แสงจากหลอดไฟที่ส่องผ่านหน้าต่างห้องทำให้เมธาวีรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในฝันที่ไม่อาจตื่นได้
เสียงฝีเท้าของวริษฐ์ดังอยู่ข้างหน้า ขณะที่เขาหันหลังให้กับเธอและเดินไปตามทางเดินในห้องที่ดูจะสะอาดเรียบร้อย
แต่ละก้าวที่เขาก้าวไปเหมือนกับการลากเธอลงสู่ความมืดที่ไม่อาจย้อนกลับได้
มันเป็การเลือกที่ยาก แต่เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
"คุณวา…" เมธาวีเรียกชื่อเขาออกไปเบา ๆ
เขาหยุดเดินชั่วขณะ แล้วหันกลับมามองเธอด้วยดวงตาที่อ่านไม่ออก
"รู้สึกยังไง?"
เขาถามเสียงต่ำ แต่แฝงไปด้วยความท้าทาย
"ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเกมที่เรากำลังเล่นมันไม่ใช่เื่ง่าย"
เมธาวีกัดฟัน แล้วเดินตามเขาไป
"ฉันรู้แล้ว" เสียงของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจ
"แต่ฉันก็ไม่ถอย"
เธอไม่้าให้คำพูดของเขาทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหว
เธอตัดสินใจแล้ว…และเธอก็จะต้องเดินต่อไป
วริษฐ์ยิ้มมุมปาก
"ดี" เขาพูดเพียงแค่นั้น ก่อนที่จะเปิดประตูไปยังทางออกของห้อง
และเมธาวีก็พบว่า…ทางข้างหน้าไม่ใช่แค่การเดินออกไปในเมืองที่คุ้นเคย แต่เป็การก้าวเข้าสู่โลกที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน
**
พวกเขาเดินออกจากอาคารหรู และเมธาวีรู้สึกถึงความแตกต่างอย่างมากในบรรยากาศรอบตัว
ทุกอย่างที่อยู่รอบๆ เริ่มดูไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เสียงรถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมา กลับทำให้เธอรู้สึกเหมือนเธอกำลังเป็คนแปลกหน้าท่ามกลางความวุ่นวายนี้
เธอเดินตามวริษฐ์ไปเงียบ ๆ ความรู้สึกที่เคยเป็แค่การสืบหาความจริง…ตอนนี้มันกลายเป็การเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่รู้จัก
"ไปไหน?" เมธาวีถามอย่างสงสัย
เธอเห็นวริษฐ์หยุดเดินและหันกลับมามองเธอ
"ไปที่ที่เราจะได้รู้จักกันมากขึ้น…"
เขาตอบยิ้ม ๆ แต่มันกลับไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกสบายใจเลยแม้แต่น้อย
ในใจของเธอรู้ดีว่าเขากำลังพาเธอไปที่ไหน แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
ไม่นานทั้งคู่ก็เดินมาถึงที่หมาย
มันคือคลับใต้ดินที่ไม่มีป้ายอะไรบ่งบอกอยู่ภายนอก
มันดูเหมือนกับสถานที่ที่ไม่ควรเข้ามา…แต่ก็ดึงดูดให้อยากเข้าไป
"คุณ้าให้ฉันเห็นอะไรที่นี่?" เมธาวีถามเสียงเบา
"ไม่ใช่แค่เห็น" วริษฐ์พูดพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย
"แต่เธอต้องเข้าไปััมันด้วยตัวเอง"
**
ทันทีที่เข้าไปในคลับ เมธาวีรู้สึกถึงบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด
ทุกคนที่อยู่ในนั้นดูเหมือนจะไม่ใช่คนที่เข้ามาเพื่อความบันเทิงอย่างที่เธอเคยคิด
มันคือการรวมตัวของกลุ่มคนที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับอะไรบางอย่างที่อันตราย
บางคนมองมาที่เธอด้วยสายตาที่ไม่คุ้นเคย แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกถึงอันตรายมากที่สุดก็คือการที่วริษฐ์ยืนอยู่ข้าง ๆ เขายิ้มมุมปากเหมือนกับรู้เื่ราวทั้งหมด
"ในนี้…คือที่ที่เธอจะได้รู้จักกับเกมที่เราเล่น" วริษฐ์พูดอย่างมั่นใจ
"มันคือโลกที่เต็มไปด้วยความลับ ข้อมูลที่คนภายนอกไม่มีวันเข้าใจ"
เมธาวีรู้สึกถึงความเครียดที่กดดันจิตใจเธอ
แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ยิ่งทำให้เธออยากรู้มากขึ้น
เธอกลับสงสัยว่า…ในโลกนี้ที่เต็มไปด้วยเงามืดและการหลอกลวง มันมีอะไรที่เธอไม่รู้
และเธอจะต้องรู้มันให้ได้
"คุณวา…ถ้าฉันเล่นเกมนี้แล้ว…"
เธอหยุดคำพูดไปชั่วขณะ พยายามรวบรวมความกล้า
"ฉันจะสูญเสียอะไรไปบ้าง?"
วริษฐ์หันมามองเธออย่างพิจารณา
"ทุกสิ่งที่เธอคิดว่ามันสำคัญ…จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป"
เขาพูดเสียงเย็น แต่มันกลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น
"แต่ในขณะเดียวกัน…เธอจะได้บางสิ่งที่คนอื่นไม่มีวันได้"
เขาก้าวไปข้างหน้าและหยุดยืนอยู่ที่จุดหนึ่งในคลับ
เมธาวีไม่ทันตั้งตัว เมื่อวริษฐ์หันกลับมามองเธอ
"เกมนี้จะทำให้เธอรู้จักตัวเองมากขึ้น…"
เขากระซิบเบา ๆ "แต่เธอต้องพร้อมที่จะยอมรับทุกสิ่งที่ตามมา"
**
ท่ามกลางความมืดในคลับนั้น เมธาวีรู้สึกถึงการเดินเข้าสู่โลกที่เธอไม่สามารถกลับหลังได้
มันเป็การตัดสินใจที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยง แต่เธอก็ต้องยอมรับ
300
