ปริศนาตื่นมากลางป่า

    ตอนที่ 9 โดดเดี่ยว

                            ความคิดที่แสนเศร้ากับบรรยากาศที่พาไปทำให้ผมไม่สามารถหยุดอารมณ์นี้ไว้ได้จริงๆ  ผมปาดน้ำตาอีกครั้งก่อนจะหันหลังและกลับเข้าห้องไป                        ผมไม่มีกะจิตกะใจจะกินอะไรถึงแม้ว่าจะรู้สึกหิวอยู่บ้างก็ตาม  แต่ตัวผมเองก็รู้...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ