ขุนปราบสวาทกาม 18+

ขุนปราบกามสวาท

ตอนที่ 56 | ข้อหาไม่ยอมฟังที่คนอื่นพูด

        "หลบเร็วสีนิล!!!!" ทัพที่เห็นแบบนั้น ก็สั่งให้สีนิลหลบการโจมตีนั้นทันที สีนิลที่ได้ยินผู้เป็นนายบอกแบบนั้นก็รีบกระโดดหลบตามที่เขาบอก สวบ!!!! ทำให้ศรเวทย์สีฟ้าพุ่งเลยทั้งคู่ไปแบบเฉียดฉิว

        "ข้าถามว่าเจ้าเป็นใครไง!!!" หญิงสาวคนนั้นที่เห็นว่าทัพหลบการโจมตีของตัวเองได้ก็ตะโกนถามเขาอีกครั้ง ก่อนที่จะง้างคันธนูขึ้นมาอีกรอบแล้วโจมตีใส่เขาอีกที "ย๊า!!!!!!!" สวบ!!!! พาเอาศรเวทย์พึ่งตรงหาทัพอีกครั้งด้วยความเร็วยิ่งกว่าเดิม

        "ก็หยุดโจมตีกันก่อนสิ!!!!" ทัพพูดพร้อมกับกระโดดขึ้นมาจากหลังเจ้าสีนิล จากนั้นเขาก็เรียกพญาเหล็กไหลขึ้นมา เคลือบแขนทั้งสองตั้งแต่ข้อศอกไปจนถึงปลายนิ้วมือ พร้อมกับเคลือบใบดาบทั้งสองเล่มในมือไปด้วย "ย๊า!!!" จากนั้นเขาก็ง้างดาบฟาดฟันเข้าไปที่ศรเวทมนตร์นั้น พลั่บ!!!!! จนแก่นกลางพลังเวทย์ของศรอันแหลมคมนั้นหายไป

        หลังจากที่ทัพลงมาถึงพื้นดินแล้วเขาก็มองหญิงสาวคนนั้น ซึ่งมันก็แน่นอนว่านางไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา นางนั้นมีผิวสีขาวละเอียด ทั้งขนคิ้วและเส้นผมยาวสลวยของนางเป็นสีทองอ่อนๆ ทั่วทั้งหัว นัยน์ตาเองก็เป็นสีเหลืองทองด้วยเช่นเดียวกัน ซึ่งการแต่งกายของนางก็ละม้ายคล้ายกับนารีในตอนที่เขาพบเจอกับนางในครั้งแรกเป็นอย่างมาก เขาก็เลยคิดว่านางอาจจะมาจากอาณาจักรแห่งผืนป่าก็เป็นได้

        "เจ้ามาจาก...." แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ นางก็พุ่งตรงเข้ามาหาเขาแล้ว

        "ย๊า!!!!" นางนั้นอัดพลังเวทย์ลงไปที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง จนฝ่ามือทั้งสองข้างนั้นมีออร่าของพลังเวทย์เปล่งแสงออกมา พลั่ก! สวบ!! จากนั้นนางก็ง้างฝ่ามือข้างๆ หนึ่ง กระแทกเข้ามาที่กลางอกของทัพ สวบ!!! ทัพที่เห็นแบบนั้นก็เอี้ยวตัวหลบการโจมตีของนาง พลั่บ!!! ซึ่งในจังหวะที่เขาเอี้ยวตัวหลบนั้น ก็มีคลื่นพลังเวทย์พุ่งออกมาจากฝ่ามือข้างนั้น แล้วเข้าไปโดนต้นไม้ที่อยู่ข้างหลังเขาจนหักโค่นไป

        "เจ้าฟังคนอื่นพูดไม่เป็นเลยรึไง" ทัพที่เห็นแบบนั้นก็พูดกับนางด้วยอาการหัวเสีย เพราะนางไม่ฟังที่เขาพูดเลยสักคำ เอาแต่เข้ามาโจมตีไม่หยุด

        "การแต่งการที่ผิดแปลกเช่นนี้ เจ้าเป็นคนของอาณาจักรใดกัน" นางที่ได้ฟังแบบนั้นก็ถามทัพขึ้นอีกครั้ง แต่นางก็ยังคงขยับฝ่ามือโจมตีเขาอยู่ดี สวบ!!! คลื่นพลังถูกปล่อยออกมาจากฝ่ามือของนางอีกครั้ง เกิดเป็นแรงอัดอากาศรูปวงกลมสีเขียวอ่อนๆ จากนั้นมันก็พุ่งตรงเข้ามาหาทัพด้วยความเร็วสูง

        "ย๊า!!!!" ทัพที่เห็นแบบนั้นก็กวัดแกว่งคมดาบสีดำขวับตัดเข้าไปที่กลางคลื่นพลังนั้น จนมันสูญสลายไป

        "วิชาที่แปลกประหลาด การแต่งการที่แปลกประหลาด แถมยังมีม้าที่ไ่มีอยู่ในป่านี้อีก ถ้าเจ้าไม่ใช่คนอาณาจักรปฐพี ก็คงจะเป็นมนุษย์ที่เขามายังพิภพหิมพานต์เพื่อเติมเต็มความปรารถนาให้ตัวเองสินะ งั้นมันก็ไม่มีประโยชน์อันใดที่ข้าจะต้องฟังเจ้า เพราะพวกมนุษย์กับพวกอาณาจักรปฐพีมันก็เลวไม่ต่างกัน" พอพูดจบนางก็พุ่งตรงเข้าไปหาทัพอีกครั้ง พร้อมกับสร้างวงแหวนเวทย์ขึ้นมาที่ฝ่ามือข้างหนึ่ง

        "ย๊า!!!!!" ก่อนที่จะหันฝ่ามือที่มีวงแหวนเวทย์นั้นไปทางทัพ พลั่บ!!!! พร้อมกับคลื่นพลังที่พุ่งออกมาจากวงแหวนเวทย์นั้นด้วยแรงดันมหาศาล

        "แล้วเจ้าจะเสียใจ ที่ไม่ยอมฟังสิ่งที่ข้าจะพูดแม่หญิง" พอพูดจบทัพก็อัดพลังอาคมเข้าไปในดาบทั้งสองเล่มที่ถืออยู่ในมี ทำให้ใบดาบทั้งสองเล่มเกิดการเผาไหม้จนเป็นสีแดงฉาน "จงลุกไหม้เพลิงสีชาด" จากนั้นเปลวไฟสีแดงฉานจากวิชาเพลิงแผดเผาก็ลุกไหม้ขึ้นมาที่ใบดาบทั้งสองเล่มนั้น

        "ย๊า!!!" จากนั้นทัพก็พุ่งตัวเข้าไปหาคลื่นพลังขนาดใหญ่ที่ถูกปล่อยออกมาจากวงแหวนเวทย์นั้น สวบ!!! แล้วง้างดาบฟาดฟันเข้าไปที่กลางวงแหวนเวทย์นั้น "ดาบธนูเพลิง!!!!" คลื่นพลังรูปคมดาบเพลิงสีแดงฉาน ถูกปล่อยออกมาจากคมดาบของเขา แล้วพุ่งตรงเข้าไปหาคลื่นพลังของนางด้วยความเร็วสูงไม่แพ้กัน พลั่บ!!! ตู้ม!!!! จากนั้นคลื่นพลังของทั้งคู่ก็เกิดปะทะกัน แล้วส่งเสียงดังก้องไปทั่วป่า พร้อมกับควันสีขาวที่คลุ้งไปทั่วบริเวณนั้น

        "หน่อยแน่แก!!!" นางที่เห็นแบบนั้น ก็ง้างธนูเวทย์ขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อที่จะโจมตีเข้าไปยังทัพ ที่อยู่หลังม่านควันสีขาวนั้น หมับ!!! แต่ทว่านางกลับถูกทัพพุ่งเข้ามาจับแขนเอาไว้ก่อน ทำเอาธนูเวทมนตร์ของนางสลายไปเพราะเสียสมาธิ

        "ย๊า!!!!!" นางก็เลยขยับมือข้างกระแทกฝ่ามือเข้าไปที่กลางลำตัวของทัพ ตับ!!!!!!! ซึ่งมันก็กระแทกเข้าที่กลางลำตัวของเขาเต็มๆ แต่ทว่าทัพกลับไม่เป็นอะไรเลย เพราะว่าเขาได้ปลุกพญาเหล็กไหลขึ้นมาเคลือบผิวกายส่วนนั้นเอาไว้

        "เจ้าผิดเองนะ ที่ไม่ยอมฟังข้า แม่หญิง" จากนั้นทัพก็พูดขึ้นมา พร้อมกับขยับมืออีกข้างไปหยุดอยู่ตรงหน้า แล้วขยับปลายนิ้วโป้งสัมผัสไปที่กลางหน้าผากของนาง "จงหลงใหลไปกับเสน่หาและลุ่มหลงไปกับไฟกามของข้า" ทันทีที่เขาพูดจบแสงสีเหลืองอมส้มของอาคมก็ไหลผ่านจากมือข้างนั้น เข้าไปสู่ร่างกายของนาง พาเอาแววตาคู่สวยที่เต็มเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร มองมายังทัพด้วยแววตารุ่มร้อนแทน ใบหน้าสวยของนางก็แดงก่ำตั้งแต่โหนกแก้มไปจนถึงใบหู

        "จะ..เจ้าทำอะไรกับขะ...ข้า" นางที่รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนไปของร่างกายก็พูดขึ้นมาด้วยเสียงแผ่วเบา พร้อมกับร่างบางที่ร้อนรุ่มจนอ่อนระทวยไปหมด หมับ!!! จากนั้นนางก็พุ่งเข้ามาหา แล้วกดริมฝีปากลงมาที่ซอกคอของเขา จ๊วบ ม๊วฟ จ๊วบ ก่อนที่จะขยับริมฝีปากและปลายลิ้นเล้าโลมเขาด้วยการดูดเลีย

        "ดูเหมือนว่าแม่หญิงจะเร่าร้อนกว่าที่ข้าคิดเอาไว้นะ" ทำพูดขึ้นมาหลังจากที่เห็นว่านางเข้ามาเล้าโลมเขาทันทีที่เป่าคาถามหาเสน่ห์ลงไป

        นางในตอนนี้นั้นไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตัวเองถึงเป็นแบบนี้ นางนั้นร้อนรุ่มไปทั่วทั้งร่าง ร้อนรุ่มซะจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ยิ่งได้ใกล้ชายผู้นี้นางก็ยิ่งร้อนรุ่มขึ้นไปอีก นางนั้นรู้สึกโหยหา รู้สึกต้องการเขาเหลือเกิน อยากที่จะสัมผัสตัว อยากที่จะสูดดมผิวกาย และอยากที่จะเสพสมกับเขาเหลือเกิด ทั่วทั้งร่างมันร้อนผ่าวไปหมด โดยเฉพาะตรงแคมหีอูมสวย ที่มันร้อนรุ่มยิ่งกว่าจุดอื่นเป็นร้อยเท่าพันเท่า

        "ไม่ต้องห่วงไป ข้าจะดับร้อนให้แม่หญิงเอง" ทัพพูดด้วยเสียงกระเส่าที่ข้างใบหูของนาง พร้อมกับขยับตัวดันร่างบางอันร้อนผ่าวของนางเข้าไปหาต้นไม้ที่อยู่ทางด้านหลัง จนแผ่นหลังของนางแนบชิดไปกับต้นไม้ต้นนั้น

        "ฮ่าส์ ฮ่าส ฮ่าส์" นางที่ถูกเขาดันร่างจนมาแนบชิดกับต้นไม้ ก็เงยหน้าขึ้นมาสบสายตาเขาแล้วหายใจแรงๆ ไปด้วย

        "เจ้าทำอะไร ทำอะไรกับข้า ฮ่าส์ อ่าส์" จากนั้นนางก็ถามเขาด้วยเสียงกระเส่า

        "ข้าบอกแล้วไง ว่าจะทำให้แม่หญิงหายร้อนรุ่มเอง" พอพูดจบเขาก็โน้มริมฝีปากกดลงไปที่ซอกคอเรียวบางของนางบ้าง หมับ!!!! ก่อนที่จะสูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆ ของนางเข้าจมูกไป แล้วค่อยๆ ขยับริมฝีปากและปลายลิ้นดูดเลียซอกคอเรียวบางนั้นช้าๆ ซึ่งสัมผัสเนียนนุ่มของผิวกายและกลิ่นหอมอันเย้ายวนของนาง มันก็ปลุกเร้าอารมณ์ของเขาเป็นอย่างมาก ทำเอาท่อนควยลำใหญ่ยาวที่ซ่อนตัวอยู่ใต้โจงกระเบนแข็งเป็นลำขึ้นมา ซึ่งมันก็นาบไปที่เรียวขาของนาง ทำเอานางสัมผัสได้ถึงความใหญ่ยาวของเขาได้อย่างชัดเจน

        "หยุดนะ เจ้า ฮ่าส์ เจ้าจะทำอะไรข้า ฮ่าส์" จากนั้นนางที่ยังพอมีสติอยู่ก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งร่างกายของนางก็ไร้เรี่ยวแรงจนไม่สามารถขัดขืนทัพได้เลย แถมร่างกายของนางยังรู้สึกดีไปทุกส่วนในทุกครั้งที่ถูกเขาสัมผัสอีกต่างหาก

        "ข้าว่าข้าก็บอกแม่หญิงไปก่อนหน้านี้แล้วนะ" หมับ!!!! พอพูดจบทัพก็ขยับมือลงไปจับที่คาดหน้าอกของนาง แล้วดึงมันออกมาจนผ้าคาดหน้าอกนั้นคลายออก ตามด้วยรั้งมันลงมาไว้ใต้ราวนมเต้าสวยของนาง เผยให้ทัพได้เห็นนมเต้าสวยอันอวบอิ่มขนาดล้นมือของนางอย่างเต็มตา

โปรดติดตามตอนต่อไป