หลังจากได้ชำระล้างร่างกายและนอนหลับพักผ่อนไปตื่นหนึ่ง หยวนอิงจึงรู้สึกสดชื่นขึ้น เขาลุกขึ้นนั่งกำลังจะก้าวลงจากเตียง ก็เป็เวลาเดียวกับที่บ่าวรับใช้ในตำหนักมาเรียกไปร่วมโต๊ะอาหารกับองค์ชายห้าพอดี หยวนอิงรีบลุกขึ้นจัดแต่งเสื้อผ้าหน้าผมเล็กน้อย จากนั้นเปิดประตูและเดินตามบ่าวรับใช้ออกไป หลังจากเดินมาได้ไม่ไกล หยวนอิงนั้นมองเห็นถังหลี่นั่งรออยู่บนโต๊ะริมสระบัวซึ่งยามนี้มีบุษบงกชหลากสีสันทั้งสีขาวสีชมพูพากันแบ่งบานชูช่อแผ่กิ่งก้านสาขาอยู่เต็มสระ ผสานกับแสงจันทร์นวล สาดส่องลงมากระทบผิวน้ำก่อเกิดประกายระยิบระยับดุจดาราบนฟากฟ้า รอบด้านจุดตะเกียงให้แสงสว่างทำให้บรรยากาศรอบด้านชวนผ่อนคลายยิ่ง
หยวนอิงรีบสาวเท้าเข้าไปหาถังหลี่ ใบหน้าเผยรอยยิ้มผ่อนคลายพร้อมเอ่ย
“ท่านรอข้านานแล้วหรือไม่”
ถังหลี่ส่ายศีรษะแทนคำตอบ
“เหตุใดมาทานอาหารที่นี่เล่า”
“ไม่ดีรึ”
“ไม่ใช่ไม่ดี ข้าแค่แปลกใจ”
“นั่งลงเถอะ”
หยวนอิงรีบนั่งลงตรงข้ามกับถังหลี่ ตามคำบอกกล่าวของอีกฝ่าย
“ไปยกอาหารมาได้แล้ว” หลังคำสั่งของถังหลี่ ไม่นานอาหารก็ถูกจัดวางไว้เต็มโต๊ะ
“ล้วนเป็อาหารที่เ้าชื่นชอบ กินเยอะๆ” ถังหลี่กล่าวพร้อมคีบอาหารใส่จานให้หยวนอิง
หยวนอิงมองดูอีกฝ่ายด้วยความซาบซึ้งใจ
“หลังทานอาหารกันไปได้สักพัก หยวนอิงจึงเอ่ยถามขึ้น พี่หลี่ท่านช่วยเล่ารายละเอียดให้ข้าฟังได้หรือไม่ ว่าท่านจัดการเช่นไรกันแน่ จึงทำให้องครักษ์ขององค์ชายรองไปสังหารนักโทษคนนั้นได้”
“ข้าหรือ ข้าหาได้ทำอันใดไม่ พี่สี่ของข้าเป็คนจัดการคลี่คลายปัญหาทั้งหมด”
“เหตุใดเขาจึงยอมช่วยท่านกันเล่า ข้าจดจำได้ ท่านเคยบอกข้าว่าท่านกับเขา หาได้สนิทกันไม่ อีกทั้งยังต้องคอยเฝ้าระวังเขาจะมาสร้างปัญหาให้ด้วยซ้ำ”
“นั่นเป็เพราะ….ข้าแอบไปล่วงรู้ความลับหนึ่งของเขามา”
“ความลับอะไรหรือ สามารถเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่” หยวนอิงมีทีท่าว่าสนใจใคร่รู้ทันที
‘ทำไมจะไม่ได้กันละ ในเมื่อเ้าเป็ภรรยาข้า สามีภรรยาก็เหมือนคนคนเดียวกัน’ ถังหลี่คิดยิ้มๆ ก่อนจะเปิดปากเล่าเื่ราวให้หยวนอิงฟังอย่างละเอียด
“พี่สี่แอบมีลูกมีเมียซ่อนอยู่นอกตำหนัก ถึงพี่สี่อาจเป็คนเ้าเล่ห์ แต่เกรงกลัวพระชายาเป็ที่สุด อีกทั้งเื้ัพระชายาคืออำนาจทางการทหารที่สำคัญที่สุดของเขา เขามิอาจทำให้นางขุ่นเคืองใจได้” ถังหลี่หยุดเล่าครู่หนึ่ง เผยยิ้มชั่วร้าย
หยวนอิงถามอย่างสงสัย “ว่าแต่ท่านรู้ได้อย่างไร ว่า
องค์ชายสี่ลักลอบมีภรรยาและลูกนอกสมรส” องค์ชายถังหลี่อมยิ้ม ไม่ตอบสิ่งใดแต่กลับเล่าเื่ราวต่อ
“จากนั้น ข้าได้ส่งจดหมายลับฉบับหนึ่งไปบอกเขาว่า ข้าได้ยินข่าวคราวหนึ่งมาอย่างลับๆ มีคนคิดใส่ร้ายเขา บอกว่าเขามีเมียและลูกแอบซ่อนไว้ข้างนอก เพียงเท่านั้นเขาก็อยู่ไม่เป็สุขแล้ว หลังกลับถึงเมืองหลวง ข้ายังส่งของขวัญไปให้พระชายา นั่นเลยยิ่งทำเขานั่งไม่ติด เป็ฝ่ายมาหาข้าเอง ข้าจึงแกล้งเผยข่าวสารที่มีประโยชน์กับเขายิ่งกว่า”
“ข่าวอะไรหรือ”
“ก็ไม่มีอะไรมาก ข้าแค่ทำให้เขาเชื่อว่า คนของพี่รองเป็ฝ่ายปล่อยข่าวเื่ภรรยาและลูกนอกสมรสออกมา เพื่อหวังทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเขาและพระชายา ด้วยหวังลดแรงสนับสนุนเื้ัของเขา ด้วยนิสัยพี่สี่ซึ่งเ้าคิดเ้าแค้น อีกทั้งเป็ไม้เบื่อไม้เมากับพี่รองมานาน มีหรือที่พี่สี่จะปล่อยผ่าน” ถังหลี่เผยรอยยิ้มสนุกสนานขณะเล่า
“ข้าเข้าใจที่ท่านเล่ามา แต่มันไม่น่าจะนำไปสู่การแก้ ปัญหาให้ท่านได้นี่นา เขาสามารถแก้แค้นองค์ชายรองจากวิธีการอื่นๆ ได้นี่ ไม่จำเป็ที่จะมุ่งตรงไปยังคดีซึ่งกำลังสอบสวนอยู่ในเวลานี้” หยวนอิงสอบถามด้วยความสงสัย
ถังหลี่มองหยวนอิงพลางยิ้มแย้มให้กับความช่างสังเกตของภรรยาตนพลางคิด ‘เื่พวกนี้ เ้าก็เก่งยิ่งนักแต่เหตุไฉนเื่ของเ้าและข้า ถึงได้ซื่อบื้อยิ่ง’ ถังหลี่คิด ก่อนจะกล่าวตอบออกไป
“ข้าย่อมมีวิธี แต่ยามนี้ยังไม่สามารถอธิบายให้เ้าฟังได้ หากเ้าอยากรู้คำตอบ อยู่ข้างกายข้าไปตลอด เ้าย่อมได้รู้เอง” ถังหลี่ยิ้มอย่างเ้าแผนการ
ขณะที่ทั้งคู่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ไม่นานกลางท้องฟ้าก็ปรากฏดอกไม้ไฟหลากสีชุดใหญ่ถูกจุดขึ้น ช่างเปล่งประกายท่ามกลางความมืดมิดที่เริ่มปกคลุมเข้ามา หลังจากดวงตะวันลาลับเหลี่ยมเขาไปได้ไม่นาน หยวนอิงหันมองด้วยดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับทันที
“ช่างงดงามนัก”
“ใช่ ช่างงดงาม” ถังหลี่กล่าวเสริม แต่สายตาของเขาหาได้จดจ่ออยู่กับดอกไม้ไฟที่ถูกจุดขึ้นฟ้าไปไม่ แต่กลับตกอยู่บนร่างคนตรงหน้าแทน
“ชอบหรือ”
“ใช่ ข้าชอบมาก”
“เช่นนั้นก็ดี”
“ทำไมจึงมีคนจุดดอกไม้ไฟได้”
“ข้าหารู้ไม่ แต่แค่เ้าชอบก็ดีแล้ว” ถังหลี่กล่าวตอบยิ้มๆ
ในขณะที่ทั้งสองกำลังเฝ้ามองดอกไม้ไฟที่ถูกจุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องด้วยความสุขใจอยู่นั้น อีกฝั่งหนึ่งของตำหนักองค์ชายสี่
องค์ชายสี่ก็กำลังแหงนมองดอกไม้ไฟที่ถูกจุดขึ้นฟ้าด้วยเช่นกัน ่หลายวันมานี้ เขาต้องอกสั่นขวัญแขวน ต้องปวดหัวกับการคิดแผนการต่างๆ ช่างยุ่งวุ่นวายเสียจริง แต่อย่างน้อยผลลัพธ์ที่ออกมานั้นก็เป็ไปตามที่เขา้า
‘พี่รอง ใครใช้ให้เ้ากล้ามาลองดีกับข้ากันเล่า’ องค์ชายสี่ครุ่นคิด แววตาฉายความร้ายกาจ
805
