงเอ่ยถามออกมา“สิน นายเป็นดาราอย่างนั้นเหรอ” เธอถามออกมา พร้อมกับทำหน้าตาที่แบบมึนๆอย่างน่ารัก“ฮ่าๆ เปล่าๆ ฉันก็แค่มีออกรายการแข่งขันทำอาหารน่ะ แล้วก็ยังมีช่องด้วยนะ ... พี่โอ๊ตครับตอนนี้ยอดคนซับสไครเท่าไหร่แล้วนะครับ” สินเอ่ยกับเธอ ก่อนที่จะหันมาพูดไทยกับพี่โอ๊ต เพื่อถามยอดผู้ติดตามทางไอทูปของเขาว่ามันเท่าไหร่แล้ว“แปปหนึ่งนะ.... ตอนนี้ก็ 15.6 ล้านคนนะ” พี่โอ๊ตเปิดยอดที่มือถือออกมาดูแล้วก็พูดออกมาอย่างชัดเจนว่าเท่าไหร่“อ่อ.. ตอนนี้ก็ 15.6 ล้านนซับสไครน่ะ... เดี๋ยวนะ ทำไมมันเยอะอย่างนั้นล่ะ” สินกล่าวออกมาไปเป็นภาษาจีนเพื่อให้หลินๆเข้าใจเอง แต่ยังไม่ทันที่หลินๆจะได้ตกใจ เขาก็ชิงตกใจไปเสียก่อน มันสร้างความตลกแบบฮ่าๆให้กับคนที่อยู่ในโต๊ะ“นี่นายน่ะ เป็นเจ้าของช่องจริงๆหรือเปล่าเนี้ย ทำไมถึงไม่รู้ล่ะว่าคนติดตามมีเท่าไหร่” หลินๆหัวเราะออกมาเล็กน้อย จากนั้นพวกเขาก็พูดคุยกันเล็กน้อย ก่อนที่หลินๆบอกว่าอยากลองทานอาหารฝีมือของเขา พี่โอ๊ตก็บอกว่าลูกค้าที่โรงแรมวันพรุ่งนี้ก็จะได้ทานฝีมือของสินอยู่แล้ว เธอก็บอกว่าโอเค แต่ว่าจานของเธอขอแบบพิเศษๆเลยนะ สินก็รับปาก ก่อนที่จะลงมือทานอาหารกันเมื่อทานอาหารเสร็จแล้ว เขาก็ถูกขอร้องให้วิจารณ์อาหาร และขอให้สินทำการปรับเรื่องของรสชาติอาหารให้สมดุลมากยิ่งขึ้น ซึ่งสินก็ช่วยเหลือพวกเขาได้เฉพาะเมนูที่เขาทานไปเท่านั้น ร้านเองก็ไม่ได้ว่าอะไร ก่อนที่สินจะขอตัวลากลับ เพราะว่าในวันพรุ่งนี้ เขายังต้องตื่นมาทำอาหารตังแต่เช้าอีกเมื่อทั้งหมด 4 คนเดินทางมาถึงที่โรงแรม และมาถึงห้องของใครของมัน พวกเขาก็ถึงกับตกใจ ห้องของสินคือชั้น 17 ห้อง 17 ของพี่โอ๊ตกับพี่ดาวห้อง 19 ส่วนห้องของหลินๆคือ 16 พวกเขาแปลกใจเล็กน้อยก่อนที่สินจะนึกถึงซิทคอมเรื่องหนึ่งขึ้นมา ‘เนื้อคู่ประตูถัดไป’ แต่เขาก็ได้แต่ยิ้มให้กับความบังเอิญนี้ และตอนนี้มันก็เวลาเกือบจะตีหนึ่งแล้ว เขาจึงเลือกที่จะไปอาบน้ำก่อนจะเข้านอนเวลาพักเขาเหลือเพียงแค่ 3 ชั่วโมงเท่านั้น หลังจากที่ซ่าออกไปแซ่บมา ส่วนทางด้านของหลินๆเธอมักจะเชื่อเรื่องของดวง และโชคชะตา เธอคิดวนไปต่างๆนานา จนแทบจะนอนไม่หลับเลยทั้งคืน เธอกล่าวออกมาเป็นคำสุดท้ายก่อนที่จะหลบลงไปว่า“ค้างงงง” แล้วเธอก็หลับไปในที่สุด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 42

คล้ายกับเรื่องหนังสือเปลี่ยนชะตา ที่คุณอ่าน

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 42

คล้ายกับเรื่องหนังสือเปลี่ยนชะตา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้