เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

ทั้งสองศิษย์อาจารย์หลังจากไขกุญแจ ผ่านเข้าประตูมิติที่สี่แล้ว เสี่ยวเทียนก็รีบถามอาจารย์อีกเหมือนเคย

“ ท่านอาจารย์ ที่นี่มีหยกมังกรฟ้าหรือไม่”

“ มี”

“ เย้  !   เจอสักที พวกเราจะได้ไม่ต้องไปมิติที่ห้า ที่หก ให้เสียเวลาอีกแล้ว ว่าแต่ที่มิติแห่งนี้ทำไมมันมืดจัง” เสี่ยวเทียนมองอะไรไม่เห็นเลย จึงต้องเปิดตาที่สามออกมา

“ ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ในท้องปลาเมกาวาฬน้ำเงินดึกดำบรรพ์ !”

“ อะไรนะ?” เสี่ยวเทียนหันไปมองรอบๆ ก็ยิ่งตกใจ พบว่ารอบๆ มีแต่เศษซากเรือโบราณ กระดูกสัตว์มากมาย ล้วนแล้วเข้ามาอยู่ในท้องปลาเมกาวาฬน้ำเงินดึกดำบรรพ์  ยิ่งมองไปด้านบน พบแต่ผิวหนังของมันที่มีแต่สีดำมืด ด้านข้าง มีน้ำกรดไหลลงมาเป็นสาย พอถูก เศษซากเรือ ซากสัตว์ที่ตายไปแล้ว ก็ค่อยๆ ละลายทันที 

เสี่ยวเทียนต้องโดดถอยหนีออกไป สักพักก็มีคลื่นน้ำลูกใหญ่ไหลเข้ามาใส่อย่างรุนแรง มีพวกฝูงปลาหลากหลายชนิดไหลเข้ามาเป็นจำนวนมาก แต่ที่น่าหวาดกลัวมีปลาโบราณที่ใหญ่มากไหลเข้ามาด้วย  

นั่นมัน ปลาฉลามเมกาโลดอนนี่ ! แม้แต่ฉลามยักษ์โบราณที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ก็ยังถูกมันกลืนกินเข้ามาด้วย  เสี่ยวเทียนต้องลอยตัวขึ้นไป หลบอยู่มุมสูงถึงแม้มันจะไล่กระโดดงับเสี่ยวเทียน แต่ก็ไม่สามารถกระโดดถึงเสี่ยวเทียนก็ไม่อยากจะฆ่ามัน  แตจะรีบออกไปจากที่นี่ จึงพุ่งร่างออกไปเพื่อจะออกไปทางปาก ที่มันดูดกลืนอาหารของมันเข้ามา แต่ต้องเจอแรงปะทะกับคลื่น และปลาที่อัดเข้ามาเต็มๆ  จนร่างถูกกระแทกถอยหลังกลับมา เสี่ยวเทียนพยายาพุ่งตัวออกไปอีกอาจารย์ลู่เอินเอ่ยออกมาว่า

“ ไม่ทันแล้ว ระยะทางกว่าจะออกไปปากของมันหลายกิโล และปากของมันก็ปิดแล้ว ด้านหน้าของมันเริ่มปล่อยน้ำกรดสำหรับย่อยอาหารออกมา เจ้าออกไปร่างได้ละลายกลายเป็นโจ๊กแน่ๆ “

“ อะไรนะ  !  ข้าจะแปลงร่างกลายเป็นกระแสลม แล้วออกไปจะได้ไหม?”

“ ใจเย็นๆ  พวกเราไม่ต้องรีบร้อนออกไป ข้าพบสิ่งมีชีวิตอยู่ในท้องปลาดึกดำบรรพ์นี้ หลายชีวิต พวกมันคงติดอยู่ในนี้มานานแล้ว เจ้าไปช่วยพวกมันก่อน”

เสี่ยวเทียนตกใจ ไม่ทันได้ตรวจสอบ  พอส่งจิตออกไปด้านใน พบสิ่งมีชีวิต อยู่ในท้องปลาอยู่หลายร้อยชีวิต เสี่ยวเทียนวาร์ปร่างออกไปในทันที

พอไปถึงพบ กับ คนที่อาศัยอยู่ในท้องปลา โดยอาศัยอยู่บนเรือ โดยมีเชือกผูกรั้งติดกับผนังกระเพาะของตัวปลาเอาไว้ ไม่ให้ไหลลงไปในเหวลึก ที่มีแต่น้ำวน เพื่อดูดกลืนกินแล้วย่อยอาหาร  ที่อยู่ปลายสุดของกระเพาะของมัน

“ สวัสดีทุกคน” เสี่ยวเทียนปรากฏร่างแล้วก็ทักทาย ทุกคนเห็นเสี่ยวเทียนก็ตกใจ

แต่ก็ไม่มาก เพราะ ว่ามีมนุษย์ถูกเจ้าปลาดึกดำบรรพ์ยักษ์ กลืนกินเข้ามา บ่อยๆอยู่แล้ว

“ หาที่อยู่เอาเอง ตรงไหนก็ได้ แต่ถ้ามีผู้อื่นจองแล้ว ก็อย่าไปแย่งเขา มิฉะนั้น จะถูกจับโยนลงในเหวมรณะ”  ชายกลางคนเดินออกมาเอ่ยกับเสี่ยวเทียน

“ ข้าจะพาทุกคนออกไปจากที่นี่  พวกเจ้ามีใครอยากไปหรือไม่?”

เสี่ยวเทียนมองหน้าทุกคนที่ แต่งตัวที่เหมือนกับ  ไม่ได้ผ่านการเปลี่ยนชุด มีแต่เสื้อผ้าขาดๆ บางคนกำลังอุ้มลูกน้อย ที่กำลังคลอด บางคนก็นอนหมดแรงด้วยวัยชรา มีแต่ชายหนุ่มที่ยังคงหาอาหารมากินด้วยการจับปลา   แต่พอทุกคนได้ยินคำพูดของเสี่ยวเทียน ก็หูผึ่งลุกขึ้นเดินเข้ามใกล้ ๆ เพื่อฟังว่า เสี่ยวเทียนจะมีวิธีพาพวกเขาออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร

“ นี่เจ้าหนุ่ม เจ้าพูดจริงหรือเปล่า ที่บอกว่าจะพาพวกเราออกไปจากที่นี่?”

“ จริง ใครอยากออกไป ก็ตามข้ามา” เสี่ยวเทียนเปิดมิติฟ้าครามให้พวกเขาเข้าไปด้านใน คนที่อยู่ด้านในท้องปลาสามร้อยคน ต่างเดินเข้าไปในมิติ ฟ้าครามไปจนหมด เสี่ยวเทียนให้ วาวา กับเจินเจิน ช่วยจัดสถานที่ให้พวกเขาอยู่กันไปก่อนชั่วคราว” เสี่ยวเทียนสั่งงานเสร็จ ก็เตรียมตัวออกไปจาก ท้องปลาดึกดำบรรพ์ตนนี้ ก่อนที่จะออกไป อาจารย์ลู่เอินก็ปรากฏกายออกมา

“ ที่นี่มีของดวงจิตปฐมเทพจ้าวสมุทร”  พอเอ่ยจบก็เหาะไปอย่างช้าๆ เข้าไปในส่วนลึกของ ท้องปลาดึกดำบรรพ์ มาอยู่บนบ่อน้ำกรดแห่งหนึ่ง แล้วใช้มือดูด ของบางอย่างออกมา เป็นเพชรสีน้ำเงิน ลูกเท่ากำปั้น  แล้วโยนให้เสี่ยวเทียน

“ นี่คือ เพชรดวงใจมหาสมุทธ รีบดูดซับซะ ภายในมีพลังปฐมเทพจ้าวสมุทรอยู่”

เสี่ยวเทียนรีบดูดซับทันที ด้วยที่เสี่ยวเทียนมีพลังเทพวารีอยู่แล้ว เพียงแค่ดูดซับพลังปฐมเทพจ้าวสมุทร ไม่นาน ก็สามารถซึมซับ ได้จนหมด ทำให้บัดนี้ เสี่ยวเทียนสามารถควบคุมการเคลื่อนไหว ของน้ำทะเลได้ดังใจนึก  เสี่ยวเทียนเก็บพลังปฐมเทพจ้าวสมุทรเอาไว้ให้ลูกทั้งสองคนได้ดูดซับต่อไปในอนาคต

จากนั้นก็ใช้พลังจ้าวสมุทร ที่ได้ทำให้เกิดคลื่นหมุนเวียนในท้องของปลาดึกดำบรรพ์ ทำให้มันเกิดอาการคลื่นไส้ แล้ว  อาเจียรของที่อยู่ด้านในออกมา รวมทั้งเสี่ยวเทียนด้วยที่พุ่งออกมาจากปากมัน อย่างรวดเร็ว

เสี่ยวเทียนออกจากปลาดึกดำบรรพ์ ก็พบท้องทะเลกว้างใหญ่หาแผ่นดินไม่เจอแม้แต่น้อย จึงนำเรือเหาะขนาดใหญ่ออกมา แล้วพาคนที่อยู่ภายในมิติฟ้าครามออกมาสูดอากาศภายนอกทั้งหมด

“ พาพวกเขาไปที่ทิศตะวันออก มีแผ่นดินใหญ่อยู่ทางนั้น”  เสี่ยวเทียนตั้งพิกัดให้เรือเหาะเดินทางไปในทันที

ทันใดนัน ชายที่เป็นหัวหน้า ก็เข้ามาขอบคุณเสี่ยวเทียนอย่างนอบน้อมเต็มที่

“ ถ้าไม่ได้คุณชาย พวกเราคงต้องตายกันในท้องปลาดึกดำบรรพ์แน่”

“ พวกท่านอยู่ในท้องปลามานานเท่าไรแล้ว?”

“  ข้าอยู่มา สี่สิบกว่าปีแล้ว แต่ก็มีคนอยู่นานกว่าข้าอีก แต่พวกเขาก็ตายไปจนหมดแล้ว” 

“ ด้านทิศตะวันออกมีแผ่นดินใหญ่ ข้าจะไปส่งพวกท่าน ต่อไปก็ใช้ชีวิตได้อย่างอิสระเสียที” เสี่ยวเทียนมอบเงินให้หัวหน้านำไปแจก อีก สิบล้านเหรียญทอง เพื่อใช้ในการดำรงชีพของทุกๆ คน  ทั้งหมดพอรู้เรื่องก็ก้มลงคุกเข่าคำนับเสี่ยวเทียนกันทุกๆ คน  พอถึงแผ่นดินใหญ่ทั้งหมดต่างก็มีความสุขที่ได้กลับมาเหยียบแผ่นดินได้อีกครั้ง

“ อาจารย์เราไปทางไหนต่อดี?”

“ ด้านหน้ามีเมืองใหญ่ หยกมังกรฟ้าอยู่ที่นั่น”

“ ดี เรื่องนี้จะได้จบๆ เสียที ตามหามาตั้งนานแล้ว” เสี่ยวเทียนเปลี่ยนเป็นเรือเหาะลำเล็กแล้วลอยขึ้นไปในเมืองอย่างรวดเร็ว  พอมาถึงเมืองใหญ่เมืองนี้ โครงสร้างเมืองคล้ายกับ สถาปัตยกรรมของโรมันผสมกรีก เป็นบ้านตึก ปูนสีขาว มีวิหารบนยอดเขาคล้ายกับ วิหารเทพเจ้าบนยอดเขาโอลิมปัส แต่ที่นี่ไม่ใช่ รอบๆ มีต้นมะกอกคล้ายๆ กันกับกรุงเอเธนส์ ชาวบ้านแต่งกายคล้ายชาวกรีก ทหารแต่งกายคล้ายพวกนักรบโรมัน เดินถือทวน กับโล่ ตรวจตราความเรียบร้อยไปทั่ว

พอเสี่ยวเทียนเดินเข้าไปก็พบ ฝูงชนกำลังมุงดูป้ายประกาศกันเต็มไปหมด

เสี่ยวเทียนไม่สนใจว่า พวกเขามุงดูอะไรกัน แต่เข้าไปนั่งพัก ในร้านอาหารที่อยู่ใกล้เคียง แล้วสั่งอาหารและเครื่องดื่ม มานั่งกินไป ชมบรรยากาศโดยรอบไป จนกระทั่งเด็กเสิรฟ์ เอาอาหารมาส่ง ก็เอ่ยสนทนากับเสี่ยวเทียน

“ นายท่าน เพิ่งเข้าเมืองมา นี่ท่านจะมาร่วมประลองเลือกคู่กับ พวกเขาด้วยใช่ไหมขอรับ”

“ ประลองเลือกคู่?”

“ ใช่แล้ว แสดงว่านายท่านไม่ได้ดู ใบประกาศ มีภาพของเจ้าหญิงลาน่าผู้มีสิริโฉมงดงามล้ำเลิศ มากกว่าผู้ใดในแผ่นดินนี้”

“ เจ้าหญิงเลยรึ?”

“ ใช่แล้ว ผู้ชนะจะได้อภิเษกกับ เจ้าหญิงลาน่าแล้วได้สมบัติที่ติดตัวมากับเจ้าหญิงมาตั้งแต่เกิด คือกล่องวิเศษแพนโดร่า ที่ในตำนานบอกว่า ใครได้ครอบครองก็จะได้ครองโลก”  เด็กเสิรฟ์อธิบายอย่างคล่องแคล่ว แต่เสี่ยวเทียนสงสัย

“ อาจารย์นี่เป็นกล่องเดียวกันกับ ท่านเทพโพรเมทีอุส บอกกับเราใช่หรือเปล่าเนี่ย?”

“ กล่องเดียวกัน”

“ ฮ้า แล้วมาทำเป็นของขวัญวัน แต่งงาน เช่นนี้ได้อย่างไรกันนี่?   นั่นมันเป็นสิ่งชั่วร้ายต้องทำลาย ห้ามเปิดออกมาไม่ใช่หรือ ไม่ได้การ ข้าต้องไปชิงมันมา แล้วทำลายมันทิ้งเสียเดี๋ยวนี้เลย” เสี่ยวเทียนคิดว่า ปล่อยเอาไว้จะเป็นอันตรายต่อคนทั่วไป อาจถึงคราวที่โลกต้องล่มสลายอีกครั้งก็เป็นได้

“ ทำลายไม่ได้หรอก กล่องนี้มีพลังแห่งพระเจ้า คุ้มครองเอาไว้ ไม่มีใครเปิดออกได้อยู่แล้ว เพราะครั้งก่อนเปิดออกมา ทำให้คนล้มตายกันค่อนโลกแล้ว”

“ เช่นนั้นก็ดีไป ข้าจะได้ไม่ต้องกังวลกับมันอีก”

“ แต่เจ้าต้องไปร่วมชิงชัย แล้วนำกล่องแพนโดร่านี้ มาเป็นเจ้าของให้ได้”

“ ทำไมล่ะอาจารย์”

“ ในกล่องแพนโดร่า มีหยกมังกรฟ้าอยู่น่ะซิ”

“ ฮ้า !! เรื่องจริงดิ?”

“ กินเสร็จไปต่อคิว รับสมัครเพื่อประลองเลือกคู่ ให้ชนะ แล้วนำกล่องแพนโดร่ากลับมาให้ได้”  อาจารย์ลู่เอินสั่งเสร็จ  เสี่ยวเทียนก็ได้นั่งอึ้งพูดไม่ออก

“ โธ่ ท่านอาจารย์ข้ามีภรรยาแล้ว ถึงสามคนนะ ข้าไม่อยากมีอีกคนแล้ว?”

“ นี่คือชะตากรรม หากว่านางไม่ใช่คู่ของเจ้า ไม่ว่าอย่างไร เจ้าก็ไม่สามารถรั้งนางไว้ได้ แต่ถ้าเป็นพรหมลิขิตไว้ เจ้าก็ต้องดูแลนางให้ดีที่สุด”

“ ไม่รู้ละ เรื่องนี้ท่านต้องอธิบายกับ วาวากับเจินเจิน แทนข้าด้วย หากข้าขืนพูดไปจะหาว่าข้าอยากมีใหม่” เสี่ยวเทียนเอ่ยจบ ก็เดินเข้าไปที่ฝูงชน เพื่อทำการสมัครจนได้ตัวเลขมาคล้องคอ เสี่ยวเทียนได้ตัวเลข 9,999 

“นี่มีคนมารอเข้าชิงตำแหน่งราชบุตรเขย เป็นหมื่นคนเชียวหรือนี่?”

ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านข้าง หันมามองเสี่ยวเทียนแล้วยิ้มๆ

“ เจ้าไม่รู้หรือว่าเมืองทรอยนี้ใหญ่แค่ไหน ในอดีตพวกกรีกเคยยกทัพมาตี แต่ต้องกลับไปอย่างย่อยยับ  พวกเราแม้จะแพ้ แต่ก็แพ้เพราะว่าพวกมันมีเทพเจ้ากรีกเข้าช่วยเหลืออยู่  ดีที่พระเจ้าเข้าข้าง ให้พวกเราสามารถฆ่าเทพอะคีรีส เทพสงครามของพวกมันได้ จากนั้นเป็นต้นมา เมืองทรอยของเราก็ยิ่งรุ่งเรืองขึ้น แต่กรีกกับล่มสลายไป”

เสี่ยวเทียนไม่เชื่อเรื่องที่ชายคนนี้เล่า แต่ไม่ได้พูดอะไร เพราะรู้อยู่แล้วว่าเมืองทรอยเคยพ่ายแพ้ต่อชาวกรีกสปาร์ตัน ด้วยกลอุบายม้าไม้โทรจัน  ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากบนเวที

“ สวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน บัดนี้ งานประลองเพื่อหาราชบุตรเขย ของราชาเมืองทรอย กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ขออธิบายกติกาอย่างง่าย ๆ ให้ทุกท่านได้รับฟังอีกครั้ง 

เนื่องจากการประลองในครั้งนี้มีผู้คนเป็นจำนวนมาก ดังนั้น เพื่อการแข่งขันเป็นไปอย่างยุติธรรม ดังนั้นจึงแบ่งการประลองเป็นสามรอบ โดยรอบแรก ผู้เข้าประลองจะต้องเข้ามายืนอยู่บนเสาที่ตั้งอยู่บนสนาม ที่มีเพียง 32 ต้น ภายในเวลาครึ่งชั่วยาม ใครสามารถยึดเสาแล้วยืนอยู่ได้ จะเข้ารอบ แรกทันที

รอบสอง ทั้ง 32 คนจะต้องประลองกัน ให้เหลือ 8 คน โดยจะให้ต่อสู่กันบนเวที พร้อมกันสี่คนให้เหลือ 1 คน

รอบสุดท้าย เจ้าหญิงจะประลองกระบี่กับทั้งแปดคน ด้วยตนเอง หากใครสามารถเอาชนะเจ้าหญิงลาน่า ได้คนผู้นั้น จะกลายเป็น ราชบุตรเขย ของ ราชาเมืองทรอยในทันที

เสี่ยวเทียนมองคนเป็นหมื่น ที่กำลังจ้องมองเสาโลหะ 32 ต้นที่ตั้งตระหง่านมองแล้วต้องเป็นชิงชัยขั้นเลือดสาดกระเด็นแน่ ที่ให้คนเรือนหมื่น ต้องมาแย่งกันเหลือแค่เพียง 32 คนเท่านั้น 

“ อาจารย์ข้ากวาดพวกมันให้หมดเลยดีไหม จะได้ไม่ต้องมีรอบสอง เข้ารอบสามไปเลย”

“ อย่า ทำเช่นนั้น ทำตามกติกา อย่าทำตัวเด่นนัก เพราะว่านอกจากคนกลุ่มนี้แล้วที่อยากแย่งชิงกล่องแพนโดร่า  ข้ายังสัมผัสได้ว่า ยังมีคนอีกหลายกลุ่ม พวกมันล้วนมีพลังที่แปลกประหลาด มองแล้วไม่ด้อยไปกว่า พลังเทียนจุนเลยแม้แต่น้อย”

“ ฮ้า  ขนาดนั้นเลยหรือ?”

“ ใช่ เพื่อความไม่ประมาท อย่าแสดงฝีมือออกมาหมด ให้ชนะแบบฉิวเฉียด จะได้ไม่เป็นที่สงสัยของพวกมัน”   อาจารย์ลู่เอินบอกมาแบบนี้ คงต้องทำตามแผน แต่ว่าพวกมันเป็นใครกัน คิดจะเอากล่องแพนโดร่าไปทำไมกันนะ?

แล้วเสียงสัญญาณพลุไฟยิงขึ้นไปบนท้องฟ้า  การประลองก็เริ่มต้นขึ้น  หลายคนต่างพุ่งขึ้นไปยืนบน เสาโลหะ ที่สามารถยืนอยู่ได้เพียงสองคนเท่านั้น แล้วก็เริ่มต่อสู้กันทำให้สถานการณ์ครั้งนี้วุ่นวายสับสนไปหมด

เสี่ยวเทียนมองเห็นคนบาดเจ็บเป็นจำนวนมากเพราะว่าบางคนฝีมือต่ำชั้นมากมายแต่ก็ยังจะมาสู้ บางคนก็แรงเดินแทบจะไม่มียังฝืนต่อสู้อีก ขืนปล่อยไปแบบนี้มีหวังตายแน่ จึงเรียกพลังลมวายุ จากรอบนอกเข้ามาสามสิบสองลูก ให้พัดผ่านคนที่ฝีมืออ่อนด้อยออกไป เพื่อไม่ให้เป็นอันตราย จากการประลองในครั้ง นี้  พอคนที่มีพลังอ่อนด้อย โดนพายุพัดกระเด็นออกไป คนเป็นหมื่นคนก็เหลือเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้น ที่สามารถต้านทานแรงลมพายุหมุนนี้ได้

เสี่ยวเทียนเข้าไปยืนบนเสาที่อยู่ใกล้ที่สุดเป็นคนแรก จากนั้นก็มีคนขึ้นมาท้าสู้บนเสาโลหะ ทีละคน แต่ก็ถูกเสี่ยวเทียนเตะ ต่อยจนร่วงบนเวทีไปจนหมด แล้วในที่สุด ก็ได้ผู้ชนะการประลองรอบแรก 32 คน

บนแท่นพิธี เสี่ยวเทียนเห็นหญิงสาวคลุมหน้า นั่งนิ่งมอง 32 คนที่ยืนอยู่บนเสาด้วยสาตาเมินเฉย แล้วสุดท้าย หญิงสาวได้หันมามองหน้าเสี่ยวเทียน ดวงตาของนางมีร่อยรอยประหลาดใจที่เห็นเสี่ยวเทียน ซึ่งเรื่องนี้เสี่ยวเทียนก็สัมผัสได้เช่นกัน  แต่สิ่งที่สะดุดตาของเสี่ยวเทียนก็คือ คนที่เหลือ 32 คนในครั้งนี้กลับมี รัชทายาทลู่ต้าคง  และ ยังมีพวกองค์ชายเทพอสูรอีกหลายคน ที่เข้ารอบมาด้วย.....