144p Relationship: Chapter 4
เหรียญถูกปลุกแต่เช้าด้วยความรู้สึกปวดบิดท้องเหมือนท้องเสีย แต่มันบิดมากกว่านั้นมาก ทั้งยังคลื่นไส้อยากอาเจียน เธอรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ยังไม่ทันที่จะถอดกางเกงออกดี เธอก็ถ่ายเหลวออกมาอย่างหนัก
“โอ้ยยยย” เหรียญกุมท้องตัวงอ ถ่ายออกมาเป็น้ำไม่หยุด ออกมาทั้งน้ำทั้งเสียง และกลิ่นมันก็แย่เอามากๆ เธอนั่งแช่คาชักโครกปล่อยให้ถ่ายจนพอใจ แต่ไม่จบเท่านั้น พอหยุดถ่ายลุกขึ้นจะกดน้ำ เธอก็จุกเสียดทันทีที่เหยียดตัว แล้วรู้สึกว่าของกินเมื่อคืนกำลังตีขึ้นมาที่คอ
“อ้วกกกก” ถ่ายเสร็จอาเจียนก็มาต่อเลย เช้านี้จะวนอยู่ที่ชักโครกจริงๆ ใช่ไหม
เป็การแฮ้งที่แย่ที่สุดในชีวิตเลย
แทนที่เธอจะได้กลับไปนอนต่อ ปรากฏว่าเหรียญต้องนั่งตัวงออยู่หน้าห้องน้ำ เทียวเดินเข้าไปถ่าย ไปอาเจียน ทำแบบนี้อยู่เป็ชั่วโมง โดยที่นับยังหลับนิ่งบนพื้นแข็งไม่รู้เื่อะไร
ปรู้ดดด!
อุแหวะ แอวะ!
นับถูกปลุกด้วยเสียงดังในห้องน้ำ เขางัวเงียลุกขึ้นมานั่งตั้งสติ ได้ยินเสียงผายลมแบบท้องเสียงดังออกมา ปนกับเสียงขย้อนอาเจียน
“โอ้ยยย ฮือออ” เหรียญครางออกมาเบาๆ เธอรู้สึกปวดท้องทรมานจนน้ำตาไหล เหมือนกำลังจะหมดแรง เธอถ่ายและอาเจียนจนร่างกายอ่อนเพลีย
ก๊อกๆ ก๊อกๆๆๆ
“ไอ้เหรียญ เป็ไรเปล่าวะ” นับลุกไปเคาะประตูห้องน้ำเมื่อเขาได้ยินเสียงท่าไม่ดี เขาเคาะย้ำๆ แล้วเอาหูแนบประตูฟัง “เหรียญ ได้ยินเปล่า”
“อือออ”
“อืออะไร ถามว่าเป็ไรเปล่า”
“ท้องเสีย”
“ท้องเสียแล้วทำไมได้ยินเสียงเหมือนอ้วกด้วย”
“อือออ อ้วกด้วย”
“เฮ้ยยย ขี้แตกแล้วอ้วกด้วยเนี่ยนะ!”
“อือออ”
“บ้าเอ๊ย!! ขี้กี่รอบแล้วเนี่ย”
“ห้าหกรอบแล้วมั้ง...โอ้ยยย”
“เชี่ยยย! อาหารเป็พิษแน่ๆ เมื่อวานฉันเห็นแกกินหอยนางรม” จริงด้วยเมื่อวานเธอกินหอยนางรม ทำไมเธอถึงโง่คิดว่าตัวเองแฮ้งได้นะ
“สงสัยจะใช่”
“สงสัยอะไรเล่า! เปิดประตูจะพาไปหาหมอ”
“ไม่เอา”
“เปิด!”
“ไม่เอา กลิ่นมันแย่อะ มันเหม็น ฉันอาย” ใครจะไปกล้าเปิดให้กันล่ะ กลิ่นโคตรแย่ เปิดให้ต้องอายมากแน่ๆ ขนาดตัวเองยังเหม็นเองเลย เธอคิด
“มันใช่เวลาอายไหมไอ้บ้า ขี้ตั้งห้าหกรอบแล้ว เดี๋ยวแกก็ช็อกตายหรอก”
“อืออ เปิดก็ได้ แกถอยออกไปห่างๆ ประตูเลย”
“...”
“ไปยัง”
“เออ ออกมาแล้ว” เหรียญค่อยๆ พยุงตัวขึ้นใส่กางเกง ก่อนเดินตัวห่อออกจากห้องน้ำ กลิ่นตอนเปิดประตูมันต้องตีออกไปแน่ๆ
“เหม็นจริงด้วยว่ะ” นับว่าเมื่อเธอเปิดประตูห้องน้ำออกมา
“ก็บอกแล้วไง” เหรียญพูดเสียงอ่อย เขาทำเธออายนะ
“เฮ้ยยย! ทำไมสภาพแย่แบบนี้วะ” นับใทันทีเมื่อมองเหรียญดีๆ เธอตัวงอคุด ผมยุ่งเหยิง ใบหน้าซีดเซียว ปากแทบเป็สีเดียวกับใบหน้า ตอนนี้เธอดูเหมือนผักเฉา และเธอกำลังจะล้ม เขารีบก้าวเข้าไปประคองตัวเธอทันที มือเธอที่คว้าแขนเขาไว้เย็นกว่าปกติ
“อย่ามาใกล้ไง มันเหม็น”
“ไปโรงพยาบาลด่วนๆ เลย...เดี๋ยวพาไป” นับไม่มีทีท่ารังเกียจ เขาใช้มือหนึ่งประคองเหรียญ อีกมือคลำหากุญแจรถในกระเป๋ากางเกงก่อนนึกขึ้นได้ “เวรเอ๊ย! ต้องยืมรถไปนี่หว่า”
“กุญแจรถฉันแขวนอยู่ตรงประตู” เหรียญบอก
ด้วยความรีบร้อน นับยื่นแขนข้างหนึ่งของเขาออกให้เธอจับแล้วพยายามก้าวขายืดตัวให้ถึงที่แขวนกุญแจ เขาหยิบกุญแจรถเธอขึ้นมาแล้วนึกขึ้นได้อีกว่า
“รถแกเกียร์กระปุก ฉันขับกระปุกไม่เป็” เช้านี้มันอะไรกัน ทุกอย่างทุลักทุเลไปหมดเลย เหรียญทำท่าจะขย้อนอีกรอบ นับหยิบถุงพลาสติกให้เธอใช้คล้องหูทั้งสองข้างไว้ และกระเตงกันไปเรียกรถแท็กซี่ข้างล่าง
เหรียญรู้สึกว่าตอนนี้เธอกำลังเจอกับภาวะยากลำบาก การปวดบิดท้อง จะถ่ายจะอาเจียนแบบนี้มันแย่มากจริงๆ ผู้ต้องสงสัยในเื่นี้คือหอยนางรมเสียด้วย เธอชอบกินหอยนางรมมาก แต่ถ้าหอยนางรมร้ายกับเธอขนาดนี้ เธอคงต้องลาขาด แต่ในความลำบากยังโชคดีอยู่บ้างที่นับเมาสลบอยู่บนพื้นห้องเธอ ถ้าเธออยู่คนเดียวคงต้องคลานออกมาเรียกแท็กซี่แน่ๆ
โรงพยาบาล
เมื่อถึงโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด นับส่งตัวเหรียญให้พยาบาลช่วยดูแลต่อ ระหว่างรอแพทย์ตรวจอาการ ตัวเขาเองที่ยังรู้สึกเมาค้างอยู่นิดๆ จึงเดินออกมาหากาแฟร้อนดื่ม พร้อมทั้งหาซื้อน้ำยาบ้วนปากมาใช้ เมื่อเช้ามันชุลมุนไปหมดจนเขาเองไม่มีเวลาได้แปรงฟัน
ที่เหรียญอาหารเป็พิษถ่ายท้องหนักแบบนั้น จะว่าเหม็นก็เหม็น มันเหม็นจริงๆ นี่ แต่นับใมากกว่าที่เพื่อนปล่อยให้ตัวเองถ่ายหนักขนาดนั้นโดยไม่ปลุกเขา ผ่านไปพักใหญ่เหรียญออกมาหาเขาที่นั่งรออยู่ เธอดูดีขึ้นมานิดหน่อย หน้าไม่ซีดแล้ว
“หมอว่าไงบ้าง”
“ก็อาหารเป็พิษ หมอให้น้ำเกลือแล้วดีขึ้นหน่อยหนึ่ง”
“หมอเขาบอกหรือเปล่าว่าเหม็น” นับยังไม่วายแหย่เพื่อน
เหรียญห่อไหล่ทำตาคว่ำใส่เขา “เลวอะ”
“ฮ่าๆๆๆ ไปๆ ต้องไปไหนต่อ”
“ทางนู้น จ่ายตังค์แล้วรอรับยา” เหรียญชี้ไปตามทางที่พยาบาลบอก นับยื่นแขนให้เธอเกาะแล้วค่อยๆ เดินไปด้วยกัน มือเธออุ่นขึ้นแล้ว
ทั้งสองคนกลับมาถึงคอนโด นับเดินมาส่งเหรียญเข้าห้อง
“ให้อยู่เป็เพื่อนก่อนไหม” เขาถาม
“ไม่เป็ไร แกไปนอนต่อเถอะ”
“ได้แน่นะ”
“ได้”
เมื่อเธอยืนยันแบบนั้น นับจึงเดินเข้ามาหยิบกระเป๋ากีตาร์ เปิดดูข้างในให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้ลืม iPad ไว้บ้านมา เห็นของทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว นับจึงบิดลูกบิดเดินออกจากห้อง เขาไม่ได้จะกลับไปนอนต่อที่ห้อง แต่ตั้งใจจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเข้าบ้านไปเอารถแม่เลย พรุ่งนี้ก็วันจันทร์แล้ว เขาต้องใช้รถไปทำงาน แต่ก่อนประตูปิดลงเขาก็ผลักประตูเข้ามาใหม่
“เอ้อ ว่างเมื่อไรแกสอนฉันขับกระปุกด้วยนะ เผื่อมีเื่ฉุกเฉินแบบวันนี้อีก”
“ฉันสอนใครขับรถไม่เป็หรอก”
“เออสอนด้วย ฉันสอนง่าย”
แล้วนับก็ปิดประตูเดินออกไปเลย
43K
