เช้าวันใหม่หลินกับพราวตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพราะมีนัดเที่ยวป่ากับแฟนหนุ่มของจี๊ดที่เขารับอาสาพาหญิงสาวทั้งสองเที่ยวเมื่อไปถึงบ้านพักของจี๊ดสองสาวก็เห็นว่าเก่งยืนรออยู่ก่อนแล้วเขาอยู่ในชุดเตรียมพร้อมเดินป่าทะมัดทะแมงไม่ต่างจากสองสาวที่สวมเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นสวมรองเท้าบู๊ทหุ้มข้อหลินสะพายกล้องไปด้วยเพื่อเก็บภาพความสวยงามในป่าที่จะไปเที่ยว
“อ้าว...เก่งคะแล้วจี๊ดไปไหนซะล่ะคะ”
หลินถามขึ้นเมื่อไม่เห็นเพื่อนสนิทเห็นแต่เก่งยืนอยู่กับชายร่างสูงใหญ่อีกคนสวมเสื้อลายตารางและกางเกงยีนส์แต่ดูจากหน้าตาประมาณอายุน่าจะห้าสิบปีเห็นจะได้
“จี๊ดมีธุระด่วนเข้าไปในเมืองแต่เช้า...และนี่ เก่งอยากแนะนำนายถมเขาเป็นพรานชำนาญทางที่จะพาเราเที่ยวป่าวันนี้ครับ”
“สวัสดีครับคุณหลิน คุณพราว...เก่งเล่าเรื่องพวกคุณให้ผมฟังแล้ว”
พรานถมทักทายหญิงสาวทั้งสองชายวัยกลางคนแต่ท่าทางยังทะมัดทะแมงและแข็งแรงกำยำมองสาวสวยทั้งสองไม่วางตาโดยเฉพาะหลินที่ก็มองตาเขาเป็นประกายวาววับ
“แหม...ดีจังเลยนะคะแล้วนี่จะพาเราสองคนไปเที่ยวไหนกันบ้างคะนี่” พราวถามอย่างตื่นเต้น
“ถ้าพร้อมแล้วก็ไปกันเลยครับจะได้กลับไม่เย็นนัก เที่ยวกลางวันปลอดภัยที่สุดครับ”
พรานถมบอกหญิงสาวทั้งสองก่อนเดินนำหน้าออกไปเก่งหันมาทางหลินและพราวที่มีท่าทีตื่นเต้นกับการเดินเที่ยวชมป่าครั้งนี้
“ไปกันเถอะครับพรานถมน่ะเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่แกชำนาญพื้นที่ แกจะพาพวกเราไปเที่ยวชมที่สวย ๆในป่านี้ มีหลายแห่งเลยล่ะครับ”
เก่งชักชวนนักท่องเที่ยวสาวทั้งสองหลินและพราวเดินตามชายหนุ่มไปตามหลังพรานถมที่เดินนำหน้าอย่างรวดเร็วกระทั่งเข้าสู่บริเวณป่าใหญ่
“หลินกับพราวต้องเดินตามหลังพรานถมนะครับอย่าเผลอเดินหลงทาง เพราะถ้าเกิดหลงในป่าจะหาทางกลับยากมาก ดูสิครับมองไปทางไหนก็เห็นแต่ต้นไม้ทั้งนั้น”
เก่งพูดขณะเดินนำหน้าสาวสวยทั้งสองหลินถ่ายรูปด้วยกล้องของหล่อนไปตลอดทางเพราะมีต้นไม้แบบแปลก ๆและดอกไม้สีสวยเรียงรายตามแนวทางเดิน ทำให้รู้สึกสดชื่นไปอีกแบบเวลาผ่านไปประมาณชั่วโมงเห็นจะได้ สองสาวรู้สึกว่าเดินห่างออกมาจากบ้านพักไกลเป็นกิโลแล้วกระทั่งทุกคนเดินตามพรานถมไปถึงแก่งน้ำตกแห่งหนึ่ง มันเป็นน้ำตกเล็ก ๆแต่น้ำใสสะอาดน่าอาบ
“ว้าว!...สวยจังเลยค่ะเก่งนี่มันน้ำตกอะไรคะเนี่ย?”
พราวถามขึ้นเมื่อเห็นน้ำตกที่น้ำในวังใสสะอาดพรานถมหันมาตอบแทนว่า
“น้ำตกนี้ไม่มีชื่อหรอกครับมันเป็นน้ำตกเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักแต่สวยมาก”
“เราจะพักกันตรงนี้ก่อนใช่ไหมคะพรานถม”
หลินถามขึ้นและนายพรานหันมาพยักหน้า“ครับ...เราจะพักกันตรงนี้สักชั่วโมง ผมจะพาพวกคุณเดินป่าแถวนี้เพราะจะเข้าไปลึกมากไม่ได้ กลัวว่าจะกลับที่พักไม่ทันน่ะครับ”
“ดีจังเลยค่ะ...ถ้าอย่างนั้นหลินขอถ่ายรูปหน่อยนะคะเห็นตรงโน้นมีดอกไม้สีสวยเยอะเลย”
“ส่วนพราวก็ขอเดินเที่ยวแถวนี้หน่อยนะคะ”
“ผมจะพาคุณพราวไปนะครับ”
เก่งรับอาสาแล้วเดินไปอีกด้านของชายป่ากับพราวที่ทำท่าสนใจความแปลกของต้นไม้ที่เห็นรอบๆพรานถมนั่งลงขณะที่หลินจับกล้องขึ้นมาตรวจดูรูปภาพที่ถ่ายไปแล้วก่อนหันมาถามพรานวัยกลางคน
“พรานถมไม่ไปดูรอบๆ แถวนี้เหรอคะ?”
“เชิญคุณหลินตามสบายเลยครับผมขอนั่งตรงนี้ดีกว่า อยากให้คุณพราวกับคุณหลินเที่ยวกันให้สบายใจตามอัธยาศัยเลยครับ”
หลินยิ้มให้แล้วก้มๆ เงย ๆถ่ายรูปดอกไม้สีสันสดสวยตรงหน้าโดยไม่รู้ว่าท่าทางที่หล่อนกำลังทำอยู่นั้นมันทำให้พรานถมใจวาบหวิวขนาดไหนยามใดที่หล่อนก้มลงโนมเนื้ออกขนาดใหญ่ก็โชว์ให้เห็นร่องอิ่มในคอเสื้อกล้ามคว้านกว้างรำไรบั้นท้ายของหล่อนเต็มตึงตอนที่กำลังกระดกก้นขึ้น ๆ ลง ๆ ถ่ายรูปทรวดทรงภายใต้ชุดเดินป่ารัดติ้วทำให้เห็นส่วนคอดเว้าเร้าใจพรานถมอดที่จะเหลือบมองไม่ได้และเผลอเลียปากตัวเองที่แห้งผาก
“เดี๋ยวหลินมานะคะขอไปถ่ายรูปทางโน้นสักหน่อย เห็นแว๊บ ๆ ว่ามีต้นไม้แปลก ๆ อยู่แถวนั้น”
“ตามสบายครับ”
พรานถมตอบแล้วมองตามหญิงสาวร่างอวบอัดในชุดเดินป่ารัดรูปหลินเป็นสาวสวยผิวขาวจัดตรงตามสเป็คนายพรานที่จริง ๆแล้วเขาก็มีเมียเด็กกว่าหลายปีเพราะรสนิยมของพรานถมชอบเด็กสาวรุ่นแต่พอมาเจอนักท่องเที่ยวสาวสวยก็ทำให้เขาลืมเมียเด็กที่บ้านไปชั่วขณะเหมือนกัน