เสียงฝีเท้าเบากริบ เดินมาที่โต๊ะ แล้วเคาะเบาๆสามที
ก๊อกๆๆ
ฮันนี่เงยหน้าขึ้น ก็เห็นร่างสูงของท่านประธานก้าวขาออกเดินไปแล้ว ไม่รอช้า รีบคว้ากระเป๋า และแฟ้มเอกสารหอบตามไปทันที พร้อมต่อสายหาเคนโตะ
"คุณเคนโตะคะ เตรียมรถค่ะ กำลังลงลิฟท์"
ฮันนี่วิ่งพะรุงพะรังตามเ้านายไป และเหมือนเขาจะแกล้ง ไปทันหน้าลิฟท์พอดี แต่อนิจจา เขากำลังปิดมัน ......
อ๊ากกกกส์ ฮึ่มมม ฮั่นนี่คำรามออกมา ยกเท้าเตะลิฟท์ไปหนึ่ง ซึ่งไม่รู้มันผิดอะไร เอาแบบนี้นะ.... ด้ายยยยยย... เจอกันข้างล่าง นายคลากส์
ว่าแล้วก็ถอดรองเท้าคัทชูแล้ววิ่งลงบันไดไปทันที คอยดูว่าใครจะถึงก่อน
"น้องฮันนี่คะ พี่มี..... รีบไปไหนของเค้านะ"
โยฮันมองตาม
"สวัสดีค่ะ คุณฮันนี่ ออกไปข้างนอก..... เหรอ... คะ"
ประชาสัมพันธ์ถาม ค้างไปแล้ว แล้วก็มองตามคนที่วิ่งไป รถท่านประธานมาจอดเทียบพอดี แล้วเลขาท่านก็วางรองเท้าแรงๆ ใส่เสร็จเรียบร้อย ยืนหอบตัวโยน ประชาสัมพันธ์เห็นหมดทุกขั้นตอน
~~ติ๊งงง~~ ลิฟเปิดออก โอเว่น คลากส์ก็เดินออกมา อ้ออ... แบบนี้นี่เอง ร่างสูงเปิดประตูเดินออกมาขึ้นรถ เห็นคนตัวอ้วน ยืนรออยู่ก่อนแล้ว คิ้วเข้มกระดกขึ้นเล็กน้อย พร้อมมุมปากยกยิ้มเล็กๆ เพียงชั่วแว่บก็กลับมาเป็ปกติ
หึหึ.. วิ่งเร็วใช้ได้นี่ ยัยป้า
โอเว่น คลากส์เดินขึ้นรถไปแล้ว เธอมองจนเขาขึ้นรถเสร็จ คงไม่ปล่อยให้เธอวิ่งตามไปอีกหรอกนะ พอเขานั่งเสร็จ เห็นเธอยืนเฉย จึงส่งสายตาถาม โยกหัวบอกให้ขึ้นรถ เธอจึงก้าวขึ้นรถแล้วปิดประตู
"นึกว่าจะไปเอง"
นั่น..... ถ้าทิ้งอีกก็ไปคนเดียวเถอะค่ะ
"คุณคลากส์จำชื่อเ้าของที่ได้หรือยังคะ"
"จำเป็ด้วยหรือ"
"ก็... เราจะไปเจรจาซื้อที่เขานะคะ เื่ของเขารู้ไว้ก็น่าจะเป็ผลดีนะคะ"
"ว่าไปซิ"
"เ้าของที่ชื่อคุณลุงเดชา อาศัยอยู่กับภรรยา และหลานชาย ลูกคุณลุงกลับมาบ้านทุกเดือน รับราชการอยู่ต่างจังหวัด เห็นว่าอยากได้เงินเพื่อโยกย้ายลูกชายมาใกล้บ้าน"
" แล้วที่เขาโยกโย้ไม่ยอมตกลงขายสักที เพราะอะไรล่ะ เราให้ราคาไม่มากพอหรือ"
" ราคาเราให้สูงกว่าราคาประเมินแล้วนะคะ วันนี้ก็ต้องลองฟังดูค่ะว่าเขา้าอะไรแน่"
***********
2K
