ข้ามมิติทั้งที ดันมาอยู่ยุครังสี

บทที่ 275 กลุ่มระดับสูงเขตเหนือ(ฟรี)

"ได้ยินว่าเป็นหัวหน้ากองชื่อจางต้าส่วยที่ค้นพบ จะบอกอะไรอย่าง จางต้าส่วยนี่เป็นคนชีวิตลำบากจริงๆ ไม่มีพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก เติบโตมากับรากหญ้าและเปลือกไม้ คนแบบนี้แหละ เมื่อมีอำนาจ ถึงจะนึกถึงประชาชนอย่างพวกเรา ใช่ไหมล่ะ เราต้องสนับสนุนหัวหน้ากองที่มาจากสามัญชนคนนี้!"

"รีบไปโพสต์ในฟอรัมเร็ว ไปให้กำลังใจหัวหน้ากองจาง!"

ในขณะเดียวกัน ทหารรับจ้างที่ไม่มีญาติก็ติดต่อเพื่อนวัยเด็ก ลุงป้าน้าอาเพื่อนบ้านให้ไปขุดมันฝรั่งแทน แบ่งกัน 50-50

ทำให้ประชาชนยากจนอีกกลุ่มหนึ่งได้รับประโยชน์จากมันฝรั่งรอบนี้

เมื่อจางต้าส่วยนำประชาชนมาถึงทุ่งมันฝรั่ง ทีมของเหลียนเซวียนได้เก็บเกี่ยวทรัพยากรกบพิษเขียวกลายพันธุ์จากอ่างเก็บน้ำเชี่ยนเจียหมดแล้ว และย้ายไปจุดล่าสัตว์ต่อไป

ระหว่างทาง เหลียนเซวียนใช้ช่องทางเข้ารหัสที่เคสร้างขึ้นติดต่อเผิงฮุย

"ฮัลโหล หัวหน้ากองเผิง ยุ่งอยู่หรือเปล่า?"

เผิงฮุยเห็นว่าเป็นโทรศัพท์จากหัวหน้าเก่า ก็หัวเราะทันที 

"หัวหน้า ได้ยินว่าคุณออกไปเก็บของอีกแล้ว เป็นไงบ้าง มีอะไรให้ช่วยมั้ย?"

เหลียนเซวียนหัวเราะเบาๆ 

"ก็พอใช้ได้ แค่ได้หนังกบกลายพันธุ์มาบ้าง ทางคุณเป็นไงบ้าง หาติดต่อกับเครือข่ายที่เหมาะสมได้ไหม ช่วยเอาพิษกบชุดนี้ไปขายให้หน่อย?"

เผิงฮุย: "ผมรู้อยู่แล้วว่าถ้าหัวหน้าลงมือ ต้องมีอะไรดีๆ แน่ ตอนนี้หนังกบพิษเขียวเป็นสินค้าที่แย่งกันซื้อ ทุกที่ที่มีออกมาสักนิด ฐานทัพต่างๆ ก็แย่งกันซื้อบ้าคลั่ง

คุณบอกให้ซวี่จื่อหาทางขนหนังกบกลับมา ผมจะใช้ช่องทางพิเศษขายให้คุณ รับรองราคาไม่ต่ำกว่าที่เราขายคราวที่แล้ว"

"พี่ฮุย ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณเป็นคนมีความสามารถ ที่ฉีซวี่จัดให้คุณอยู่ตำแหน่งนี้ ถือว่าเขามีสายตาดี"

เผิงฮุยยิ้มอย่างมีความสุข

ความจริงแล้ว เขาเป็นสามัญชนที่ไม่มีรากฐานใดๆ อาศัยเพียงคำสั่งโยกย้ายของเฉินต้าได้นั่งในตำแหน่งนี้ จะไม่มีตะปูปักก้นได้อย่างไร?

กองจัดการทรัพยากรของกองพลหมิงเยว่ เท่ากับดูแลคลังใหญ่ของกองกำลังทั้งหมด เป็นตำแหน่งอู่ข้าวอู่น้ำ

แต่ก่อน หัวหน้ากองจัดการทรัพยากรนี้คือตระกูลหลัว ตระกูลใหญ่อันดับสามของฐานหมิงเยว่

ตระกูลหลัวทำธุรกิจในฐานหมิงเยว่มาหลายปี จากกองกำลังถึงรัฐบาลฐาน แผ่อิทธิพลไปทั่วทุกหน่วยงานใหญ่น้อย

และหัวหน้ากองจัดการทรัพยากรคนก่อนคือหลัวฉางเหอ หัวหน้าตระกูลหลัวคนปัจจุบัน

อย่างไร้เหตุผล ตื่นเช้ามาวันหนึ่ง หลัวฉางเหอก็พบว่าตำแหน่งหัวหน้ากองของเขาหายไป ถูกเด็กจนคนหนึ่งที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้แย่งไป เขาจะยอมได้อย่างไร

หลายวันที่ผ่านมา งานที่เผิงฮุยรับมาเรียกได้ว่ายุ่งเหยิงไปหมด วันนี้กองนี้ขอน้ำมัน พรุ่งนี้กองนั้นขอลูกปืนใหญ่

แต่ผลที่ได้คือรถขนน้ำมันเดินทางไปครึ่งทางก็เจอฝูงตั๊กแตนยักษ์กลายพันธุ์ อ้างว่าสงสัยจะมีคนติดเชื้อ ขบวนรถกลับไม่ได้ ต้องกักตัวในป่า 14 วัน

ความจริงแล้ว ไม่ว่าจะเจอสัตว์กลายพันธุ์ชนิดใดบนเส้นทาง ก็ไม่น่าจะมีผลต่อการขนส่งทรัพยากรของกองกำลัง ขบวนรถขนน้ำมันทั้งหมดมียาฆ่าแมลงเพียงพอ

เพียงแค่หลังจากรถผ่านฝูงตั๊กแตนยักษ์ ยื่นเครื่องพ่นยาฆ่าเชื้อที่ติดมากับรถออกมา ฉีดรถทั้งหมดหนึ่งรอบ ก็จะไม่มีปัญหา

แต่ขบวนรถกลับหลบอยู่ครึ่งทางไม่ยอมกลับมา คุณจะทำอย่างไรได้?

เผิงฮุยเป็นหัวหน้ากอง จะไปขับรถน้ำมันกลับมาเองก็คงไม่ได้

อีกอย่าง ถึงเขาจะคิดจะนำคนไป ก็ไม่มีใครใต้บังคับบัญชาเชื่อฟังคำสั่งเขา

และโทรศัพท์จากกองต่างๆ ที่เร่งขอน้ำมันแทบจะทำให้โทรศัพท์ในสำนักงานของเขาระเบิด

เหมือนกับเผิงฮุย จางต้าส่วย เซินเหลย และหานเย่ ก็พบว่างานของพวกเขาก้าวหน้าด้วยความยากลำบาก ใครที่สั่งให้ทำงาน คนนั้นก็ป่วย

ทำให้ทุกคนปวดหัว พากันไปบ่นกับฉีซวี่ แต่ฉีซวี่กลับดูสงบนิ่ง ไม่รีบร้อนเลย บอกเพียงให้พวกเขารอสักหน่อย ให้กระสุนลอยอีกพัก

เพียงเมื่อน้ำลงจึงจะเห็นใครที่ไม่ได้นุ่งกางเกงในอยู่

เมื่อถึงเวลานั้นจึงค่อยลงมือ จัดการกับคนสำคัญที่สร้างความวุ่นวายที่สุดในคราวเดียว ทหารเล็กๆ ที่เหลือก็ไม่น่ากลัว

ด้วยเหตุนี้ เผิงฮุยจึงได้ที่พึ่งทางใจ ฉีซวี่บอกให้ลากเวลา ก็ลากไป

มีคนมาขอทรัพยากร ก็ตอบไปหนึ่งคำ: รอ

โทรศัพท์ในสำนักงานถูกยกหูไว้เลย ไม่มีใครโทรเข้าได้ มีเวลาก็ตั้งใจศึกษาเรื่องนอกงาน

เช่น เผิงฮุยถูกเลขาฯ ของเขาดึงเข้ากลุ่มลูกหลานคนรวย (ใช้บัญชีสำรองเข้ากลุ่ม)

ชื่อว่ากลุ่มระดับสูงเขตเหนือ ถ้าไม่มีคนภายในแนะนำ จะเข้ากลุ่มแบบนี้ไม่ได้จริงๆ

เรื่องที่กลุ่มลูกเศรษฐีพูดคุยกันเซ็งแซ่ที่สุดเมื่อเร็วๆ นี้คือการซื้อพิษกบกลายพันธุ์

เรื่องที่ฐานหมิงเยว่กำจัดตั๊กแตนยักษ์แมนเทิลอย่างรวดเร็วได้แพร่กระจายไปทั่วเขตเหนือแล้ว มีข่าวลือว่าเป็นเพราะผู้บัญชาการใหญ่เฉินต้าตัดสินใจทันที ขายตำแหน่งแลกพิษกบ

จึงทำให้ฐานหมิงเยว่สงบสุข ฐานทัพใหญ่ทั้งหมดต่างขาดเงิน จึงพากันเลียนแบบ ทยอยออกนโยบายแลกตำแหน่งกับพิษกบ แต่นโยบายออกมานานแล้ว เหล่าทายาทเศรษฐีถือเงินไว้

แต่กลับหาแหล่งสินค้าไม่ได้เลย

คุณชายจากฐานไห่หนิงจำใจนำทีมไประเบิดรังกบพิษเขียวกลายพันธุ์ทิ้งเลย ผลคือแม้แต่ค่ากระสุนปืนใหญ่ยังต้องจ่ายเพิ่ม

เผิงฮุยเงียบๆ คลิกเปิดหน้าแชทของคุณชายคนหนึ่ง เริ่มแชทส่วนตัว

คืนนั้นเวลาประมาณเที่ยงคืน ยานบินลำหนึ่งลงจอดที่ค่ายพักของทีมเหลียนเซวียน ขนพิษกบที่อยู่ในมือเธอไปในคืนนั้นเลย

ก่อนฟ้าสาง นาฬิกาข้อมือของเหลียนเซวียนก็ได้รับเงินค่าสินค้า 3.5 พันล้านหยวน

มองตัวเลขในนาฬิกาข้อมือที่ใกล้ถึง 1หมื่น ล้านหยวน เหลียนเซวียนดีใจจนมือเท้าสั่น ทรัพย์สินส่วนตัวของเธอคงจะเกินตระกูลใหญ่ใดๆ ในฐานหมิงเยว่แล้ว

ได้เงินมาแล้ว สิ่งแรกที่เหลียนเซวียนทำคือจ่ายโบนัส

เสี่ยวหยางในฐานะสมาชิกทีมเก่า เหลียนเซวียนยังคงจ่ายเงินให้เขาตามวิธีเดิม เสี่ยวหยางได้รับ 5 ล้านหยวน

เด็กคนนี้แม้จะไม่ได้ตำแหน่งราชการที่ถูกต้อง แต่เงินที่ได้มาในกระเป๋านั้นเป็นของจริง

แน่นอน มีส่วนของเสี่ยวหยางแล้ว ในฐานะผู้ขาย เผิงฮุยก็ขาดไม่ได้: เผิงฮุยได้รับเงินปันผล 5 ล้านหยวนเช่นกัน

สมาชิกใหม่ 4 คน แต่ละคนได้รับโบนัส 100,000 หยวน

หนุ่มๆ หลายคนตื่นมา เห็นจำนวนเงินมหาศาลที่ปรากฏในนาฬิกาข้อมืออย่างกะทันหัน รู้สึกว่าสายตาพร่ามัวไปหมด

หลายคนเอาหัวมาชนกัน พิจารณาอยู่นาน จึงยืนยันได้ว่าพวกเขาได้รับเงินก้อนใหญ่จริงๆ

"ต้าจวง ตบฉันทีสิ ฉันรู้สึกเหมือนฝันไป"

เฉินต้าจวงตอนนี้กอดนาฬิกาข้อมือด้วยมือที่สั่น เงินเก็บของเขาไม่เคยเกินสามหลัก ตอนนี้มองเห็นเลข 1 ตามด้วยเลขศูนย์หลายตัวในนาฬิกา ยังตั้งตัวไม่ติด ไม่รู้ว่าตัวเองได้เงินมาเท่าไหร่

"นี่... นี่เงินเท่าไหร่ หนึ่งหมื่น หนึ่งแสน หรือหนึ่งล้าน?"

ซุนหมิงนับอย่างจริงจัง

"หนึ่งแสนหยวน หัวหน้าของเราจ่ายเงินเดือนหนึ่งแสนหยวนจริงๆ ด้วย พระเจ้า เธอ... เธอจริงจังเสียด้วย"

"แน่นอนว่าจริงจัง หัวหน้าจะหลอกเล่นเราได้อย่างไร แต่ฉันรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง"

"ตรงไหนไม่ถูกต้อง?"

หลายคนกลัวว่าจะมีความไม่ชอบมาพากล พร้อมกันมุ่งความสนใจไปที่โจวเสี่ยวโจว

โจวเสี่ยวโจวพูด

"ดูข้อความที่หัวหน้าส่งในกลุ่มสิ เธอบอกว่าหนึ่งแสนนี้เป็นโบนัสสำหรับพวกเรา"

"โบนัส?"

"นั่นหมายความว่า นอกจากหนึ่งแสนนี้ สิ้นเดือนเรายังได้เงินเดือนอีกหนึ่งแสน?"

"โอ้แม่เจ้า นี่ฉันฝันไปหรือเปล่า!"