Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่เก้าสิบเก้า ญาติเยอะ

แต่ผมก็ชะงักไปก่อนเพราะคราวนี้จะไปในโซนอินเดีย ที่ไม่เคยปรากฏในเรื่องมาก่อน

มันมีการที่คนกลับจากโลกเซียนชกสำนักของเกาหลีฆ่าคนที่มีดาบจักรพรรดิของเกาหลีและเอาดาบจักรพรรดิมาปรุงยาธาตุเหล็ก

ฆ่าหัวหน้าพรรคโสมมาต้มเป็นยา

ฆ่าเทพเจ้าในศาลเจ้าของประเทศญี่ปุ่นฆ่าเทพธอร์ของยุโรปและผู้ใช้เวทมนตร์

แต่ไม่ได้มีการกล่าวถึงอินเดียเอาไว้เลยนั่นเอง

อืมถ้าเอาสเกลพลังของพวกเทพเจ้าจากประเทศอื่นมาจับและคำนวณตามสัดส่วนประชากรอินเดียก็น่าจะอันตรายเหมือนกันแฮะ ดังนั้นผมต้องปัดฝุ่นตำรามหาภารตะ

“ประจบคุรุอาจารย์แก่ๆในพื้นที่”

ว่าเอาของไปถวายทำความเคารพและอย่าไปแกว่งเท้าหาเสี้ยนก็จะมีชีวิตรอดปลอดภัยนั่นเอง

แน่นอน ผมส่งพวกลูกกระจ๊อกของผมไปพัฒนาหมู่บ้านนามูทั้งโครงการสร้างโรงเรียน คมนาคม ชลประทาน การเกษตรก่อนหน้านี้สักพักแล้ว

แต่ว่าผมเชื่อมั่นในเรื่องว่าคนอื่นไปไม่เป็นไรแต่หากคนบ่มเพาะพลังไปซื้อของแม้แต่จักยานตรากระต่ายในตลาด ก็จะเจอศัตรูทุกหนแห่งที่เดินทางไปนั่นเอง

“อะแฮ่มนามูช่วยบอกได้ไหมว่าแถวบ้านนามูมียอดฝีมือหรืออาจารย์หรือสัตว์อสูรอะไรบ้างไหม?”

ตามหลักการแล้วชาวบ้านเดินไปเดินมาจะไม่เจอพวกฝึกวรยุทธแต่หากผมที่ฝึกยุทธเดินไปเดินมาอาจจะมีการเขม่นหน้ากันแบบไม่รู้ตัวก็ได้

ตามหลักการที่อ้าวป้าหม่าเกาะขาท่านเซียนที่หนุนหลังสำนักประมูลไว้ในประเทศจีน

ในอินเดียเราก็ต้องเกาะขาท่านคุรุหรือยอดฝีมือที่หนุนหลังนามูอยู่เช่นกัน

“ยอดฝีมือ?”

นามูกล่าวอย่างงุนงงแต่ท่าทางจะไม่มี--

“มีอยู่เพียบเลยนายจ๋าญาติผู้พี่ของฉันโกณธิญญาเชี่ยวชาญการเดินบนอากาศอนันตระเชี่ยวชาญการฝังตัวในดิน...”

และนามูกํพูดอีกประมาณหกสิบกว่ารายชื่อ

“..และอาจารย์ของฉัน คุรุนามะเชี่ยวชาญมโนมยิทธิจนทำให้วัตถุสามารถปรากฏได้บนอากาศ”

นามูร่ายยาวอย่างที่ผมคิดว่าเราควรจะมีแผนผังวงศ์ตระกูลแบบในเกมส์จริงๆ

หากผมไม่ได้รับการพัฒนาสมองจนสามารถจำเคล็ดวิชาที่ซับซ้อนได้ล่ะก็ผมคงเหนื่อยใจแน่ๆ

แต่ตอนนี้ร่างกายของผมเหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปจนเกินกว่าร่างเซียนธรรมดาแล้ว

ผมจึงพยักหน้าไปกับนามู

“ไปบอกรายชื่อของคนที่นามูคิดว่าควรต้องให้ของขวัญในตอนที่ไปพบพวกเขานี้และพวกเราหาทางเกลี้ยกล่อมพวกเขาให้เข้ามาร่วมกับพวกเราในการคิดค้นเคล็ดวิชาต่างๆด้วยผมคิดว่าพวกนามูน่าจะเก่งในด้านการคำนวณตัวเลขจำนวนมากๆ พวกเราต้องการคนที่เก่งอย่างนั้นอยู่พอดี”

ด้วยเหตุผลบางประการอาจจะเพราะมีการนับเลขเป็นโกฏิ สิบล้านสิบล้าน สิบล้านกันมากในดินแดนแห่งนั้นผู้คนจึงเก่งคณิตศาสตร์ ที่หากไปอยู่ดินแดนอเมริกามักจะเน้นทางสายเรียนไปทางคอมพิวเตอร์หรือไม่ก็ไปอยู่ในหน่วยงานบริการหลังการขายเนื่องด้วยหัวใจรักการบริการและความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์และเครื่องยนต์กลไก

“ถ้าอย่างนั้นเราไปเตรียมซื้อของให้ญาตินามูก่อนจะกลับไปกันเถอะ”

ผมกล่าวและคิดว่าน่าจะได้เวลาไปเยี่ยมหอประมูลสักครั้ง

แม้อาจจะอันตรายเพราะมีคนมีวรยุทธสูงแต่สกุลอ้าวก็เกาะขาหอประมูลจนรอดมาได้ตั้งนานตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ

และอาหู่ก็ติดต่อหอประมูลซื้อตำราต่างๆที่หาได้ไม่ยากนักจำนวนมากที่ช่วยในการค้นคว้าวิชา

และที่สำคัญ หอประมูลที่ยังไม่มีคนกลับจากโลกเซียนไปยุ่มย่ามยังปลอดภัยอยู่นั่นเอง