เสน่หาชั่วกัลป์

บทที่ 263 นางบำเรอ

เฟิงหยุนสี่เงยหน้าขึ้นมองเฟิงหยุนฉี่โดยไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกไป ทว่าน้ำตากลับไหลลงมาเป็นทาง ท่าทางเช่นนี้ แม้กระทั่งคนที่ใจจืดใจดำมากเพียงใดก็ย่อมต้องใจอ่อนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เฟิงหยุนฉี่ยื่นมือออกไปหาเฟิงหยุนสี่เฟิงหยุนสี่ดีใจเป็นอย่างยิ่ง ราวกับยามถู...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ