กำเนิดธิดาสวรรค์ผู้เหี้ยมโหด(Devil in the Goddess)

เบื้องหลังเพลงหมัด "สามสิบหกตะวันเดือดฟ้า" อันทรงอานุภาพของสินีนั้น มีที่มาที่ไปอันยาวนานและล้ำค่า มันคือท่วงท่าต่อเนื่องสามสิบหกหมัดอันลึกล้ำ ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างยิ่งในหมู่ยอดฝีมือผู้ฝึกฝนวรยุทธ์ระดับสูง

วิชาหมัดชุดนี้ สาธิตาได้ทุ่มเทเวลาเกือบครึ่งชีวิตในการเสาะหาและรวบรวมแต้มคะแนนของวิหารศักดิ์สิทธิ์เพื่อแลกมันมา!ต้องเข้าใจก่อนว่า แต้มคะแนนของวิหารฯ นั้น มิใช่จะหามาได้ง่ายๆ และสามารถใช้แลกเปลี่ยนได้ทั้งในสาขาท้องถิ่นและต่อยอดไปยังส่วนกลางของวิหารศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ได้อีกด้วย

การที่สาธิตาทุ่มเทคะแนนที่นางสะสมมาอย่างยากลำบากกว่าครึ่งหนึ่งเพื่อแลกวิชานี้มา ย่อมเป็นการบ่งบอกถึงความล้ำค่าและอานุภาพของมันได้เป็นอย่างดี

แต่แน่นอนว่า...ของล้ำค่าเช่นนี้ย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย สินีมิได้ครอบครองมันมาโดยง่ายดาย นางมีพันธสัญญาที่ผูกมัดไว้กับท่านอาจารย์สาธิตา ว่าจะต้องรับใช้และอยู่ในสังกัดของนางไปตลอดชีวิต!

หากวันใดที่นางคิดจะตีจากหรือต้องการเป็นอิสระ นางจะต้องชดใช้คะแนนคืนให้แก่อาจารย์เป็นจำนวนถึงสองเท่าของคะแนนที่ใช้แลกวิทยายุทธ์นี้มา!

นี่คือสาเหตุสำคัญที่ทำให้โชติกา ศิษย์พี่ของนาง แม้จะมีฝีมือและความทะเยอทะยานสูงส่งเพียงใด ก็ยังมิอาจแยกตัวออกไปเป็นผู้อาวุโสได้อย่างที่ใจปรารถนา เพราะนางเองก็ติดอยู่ในพันธสัญญาเดียวกันนี้เช่นกัน!

ส่วนทางด้านณิชานั้นแตกต่างออกไป นางได้รับทั้งวิชาดาบสายธาราและลูกแก้วดาบจำแลงมาจากท่านอาจารย์มทินาโดยตรง โดยปราศจากพันธสัญญาใดๆ ที่เป็นลายลักษณ์อักษรมาผูกมัด...

แต่อย่าได้คิดว่านางจะหลุดพ้นจากการควบคุมของมทินาไปได้โดยง่าย! สตรีเช่นมทินานั้นมีเล่ห์เหลี่ยมและแผนการร้อยแปดพันเก้าในการผูกใจและควบคุมคนในสังกัดของนางให้อยู่ในโอวาทอย่างเต็มใจและภักดี!

อย่าลืมเป็นอันขาดว่าบิดามารดาบุญธรรมของณิชานั้น...บัดนี้อยู่ในความคุ้มครอง (หรืออาจจะเรียกว่าการควบคุม) ของผู้ใด! นี่เป็นเพียงตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ ของวิธีการที่มทินาใช้เท่านั้น!

สำหรับวิทยายุทธ์ "ดาบสายธารา" นั้น นับเป็นเรื่องบังเอิญอยู่บ้าง มทินาแลกมันมาด้วยราคาที่ไม่สูงนักเมื่อเทียบกับวิชาอื่นๆ ที่นางมีอยู่ นางเลือกมันเพราะเห็นว่ามัน "ถูกและดี" พอที่จะมอบให้ศิษย์ใหม่ได้ฝึกฝนเป็นพื้นฐาน

แต่คำว่า "ถูก" สำหรับธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้สูงส่งเช่นนางนั้น มันก็ยังคงเป็นราคาที่แพงหูฉี่อยู่ดีหากเทียบกับผู้อาวุโสทั่วไปในวิหารฯ สาขาแห่งนี้!

ประเด็นสำคัญที่มทินาเองก็อาจจะยังมิได้ล่วงรู้ ก็คือ...วิชาดาบสายธาราที่นางมอบให้ณิชานั้น เป็นเพียงวิชาที่ไม่สมบูรณ์!

มันยังขาดอีกสามส่วนสำคัญที่จะทำให้เพลงดาบนี้กลายเป็นสุดยอดวิชาได้อย่างแท้จริง นั่นคือเคล็ดวิชาของสายอัคคี สายอัสนี และสายวายุ!น้อยคนนักที่จะล่วงรู้ถึงความลับนี้...

แต่ "นิชา" ในร่างจำลองนั้นกลับรู้! มันเป็นเรื่องราวในอดีตอันไกลโพ้น...ความบังเอิญที่ทำให้นางได้พบพานกับยอดคนผู้หนึ่งที่ทุกคนต่างขนานนามเขาว่า "คนบ้า"!

เจ้าคนบ้านั่น...คือผู้เดียวที่สามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาทั้งสี่สายนี้จนสำเร็จ และยังสามารถหลอมรวมมันเข้าด้วยกันจนกลายเป็นเพลงดาบอันไร้เทียมทาน! นั่นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตอันยาวนาน ก่อนที่จะเป็นจ้าวตำหนักมารของ"นิชา" ที่นางต้องประสบกับความพ่ายแพ้!

แต่น่าเสียดาย...หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าคนบ้าผู้นั้นก็พลันหายตัวไปจากยุทธภพอย่างลึกลับ ทิ้งไว้เพียงตำนานและปริศนา...

กลับมาสู่การต่อสู้อันดุเดือดเบื้องหน้า!

สินีในอาภรณ์หงส์เพลิงคำรามลั่น! "สามสิบหกตะวันเดือดฟ้า!!!" หมัดทั้งสามสิบหกหมัดถูกปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง! รวดเร็ว! และรุนแรง! แต่ละหมัดแฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างของเปลวสุริยัน! อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวด้วยไอร้อน! พื้นดินแตกระแหงเป็นทางยาว!

ส่วนณิชานั้นหลับตาลงชั่วขณะ สูดลมหายใจเข้าลึก...ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง! ดวงตาของนางบัดนี้สงบนิ่งดุจผิวน้ำในยามไร้ลม แต่กลับแฝงไว้ด้วยพลังอันลึกล้ำที่พร้อมจะปะทุออกมา! "เพลงดาบสายธารา...ธาราเริงระบำ!!!"

สิ้นเสียง! ร่างของณิชาพลันเคลื่อนไหว! นางมิได้พุ่งเข้าปะทะโดยตรง หากแต่เยื้องย่างด้วยท่วงท่าอันอ่อนช้อย งดงาม และพลิ้วไหวราวกับสายน้ำที่กำลังเริงระบำอยู่ท่ามกลางพายุเพลิง!

ดาบจำแลงสีเงินในมือสาดประกายวูบวาบ! ปัดป้อง! เบี่ยงเบน! และสลายพลังหมัดเพลิงของสินีไปทีละหมัด! ทีละหมัด!

เคร้ง! เปรี้ยง! ฉัวะ! ตูม!

เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว! ประกายไฟจากหมัดตะวันและไอเย็นจากดาบสายธารากระจายไปทั่วบริเวณ!

ในช่วงแรกของการปะทะด้วยท่าไม้ตาย! ณิชาเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด! ความเร็วและความพลิ้วไหวของ "ธาราเริงระบำ" นั้นเหนือกว่าเพลงหมัดของสินีอยู่หลายขุม!

ณิชาสามารถหลบหลีกหมัดส่วนใหญ่ของสินีได้อย่างง่ายดาย และยังสามารถหาจังหวะสวนกลับด้วยคมดาบที่เฉียบคม กรีดเป็นรอยแผลเล็กๆ น้อยๆ บนร่างของสินีได้หลายแห่ง!

"หนอยแน่ะ! ยัยเด็กนี่มัน...ว่องไวนัก!" สินีกัดฟันกรอด! นางพยายามเร่งความเร็วของเพลงหมัดให้มากขึ้น! แต่ก็ยังมิอาจตามความเร็วของณิชาได้ทัน!

แต่พอการต่อสู้ดำเนินไปจนถึงหมัดที่สิบหก! สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนไป! ความได้เปรียบของณิชาเริ่มลดน้อยลง เพลงหมัดของสินีเริ่มมีความหนักหน่วงและดุดันมากขึ้น การป้องกันของ "ธาราเริงระบำ" เริ่มถูกทำลายลงทีละน้อย!

ณิชาไม่สามารถฝากรอยแผลเพิ่มเติมให้สินีได้อีกแล้ว! แต่ในขณะเดียวกัน สินีเองก็ยังมิอาจทำอันตรายณิชาได้อย่างที่ใจต้องการเช่นกัน! การต่อสู้กลับมาสู่สภาวะสูสีอีกครั้ง!

"ฮ่าๆๆ! เริ่มหมดแรงแล้วสินะ! นังเด็กน้อย!" สินีเริ่มเยาะเย้ยเมื่อเห็นว่าณิชาเริ่มตั้งรับมากขึ้น! "เพลงดาบที่ดูสวยงามของเจ้ามันก็มีดีแค่นี้เองรึ! เตรียมตัวตายได้แล้ว!"

เมื่อการต่อสู้ดำเนินมาจนถึงหมัดที่สามสิบ! ณิชาก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างชัดเจน! นางแทบจะไม่มีโอกาสได้โต้ตอบอีกต่อไปแล้ว! ทำได้เพียงหลบหลีกและใช้ดาบปัดป้องหมัดเพลิงที่ถาโถมเข้ามาอย่างสุดกำลัง!

หากมิใช่เพราะพื้นฐานเพลงดาบสายธาราที่นางฝึกฝนมาเป็นอย่างดีจนสามารถคาดการณ์ท่วงท่าของสินีได้ล่วงหน้าบ้าง และสัญชาตญาณอันเฉียบคมที่ถูกปลุกขึ้นมา...นางคงจะล้มลงไปนอนจมกองเลือดนานแล้ว!

"ข้าบอกแล้วว่าเจ้าไม่มีทางชนะข้าได้!" สินีตวาดลั่นด้วยความสะใจ! นางกระหน่ำหมัดเข้าใส่ณิชาอย่างไม่ยั้ง! "นังเด็กไร้ค่า! กล้าดียังไงมาต่อกรกับข้า! จงดูถูกข้าอีกสิ! เหยียดหยามข้าอีกสิ!

"ฮ่าๆๆๆ!" เสียงหัวเราะของนางเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและสะใจ!แต่แล้ว...สินีก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง! แม้นางจะกระหน่ำหมัดเข้าใส่ณิชาอย่างต่อเนื่องและได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด! แต่ทำไมนางยังมิอาจกำจัดอีกฝ่ายลงได้เสียที!?

'ยัยนี่มัน...อึดเกินไปแล้ว!'นางหารู้ไม่ว่า...อาการบาดเจ็บที่นางได้รับจากการโจมตีของณิชาในช่วงแรกนั้น...เริ่มส่งผลกระทบต่อร่างกายของนางแล้ว! แม้ทักษะ "หงส์ษา เสริมกายา" และเพลงหมัด "สามสิบหกตะวันเดือดฟ้า" จะช่วยเสริมพลังและความเร็วของนางให้มากขึ้นเพียงใด

แต่พื้นฐานร่างกายที่อ่อนแอลงจากการเสียเลือดและบาดแผลนั้น กลับสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง! มันกลายเป็นว่า...นางทำได้เพียงแค่ประคองพลังการโจมตีให้คงที่เท่าเดิมเท่านั้น! มิอาจจะเพิ่มความรุนแรงให้มากขึ้นกว่านี้ได้อีกแล้ว!

แม้จะได้เปรียบณิชาอย่างมากในตอนนี้ แต่สินีก็ยังมิสามารถเผด็จศึกได้!

จนกระทั่ง...การต่อสู้ดำเนินมาถึงหมัดที่สามสิบหก! หมัดสุดท้ายของเพลงหมัดตะวันเดือดฟ้า! สินีรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี! หมายจะปิดฉากการต่อสู้ครั้งนี้ให้จงได้!

แต่ทว่า...พลังที่นางใช้ออกไปในหมัดสุดท้ายนี้...กลับทำได้เพียงเทียบเท่ากับพลังของหมัดที่สามสิบเอ็ดเท่านั้น! มันรุนแรงก็จริง...แต่ก็มิได้เหนือกว่าที่ณิชาเคยรับมือมามากนัก!

ณิชาแม้จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากยิ่งกว่าเดิม! ร่างกายของนางเต็มไปด้วยบาดแผลน้อยใหญ่! ลมหายใจหอบถี่! แต่ดวงตาของนางกลับยังคงทอประกายมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้

นางสามารถต้านรับหมัดสุดท้ายของสินีไว้ได้! แม้จะได้รับบาดเจ็บเพิ่มเติมจนแทบจะยืนไม่ไหว! แต่ก็ยังไม่ถึงกับหมดสติหรือสิ้นฤทธิ์ไปเลยอย่างที่สินีคาดหวัง!

"เป็น...เป็นไปไม่ได้!" สินีเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ! นางซวนเซเล็กน้อย พลังเวทย์ในร่างของนางแทบจะหมดสิ้นลงแล้ว!

ณิชายืนหยัดขึ้นอย่างช้าๆ แม้ร่างกายจะสั่นเทา แต่แววตาของนางกลับลุกโชนด้วยเปลวไฟแห่งการเอาคืน! ราวกับถูกเหยียดหยามและกดขี่มานานแสนนาน! บัดนี้...ถึงเวลาที่นางจะเอาคืนบ้างแล้ว!

"ตาเจ้าบ้างแล้ว...สินี!" เสียงของณิชาแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความอำมหิต! นางตั้งดาบมั่น! จิตสังหารอันเย็นเยียบแผ่พุ่งออกมาจากร่างของนางอย่างรุนแรง!

นางตั้งใจแล้ว...ที่จะตัดร่างของสินีออกเป็นสองท่อน!!!