พญาหงส์คืนชีพ

1 สัปดาห์ต่อมา ที่ฝ่าบาททรงทราบข่าวว่า

ไท่หวงไทเฮาทรงประชวรจึงให้หมอมาดู ให้บ่าวรับใช้คนใหม่มาดูแลในสวนชนบท 

ไท่หวงไทเฮาทรงป่วยด้วยธาตุในกายร้อนรนมิอาจต้านทานไหว ด้วยร่างกายที่แก่ชราแล้ว

ขออภัยที่กระหม่อมมิอาจช่วยได้เพคะฝ่าบาท

เสด็จย่าหลานมิอาจทิ้งท่านย่า  แต่เพื่อความสงบสุขของบ้านเมืองหลานจำเป็นต้องให้เสด็จย่ามาอยู่ลำบากเช่นนี้ หลานเป็นเพียงฝ่าบาทดูแลความสงบสุขของบ้านเมืองแต่มิอาจดูแลคนของหลานได้หลานรู้สึกผิดยิ่งนักเสด็จย่า  ฝ่าบาททรงอย่าร้องไห้เลยเพคะ

ไม่เป็นรัยหรอกข้าเข้าใจนะ ฝ่าบาททรงเป็นฝ่าบาทที่ดี บ้านเมืองสงบสุข เสด็จย่าก็สบายใจแล้ว หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก

ไท่หวงไท่เฮาอาการเริ่มแย่ลง และสิ้นลมหายใจต่อหน้าฝ่าบาท  เสด็จย่า  เสด็จย่า

หลานผิดต่อท่าน  เสด็จย่าลืมตาขึ้นมาสิ เสด็จย่า

หมอหลวง รีบรักษาท่านย่าเร็ว  หมอหลวง

ฝ่าบาทกระหม่อมทำมิได้เจ้าคะ  กระหม่อมไร้ความสามารถ  พวกเจ้าไสหัวไปให้หมด เพคะฝ่าบาท  ทุกคนออกจากห้อง  เหลือเพียงฝ่าบาทที่ร้องไห้กอดร่างไท่หวงไทเฮา

แม้ไม่จัดงานศพในวัง แต่ข้าจะฝังเสด็จย่า

ในสุสานราชวงศ์  หลังจาก งานศพสิ้นลง

ตำนานพญาหงส์ก็ยังอยู่ในตำนานตลอดไป