เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

สิ่งก่อสร้างเริ่มผุพัง หลังจากนำดินออกไป เทียนจึงสั่งไม่ให้ใครเข้าไปในสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ เทียนมุ่งหน้าไปที่ปราสาทหลักที่ตรงกลางที่เป็นโครงสร้างที่ทำมาจากหินที่ยังแข็งแรงกว่าสร้างด้วยอิฐ ธรรมดา อาจจะเป็นปราสาทของราชาของเมืองนี้ก็เป็นได้ เทียนใช้จิตสัมผัส เพื่อหาวิญญานที่ยังคงเหลืออยู่ว่ายังมีใครบ้างหรือไม่ แต่ก็ไม่มีสัญญานตอบรับ ตั้งแต่เดินเข้ามาเทียนยังไม่เห็นโครงกระดูกของประชาชนชาวเมือง แสดงว่าผู้คนต่างหลบหนีออกไปได้ทันก่อนที่ดินจะถล่มมาทับ

เทียนเข้ามาที่ด้านในปราสาทหิน ล้วนยังมีเครื่องใช้โบราณ ยังวางอยู่กระจัดกระจายไปทั่ว คงหนีไปแต่คงเอาไปไม่หมด พอเข้าในห้องด้านในทุกคนก็เห็นสิ่งของโบราณวางอยู่มากมาย ส่วนใหญ่เป็นข้าวของเครื่องใช้ประจำวัน ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นในสิ่งของโบราณ เจ้าอ้วนหยิบกล่องโบราณใบหนึ่งขึ้นมาแล้วเปิดออก ก็พบลูกแก้วสีขาวนวล 1 ลูก เจ้าอ้วนถูลูกแก้วไป สามครั้ง เพื่อตั้งใจขัดฝุ่นออก เทียนรีบตะโกนห้ามให้เจ้าอ้วนหยุด แต่ไม่ทันแล้ว เจ้าอ้วนถูไป สามครั้งแล้ว เจ้าอ้วนก็กอดลูกแก้วใบนี้แล้วหลับไปในทันที

ทุกคนรีบมาดูเจ้าอ้วน แล้วรีบช่วยกันปลุก แต่เจ้าอ้วนกลับหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข แถมยังมีน้ำลายไหลเป็นบางครั้ง จนสาวๆ ต้องถอยห่างออกมา

เจ้าผอมตบหน้าเจ้าอ้วนให้ตื่น มันก็ไม่ยอมตื่นแถมหลับตามพริ้มอย่างมีความสุข

เทียนพยามแกะลูกแก้วที่เจ้าอ้วนถืออยู่ก็แกะออกมาไม่ได้เพราะมันกลับฝังไปในฝ่ามือของเจ้าอ้วนแล้ว ทุกคนลงความเห็นว่าเจ้าอ้วนหลับลึก คงต้องรอให้มันตื่นขึ้นมาเอง ตอนนี้ปล่อยให้มันนอนไปก่อน เทียนสำรวจบริเวณปราสาทในทางใต้ดินเพียงคนเดียวจนกระทั่งพบห้องสมบัติ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ เกือบเต็มห้อง คงจะมีขนออกไปบ้างแต่ไม่มาก เพราะคงจะรีบเร่งหนีกันเลยไม่ทันเอาสมบัติเหล่านี้ออกไป เทียนกวาดสมบัติเหล่านี้มาไว้ในหยกมิติจนหมดโดยที่ไม่มีใครรู้

“ ลุงใหญ่แจ้งไปทางปู่รองว่าเราพบเมืองโบราณ ให้เขาส่งเจ้าหน้าที่มาตรวจสอบด้วยครับ” เทียนแจ้งให้ลุงใหญ่ทราบ แล้วเทียนก็มาดูเจ้าอ้วนต่อ เทียนบอกเพื่อนๆ ว่าตอนนี้เจ้าอ้วนคงหลับลึก แต่ว่าตนจะลองเข้าปลุกมันทางจิต บอกทุกคนไม่ต้องห่วงอาจใช้เวลา แล้วเทียนส่งจิตสัมผัสเข้าไปในลูกแก้วที่เจ้าอ้วนถืออยู่

พรึบ ! เทียนเข้ามาอยู่ในลูกแก้วแห่งนี้แล้ว พลันมีเสียงดังขึ้น

“ ขอต้อนรับท่านมหาเทพ ข้าคือลูกแก้วแห่งความฝันถูกสร้างโดยเทพเจ้าแห่งความฝันจากแดนเทพเจ้า” เสียงน้อยๆ คล้ายเด็กผู้หญิง เปล่งออกมา

“ ลูกแก้วน้อยนี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนของข้า ทำไมอยู่ดีดี มันก็หลับไปทันที” เทียนเอ่ยถามทันทีเพราะรู้ว่าลูกแก้วน้อยไม่ได้มีเจตนาร้าย

“ ตัวข้าคือลูกแก้วแห่งความฝันดี ถ้าผู้ใดถูลูกแก้ว 1 ครั้งจะหลับฝันดีไปหนึ่งคืนถู 2 ครั้ง ก็สองคืน คุณชายท่านนี้ถู ไป 3 ครั้ง ก็3คืนถึงจะตื่นขึ้นมา” ลูกแก้วแห่งความฝันดีบอกรายละเอียด

“ และถ้าจะให้มันตื่นก่อนจะต้องทำอย่างไร “ เทียนอยากรู้

“ ท่านต้องทำภารกิจให้สำเร็จ 2 อย่างขึ้นไป เขาถึงจะตื่นขึ้นมาได้” ลูกแก้วน้อยเล่ากติกาให้ฟัง

“ ภารกิจอะไร”

“ ข้าขอตรวจสอบก่อนว่าท่านผู้นี้ฝันเรื่องอะไร... อ้อท่านผู้นี้ฝันว่าตนเป็นขุนแผน

โอ้ ช่างชั่วร้ายนัก ฆ่าเมียเอาลูกมาเป็นกุมารทอง โอ้ นี่น่าเกลียดนัก ผู้ชายสร้างปัญหากับโยนปัญหาให้กับผู้หญิง ไม่ได้เช่นนี้ยอมไม่ได้ ภารกิจของท่านคือ เรื่องที่ หนึ่งท่านต้องไปห้ามเพื่อนของท่านไม่ให้ฆ่านางบัวคลี่ แล้วอีกภารกิจที่สอง ไปช่วยชีวิตนางวันทองไม่ให้ถูกประหาร ท่านทำสองเรื่องเสร็จ ก็พาเพื่อนของท่านออกจากความฝันออกไปได้” ลูกแก้วน้อยส่งเสีย ฮึ ไม่ค่อยพอใจที่นิทานจบแบบที่เธอไม่ชอบ

“ อะไรนะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เจ้าอ้วนฝัน แต่ข้าต้องไปห้ามไม่ให้มันฝัน แล้วยังไปห้ามมันฆ่านางบัวคลี่และยังต้องช่วยนางวันทองอีกหรือ ทำไมไร้สาระขนาดนี้”

เทียนเริ่มบ่น ปล่อยให้มันนอนไป 3 วันท่าจะดีกว่า ถึงจะบ่นอย่างไรสุดท้ายเทียนก็เข้าไปในความฝันเจ้าอ้วนเพื่อช่วยเจ้าอ้วนให้ออกมา

พอเข้าในห้วงแห่งความฝันของเจ้าอ้วน มองเห็นเจ้าอ้วนใส่ชุดแบบไทย กางเกง3ส่วน ใส่เสื้อไม่มีแขนสะพายย่าม กำลังคุยกับผีโหงพรายตนหนึ่ง เสร็จแล้วเจ้าอ้วนส่ายหัว แล้วเดินพุงกระเพื่อมถือกริชเดินขึ้นไปเพื่อจะไปผ่าท้องนางบัวคลี่ ที่กำลังนอนหลับ เพื่อจะเอาลูกมาทำกุมารทอง ขณะกำลังจะจ้วงแทง เทียนดีดก้อนหินเข้าไปที่มือ เจ้าขุนแผนอ้วนทันที กริชที่จะใช้แทง ร่วงกับพื้น นางบัวคลี่ตื่นขึ้นทันที

“ พี่แก้ว พี่จะทำอะไร” บัวคลี่ถามขุนแผนด้วยความตกใจ

“ พี่ไม่ได้ทำอะไร พอดีเดินผ่านมาตรงนี้ กริชมันหล่นพอดี” เจ้าขุนแผนอ้วนแถไปจนได้

เทียนเลยเดินออกมาเพราะทนไม่ไหว ขืนปล่อยไปหากเกิดคิดชั่วอีกจะลำบาก

“ เจ้าเป็นใครแล้วเข้ามาได้ยังไงนี่ “ เจ้าอ้วนขุนแผนตกใจที่เทียนโผล่เข้ามา

“ พอเถอะ จะมาเล่นละครทำไม จะฆ่าเมียเพื่อเอาลูกไปทำกุมารทอง เลิกคิดชั่วได้แล้ว แต่ว่านี่แกจำฉันไม่ได้จริงๆหรือ?” เทียนพูดตามตรงไม่อยากเสียเวลากับเจ้าขุนแผนอ้วนนี่อีก

“ จัดการมัน” เจ้าขุนแผนอ้วนสั่งผีโหงพรายให้จัดการกับเทียนทันที

เทียนหยิบมุกดูดวิญญานออกมา ส่องไปที่โหงพรายคู่ใจของขุนแผนอ้วน มันโดนดูดจนเข้ามาอยู่ในไข่มุกจนหมด ไม่ทันได้ส่งเสียงร้อยโหยหวน แล้วเทียนก็หันไปหาเจ้าขุนแผนอ้วน

“ ไหนเจ้าขุนแผนอ้วน เจ้ายังจะมีฤทธิ์เดชอะไรอีก เอาออกมาให้หมด “ เทียนท้าเจ้าอ้วนขุนแผน

“ ดีเจ้าจะได้เห็นฤทธิ์เดชของดาบฟ้าฟื้นของข้า “ เจ้าอ้วนขุนแผนเริ่มชักดาบออกมากวัดแกว่งโชว์ เรียกสายฟ้าจากท้องฟ้า มีไฟแลบแปร๊บๆ

“ นี่นะหรือ ดาบที่ว่าทำมาจาก เหล็กยอดเจดีย์ ตะปู7ป่าช้า เหล็กขนันผีพราย เฮอะ แค่ฟังชื่อก็รู้ เป็นดาบอวมงคล เจ้ายังจะเอามาใช้สู้ กับข้าอีก” เทียนหยิบดาบดามัสกัสออกมา เปล่งแสงสีเขียวกระจายไปทั่ว แล้วฟาดใส่ดาบฟ้าฟื้นทันที

เปรี้ยง ! ทั้งดาบฟ้าฟื้นและเจ้าอ้วนกระเด็นไปติดข้างเสา ตกน้ำมัน กลางบ้าน

ดีนะใส่พลังแค่หนึ่งในสิบ ขืนใช้มากกว่านี้ทั้งดาบฟ้าฟื้นและเจ้าอ้วนคงขาดสองท่อนเป็นแน่ เทียนเดินเก็บดาบแล้วเดินเข้าไปใกล้เจ้าอ้วนขุนแผน เวอร์ชั่นใหม่ล่าสุด มองไปที่บัวคลี่ที่หน้าดูแล้วออกจะคล้ายอันอัน ไม่ใช่น้อย นี่เจ้าอ้วนมันคิดอะไรของมันเนี่ย?

“ แม่บัวคลี่ ต่อไปเจ้าจงเลี้ยงบุตรชายคนนี้ให้ดี อย่าให้พ่ออย่างมันเจออีก เดี่ยวมันจะมาผ่าท้องของเจ้าเอาไปเป็นกุมารทอง เจ้าไปซะ” เทียนเอ่ยด้วยความปราถนาดี

“ พี่แก้ว พี่จะฆ่าฉันจริงๆ หรือ” บัวคลี่ยังจะทำเสียงออดอ้อนเจ้าอ้วนขุนแผนอีก ไม่รู้ชอบไปได้อย่างไร

“ พี่ พี่ ไม่ได้ทำอย่าไปเชื่อมัน..” พูดได้แค่นี้เทียนก็ตบไปที่หัวเจ้าอ้วนอีกที

ผัวะ ! “ นี่เจ้าจะยังหลอกลวงผู้อื่นอีกหรือ แล้วเมียเจ้าแม่วันทองที่กำลังจะถูกประหารเพราะเจ้านี่เจ้าไม่รู้เรื่องเลยหรือไง” เทียนรีบเร่งจะได้จบเรื่องนี้โดยเร็ว

“ อะไรนะ แม่วันทองจะถูกประหารหรือ” เจ้าอ้วนขุนแผนทำท่าตกใจ

“ ไปข้าจะไปเดี่ยวนี้” เจ้าอ้วนพร้อมไปทันที แม่บัวคลี่ยังจะตามเจ้าอ้วนไปอีก สร้างความปวดหัวให้เทียนเป็นอันมาก

“ นี่มันดีตรงไหนเจ้าถึงได้ชอบมันนักหนา ขนาดมันจะฆ่าเจ้า เจ้ายังไม่ถือโทษมันอีกหรือ” เทียนสงสัยนังบัวคลี่

“ ท่านไม่รู้หรอก พี่แก้วของข้า รักข้ามากและข้าก็รักเขา ต่อให้เขามีเมียกี่คน ข้าก็ไม่สน ขอแค่เขาเหลียวแลข้าบ้างข้าก็พอใจแล้ว” บัวคลี่เอ่ยด้วยแววตาที่ชุ่มฉ่ำด้วยความรัก เทียนส่ายหัวไม่รู้เจ้าอ้วนขุนแผนทำเสน่ห์อะไรกับนางบัวคลี่

“ เจ้าท้องใส้ขนาดนี้อยู่ที่นี่แหละ แล้วฝากม้าสีหมอกม้าวิเศษของพี่แก้วของเจ้าไว้ด้วย หากมันไม่กลับมาก็เอาไปขาย หาเงินเลี้ยงลูกเจ้าซะ” เทียนสั่งการแล้วหันไปมองเจ้าขุนแผนอ้วน

“ นี่เจ้าจะให้นางเอาม้าวิเศษของข้าไปขายเลี้ยงหาเงินเลี้ยงลูกนางยังนั้นหรือ” เจ้าอ้วนขุนแผนยังไม่ได้สติ เทียนตบหัวให้มันตื่นอีกที่ ป๊าบ

“ ม้าเปอร์เซีย แบบนี้ในเกาะพระนครมีขายกันทั่ว เจ้าจะมายึดติดทำไม ไปได้แล้วเสียเวลา” พูดจบเทียนก็หิ้วปีก เจ้าอ้วนขุนแผน หายวับไปที่พระนครทันที

“ เจ้าขุนแผนอ้วน ตอนนี้เจ้าขุนช้างมันถวายฏีกา ไม่รู้ฟ้องเรื่องอะไร ข้าจำไม่ได้แต่ สุดท้ายพระพันวษาจึงให้นางวันทองเลือกระหว่างเจ้ากับมัน แต่นางวันทองไม่รู้จะตอบยังไง พระพันวสา เลยสั่งประหารชีวิต เจ้ารีบไปจัดการชิงตัวนางวันทองออกมา ไม่เช่นนั้นข้าจะไปชิงเอง “ เทียนสั่งให้ขุนแผนอ้วนไปชิงตัวมาจะได้ไม่ต้องโทษประหารจะได้กลับบ้านโดยเร็ว แต่เจ้าขุนแผนอ้วนยังงง อยู่เลยไม่รู้โผล่มาที่นี่ได้อย่างไร แต่เทียนก็รีบไล่เข้าไปในวัง จึงเข้าวังไปอย่างงง เทียนจึงได้แต่รอข้างนอกวัง

เทียนรอตั้งนานไม่เห็นออกมา ขณะที่จะเข้าไป ก็มีขบวนออกมา มีทหารหลายนายลากตัวสตรีผู้หนึ่งออกมา นั่นมัน ริษานี่ ฮ้าหรือเจ้าอ้วนมัน...นางวันทองคือริษา

มากไปแล้ว เทียนเริ่มรู้สึกโกรธขึ้นมาแล้ว ถึงแม้จะในความฝันของเจ้าอ้วนก็ตามแต่ถ้าถูกฟันคอก็ต้องรู้สึกเจ็บตามไปด้วย เทียนยืนกำหมัดแน่น แต่ยังไม่ทำอะไร

ดูขบวนผ่านไป เป็นเจ้าขุนแผนอ้วนเดินน้ำตานองหน้าออกมา และเห็นคุณชายกรเดินตามมาด้วย แล้วคุณชายกรเป็นใคร “ นี่เจ้าขุนแผนอ้วน ตกลงทำไมไม่ช่วยนางวันทองออกมา “ เทียนถามเบาๆด้วยความสงสัย

“ ช่วยได้อย่างไร พระพันวษาสั่งประหารชีวิตแล้ว นี่กำลังไปลานประหาร” เจ้าอ้วนขุนแผนกล่าวเสียงเศร้า

“ เพราะแกคนเดียว ทำให้วันทองต้องเป็นแบบนี้ ไอ้ช้าง” เจ้าอ้วนขุนแผนหันไปหาเรื่องขุนช้างที่หน้าเหมือนคุณชายกร เจ้าอ้วนนี่มันช่างฝันจริงๆ

“ ข้าจะรู้ได้อย่างไรเรื่องจะเป็นแบบนี้” คุณชายกรขุนช้างเอ่ยอย่างเศร้าใจ เวลานี้ขขบวนคุ้มกันนักโทษ ก็ได้ถูกนำมาที่ลานประหารซึ่งห่างจากวังหลวงไม่ไกลเท่าไร ทันใดนั้นมีชายหนุ่มขี่ม้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ พระยายมราช ท่านรอข้ากลับมาก่อน ข้าจะไปเข้าเฝ้าขอพระราชทานอภัยโทษ ท่านพ่อท่านคอยเฝ้าอย่าให้ใครทำอะไรท่านแม่ได้ ข้าจะรีบไปรีบกลับ “ เด็กหนุ่มชื่อพระไวยบอกกับทุกคน

“ ลูกเอ๋ย พ่อตรวจชะตาแม่ของเจ้าแล้วได้แบบนี้ “ เจ้าอ้วนขุนแผนชี่ไปที่พื้น เพราะเขียนชะตานางวันทองเอาไว้ ผลออกมานั้นคือชะตาขาด

“ พ่อทำตามที่ลูกบอกไว้ก็พอ” พระไวยไม่สนใจชะตาที่พ่อขุนแผนเขียนไว้ แล้วรีบขี่ม้าเข้าวังทันที

เทียนยืนกอดอกแล้วส่ายหัว เจ้าขุนแผนอ้วนคนนี้ช่างเป็นคนซื่อจริงๆ เสียดายเป็นศิษย์อาจารย์คง ผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว กลับกลายเป็นคนที่ไม่ยอมทำอะไรเลยหรือว่ามันมีเมียรออยู่เป็นขบวน ขาดไปคนหนึ่งมันถึงไม่ค่อยใส่ใจเท่าไร

เทียนเดินไปที่กลางลานประหาร แล้วใช้ดาบฟันเชือกที่มัดนางวันทองเอาไว้ทันที แล้วบอกว่า

“ ต่อไปนี้เจ้าเป็นอิสระแล้ว เจ้าอยากจะอยู่กับใคร หรือไม่อยู่กับใคร ก็แล้วแต่ความคิดของเจ้า ไม่มีใครทำอันใดเจ้าได้อีก” เทียนพูดจบนางวันทองก็ตกตะลึงกับสิ่งที่เทียนทำ ท่านพระยายมราช ผู้คุมลานประหารได้สติก่อนใครรีบตะโกนถาม

“ เจ้าเป็นใคร กล้ามาปล่อยนักโทษเช่นนี้ได้อย่างไร” พระยายมราชถามแบบกล้าๆ กลัวๆ

“ นางวันทองเป็นเพื่อนของข้า ใครกล้าประหารนาง ก้าวออกมาให้ข้าเห็นหน่อย”เทียนเดินหน้าเข้ามาหาพระยายมราช

พระยายมราชตกใจไม่รู้ว่าเป็นใครเลย ไม่รู้ตัดสินใจอย่างไร แต่มีทหารบางคนเริ่มวิ่งเข้ามาจะจับเทียน หลายคน เทียนยกมือขึ้นฟ้า แล้วให้สายฟ้าผ่ามาที่คนเข้าใกล้เทียน เปรี้ยง เปรี่ยง ๆ ๆ ๆ ทั้ง 5 คนที่เดินเข้ามาใกล้ ล้วนถูกฟ้าผ่าลงไปนอนควันท่วมตัวทั้งหมด เสร็จแล้วเดินเข้าไปใกล้เจ้าพระยายมราช แล้วใช้มือที่ใส่พลังลมหมุนแล้วยกพระยายมราชจนลอยขึ้นฟ้า แล้วให้ลอยมาหาเทียนใกล้ๆ

“ ข้าถามท่านใครกล้าสั่งประหารเพื่อนของข้า” เทียนถามช้าๆ กับพระยายมราช

“ พระพันวษา เป็นคนสั่ง” พระยายมราชาเปิดปากออกหมด

“ ตอนนี้อยู่ที่ไหน ข้าคงต้องสั่งสอนให้รู้จักข้าซะบ้างดีไหม” เทียนอยากให้จบเร็วที่สุดจะได้รีบกลับโลกแห่งความจริงซะที เจ้าอ้วนขุนแผนรีบวิ่งมาทันที

“ นี่ท่านจะทำอะไร ท่านจะขบถหรือ” เจ้าอ้วนขุนแผนถามอย่างตกใจ

“ คำสั่งประหารที่เกิดจากอารมณ์โกรธเช่นนี้ คนแบบนี้สมควรที่เจ้าจะจงรักภักดีกับเขาอีกหรือ ข้าจะแสดงให้ดูว่าโลกใบนี้ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นที่มีอารมณ์โกรธ ข้าก็เช่นกัน” เทียนปล่อยพลังพายุพุ่งไปที่วังหลวงกลายเป็นพายุขนาดใหญ่สิ่งก่อสร้างที่ขวางทางล้วนกระจายออกไปรอบข้างทั้งหมด แต่พายุยังพุ่งไปในวังหลวงไม่หยุด เทียนต้องการทำลายวังหลวงให้พับราบคาบไปเลย

แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงควบม้าร้องตะโกนให้หยุดการประหาร มีพระราชทานอภัยโทษแล้ว เทียนหยุดพลังไว้ทันที ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่รู้ว่าโล่งอกที่นางวันทองพ้นโทษประหาร หรือ ว่าโล่งอกเพราะพายุใหญ่ไม่พุ่งเข้าไปในพระราชวัง

เทียนเดินเข้าไปที่เจ้าอ้วนขุนแผน แล้วตบหน้าเบาเบา

“ จำข้าได้หรือยัง?” เทียนเอ่ยเบาเบา

“ ลูกพี่มาได้ยังไงนี่” เจ้าอ้วนเริ่มรู้สึกตัว แล้วในที่สุดทั้งคู่ก็กลับสู่โลกแห่งความจริงเสียที