“บึ้มมมม”
เสียงะเิของการปะทะกันระหว่างวิเศษดังขึ้น เป็ฟินน์ที่สร้างดาบจากวิเศษของเขาและพุ่งมารับหมัดนั้นไว้แทนโยชิ
แต่แรงปะทะนั้นสร้างความเ็ปให้ฟินน์เป็อย่างมาก เพียงแค่หมัดเดียวก็ทำให้เขารู้สึกชาบริเวณร่างกายส่วนบนทั้งหมดรวมถึงมือที่ประคองดาบไว้ ก่อนที่ชายร่างใหญ่ที่ดูน่ากลัวนั้นจะต่อยหมัดที่รวมวิเศษไว้มาใส่เขาอีกทีหนึ่ง…
”บึ้มมมม”
“อ้ากกกกกกกก”
เสียงร้องของฟินน์ดังออกมาด้วยความเ็ปเพราะเขาไม่สามารถรับหมัดที่ปล่อยออกมาเป็ครั้งที่ 2นี้ได้ ทำให้ร่างกายของเขากระเด็นถอยหลังไปไกลพร้อมกับกระจกของร้านมินิมาร์ทที่แตกกระจายไปทั่วและโยชิที่โดนแรงลมจากะเิของการปะทะจนลอยขึ้นไป้า
โยชินั้นเป็คนธรรมดาที่ไม่ได้ฝึกฝนร่างกายในการต่อสู้เหมือนกับฟินน์แถมเขายังมีรูปร่างที่เล็กเหมือนผู้หญิง ทำให้แรงปะทะที่เกิดขึ้นนั้นสร้างความเสียหายให้กับร่างกายเขา ด้วยแรงะเิที่เกิดจากหมัดของชายปริศนานั้น ทำให้ตัวเขากระเด็นสูงขึ้นไปและไกลกว่าฟินน์มาก ภาพของชายร่างเล็กที่กำลังจะตกถึงพื้นคงทำให้เขาได้รับาเ็ร้ายแรงถึงชีวิต ...ถ้าไม่ได้ถูกช่วยไว้ทัน
“หมับ”
ร่างของโยชิถูกชายร่างใหญ่รับไว้ได้ทันก่อนที่จะตกถึงพื้น ทำให้เขาที่อยู่ในอ้อมแขนของชายร่างใหญ่นั้นค่อยๆ ถูกว่างลงอย่างอ่อนโยน
“ไอ้ระยำ นี่พวกแกชนแล้วหนีไม่พอ ยังกล้าทำร้ายร่างกายคนอ่อนแออีกหรอ”
เสียงของชายร่างใหญ่ะโออกมาด้วยความไม่พอใจ พร้อมกับลุกเดินด้วยอย่างก้าวที่ดุดัน เขาหาชายปริศนาคนนั้น
“ลีออนนายมาได้ไงยังกัน”
ฟินน์ที่กำลังลุกขึ้นมาด้วยร่างกายที่สะบักสะบอม เมื่อเห็นฮิวมอนสิงโตร่างใหญ่ ก็เอ่ยถามเพื่อนของเขาออกไป แต่ลีออนก็ไม่ได้ตอบออกมาและพุ่งไปหาชายปริศนาคนนั้นทันที
“ระวังนะลีออนหมอนั้นแข็งแกร่งมาก”
ฟินน์รีบะโเตือนเพื่อนของเขา เมื่อเห็นลีออนพุ่งเข้าไปหาชายร่างใหญ่ปริศนาด้วยความโมโห
ชายปริศนา ยังคงยืนมองลีออนด้วยความเงียบขรึม เขาไม่ได้แสดงความกลัวอะไรออกมาเลย ถึงแม้กำลังจะโดนลีออนพุ่งมาก็ตาม
ลีออนได้รวบรวมวิเศษไว้ที่มือของเขาก และกระหน่ำตะปบไปที่ชายปริศนา แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรชายปริศนาคนนั้นได้เลย เขาใช้แค่แขนของเขารับการโจมตีของลีออนโดยไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด รอยยิ้มเย้ยหยันแสดงขึ้นบนสีหน้าของเขา เมื่อเห็นว่าลีออนไม่สามารถทำอะไรเขาได้ รอยยิ้มนั้นยิ่งทำให้ลีออนขาดสติขึ้นไปอีก เขายังคงกระหน่ำโจมตีใส่ชายร่างใหญ่นั้นต่อไปอย่างบ้าคลั่ง
“มีความสามารถแค่นี้ยังคิดจะแส่เื่ของคนอื่นอีกนะ”
ชายปริศนาพูดเย้ยหยันใส่ลีออนออกมาพร้อมกับปัดป้องการตะปบของลีออนไปด้วย ก่อนที่เข้าจะง้างหมัดของเขาที่รวบรวมวิเศษไว้ เป็ท่าเดียวกันกับที่ใช้ต่อยฟินน์จนกระเด็นไป
ทันทีที่ลีออนใช้มือขวาของเขาตะปบไปที่ชายปริศนา ชายปริศนาได้คว้ามือของลีออนไว้และปล่อยหมัดที่รวบรวมวิเศษนั้นไว้ใส่ลีออน สีหน้าของชายร่างใหญ่ยังคงเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน แต่สีหน้านั้นกลับต้องเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เพราะทันทีที่เขาปล่อยหมัดไปนั้นเขา หวังว่าจะได้เห็นสีหน้าหวาดกลัวของชายหนุ่มฮิวมอนสิงโต แต่สีหน้าที่เผยให้เขาเห็นนั้นกับเป็รอยยิ้มเย้ยหยันกลับมาให้เขาแทน
ลีออนพลิกตัวหลบหมัดนั้นได้ทัน และเผยให้เห็นข้างหลังเขาทีมีฟินน์ที่กำลังตั้งท่าเตรียมแทงดาบที่เขาบีบอัดวิเศษรออยู่นานแล้ว ฟินน์ได้แทงดาบสวนไปที่หมัดของชายหนุ่มร่างใหญ่ ทำให้ดาบของฟินน์ที่ปะทะเข้ากับหมัดของชายหนุ่มร่างใหญ่เกิดแรงะเิที่รุนแรงขึ้นมา จนฟินน์กระเด็นถอยหลังไป ก็ยิ้มขึ้นมาด้วยสีหน้าที่พอใจเมื่อเห็นสภาพหมัดของชายปริศนาคนนั้น ที่บิดเบี้ยวผิดรูปและเต็มไปด้วยเื
“อ้ากกกกก…แมร่งเอ๋ยยย”
ชายปริศนาะโร้องด้วยความเ็ป พร้อมกับสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดที่หลงกลชายหนุ่มทั้งสองคน แต่ความเ็ปที่เขาจะได้รับนั้นยังไม่จบเพียงแค่นั้น ลีออนที่กำลังรวบรวมวิเศษไว้ที่มือซ้ายของตนและบีบอัดให้มันเครือบไปที่เล็บของเข้า พร้อมกับส่งรอยยิ้มเย้ยหยันให้แก่ชายปริศนา เพราะที่ผ่านมานั้นเขาเอาออมแรงในการตะปบไว้ตลอด และใช้แรงเพียงน้อยนิดของตัวเองในการโจมตีชายร่างใหญ่พร้อมกับหลอกให้ดูเหมือนว่าเขากำลังเต็มไปด้วยความโกรธและโจมตีอย่างบ้าคลั่ง
ก่อนที่จะแสดงแรงของการตะปบที่แท้จริงให้กับชายปริศนาเห็น ลีออนได้ตะปบอย่างรุนแรงไปที่ท้องของชายปริศนา แรงตะปบนั้นผิดกับที่ชายปริศนาเคยรับมือก่อนหน้านี้มาก มันฉีกกระชากเนื้อของเขาจนเป็แผลใหญ่
“อ้ากกกกกกกกก”
เสียงโหยหวนด้วยความเ็ปของชายร่างใหญ่นั้นยังคงดังขึ้นอีกรอบ เมื่อโดนการโจมตีของลีออน แรงปะทะที่เขาได้รับทำให้ชายร่างใหญ่กระเด็นไปชนกับผนังของร้านมินิมาร์ท และเผยาแฉกรรจ์ที่เกิดขึ้นบริเวณท้องออกมา พร้อมกับเืที่ทยอยไหลออกมาไม่หยุด าแนั้นทำให้เขาทำได้เพียงนอนใช้มือที่ยังสมประกอบอยู่กดาแไว้อย่างหมดทางสู้
“ออกมาได้แล้ว รีบไปจับไอ้แก่นั่นไว้เร็ว”
เมื่อชายปริศนาเห็นว่าตัวเองพลาดท่าแล้ว เขาได้ะโบอกพวกของเขาที่ซ่อนตัวอยู่อีกคนให้รีบไปจับชายแก่ที่ฟินน์ช่วยไว้ ชายในชุดสูทสีดำอีกคนก็ได้โผล่ออกมาจากซอกตึกข้างมินิมาร์ทด้วยความเร็วและรีบพุ่งไปยังชายแก่คนนั้นทันที เหมือนเขาเตรียมการไว้อยู่แล้ว
“ระวังงงงงง”
ฟินน์รีบะโขึ้นด้วยความร้อนรน เพราะชายในชุดสูทสีดำนั้น ดูมีความสามารถไม่ได้น้อยไปกว่าชายร่างใหญ่เลย ท่วงท่าของเขาเต็มไปด้วยความรวดเร็วเพียงชั่วพริบตาเขาก็ได้เข้าถึงตัวชายแก่แล้ว และยื่นมือออกไปในท่าพร้อมที่จะล็อคตัวชายแก่ไว้
ชายแก่ได้แต่ยืนแข็งทือและหลับตายอมรับชะตากรรมของตัวเอง ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เขารู้ตัวดีว่าเขาไม่สามารถหลบหนีชายในชุดสูทที่พุงเข้ามาด้วยความไวได้ แต่ในขณะนั้นเอง กลับมีลูกบอลเหล็ก 2 ลูก ถูกโยนมาอยู่ระหว่างหลังชายแก่และเป็ข้างหน้าของชายในชุดสูทที่พุ่งเข้ามาหาชายแก่
ลูกบอลทั้ง 2 ลูกนั้นได้ะเิขึ้นข้างหน้าของชายในชุดสูท ลูกหนึ่งสร้างแสงสว่างสีขาวที่จ้ามาก จนสร้างความเสียหายที่ดวงตาให้แก่ชายในชุดสูท และอีกลูกนึงที่สร้างสนามพลังบางอย่างออกมา
ชายในชุดสูทที่กำลังสูญเสียการมองเห็นนั้น ได้คว้านมือของเขาไปทั่วด้านหน้าด้วยความร้อนรนเพื่อที่จะจับชายแก่ไว้ แต่กลับมีมือปริศนามาจับล็อกมือของเขาชายในชุดสูทก่อน ทำให้เขารู้สึกร้อนรนเป็อย่างมาก เขารีบปล่อยวิเศษออกมาไว้ที่มืออีกข้างหนึ่ง และทำท่าทางโจมตีออกไป
“ทะ…ทำไมกัน ทำไมฉันใช้วิเศษไม่ได้ละ”
ชายในชุดสูทอุทานขึ้นมาด้วยความใ เขาทำท่าจะใช้วิเศษของเขาอยู่หลายครั้งแต่กลับไม่มีพลังหรือวิเศษออกมาเลย ก่อนที่จะมีแรงบางอย่างกระแทกไปที่อวัยวะสำคัญด้านล่างของเขา
“อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก”
เสียงโหยหวนด้วยความเ็ปที่ทรมานดังออกมาจากปากของชายในชุดสูท ถึงแม้ความเ็ปที่ได้รับนั้นจะมากจนเกินจะรับไหวแต่เขาก็พยายามรวบรวมสติขัดขืนและสะบัดมือที่ล็อกแขนเขาไว้อยู่ออก ทันใดนั้นเองก็ได้มีแรงกระแทกเข้ามาที่อวัยวะสำคัญใน่ล่างของเขาอีกครั้ง “อ้ากกกกกกกกกกกก” “อ้ากกกกกกก” เสียงร้องโหยหวนด้วยความเ็ปนั้นยังคงร้องออกมาอีกครั้ง….และอีกครั้งเป็ระยะๆ
เสียงโหยหวนนั้นสร้างความมึนงง ให้แก่คนแถวนั้นเป็เป็อย่างมากเนื่องจากพวกเขายังคงไม่สามารถลืมตาได้ เพราะผลกระทบจากแสงที่ะเิออกมาจากลูกเหล็กนั้น
จนเมื่ออาการตาพร่ามัวของหลายๆ คนเริ่มดีขึ้น เมื่อพวกเขามองไปที่ที่มาของเสียงโหยหวนนั้น กลับพบภาพที่เขาไม่คาดคิด เพราะภาพตรงหน้าที่ฟินน์เห็นนั้น เป็ภาพของเพื่อนเขาที่กำลังใส่แว่นตาดำ และใช้หมัดกระหน่ำต่อยไปที่อวัยวะ่ล่างของชายในชุดสูทสีดำ จนเสียงโหยหวนเริ่มเงียบไป เหลือแต่ภาพที่ชายในชุดสูทกำลังสลบน้ำลายฟูมปากอยู่ที่พื้น
อินที่กำลังขะมักเขม้นเอาชนะศัตรูตรงหน้าเขานั้น เมื่อรู้สึกตัว เขากลับพบสายตาทุกคู่ที่กำลังจับจ้องเขาอยู่ อินจึงถอดแว่นดำของเขาออกพร้อมกลับใส่ไปบนใบหน้าของชายในชุดสูทที่กำลังสลบอยู่
“โหดร้ายที่สุด”
ลีออนพูดขึ้นด้วยความสงสาร เมื่อนึกถึงการกระทำที่ชายในชุดสูทได้รับพร้อมกับเอามือป้องไปที่่ล่างของตัวเอง
“นายทำอะไรน่ะ…อิน”
ฟินน์ที่เห็นว่าอินหันมาสนใจพวกเขาแล้วก็เอ่ยถามออกไปถึงการกระทำของเขา
“ตัวก่อกวนวิเศษนะ ทำให้ใช้วิเศษออกมาไม่ได้ พ่อฉันลองส่งมาให้ ก็เหมือนอุปกรณ์แสงจับกุมของหน่วยบริการประชาชนนั่นแหละ แต่ดูเหมือนรัศมีจะแคบไปหน่อย”
ฟินน์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าให้กับอินเป็การส่งๆ ไป เพราะเขาไม่ได้เห็นการกระทำของตัวก่อกวนวิเศษนั้นเลย ที่ฟินน์อยากจะถามคือภาพทารุณกรรมที่อินทำลงไปมากกว่า แต่ฟินน์ก็เลือกที่จะปล่อยผ่านไปแทน
“ทำไม…นายคงไม่ได้คิดว่าที่ฉันทำมันโหดร้ายเหมือนที่ลีออนมันคิดนะ ทั้งๆ ที่นายพึ่งทำลายมือของคนคนหนึ่งไป และยังให้ลีออนกะซวกไปที่ท้องของหมอนั้นจนเืนองไปหมด…นายกับมองคนที่ไร้ทางสู้ไม่มีวิเศษอย่างฉัน ที่พยายามล้มคู่ต่อสู้เพื่อช่วยไอ้ลุงนั้นอย่างสุดความสามารถว่าโหดร้ายอย่างงั้นหรอ”
อินที่อ่านความคิดของฟินน์ออกก็พูดออกมาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับเดินเข้าหาฟินน์จนหน้าของเขาทั้งสองคนประชิดกัน ด้วยความรู้สึกผิดของฟินน์ทำให้เขาเบือนหน้าหนี้ไปมองชายปริศนาที่จมกองเือยู่แทน
จนกระทั่งเสียงไซเรนของหน่วยบริการดังขึ้น และมาจอดอยู่รอบตัวของพวกเขา พร้อมกับนิคาซิโอ้ที่เดินนำมา
“พวกนายจับพวกเขาได้สินะ”
นิคาซิโอ้ที่มองสำรวจไปยังสถานการณ์โดยรอบก็เดาเื่ที่เกิดขึ้นออกมา ก่อนที่จะเห็นอิน ฟินน์และลีออนพยักหน้ายืนยันให้กับเขา และให้เ้าหน้าที่คนอื่นๆ เข้าเคลียร์สถานการณ์
“พวกนายกลับไปพักผ่อนได้เลยนะ ที่นี่ฉันจัดการต่อเอง เดี๋ยวจะให้คนติดต่อไปถามถึงเื่ที่เกิดขึ้นอีกที”
ทั้งสามคนที่เห็นจำนวนของเ้าหน้าที่ที่มากันหลายคนก็พยายามไม่ถามอะไรออกไปและรอถามในภายหลัง จึงแยกย้ายกันกลับบ้านไป
844
