Secret Dungeon

ภายในบ้านที่จัดให้โดยสถาบันนั้นเต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ดูมีราคาถึงแม้ว่าบ้านจะไม่ได้ใหญ่ไปกว่าบ้านเก่าของเขานักแต่มันก็ใหญ่พอสำหรับการอยู่คนเดียว มันทำให้เขาเหงานิดหน่อยและคิดถึงครอบครัวขึ้นมา

เขาอยู่หน้าห้องที่มีประตูสีดำและมีสัญลักษณ์ของสถาบัน มันคือห้องสำหรับเข้าสู่ดันเจี้ยน เขาเปิดประตูเข้าไปในห้อง ภายในห้อง ภายในห้องไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากผนังสีขาว ประตูทางเข้าดันเจี้ยนที่มีสัญลักษณ์ของสถาบันอยู่ตรงกลางประตู เขาต้องการที่จะเปิดประตูและเข้าสู่ดันเจี้ยนในตอนนี้แต่ว่าเขาจำเป็นต้องเก็บของที่นำมาให้เรียบร้อยเสียก่อนของทั้งหมดอยู่ในแหวนของเขา เขาออกจากห้องและปิดประตูลงในขณะที่เขากำลังจะขึ้นไปที่ชั้นสองก็มีเสียงคนเคาะประตูเสียก่อน

!! ก็อกๆ

"สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าคุณคือ ?" เขาถามออกไปในขณะที่เห็นคนใส่ชุดผ้าคุมสีขาวอยู่ที่หน้าประตูบ้านของเขา

"ข้าเป็นอาจารย์ของเจ้าเรียกข้าว่า โฮป" เป็นชายสูงอายุที่มีน้ำเสียงอันทรงพลังแนะนำตัวเองกับเขา

"จะไม่ให้ข้าเข้าไปในบ้านเจ้าหน่อยรึ" ชายสูงอายุอ้างว่าเป็นอาจารย์เขากล่าวออกมา

"ขอโทษครับ เชิญครับอาจารย์" ชายสูงอายุก้าวเข้ามาในบ้าน ทันใดนั้นเองเขาก็สึกว่าร่างกายของเขากำลังแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ภาพที่เขามองเห็นก็มืดลงในขณะที่ดวงตาของเขายังคงเปิดอยู่

"ไม่ต้องตกใจไปนี่เป็นแค่หนึ่งในทักษะที่เจ้าจะได้เจอในอนาคต ครั้งแรกมันอาจจะมีความรู้สึกแปลกๆอยู่บ้างแต่เดี๋ยวเจ้าก็จะชินเอง ที่นี่เรียกว่ามิติส่วนตัวหรือเจ้าอาจจะเรียกว่าดันเจี้ยนส่วนตัวก็แล้วแต่เจ้า มีเรื่องราวอีกมากมายบนโลกใบนี้ที่เจ้ายังไม่รู้และคาดไม่ถึง แม้ว่าข้าจะเป็นอาจารย์ของเจ้าแต่ข้าก็จะไม่สอนสิ่งใดให้เจ้าเลยในตอนนี้ เจ้าจะต้องพิสูจน์ตัวเองให้ข้าเห็นอย่างชัดแจ้งเสียก่อน ข้าหวังว่าลูกศิษย์คนแรกของข้าจะเติบโตอย่างแข็งแกร่งด้วยตนเองเหมือนดั่งเช่นตัวข้า ข้าจะไม่บอกอะไรเกี่ยวกับตัวข้ามันจะเป็นการเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ เจ้าสามารถหาข้อมูลของข้าได้ด้วยตัวของเจ้าเอง ในฐานะที่เจ้าเป็นลูกศิษย์คนแรกของข้า ข้าจะมอบทักษะระดับซิลเวอร์ให้เจ้าเลือกหนึ่งทักษะจากสามทักษะ เจ้าคงจะทราบแล้วว่าทักษะระดับซิลเวอร์นั้นสำหรับคนทั่วภายในสถาบันแห่งนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะสามารถมีทักษะระดับนี้ได้ แต่คนพิเศษเช่นเจ้าคนที่มีทักษะระดับโกลและซิลเวอร์ ในขณะที่ยังไม่ได้เข้าชั้น 11 แม้แต่ก้าวเดียวอย่างเจ้าแตกต่างจากคนทั่วไป อย่าตกใจไปเจ้าไม่สามารถปกปิดทักษะของเจ้ากับข้าได้ แต่อย่างน้อยเจ้าก็ยังพอจะสามารถปิดบังรัฐบาลและสถาบันแห่งนี้ได้ เพราะข้านั้นมีทักษะที่พิเศษและมีอำนาจมากกว่าที่เจ้าจะทราบถึงจึงสามารถรับรู้ได้ถึงความสามารถของเจ้า มีคนเช่นข้าอยู่ไม่กี่คนบนโลกแห่งนี้ที่จะมีความสามารถเช่นนี้ เอาล่ะเลือกทักษะที่เจ้าต้องการ ข้าไม่ได้มีเวลามากนัก" ชายสูงอายุในชุดผ้าคลุมสีขาวกล่าวออกมาอย่างยืดยาวและไม่มีเวลาให้เขาถามหรือพูดอะไรออกไป

เขารู้สึกตกใจเป็นอย่างมากที่อาจารย์สามารถรู้ได้ถึงทักษะของเขา เขาได้แต่รีบสงบสติลงและตั้งใจฟังเท่านั้น

"เล่มแรกสมุดทักษะระดับซิลเวอร์ จิตใจของโกเลม นี่เป็นทักษะเสริมร่างกายเจ้าคงรู้จักมันเป็นอย่างดี"
"เล่มที่สองสมุดทักษะระดับซิลเวอร์ รากฐานแห่งพสุธา นี่เป็นทักษะเวทมนต์เจ้าจำเป็นต้องมีคทาที่ดีเพื่อใช้มันอย่างมีประสิทธิภาพ"

"เล่มที่สามสมุดทักษะระดับซิลเวอร์ การสนทนาของภูติพราย เป็นทักษะเวทมนต์เช่นเดียวกัน เจ้าสามารถเลือกได้ 1 เล่มและไม่สามารถที่จะเปลี่ยนใจในภายหลังได้"

เขาใช้เวลาคิดอยู่ไม่ถึง 2 นาทีและเลือกทักษะระดับซิลเวอร์ การสนทนาของภูติพราย ความจริงเขาต้องการจะเลือกทักษะ จิตใจของโกเลมในทันทีที่เห็นมัน ถ้าเขาได้มันมาทักษะ จิตใจของโกเลมของเขาจำเป็น [2/3] เขาต้องการจะรู้ว่าถ้ามันเป็น [3/3] แล้วมันจะทรงพลังมากเพียงใดขนาดนี้ตอนนี้มันมีพลังแค่ [1/3] ยังทรงพลังถึงขนาดนี้

"ข้าหวังว่าสิ่งที่เจ้าเลือกจะพาเจ้าเดินสู่เส้นทางที่ถูกต้อง วิชาที่เจ้าจำเป็นต้องเข้าอีก 2 วิชานั้นข้าจะให้เจ้าเป็นคนเลือกด้วยตัวเอง เจ้าสามารถสอบถามกับเด็กน้อยโอลิเวียเกี่ยวกับมันได้นางจะช่วยเจ้าเป็นอย่างดี ข้ามีสองประโยคที่อยากจะกล่าวกับเจ้าจำจดมันไว้ให้ดี 1.บนเส้นทางแห่งดันเจี้ยนอย่าได้แสดงความอ่อนแอออกมาแม้เจ้าจะรู้สึกท้อแท้แค่ไหนก็ตาม อย่าได้ยอมให้ผู้คนดูถูกความสามารถของเจ้า 2. คนที่ก้าวได้เร็วไม่ได้เป็นเพียงผู้นำเสมอไป คนที่ก้าวได้อย่างมั่นคงเท่านั้นจึงจะเป็นผู้นำที่แท้จริง หลังจากนี้จงทุ่มเททุกอย่างที่เจ้ามีสู่ดันเจี้ยนเจ้าจะต้องก้าวได้เร็วและก้าวอย่างมั่นคง ข้าจะคอยดูเจ้าอยู่ตลอด หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง เด็กน้อยหลิน"

เขาไม่ได้มีเวลาได้คิดหรือถามอะไร เขาจำไม่ได้แล้วว่าคำพูดสุดท้ายที่เขาพูดคืออะไร สิ่งที่เขาทำได้อย่างเดี๋ยวในขณะที่กำลังงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็คือฟัง

อาจารย์ของเขาในตอนแรกที่เห็นหน้าประตูบ้านกับอาจารย์ของเขาที่อยู่ในมิตินั้นแทบจะต่างกันเป็นคนละคนเขารู้สึกได้ถึงพลังบางอย่างที่กดดันเขามองทะลุตัวตนของเขา คำพูดของอาจารย์ได้ทำให้เขานึกถึงบางอย่างในตัวเขา บางอย่างที่เขารู้สึกว่ามันอาจจะทำให้เกิดอะไรขึ้นกับเขาในอนาคตอันใกล้ มันคือความก้าวหน้าของเขาทุกอย่างมันเร็วเกินไป เร็วจนทำให้จิตใจของเขาเริ่มเปลี่ยนไป เขาใจร้อน ใช่แล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านกรีนเดล ถ้าเป็นตัวเขาแต่ก่อนเรื่องแบบนี้ไม่มีทางที่จะเกิดขึ้น

มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากัน ?

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อาจารย์

นิยายแนะนำ

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

อาจารย์

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้