เส้นทางเทพยุทธ์ (Trail of God)

ด้านในสุดของห้องตำรา เป็นตำรายุทธต่างๆ และประสบการณ์การฝึกยุทธจางเฉินเก็บชั้นวางหนังสือ 4-5 ชั้นเข้ามิติทันที ในใจเขาต้องการตำราทั้งหมดแต่เขาไม่มีเวลามาก กังวลว่าจะมีสาวกตระกูลตงฟางจากตระกูลสาขาหรือที่ยังไม่กลับมาเข้ามาอีก เขาเหลือกำลังไม่มากแล้ว

“ออกประตูทางซ้ายตรงไปลึกสุดเลย” โสมแดงแนะนำอีกครั้ง

ฟิ้ววววววววววววววววว

จางเฉินถึงประตูเหล็กขนาดใหญ่ เขารวบรวมลมปราณปล่อยหมัดพลังปราณชนประตูพังทันที

โครมมมมมม

ด้านในเป็นที่เก็บสะสมสมุนไพร อาวุธ หีบสมบัติ แร่ธาตุต่างๆ มากมายจางเฉินเก็บเข้ามิติทั้งหมดแบบไม่มอง แล้ววิ่งหนีออกจากคฤหาสทันทีเขาใช้ท่าเท่าท่องเมฆาด้วยพลังสุดชีวิตไปพร้อมกับปล่อยพลังวิญญาณตรวจสอบว่ามีคนติดตามเขาหรือไม่พอเจอสถานที่ปลอดคน เขารีบเข้ามิติเปลี่ยนชุด แต่งตัวใหม่ แล้วก็เดินทางกลับโรงแรม

“นี่เหนื่อยมากๆ”

บนถนนเมืองหลินเซี่ยผู้คนมากมายกำลังแตกตื่นกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพราะเสียงดังมากผู้คนต่างพากันไปมุงดูคฤหาสตระกูลตงฟาง อยู่ห่างๆ แล้วก็จับกลุ่มนินทาพูดคุยส่งต่อเรื่องราวกันปากต่อปาก สนั่นไปทั้งเมืองส่วนผู้กระทำผิดเข้าสู่โรงแรมพอถึงห้องล็อคประตูก็เข้าสู่มิติทันที

“เม็ดสมุนไพรเยอะมากปลูกหมดแล้ว”

จางเฉินไม่สนใจโสมแดงเดินไปดูหีบสมบัติทันที แต่ละหีบเป็นเหรียญทองเต็มๆ จางเฉินรู้สึกผิดหวังมากเพราะมันไม่สำคัญกับเขาเท่าไหร่ เขาต้องการสิ่งที่สนับสนุนการเพาะปลูกได้ อาวุธสมุนไพร เขามีเยอะอยู่แล้วในมิติ

ชั้นหนังสือตระกูลตงฟางเป็นตำราที่หลากหลายทั้งเล่นแร่แปรธาตุ อาเรย์เวทมนตร์ สูตรยา ทักษะยุทธต่างๆ

“พี่โสมทำอะไรอยู่”จางเฉินเห็นโสมแดงขนหินวิญญาณระดับต่ำจำนวนมากเหมือนกับตั้งค่าอาเรย์อะไรสักอย่างในพื้นที่สวนยา

“มีเมล็ดโสมอยู่เยอะข้าอยากมีเพื่อนเลยสร้างอาเรย์ปลุกวิญญาณไปด้วย พอโสมเริ่มโตก็อาจจะมีชีวิตขึ้นมา”โสมแดงตอบไปพร้อมกับโยนหินวิญญาณจำนวนมาก

จางเฉินมองดูหินวิญญาณที่โสมแดงโยนไปจำนวนมากแล้วก็ศึกษาธงอาเรย์ของโสมแดงอยู่นาน

“เอาละเสร็จแล้ว ต่อไปก็เดินทางทวีปพยัคคำรามกันเถอะ”โสมแดง

“อืม...แล้วความแค้นอีกอย่างของพี่โสม อยู่ทวีปพยัคคำรามสินะ”

“เรื่องนั้นอย่างเพิ่งพูดถึงอีกนานอาจจะ 4-5 ปี เจ้าถึงจะมีโอกาสช่วย ขอบใจนะที่เต็มใจช่วยอย่างเต็มที่สิ่งสำคัญคือหาทางแก้พิษ แก้แค้น 10 ปีก็ไม่สาย แต่สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างก็กล่องเหล็กที่ได้มาจากรังของอินทรีย์ขนเหล็ก”

“ข้าก็สนใจกล่องเหล็กนี่มากเอาออกมาเล่นหลายครั้งแล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

“เจ้าโง่ เห็นเอามามองเฉยๆกลิ้งไปกลิ้งมา เจ้าต้องลองปล่อยลมปราณเข้าไป หรือลองแบบดูดซับลมปราณเข้ามาหรืออีกทีเจ้าลองปล่อยพลังวิญญาณเข้าไป หรือลองดูดซับพลังวิญญาณในกล่องว่ามีไหมอีกทีหนึ่งถ้าเป็นสมบัติวิญญาณเจ้าต้องลองหยดเลือดดู เรื่องง่ายๆ แค่นี้ต้องให้สอน”

“ว่าข้าอีกแล้ว ข้าออกจะหล่อและฉลาดข้าแค่ลืม”

“เห๊อะ”โสมแดงไม่สนใจจางเฉินอีก เดินไปดูแถวอาเรย์และดูแลสวนสมุนไพร

จางเฉินออกจากมิติก็เช้าแล้ว เอาจึงออกจากเมืองแล้วเรียกไป๋เอ๋อบินกลับหมู่บ้านสกุลจาง พอถึงหมู่บ้านเขาก็เอาหนังสือทั้งหมดไปทิ้งไว้หอตำราเอาทองทั้งหมดไปไว้ที่บ้าน

“พ่อ แม่ น้องหลิน ผมจะเดินทางสัก2-3 ปีหรือนานกว่านั้น ดูแลตัวเองกันด้วยนะครับ”พอทานอาหารเช้ากับครอบครัวเสร็จจางเฉินก็บอกกับครอบครัวว่าจะเดินทาง

“นานขนาดนั้นเลยเหรอ”แม่ของจางเฉินถามด้วยความเป็นห่วง

“ผมอยากเรียนรู้โลกกว้างครับ”จางเฉินตอบกว้างๆ เขาคิดอะไรไม่ออกจริงๆ สำหรับปัญหาของเขาที่จะบอกครอบครัวมีแต่จะเป็นห่วงกัน บางทีเขาควรบอกว่าเขาอาจไม่ได้กลับมาอีก ทุกคนจะได้ไม่ต้องรอ

“โชคดีลูกอยากทำอะไรก็ทำให้เต็มที่ ถ้ามีปัญหาอะไรแก้ไขไม่ได้ก็นึกถึงพ่อแม่เรารออยู่ที่บ้านเสมอ” จางหลงเดินมาหาจางเฉินแล้วตบไหล่เบาๆ

“จางหลินเราไปคุยกันหลังบ้าน” จางเฉินเรียกจางหลินน้องสาวของเขาไปหลังบ้านบอกเกี่ยวกับหนังสือที่ได้มาให้จัดหอตำราทั้ง 3 ชั้น ทั่วไป ตำรายุทธ ตำราเฉพาะและเอกสารสำคัญต่างๆก่อนหน้านี้จางเฉินวางอาเรย์ไว้หมดแล้วการเข้าออกชั้น 2 และ 3 ต้องใช้แผ่นหยกซึ่งชั้นสองมีแผ่นหยก 50 อัน ชั้น 3 มีแผ่นหยก 3 อัน

“ไป๋เอ๋อ”จางเฉินเรียกนกน้อยไป๋เอ๋อออกมา

“จางหลิงข้าจะให้สัตว์อสูรนี่กับเจ้าเพื่อดูแลครอบครัวเจ้าต้องฝึกให้หนักและรับหน้าที่สำคัญนี้ มันชื่อไป๋เอ๋อ มาข้าจะช่วยการทำสัญญา”ไป๋เอ๋อนั้นมีสีขาว เหมาะกับผู้หญิงมากกว่า มันเป็นสัตว์อสูรระดับสูงย่อมเป็นผู้พิทักษ์ชั้นดีสำหรับหมู่บ้าน

เมื่อทุกอย่างแล้วเสร็จจางเฉินก็เรียกหงเอ๋อและออกเดินทางเพื่อไปทวีปพยัคคำราม