แดดอ่อนๆในยามเช้าพ่วงกับสายลมเย็นของฤดูหนาวได้เคลื่อนตัวเข้ามาเตียงแตรรถบนท้องถนนที่ดังเป็ระยะๆ ฟุตพาทริมถนนเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายวัยกำลังย่างเท้าให้ทันในชั่วโมงที่เร่งรีบ
“แฮ่กๆ เอาอีกแล้วฉัน สายอีกแล้ว” เสียงไนร่าหอบและบ่นให้ตัวเองที่ตื่นสาย พร้อมกับวิ่งถือกระเป๋าในมืออย่างกับนักวิ่งในสนามแข่งเพื่อที่จะเอาชัยชนะ ในที่สุดเธอก็ถึงโรงเรียนเป็คนสุดท้ายพร้อมกับสายตาครูและนักเรียนจำนวนหนึ่งที่คาดว่าจะมาสายเหมือนเธอกำลังยืนต่อแถวเรียงหน้ากระดานฟังเสียงครูฝ่ายปกครองบ่น
“เอาละ สำหรับคนที่มาโรงเรียนสาย ให้เดินมาลงชื่อ ครูจะให้พวกเธอมาทำกิจกรรมซ่อมเป็เวลา2 วัน ในวันหยุดที่จะมาถึง” สิ้นเสียงครูฝ่ายปกครองนักเรียนต่างก็เดินไปลงชื่อแล้วก็แยกย้าย
“หมดกัน อวสานการตื่นสายของชั้นTT” ไนร่าบ่นให้ตัวเองอีกรอบพร้อมกลับทำหน้ามุ้ย ลงชื่อเป็คนสุดท้าย
ตุ้บเสียงเหมือนมีใครบางคนโยนอะไรบางอย่างข้ามเข้ามาที่กำแพงโรงเรียน
ตุ้บโอ้ย คราวนี้เป็เสียงผู้ชายดังขึ้นเป็รอบที่สองไนร่าที่กำลังเขียนชื่อตัวเองอยู่ จึงหันไปที่ต้นเสียง เอ๊ะ! นั่นรักแรกของชั้นแต่เอ๊ะนี่ ไม่ใช่ อีตารุ่นพี่นิสัยไม่ดีต่างหาก
“มองอะไร ไม่เคยเห็นคนหรอ” สกายพูดพร้อมกับเสียงที่เรียบเชยพร้อมกับใช้มือปัดเศษดินที่ติดที่เสื้อของเขา
โอ้ยอีตานี่ชักจะเกินไปแล้วนะ มีซักครั้งมั้ยที่จะคุยกับชั้นดีๆ ไนร่าพูดในใจ
“ครูให้คนที่มาสายลงชื่อ แล้ววันหยุดมาทำกิจกรรม” ไนร่าพูดและหันหลังกลับมาเขียนชื่อตัวเองต่อ
“ หรอ เธอมาสายสินะ เอาละ ชั้นไปละ” สกายพูดกลับไนร่าและกำลังจะเดินไปที่ห้องเรียน
“นี่ นาย หยุดเลยนะ นายก็มาสายมาลงชื่อเดี๋ยวนี้เลย”ไนร่าสั่งสกายแต่เขากลับไม่สนใจ และโบกมือจากด้านหลังให้เธอ
ไนร่าวิ่งไปคว้าเสื้อของเขาทำให้เขาหยุดและหันกลับมามองเธอ
“อย่ามาเอาเปรียบกันนะ นายก็มาสายกลับไปลงชื่อ” ไนร่าพูดย้ำเป็รอบที่สอง
“ตอนที่ครูบอกฉันก็ไม่อยู่ เพราะฉะนั้นฉันไม่เกี่ยว” สกายพูดพร้อมกับส่งสายตาเ้าเล่ห์มองเธอ
เธอปล่อยเสื้อเขาแต่สายตาก็แอบมองชื่อที่อยู่บนเสื้อ พร้อมยิ้มแบบเ้าเล่ห์กลับ
“ได้ งั้นไม่ลงชื่อก็ตามใจ ว่าแต่ชื่ออะไรนะ ภาริชอนันต์กูล” สกายหันขวับมองไนร่าและแสดงสีหน้าใ
“นี่ เธอแอบมองชื่อชั้นหรอ หยุดความคิดเลยนะ” คราวนี้สกายเป็ฝ่ายสั่งเธอบ้าง
“ช่วยไม่ได้ นายก็มาสาย แล้วเจอกันวันหยุดนะพ่อหนุ่ม” ไนร่าพูดเสร็จก็เขียนชื่อสกายลงไป พร้อมกลับเตรียมวิ่งหนีและส่งเสียงหัวหัวเพื่อแสดงความสะใจว่ารอบนี้เธอเป็ฝ่ายชนะ
“ ไนร่าวันนี้มาสายหรอค้า”สาวผมเปียเพื่อนสาวคนสนิทหันมาพูดกับเธอหลังจากที่เพิ่งวางกระเป๋าเสร็จ”
“ใช่ มาสายไม่พอมีเื่ที่หน้าโรงเรียนอีก” ไนร่าพูดพร้อมกับหยิบสมุดออกจากกระเป๋า
“วันเสาร์มีคอนเสิร์ตพี่ทอยด้วย เราไปกันนะ ฉันอยากเจอพี่เขามานานแล้ว”สาวผมเปียพูดพร้อมกลับทำหน้าฟิน^////^
“จริงหรอเพื่อน ซวยแล้ว วันหยุดนี้ชั้นไม่ว่างเลยอ่า” ไนร่าพูดพร้อมกับสีหน้าเสียใจขั้นสุด
“เอ้า เธอไม่ว่างหรอ มีเื่อะไรหรือป่าว” สาวผมเปียทำหน้าสงสัย
“ช่าย อาจารย์ให้คนที่มาสายมาทำกิจกรรมซ่อมวันหยุดนี้ ทำไมฟ้ากลั่นแกล้งชั้นแบบนี้พี่ทอยสุดที่รักของฉัน” เธอแสดงสีหน้าเศร้าอีกรอบพร้อมกับเสียงหัวเราะของเพื่อนที่ไม่รู้ว่าจะเศร้าหรือจะปลอบใจเธอกันแน่