ทำขนมหรอ? ทำไงดีล่ะ ... แม้แต่อาหารยังทำไม่เป็นแล้วขนมจะทำเป็นหรอ ฉันจึงตัดสินใจนั่งรถไปที่ร้านทำขนม ซึ่งเป็นร้านของแม่ฉันเอง บ้านเราทำพวกขนมเค้กขาย แต่ฉันนี่สิ ทำไม่เป็นเลย
แม่! แม่!
"แม่จ๋า...โมจิอยากลองทำขนมเค้ก สอนหน่อย" ฉันวิ่งเข้าไปกอดหลังแม่ ออดอ้อนให้แม่สอนทำขนม แม่หันหน้ามาขมวดคิ้ว แบบ..ลูกฉันเนี่ยน่ะจะทำขนม แล้วแม่ก็บอกให้ฉันเตรียมอุปกรณ์มาวางไว้รอ
"ทำไมวันนี้...ถึงอยากทำขนมล่ะ แปลกน่ะเรา" แม่ถามแบบสงสัย เพราะร้อยวันพันปีฉันไม่เคยนึกอยากจะทำเลย
"อ่อ...พอดีวันนี้ครูสอนเรื่องทำขนม แล้วให้การบ้านมา หนูเลยมาหาแม่ไงล่ะ"
ฉันก็แถไปได้เรื่อยๆ ถึงแม่จะถามเยอะขนาดไหน แม่ก็สอนฉันอยู่ดี ขนมหวานที่แม่สอนให้นั่นคือ... คัพเค้ก
เอาล่ะ!?...เริ่มกันเลย แม่ฉันเริ่มสอนจากการการวอร์มเตา การผสมแป้ง การตีไข่และบลาๆๆๆๆๆ เยอะแยะมากมาย โอ้โห!?...นี่สอนตั้งแต่พื้นฐานเลยหรือนี่ นี่แค่ทำขนมเองน่ะ ฉันคิด...
พอแม่สอนและทำไปด้วยกันแล้ว พอแม่เห็นว่าฉันคล่องแล้ว แม่ก็ไปปิดร้านแล้วขอตัวกลับบ้านก่อน ฉันจึงหัดทำเองคนเดียว ขอบอกว่า คนเดียว!? คิดว่าจะรอดไหมล่ะ
ฉันเริ่มทำชิ้นที่หนึ่ง อื้อหือ...ไหม้ ชิ้นที่สอง...ไหม้ ชิ้นที่สาม...ก็ไหม้ จนสิบชิ้น ก็ยังไหม้อยู่ดี แถมรสชาติ...
หวยแตก!? แหวะ!? ขนาดฉันเองยังกินไม่ได้ ทำมาเป็นสิบอันแล้ว เริ่มง่วงแล้วสิ ฉันจึงเหลือบไปมองนาฬิกา ตายแล้ว!? เที่ยงคืนแล้วหรอ นี่ฉันทำนานขนาดนั้นเลยหรอ ไม่ได้การละ คราวนี้ต้องได้สักอันน่า
สุดท้ายฉันก็ทำสำเร็จ แต่รสชาติไม่รู้น่ะ ขอบอกว่าน่าตา โคตรน่ากินเลย
พิมพ์คำอธิบายที่นี่
มีความปลื้มปติยินดี ภูมิใจที่ทำสำเร็จ ฉันรีบหยิบใส่กล่องทีละชิ้นอย่างระมัดระวัง พรุ่งนี้แหละ...พี่ยอร์ซต้องหลงรักฉันแน่ รอดูนะยัยเลเน่ เธอจะต้องไปจากโรงเรียนนี้ ว่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า
วันนี้ฉันตื่นเช้าตรู่เป็นครั้งที่สองแล้วน่ะ ฉันรีบไปที่ล๊อกเกอร์ของพี่ยอร์ซ โชคดีที่ตึกA อยู่ด้านหน้า โรงเรียนเราจะมีล๊อกเกอร์ส่วนตัวทุกคน แล้วมีการแบ่งแยกชนชั้นการศึกษาด้วย คนที่เรียนห้องA จะแยกออกไปเป็นโซนเขาเลย ที่เหลือก็แยกย้ายตามเกรดเรียน
คนเริ่มจะมากันแล้ว ฉันรีบเอาไปแขวนไว้ ที่ล๊อกเกอร์ พร้อมจดหมายเล็กๆน่ารักๆไว้ในถุง หวังว่าพี่เขาจะเห็นแล้วดีใจน่ะ
อุ๊ย!? ...พี่ยอร์ซมาแล้ว หลบก่อนดีกว่า ฉันไปหลบหลังเสาเพื่อที่จะแอบดูสถานการณ์ แต่สิ่งที่เห็นคือ...ยัยเลเน่ เดินมาคู่กับพี่ยอร์ซของฉัน โถ...นางมารผจญ...
โชคดีจังพี่ยอร์ซแวะล๊อกเกอร์ก่อน นั่นๆ เขาหยิบขนมฉันแล้ว สงสัยต้องเอาไปกินที่ห้องแน่เลย พี่เขาถือไม่ปล่อยเลยอะ แต่เดียวน่ะ นั่นพี่เขาจะทำอะไร
พี่ยอร์ซเดินไปที่ถังขยะ แล้วโยนขนมที่ฉันให้ทิ้งหรอ?...
ฉันโกรธ โกรธมาก โกรธจนควันออกหูเลย ไม่คิด่าจะทำแบบนี้ได้ลงคอ คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้หรอ ส่วนเลเน่นางมารร้าย ก็ได้หันมายิ้มเยาะ สะใจละสิ คอยดูน่ะ ฉันจะเอาชนะให้ได้
ฉันจะทำให้พี่กินคัพเค้กของฉันให้ได้
[ในเมื่อ...พี่ยอร์ซไม่ยอมกิน งั้นวันนี้ฉันจะเอาไปให้ด้วยตัวเอง]
เมื่อวานฉันได้นำคัพเค้กไปแขวนไว้ แล้วโดนโยนทิ้ง งั้นวันนี้...เอาใหม่ เอาไปวางไว้ที่โต๊ะนี่แหละ ดูสิแผนนี้จะได้ผลไหม
สาธุขออย่าให้ยัยมารผจญกับลูกสมุนมาวุ่ยวายเถอะ... ฉันยกมือไหว้ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ พร้อมถือคัพเค้กอยู่ในมือ
พิมพ์คำอธิบายที่นี่วันนี้มาหน้าตาแบบสดใสกว่าเมื่อวาน... คัพเค้กสตอเบอร์รี่
พร้อมจดหมายความในใจฉบับที่ 2 ของฉัน แล้วฉันก็ทำเหมือนเดิม คือแอบมองที่หน้าประตู พวกกลุ่มคนหัวกะทิที่เดินผ่านไปผ่านมา ต่างมองมาที่ฉัน สนที่ไหนล่ะ... ตอนนี้สนอย่างเดียวคือ...เขาจะกินไหม
[พี่ยอร์ซเห็นแล้ว ลุ้นๆ โชคดีที่วันนี้ยัยเลเน่ไม่มาด้วย]
เอ๊ะ!?....เดี๋ยวน่ะ พะ...พี่ยอร์ซ ยื่นให้เพื่อนเขากินหรอ?
แหวะ!?
"นี่มันคัพเค้กจริงป่ะเนี่ย...ใครเอามาให้นายกันว่ะ ไม่อร่อยเลย" แล้วเพื่อนพี่ยอร์ซก็โยนทิ้งถังขยะ
นี่มันไม่อร่อยขนาดนั้นเลยหรอ ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เอาว่ะ...ขออีกครั้งเดียว ถ้าไม่เวิร์คค่อยเปลี่ยนแผน พรุ่งนี้แหละ...ฉันจะนำไปให้ด้วยตัวเอง ไม่แอบมองอยู่ห่างๆแล้ว
ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายของแผนของหวานแล้ว ถ้าไม่เวิร์คก็พอ เปลี่ยนแผน เอาล่ะ ... ดักรอนี่แหละ หน้าห้องเหมือนเดิน แต่ที่ต่างจากเมื่อวานคือ ... ยื่นให้เองเลย ดูสิจะกินไหม
ระหว่างที่ยืนรออยู่ ก็ได้เห็นพี่ยอร์ซเดินมา วันนี้ก็เดินมาคนเดียว โชคดีจัง ฉันรีบจัดแจงแต่งผมให้เรียบร้อย และหายใจเข้าลึกๆ พร้อมที่จะรับมือกับชายของฉัน
"พี่ยอร์ซค่ะ...คัพเค้กค่ะ" แล้วฉันก็ยื่นให้ ด้วยมารยาทที่ดี พี่ยอร์ซก็รับไว้ แต่เขาไม่ยอมแกะกินเลย หรือเขาไม่ชอบของหวาน
เขาค่อยๆก้มหน้าลงมาใกล้ฉัน เขินจัง "เธอทำเองหรอ?" ฉันพยักหน้ารับ อมยิ้มนิดๆ พี่ยอร์ซอย่าเอาหน้ามาใกล้ขนาดนี้สิ เขินน่ะ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะแล้วเนี่ย
แต่แล้วพี่เขาก็กระซิบบอกให้ฉันได้รู้ตัว ฉันไม่ชอบกินของหวาน พร้อมเดินจากไป แถมยื่นคัพเค้กคืนฉันอีก
1K
![[จบ] เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นภรรยาที่รักผู้คลั่งไคล้สามีขี้อาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761101998_15779532.webp)
