สวัสดีปีใหม่ 2568 ขอให้นักอ่านทุกท่านสุขภาพแข็งแรง มีเงินมีทองมากมาย มีเวลาพักผ่อนเยอะๆ ปลอดภัยทุกการเดินทาง คิดสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนา ขอให้มีโชคมากมายไหลมาเทมา ขอให้ดวงของท่านเปิดอ้าออกรับโชควาสนาที่ยิ่งใหญ่ขึ้น
วันนี้มีแค่ 1 ตอนนะครับ แค่แวะเข้ามาทักทายกัน ไม่ติดเหรียญด้วย ^^ ซึ่งใกล้จะจบภาค 1 แล้ว ภาคนี้จะเป็นการดิ้นรนเอาชีวิครอดของมนุษย์กลุ่มแรกที่เจอเชื้อไวรัส ส่วนภาค 2 นั้นจะเป็นช่วงเวลาโต้กลับ เตรียมรับแรงกระแทกกันได้เลย
ข่าวดี ผมจะกลับมาลงวันละ 4 ตอนเหมือนเดิมแล้ว เริ่มตั้งแต่วันที่ 2 มกราคม 2568 เป็นต้นไป ได้พลังบวกมาเต็มเลยหลังจากไปเจอสิ่งดีๆช่วงท้ายปีก่อน ^^ ไปสนุกกันต่อ >>
---------------------------------------------------------------
“ เป็นยังไงบ้างพี่ ”
“ ปลอดภัยดี ว่าแต่ขอถามก่อนว่าฝั่งนี้เป็นยังไงวุ่นวายหรือเปล่า ”
โยฮันยังไม่ขอเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดทางฝั่งของเขาเพราะอยากรู้มากกว่าว่าคนที่ลงจากรถบัสสร้างปัญหาแล้วหรือยัง
“ ผมยังดูไม่ออกเลยว่าพวกเขาเป็นคนยังไง แต่จากที่ดูในช่วงแรกเหมือนว่าพวกเขาจะไม่มีปัญหา ผมให้ทำอะไรทุกคนให้ความร่วมมือทั้งหมด”
“ นายให้พวกเขาเข้าไปในตึกแล้วเหรอ ”
“ ใช่แล้วพี่ ผมให้เข้าไปในตึกแล้วแต่แยกชั้นระหว่างคนที่เราดูแลมาก่อนเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา ส่วนคนที่เรียกตัวเองว่านักสู้พวกเขาอยู่ภายในชั้น 1 ตอนนี้กำลังรอให้อีกฝ่ายแจ้งจำนวนคนที่รอดและคนที่สู้ได้ ”
“ ยังไม่รู้ว่ามีคนที่วิวัฒนาการ 2 ครั้งแล้วกี่คนสินะ ”
“ ใช่แล้วพี่ แต่มีคนที่วิวัฒนาการ 3 ครั้งแล้ว 2 คน คนหนึ่งเป็นทหารเก่า ส่วนอีกคนอดีตนักกรีฑาทีมชาติพวกเขาเป็นคนพิเศษเหมือนผม ”
“ ไม่แปลกเลยที่พวกเขาอยู่มาได้นานขนาดนี้ ”
โยฮันปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของวิน เขาไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการจัดแจงพื้นที่ให้ผู้รอดชีวิตที่ย้ายเข้ามาใหม่ สำหรับคนที่วิวัฒนาการไปแล้ว 3 ครั้งจนเป็นระดับ 4 โยฮันไม่ได้แปลกใจมาก เนื่องจากว่าพื้นที่รอบๆโรงแรมเต็มไปด้วยซอมบี้ นักสู้ของกลุ่มนี้คงจะต่อสู้อย่างหนัก ต่างจากกลุ่มของเขาที่มีช่วงเวลาพักเพราะใช้คลื่นรบกวน มันจึงไม่แปลกที่กลุ่มคนที่มาจากโรงแรมจะให้คนที่มีความพิเศษเหมือนวินวิวัฒนาการนำหน้าทุกคนเพื่อเป็นตัวหลักในการรอดชีวิต
“ แอลลี่เธอเจออะไรหรือเปล่า ”
“ หนูไม่เห็นอะไรแปลกๆเลยนะ ในช่วงที่วิ่งก็ฆ่าซอมบี้ที่ขวางทางปกติไม่มีอะไรพิเศษเลย ว่าแต่พี่ล่ะ เป็นยังไงบ้าง ”
โยฮันเล่าประสบการณ์มองดูการต่อสู้ของซอมบี้ระดับ 6 ระยะใกล้ ทั้งขนาดร่างกายสูงใหญ่และพละกำลังที่ปลดปล่อยออกมาจากซอมบี้ทั้ง 2 ตัวสามารถฆ่าเขาที่มีพละกำลังเทียบเท่าระดับ 5 ได้สบายๆ ถ้าหากจะฆ่าพวกมันทั้ง 2 ให้ได้เขาจะต้องชวนน้องสาววิวัฒนาการอีก แม้ซอมบี้ระดับ 5 จะมีน้อยมากๆ เขากลับสามารถฆ่าซอมบี้ระดับ 4 เพื่อรับเชื้อวิวัฒนาการได้ ต่อให้การฆ่า 1 ตัวจะได้อัตราการวิวัฒนาการ 0.1 % - 0.5 % ก็ตาม จำนวนซอมบี้ระดับ 4 ที่เห็นมีมากพอให้เขาได้ลุ้นวิวัฒนาการครั้งที่ 4
ซึ่งการเดินทางออกจากสถานีในครั้งนี้ เขาสามารถเพิ่มอัตราการวิวัฒนาการได้เพียง 19.8 % เพียงเท่านั้น ยังขาดอีกจำนวนมากหากอยากจะวิวัฒนาการครั้งที่ 4
“ ว่าแต่รอบๆสถานีเป็นยังไงบ้าง ”
“ เหมือนเดิมค่ะพี่ ซอมบี้ที่เข้ามาใกล้มีเพียงซอมบี้มนุษย์ แต่มันก็ถูกอาวุธของลุงกันยิงตายไปหมดแล้ว ”
“ หน้าไม้ผสมพิษนั่นเหรอ ”
“ ใช่ๆ ก่อนที่พี่จะมาถึงลุงบอกให้พี่ช่วยบริจากพิษให้อีกสักหน่อย มันช่วยพวกเราได้เยอะเลย ”
“ ไว้หลังจากได้พลังงานแล้วจะส่งให้ก็แล้วกัน ขอพักสักงีบก่อน ”
โยฮันเดินกลับเข้าไปในตึก เขาไม่สนสิ่งใดทั้งนั้นเพราะเหนื่อยมาก หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเขาก็กลับไปนอนบนเตียงเดิมที่เคยนอนในวันแรกที่มาถึงสถานที่แห่งนี้ แอลลี่ทำตามพี่ชายเช่นเดียวกันเพราะเธอนั้นเหนื่อยมาก เพียงแต่ว่าคนที่ไปทำภารกิจกับพวกเขากลับแยกกลุ่มออกเป็นสองเพื่อพักผ่อน อย่างน้อยจะมีคนที่สามารถต่อสู้คอยคุ้มกัน
“ แม้อายุจะน้อยกว่ามาก ฉันขอเรียกหัวหน้าวินก็แล้วกัน ”
“ ผมขอเรียกคุณว่าพี่ก๊อตนะครับ ” วินทักทายหัวหน้ากลุ่มที่ช่วยเหลือเข้ามา อีกฝ่ายได้พักจนพอใจแล้ว แม้จะมีหลายอย่างให้ตกใจ แต่เมื่อรู้ว่าตนเองปลอดภัยจึงรีบทำงานตามที่วินร้องขอ
“ เอาล่ะ จากจำนวนผู้รอดชีวิตที่มากับเรามีด้วยกันทั้งหมด 434 ในกลุ่มนี้มีนักสู้ 98 คน ทุกคนวิวัฒนาการครั้งที่ 2 แล้วแต่จะมี 2 คนที่วิวัฒนาการ 3 ครั้ง หนึ่งในนั้นคือผม ส่วนอีกคนเป็นทหาร ”
วินพยักหน้ารับหากรวมนักสู้ของทั้งสองกลุ่มเข้าด้วยกัน ภายในสถานีวิจัยดาราศาสตร์จะมีคนที่ต่อสู้ได้ทั้งหมด 161 คน ส่วนประชาชนที่วิวัฒนาการ 1 ครั้งจะมีทั้งหมด 621 คน นับว่าเป็นจำนวนที่มากไม่น้อยแต่ก็ไม่เยอะจนดูแลลำบาก
“ ว่าแต่พวกนายทำได้ยังไง ทำไมฉันรู้สึกว่าที่นี่มันปลอดภัยกว่าโรงแรมของเราล่ะ ”
“ พวกพี่ต่อสู้ตลอดเวลาเลยงั้นเหรอ ”
“ ใช่แล้ว ไม่ว่าจะตอนเช้าหรือตอนค่ำเราแทบไม่ได้พักเลย ที่นี่ดูสงบกว่าโรงแรมของเรามากแล้วคนที่เป็นนักสู้ก็มีน้อยด้วย ”
ก๊อตมองออกไปด้านนอก ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว เขากลับไม่รู้สึกถึงความอันตรายเลยสักนิด ดวงตาของซอมบี้ที่ควรจะสะท้อนแสงในช่วงกลางคืนกลับหายไป ไม่มีสิ่งใดรอพวกเขาอยู่ในความมืดเลยสักตัวเดียว วินจึงเล่าเกี่ยวกับคลื่นรบกวนให้อีกฝ่ายฟังก่อนจะสอบถามเกี่ยวกับการขอความช่วยเหลือกับรัฐบาลและกองทัพ อีกฝ่ายไม่สามารถติดต่อใครได้เช่นกัน สัญญาณวิทยุพึ่งใช้งานได้เมื่อคืนที่ผ่านมาทว่าพวกเขากลับถูกบุกจู่โจมก่อนจนต้องหนี
“ พี่ก๊อตได้เก็บอาหารมาด้วยไหม ”
“ เก็บมาด้วย แต่น่าเสียดายที่นำมาไม่ครบ ”
“ ไม่เป็นไรพี่ ว่าแต่พี่รู้หรือยังว่าตับซอมบี้กินได้ ”
อีกฝ่ายส่ายหน้า พวกเขาไม่กล้าแตะต้องร่างของซอมบี้แม้แต่น้อย หลังจากฆ่าพวกมันแล้วจะกำจัดมันทิ้งในทันทีเพื่อป้องกันไม่ให้เชื้อแพร่กระจาย วินจึงเล่าเรื่องตับให้ก๊อตฟังก่อนจะบอกให้อีกฝ่ายช่วยจัดเวรยามเฝ้าในคืนนี้ด้วย ส่วนเรื่องรวมกลุ่มพวกเขาจะคุยกันอีกที
“ หัวหน้า ทางฝั่งซอมบี้ระดับ 6 ที่สู้กันมันยังไม่เลิกเลย ”
“ มองเห็นชัดไหม ”
“ มันอยู่ไกลมาก เราเห็นแค่คอของมันโผล่ออกมาจากตึกเท่านั้น รู้แค่ว่ามันสู้กัน ”
“ ช่วยจับตาดูต่อไปเรื่อยๆ หากมันหยุดต่อสู้ให้รีบรายงานผมทีนะ ”
วินเดินกลับเข้าไปในตึก ก่อนจะบอกให้โจ้คอยช่วยสอดส่องอย่างลับๆ ด้วยการเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วแกล้งเข้าไปแทรกอยู่ภายในกลุ่มผู้ที่เดินทางเข้ามาใหม่ เขาจำเป็นต้องทำแบบนี้ก็เพื่อสำรวจดูว่าใครคือตัวปัญหาภายในกลุ่ม
“ พี่แมน มีกลุ่มอื่นติดต่อมาอีกหรือยัง ” แมนส่ายหน้ายังไม่มีใครติดต่อเข้ามาเลย วินจึงใช้โอกาสนี้มองผ่านกระจกเพื่อดูหน่วยล่าและคนที่เรียกตัวเองว่านักสู้ด้านล่าง ดูเหมือนว่าเขาจะต้องเปลี่ยนคำเรียกเช่นกันเพื่อไม่ให้เกิดความสับสน ในขณะนั้นเองลุงพลกลับเดินเข้ามาในห้องควบคุมพร้อมวิทยุที่พังเสียหายใช้งานไม่ได้อีก
“ แมน ช่วยซ่อมวิทยุให้หน่อย มันถูกฟ้าผ่าอ้าว วินก็อยู่นี่ด้วยเหรอ ”
“ ลุงมาพอดีเลย ผมว่าจะเดินลงไปหาลุง ”
“ มีอะไรล่ะ ”
“ ผมเห็นตอนที่ลุงกลับมา ฝีเท้าของพวกลุงดูรวดเร็วกว่าหน่วยล่าที่กลับมากับแอลลี่ พวกลุงวิวัฒนาการครั้งที่ 3 แล้วงั้นเหรอ ”
“ ใช่ เรา 8 คนที่ไปกับโยฮันวิวัฒนาการครั้งที่ 3 แล้ว ฉันนึกว่าจะตายแล้วเสียอีก ไอ้โยฮันพาวิ่งเข้าไปในสงครามซอมบี้เกือบเอาชีวิตไปทิ้ง ”
“ ว่าแต่ซอมบี้ระดับ 6 น่ากลัวมากไหมลุง ”
“ อืม น่ากลัวมาก โดยเฉพาะแมงมุม มันผิดปกติไปมากเลยล่ะ ไม่รู้จะอธิบายมันยังไงดี รู้แค่ว่ามันสร้างสายฟ้าได้และยิงมันออกจากก้น ”
“ เริ่มน่ากลัวแล้วสิ ”
วินลูบคางด้วยความรู้สึกกังวล หากซอมบี้สามารถปลดปล่อยสายฟ้าได้ หมายความว่ามันจะต้องมีตัวที่ปลดปล่อยกรดความเข้มข้นสูง หรือแม้แต่ตัวที่ปลดปล่อยพิษอันตราย ซึ่งเขาคาดการณ์ไปถึงตัวที่สามารถพ่นไฟ พ่นน้ำแข็ง ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงพวกเขามนุษย์จะต้องตกที่นั่งลำบากอย่างแน่นอน การวิวัฒนาการของซอมบี้ในตอนนี้นับว่าบ้ามากจนไม่สามารถคาดการณ์อนาคตที่แน่นอนได้ แม้แต่ศาสตราจารย์ทั้ง 2 ยังทำได้เพียงแค่เก็บรวบรวมข้อมูล ไม่กล้าคาดการณ์อะไรเพราะมันผิดไปจากที่คาดการณ์ทั้งหมด
ขณะที่วินกำลังเงียบเสียงลุงพลจึงขอตัวออกไปก่อน แต่แล้วแมนกลับร้องตะโกนบอกให้วินมารับสายเมื่อมีใครบางคนติดต่อมา ลุงพลจึงขออยู่ต่ออีกสักพักเพื่อฟังสิ่งที่อยู่ในระบบสื่อสาร
“ วินรับสาย นั่นใคร ” วินมองลุงพลที่เดินมานั่งใกล้ๆ พลางเอียงคอฟังเสียงพูดของอีกฝ่าย
“ ผมเอง A ”
“ คุณมีอะไรอย่างนั้นเหรอ A ”
“ คุณวิน สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง คุณช่วยเหลือกลุ่มที่ขอความช่วยเหลือได้แล้วหรือยัง ” วินมองหน้าลุงพล เขายังไม่ได้พูดเรื่องที่อีกฝ่ายขอเข้าช่องสัญญาณ แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่สามารถปรึกษากันได้จึงตอบออกไปก่อน
“ สถานการณ์ทางฝั่งของเราสงบลงแล้ว ภารกิจช่วยเหลือสำเร็จ ”
“ คุณวิน เรามีบางอย่างอยากจะขอจากคุณ ทางเราไม่สามารถป้องกันซอมบี้เอาไว้ได้แล้ว เราจึงอยากจะเดินทางไปรวมกลุ่มกับพวกคุณก่อนจะได้ไหม ”
“ คุณต้องการรวมกลุ่มกับเรา ”
“ ใช่แล้ว เราได้รับสัญญาณจากทางกองทัพ เพียงแต่ว่าระยะทางระหว่างที่ตั้งของเราและกองทัพห่างไกลกันมาก เราจึงคิดว่าจะขอเดินทางไปรวมกลุ่มกับพวกคุณก่อน ไม่แน่เราอาจจะได้เดินทางไปพร้อมกัน ”
วินมองจ้องตากับลุงพล เขารู้สึกไม่สบายใจกับการเสนอตัวเพื่อขอเข้ารวมกลุ่มของ A แม้ปลายทางของอีกฝ่ายจะเป็นกองทัพ เขากลับรู้สึกหวาดเสียวกลัวว่ากลุ่มจะพังหากให้อีกฝ่ายเดินทางมาหา เขารู้สึกเอะใจตั้งแต่ครั้งแรกที่ A ขอเข้าร่วมช่องสัญญาณเพื่อฟังการช่วยเหลือกลุ่มของก๊อต
“ คุณ A สำหรับเรื่องอาหาร เรามีเพียงพอเพราะเรากินตับซอมบี้ พวกคุณรู้เรื่องนี้แล้วหรือยังว่าตับซอมบี้กินได้ ”
“ เราไม่รู้ ”
“ หากคุณขาดแคลนอาหาร คุณสามารถล่าซอมบี้สัตว์แล้วกินตับพวกมันได้ ตับซอมบี้ไม่มีเชื้อไวรัส สำหรับเรื่องการเดินทางมารวมกลุ่ม ทางเราขอคิดดูก่อนได้ไหมเพราะสถานที่ดูจะไม่เพียงพอรับคนเพิ่มในตอนนี้ เรากลัวว่ามันจะเป็นปัญหาในภายหลัง ”
“ ได้ครับ ว่าแต่พวกคุณอยู่ที่ไหนอย่างนั้นเหรอ ” จากคำถามของอีกฝ่ายเป็นคำถามที่ดูมุ่งตรงเกินไป วินมั่นใจหลายเปอร์เซ็นต์ว่าการรวมกลุ่มที่กำลังจะเกิดขึ้นจะต้องมีปัญหาแน่นอน เขาจึงดึงปั๊กไฟออกเพื่อปิดวิทยุสื่อสาร การปฎิเสธด้วยวิธีนี้เป็นทางออกที่ดีที่สุด
“ ลุงผมว่ามันแปลกๆ ”
“ ไม่แปลกหรอก ชัดเจนเลยว่าพวกมันต้องการมาที่นี่ ” แม้จะไม่ได้มองดูสีหน้าของอีกฝ่าย การพบเจอคนจำนวนมาก ทำให้พลรู้ดีว่าคนที่อยู่ปลายสายต้องการทำสิ่งใด
“ ถ้าหากพวกเขาต้องการเดินทางมาที่นี่จริง เราจะทำยังไงดีลุง ”
“ เรียกทุกคนมารวมกันก่อนดีกว่า อย่าพึ่งให้ก๊อตมาล่ะ เรายังไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นยังไง ”
วินพยักหน้า จากนั้นเขาก็ให้คนช่วยเรียกหน่วยล่าคนสำคัญมารวมกลุ่ม โยฮันที่ถูกปลุกในกลางดึกจึงต้องออกมาประชุมพร้อมกับแอลลี่ที่กำลังงัวเงีย
---------------------------------------------------------------
“ หัวหน้า ในช่องสัญญาณไม่มีพวกเขาอยู่ ดูเหมือนว่าสัญญาณที่นั่นจะไม่ดี ”
“ ไม่เป็นไร ถ้าพวกเขาเชื่อมต่อให้รีบบอก ”
“ ผมเข้าใจแล้ว ” ชายร่างอ้วนพยักหน้าให้กับหัวหน้าแล้วหมุนวิทยุหาช่องสัญญาณใหม่ๆ การพูดคุยเมื่อครู่ถึงจุดสำคัญแล้ว แต่อีกฝ่ายกลับหายออกไปจากการติดต่อทำให้พวกเขาไม่ทราบตำแหน่งที่แน่ชัด แต่ก็พอคาดเดาได้จากการคุยกันเมื่อครั้งก่อน.
127K
