การละเล่นของพระเจ้า

ตอนที่131 ของชิ้นสุดท้ายจากสมบัติสี่

“วิ้ง ฟุม”

“ดรอปของด้วยเหรอเนี้ย”มงกุฎบางอย่างกระเด็นออกมาจากหลุมดำผมประหลาดใจเล็กน้อยที่มันดรอปของผมสะบัดมือดึงของที่ดรอปเข้ามาในมือ

“มงกุฎราชาแห่งมังกร

หนึ่งในสองมงกุฎของราชาแห่งเหล่ามังกรโบราณ

สกิลพิเศษ เสริมพลังแห่งราชาใช้100จิตใจเพื่อใช้งาน”

“นี้มันของชิ้นสุดท้ายจากมังกรโบราณนิ”

“วิ้ง วิ้ง”ผมพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจเพราะว่าผมเจอของชิ้นสุดท้ายที่หาแล้วและจากที่ผมคิดผมว่ามันไม่ได้ดรอปมาจากงูยักษ์แต่เป็นงูยักษ์กินมันเข้าไปมากกว่าผมรีบสวมใส่ทันทีตอนนี้ของแห่งมังกรโบราณทั้งสี่ชิ้นก็สมบูรณ์แล้ว

“ตูมมมม”

“นี้มัน”แสงสีทองส่องสว่างออกมาเมื่อผมเรียกอาวุธทั้งสี่ชิ้นออกมาทุกคนเต็มไปด้วยความตกใจแม้แต่ผู้ควบคุมดันเจี้ยนเองก็ตามผมหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขเพราะตอนนี้เหมือนกันว่าผมกำลังจะได้รับอะไรมาจากปรากฏการณ์นี้

“คุณได้สวมใส่เซตที่สมบูรณ์ของเซตมังกรโบราณ”

“คุณได้รับสกิลพิเศษ อัญเชิญมังกรศักดิ์สิทธิ์ใช้1000จิตใจเพื่อใช้งาน(ใช้ได้เมื่อสวมใส่ทั้งเซต)”

“คุณได้รับฉายาแห่งผู้ควบคุมมังกรเพิ่มค่าสถานะทั้งหมด100แต้ม”

“พระเจ้าเลเวล 100 สมุทร เวเดฟ อายุ20ปี(ผู้พิชิตมังกร)(ผู้พิชิตราชินีมด)(รับคำอรพรจากปีศาจ)

พลังกาย820 ปัญญา 870 จิตใจ1800

สกิล 1 ความตายแห่งเทพ(ตำนาน) 2 พลังจิตแห่งราชันย์(ตำนาน)3 สร้างอัศวินแห่งความตาย(สมบูรณ์)สกิลพิเศษคลื่นมังกรทำลายล้าง(สมบูรณ์) สกิลพิเศษ ปัญญาแห่งผู้รับรู้(ไม่สามารถเพิ่มระดับได้)สกิลพิเศษเฉพาะตัว หลุมดำกลืนโลก (ตำนาน) สกิลพิเศษอัญเชิญมังกรศักดิ์สิทธิ์(ตำนาน)

“สุดยอดเลยนะ”

“เจ้าทำสิ่งใด”ผมหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขเพราะว่าตอนนี้ผมได้สกิลกับค่าสถานะออกมาจำนวนมากลูซีเฟอร์ที่ยืนอยู่ด้านข้างของผมเต็มไปด้วยความตกใจเพราะว่าผมของมันเพิ่มสูงขึ้นในชั่วพริบตา

“พวกแกโชคดีนะ”

“โชคดีเหรอเจ้ามนุษย์”ผมตะโกนออกไปผู้ควบคุมดันเจี้ยนจ้องมองมาที่ผมด้วยสีหน้าประหลาดใจผู้ควบคุมดันเจี้ยนไม่ได้สนใจมันตะโกนออกมาด้วยสีหน้าเย็นชาแต่ผมกับยิ้มออกมาด้วยสีหน้าสนุกสนานก่อนที่จะสะบัดมือเรียกวงแหวนขนาดใหญ่ออกมามันเป็นสีทองงดงาม

“โฮกกก”

“นี้มังกรศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ”เสียงคำรามดังสนั่นก่อนที่จะปรากฏมังกรสีทองขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากวงแหวนสีทองผมจ้องมองไปที่มันด้วยสีหน้าประหลาดใจเพราะมันสวยจนหน้าเหลือเชื่อเลย

“เจ้าไม่ใช้มนุษย์แล้ว”

“แน่นอนตอนนี้ผมคือพระเจ้านะ”ลูซีเฟอร์จ้องมองไปที่มังกรศักดิ์สิทธิ์และพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจผมหัวเราะและตอบมันออกไปก่อนที่จะโบกมือปลดปล่อยมังกรศักดิ์สิทธิ์เข้าใส่กลุ่มของผู้ควบคุมดันเจี้ยน

“โฮกกก”

“ฆ่าให้หมด”มังกรศักดิ์สิทธิ์จำนวนออกมาอย่างบ้าคลั่งและพุ่งเข้าใส่กลุ่มจองผู้ควบคุมดันเจี้ยนในพริบตาเหล่าซัคคิวบัสกางค่ายกลขึ้นมาแต่พริบตานั้นก็ถูกทำลายด้วยเสียงคำรามผมตะโกนออกมาด้วยสีหน้าดุร้าย

“ฟุมมม”

“โหดจริงๆนะเนี้ย”ผู้ควบคุมดันเจี้ยนสะบัดมือเรียกยักษ์และมอนเตอร์ทั้งหมดที่มันมีออกมาทันทีมังกรศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้หวาดกลัวกองทัพขนาดใหญ่ด้านหน้าของมันเลยและพุ่งผ่านไปหาผู้ควบคุมดันเจี้ยนในพริบตานั้นมอนเตอร์ทั้งหมดตายในทันที

“อ้ากกก”

“ตูม”ผู้ควบคุมดันเจี้ยนกรีดร้องออกมาด้วยสีหน้าตกตะลึงเหล่าซัคคิวบัสพุ่งเข้ามาด้านหน้าของผู้ควบคุมดันเจี้ยนแต่มังกรศักดิ์สิทธิ์นั้นอ้าปากออกก่อนที่จะพุ่งเข้าขย้ำร่างกายของผู้ควบคุมดันเจี้ยนและซัคคิวบัสทั้งหมดตายลง

“สุดยอดเลยเว้ยพลังของแกมันบ้าไปแล้ว”

“โฮกกก”ผมตะโกนออกมาอย่างมีความสุขพลังของมังกรศักดิ์สิทธิ์รุนแรงมากจนเรียกได้ว่าไม่มีอะไรหยุดได้แล้วแม้แต่ผู้ควบคุมดันเจี้ยนยังตายได้ในการโจมตีเดียวมังกรศักดิ์สิทธิ์คำรามออกมาอย่าสุดเสียง

“ผู้ควบคุมดันเจี้ยนดรอปของด้วยเหรอ”

“วิ้ง วิ้ง วิ้ง”ผมสะบัดมือสลายร่างกายของมังกรศักดิ์สิทธิ์ออกไปและจ้องมองออกไปรอบๆผมจ้องมองไปที่ผู้ควบคุมดันเจี้ยนมันดรอปของออกมาจากศพมันด้วยผมจึงได้สะบัดมือดึงของที่ดรอปทุกอย่างเข้ามาหาผม

“แหวนควบคุมมอนเตอร์

ใช้10ค่าจิตใจสามารถที่จะควบคุมมอนเตอร์ได้1ตัว”

“สุดยอดดีแหะ”

“ตูม ตูม”ผมตรวจสอบร่างกายที่มาจากร่างกายของผู้ควบคุมดันเจี้ยนผมหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานเพราะเมื่อตรวจสอบแหวนที่ดรอปออกมามันทรงพลังมากแต่แล้วเสียงระเบิดก็ดังขึ้นออกมาจากด้านในเมือง

“เกิดอะไรขึ้น”

“ตูม ตูม”ผมพูดออกมาด้วยสีหน้าตกใจและเสียงระเบิดที่รุนแรงก็ดังขึ้นอีกครั้งผมรีบพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงและพบกับกลุ่มของม็อกกี้เท็มเพส อาซาเซลกำลังสู้อยู่กับบางอย่าง

“โฮกกก”

“ถอยไปข้าจะสังหารเจ้าเด็กสามคนนั้น”เท็มเพสคำรามปลดปล่อยพลังที่รุนแรงกระแทกร่างกายของชายผู้นั้นจนปลิวออกไปร่างกายของมันเป็นมนุษย์แต่มีเขาเหมือนกับมังกรเลยมันตะโกนออกมาอย่างดุร้าย เมื่อผมได้ยินก็เต็มไปด้วยความดุร้ายเพราะว่ามันต้องการที่จะฆ่าลูกของผม