บทที่1
ตื่นแรกในนิยาย
ทุกคนจะทำอย่างไรถ้าตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ามีผู้ชายหน้าตาดีนอนอยู่ด้านข้างกาย?
มือของกุลจิราััโดนกล้ามเนื้อหน้าท้องของผู้ชายคนนั้นแบบไม่มีเสื้อผ้ากั้น
ผู้ชายที่หล่อเหลาและรูปร่างแข็งแกร่งเปลือยเปล่าหันหน้ามาจ้องมองกุลจิราด้วยสีหน้าเยือกเย็นถึงขั้นสุด
กุลจิราค่อย ๆดึงมือเล็กของเธอออกอย่างเชื่องช้า รวบรวมสติแก้ปัญหาเฉพาะด้วยรอยยิ้มเขินอาย“คุณก็น่าจะรู้ตัวดีว่าเป็ผู้ชายที่มีเสน่ห์มากแค่ไหนฉันก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงได้มาจบกันบนเตียงคุณจะโทษฉันฝ่ายเดียวไม่ได้นะคะ”
“กุลจิรา!”ผู้ชายคนนี้ไม่สามารถทนฟังคำแก้ตัวของเธอได้
หัวใจของกุลจิราเต้นรัวแรงกายสั่นสะท้านเล็กน้อยเธอเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายคนนั้นที่กำลังยืนใส่บ็อกเซอร์ตัวเดียวอยู่ข้างเตียงด้วยความประหลาดใจ“คุณรู้จักชื่อของฉันด้วยเหรอคะ? แต่ฉันไม่รู้จักคุณ!”
กุลจิราเบิกตากว้างด้วยความใเธออยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย และยังสับสนกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นความคิดของเธอก็ยังคงสับสนมึนงง ก่อนหน้านี้มือของเธอไวกว่าสมองเผลอััลูบไล้ร่างกายสมบูรณ์แบบนั้นก่อนที่สมองของเธอจะสั่งด้วยซ้ำ!
จู่ ๆความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวของเธอ กุลจิราก็ตระหนักได้ทันที“ไม่ใช่เื่จริงใช่ไหม! ฉันซื้อคุณมาใช่ไหม? ฉันไม่มีเงินจ่ายนะ!”
กุลจิราเริ่มบ่นคร่ำครวญกับตัวเอง“ทั้งหมดเป็เพราะหัวหน้าคนนั้นที่โยนความผิดมาให้ฉัน ใช่สิ! ฉันเป็แค่เด็กกำพร้าถึงโยนความผิดมาให้ฉัน จนฉันต้องตกงาน เงินก็ไม่มีฉันไม่สามารถซื้อของที่ฉันรักได้แล้ว ฉันยังต้องมาเสียเงินจ่ายค่าโฮสต์อีก!”
ความรู้สึกของกุลจิราเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลายทั้งเศร้าเสียใจ ทั้งโมโห ทั้งเสียดายเงิน น้ำตาของเธอไหลพรากนี่เป็เื่ที่น่าเศร้าสำหรับเธอจริง ๆ
“หยุดร้อง!”ผู้ชายคนนั้นกัดฟันพูดเสียงดัง ตอนนี้เขาแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเขามองกุลจิราด้วยสายตาเหยียดหยาม “อย่ามาเสแสร้งต่อหน้าฉันฉันไม่อยากได้เงินของเธอ!”
เขามองกุลจิราซึ่งมีแต่น้ำตานองเต็มใบหน้าเขาจึงหันหน้าหนีไปทางอื่นด้วยสีหน้ารังเกียจ คิ้วขมวดแน่น“ถึงแม้ว่าเราจะมีเซ็กส์กัน มันก็ไม่มีความหมายอะไรกับฉัน!”
กุลจิราตกตะลึงทำไมคำพูดเหล่านี้ฟังดูคุ้น ๆ?
เดี๋ยวก่อนนะ เธอมองไปรอบห้องพักโรงแรมนี้ตกแต่งอย่างมีระดับ เตียงคู่หรูหรา สภาพห้องอย่างนี้
เธอจำได้แล้วเมื่อวานเธออยู่ในห้องรอโทรศัพท์เรียกไปสัมภาษณ์งานจนรู้สึกเบื่อตอนบ่ายจึงหยิบนิยายที่ยังอ่านยังไม่จบไปที่สวนสาธารณะใกล้ห้องพักเธอเลือกหาที่นั่งใกล้กับสระน้ำกำลังอ่านนิยายเื่ยอดรักไปถึงกลางเื่ซึ่งถึงตอนจุดจบของนางร้ายพอดี
จู่ ๆเธอก็ได้ยินเสียงขอความช่วยเหลืออยู่ไม่ไกล เธอเงยหน้าขึ้นมองไปรอบ ๆตรงกลางสระน้ำมีเด็กคนหนึ่งตะเกียกตะกายอยู่ตรงนั้น
กุลจิรารับรู้ได้ทันทีว่าเด็กกำลังจะจมน้ำเธอลุกขึ้นยืนแล้วะโเสียงดัง “ช่วยด้วยค่ะ เด็กจมน้ำ!”แล้วถอดรองเท้าะโลงไปในสระน้ำ เธอว่ายน้ำอย่างเร่งรีบเข้าหาเด็กคนนั้นไม่นานก็สามารถช่วยเด็กเอาไว้ได้
กุลจิราใช้แรงที่เหลือพยายามว่ายเข้าฝั่งสองขาเริ่มล้า เมื่อถึงฝั่งเธอเห็นผู้คนมากมายมารอช่วยบางคนช่วยกันพยุงเด็กขึ้นบนฝั่ง
เมื่อเด็กขึ้นฝั่งแล้วมีคนสังเกตเห็นว่าเด็กหยุดหายใจทุกคนจึงให้ความสนใจและช่วยเหลือเด็กก่อน
เธอที่เริ่มหมดแรงไม่มีใครคอยช่วยให้ขึ้นบนฝั่ง เธอประคองตัวเองสองมือดึงหญ้าแล้วพยายามดึงตัวขึ้นแต่ไม่สำเร็จ สุดท้ายเธอก็หมดแรงจนเป็ลมร่างของเธอค่อย ๆ จมลงไปในน้ำ
เธอคงจะไม่หมดแรงจนเป็ลมถ้าไม่เพราะหลังจากตกงานเธอร้องไห้ด้วยความคับแค้นใจ และทานอาหารได้น้อยมาก
ตอนนี้กุลจิราพอจะคาดเดาอะไรได้บางอย่างแล้วเธอตายแล้ว แต่มาโผล่ในนิยายที่อ่านหรือเปล่า? เธอเลยลองพูดประโยคที่มีในนิยายขึ้นมาว่า“พี่ดนค่ะ พี่ก็รู้ว่ากุลรักพี่มากแค่ไหนทั้งชีวิตนี้กุลอยากเป็คนรักของพี่คนเดียว ถึงตายไปิญญาของกุลก็ยังเป็ของพี่พี่จะใจร้ายกับกุลอย่างนี้ไม่ได้นะคะ กุลรักพี่ดนมากกุลไม่สามารถรักใครได้นอกจากพี่อีกแล้ว!”
ทันทีที่พีรดนย์ได้ยินสีหน้าของเขาก็เ็าลงไปอีก
กุลจิราก็พูดประโยคในนิยายเท่าที่เธอจำได้ต่อไปอีก“ถ้าพี่ดนไม่ยอมรับผิดชอบกุล กุลจะฆ่าตัวตาย!กุลจะให้ทุกคนได้รู้ว่ากุลตายก็เพราะพี่!”
แน่นอนว่าประโยคเหล่านี้ ทำให้พีรดนย์ขมวดคิ้วมากยิ่งขึ้นและกุลจิราก็ได้ยินเขาพูดประโยคที่เหมือนกับในนิยายว่า “ก็ไปตายเลยสิ!”
สมมุติว่าถ้าเป็คุณที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ามีผู้ชายหน้าตาดีนอนเปลือยกายอยู่ข้างคุณก่อนที่คุณจะมีเวลาทำความเข้าใจกับสถานการณ์ คุณก็ถูกผู้ชายคนนั้นบอกให้ไปตายคุณจะทำอย่างไร?
กุลจิราเมินเฉยต่อสายตารังเกียจของพีรดนย์พระเอกในนิยาย แล้วยังคงพยายามแสดงบทนางร้ายของตัวเองต่อไปตั้งหน้าตั้งตาร้องไห้ด้วยใบหน้าที่เศร้าเสียใจ
ตอนนี้เธอไม่รู้สถานการณ์ว่าตอนนี้อยู่ใน่ไหนของเนื้อเื่เธอแค่จำเนื้อเื่ที่เคยอ่านเท่านั้นที่สำคัญตอนนี้เธอจำเป็ต้องสวมบทบาทนางร้ายตามเนื้อเื่ในนิยายไปก่อน!
ถ้าเป็แค่คนที่มองดูเหตุการณ์เื่ราวแบบนี้ก็เป็เื่สนุก แต่ในเมื่อตอนนี้เธอเป็คนที่อยู่ในเหตุการณ์ซึ่งความเป็จริงมันเครียดมาก!
กุลจิราไม่รู้ว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรหลังจากถูกเชิญออกจากงานเป็แพะรับบาปแทนหัวหน้าหัวใจที่เปราะบางของกุลจิราก็บอบช้ำอย่างมาก เธอร้องไห้อย่างหนักมาหลายวันทานอะไรก็ไม่ลงด้วยความคับแค้นใจ
ไม่กี่วันที่ผ่านมาพึ่งทำใจยอมรับความจริงได้เธอหว่านใบสมัครไปตามบริษัทต่าง ๆระหว่างรอเรียกสัมภาษณ์งานเธอหยิบนิยายที่ซื้อเก็บไว้มาอ่านชื่อเื่ยอดรักมาอ่าน พออ่านไปแล้วก็พบว่านางร้ายมีชื่อเดียวกับเธอนางร้ายไม่เพียงแต่สวยมาก แถมยังรวยมากอีกด้วย!
ตอนที่เธออ่านนิยายเื่นี้เธอเห็นว่านางร้ายมีทั้งทรัพย์สมบัติมากมายแล้วยังมีรูปร่างทรงนาฬิกาทรายที่ผู้หญิงต่างอิจฉา แต่พฤติกรรมของนางร้ายแปลกมากนางร้ายไม่ได้ใช้เงินเพื่อหาความสุขให้ตัวเองเลย
นางร้ายพยายามวางแผนสมรู้ร่วมคิดและใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อตามจับพระเอก และกลั่นแกล้งรังแกนางเอกจนในท้ายที่สุด นางร้ายถูกจำคุกเพราะจ้างคนไปทำร้ายนางเอก พอออกจากคุกนางร้ายยังถูกใครก็ไม่รู้ฆ่าตายอย่างอนาถ!
กุลจิราอ่านถึงจุดจบของนางร้ายแล้วโกรธมากทำไมนางร้ายไม่หาผู้ชายดี ๆ สักคนนางร้ายก็มีทั้งเสน่ห์และรูปร่างหน้าตาที่ได้เปรียบผู้หญิงคนอื่นทำไมนางร้ายถึงยึดติดกับพระเอกนัก?
ในนิยายนางร้ายมีชื่อเดียวกับเธอนั่นคือชื่อกุลจิราซึ่งเป็ลูกสาวของมหาเศรษฐี
หลังจากพ่อกับแม่ของนางร้ายประสบอุบัติเหตุรถตกเขาเสียชีวิตทั้งคู่นางร้ายสูญเสียทั้งพ่อแม่ของเธอไปพร้อมกัน แต่เธอก็ยังสามารถใช้ชีวิตได้ด้วยเงินลงทุน(ทรัสต์) ที่พ่อนางร้ายทำไว้ในชื่อของเธอ
แม้ว่านางร้ายจะไม่ร่ำรวยและมีหน้ามีตาในแวดวงสังคมเหมือนเดิมแต่ก็ถือว่ามีใช้จ่ายได้สบายไปตลอดชีวิต
ในความคิดของกุลจิราเงินที่ได้จากทรัสต์หนึ่งล้านบาทต่อเดือนโดยไม่ต้องทำงาน นี่มันเป็ชีวิตในฝันของเธอเลยนะ!
น่าเสียดายที่ไม่ใช่สำหรับนางร้ายที่เกิดในครอบครัวร่ำรวยั้แ่ยังเด็ก รายรับที่ได้แค่หนึ่งล้านบาทต่อเดือนจะเทียบกันกับเมื่อก่อนที่ใช้จ่ายโดยไม่ต้องกังวลได้อย่างไรนางร้ายคิดว่าเธอกลายเป็ยาจกไปแล้ว
ยิ่งกว่านั้น หลังจากสูญเสียครอบครัวนางร้ายก็เหมือนกับตกลงมาจาก์สู่พื้นดินในชั่วข้ามคืน ผู้คนที่เคยสนิทสนมคอยเอาใจนางร้ายในอดีตก็เปลี่ยนท่าทีทันทีพวกเขาคอยพูดจาเยาะเย้ยถากถางนางร้ายว่าเป็ดั่งหงส์ปีกหัก การเยาะเย้ย การดูถูกการเหยียดหยาม เป็่เวลาที่นางร้ายรู้สึกตกต่ำที่สุดในชีวิตแล้ว
พระเอกที่ชื่อพีรดนย์คือคนที่นางร้ายชื่นชอบมาั้แ่เด็กทั้งสองครอบครัวสนิทสนมกันมานาน และมีฐานะเป็ชนชั้นสูงในแวดวงสังคมเหมือนกัน
เมื่อตอนที่นางร้ายยังเด็กพ่อแม่ของนางร้ายกับพ่อแม่ของพระเอกได้พูดคุยกันเล่น ๆเกี่ยวกับการแต่งงานของทั้งสอง แล้วตอนเด็กนางร้ายกับพระเอกยังมีจุ๊บปากกันอีกด้วย
แต่พระเอกรังเกียจและรำคาญนางร้ายมาั้แ่เด็กภายใต้ท่าทีต่อต้านอย่างรุนแรงของพระเอก การแต่งงานที่เคยพูดกันเล่น ๆจึงเหมือนถูกยกเลิกไปโดยปริยาย
ด้วยเื่นี้นางร้ายจึงยิ่งถูกเยาะเย้ยในแวดวงสังคมอยู่นาน
หลังจากสูญเสียเสาหลักของครอบครัวนางร้ายเลยพยายามทุกวิถีทางเพื่อแต่งงานกับพระเอกในแง่หนึ่งนางร้ายเองก็ชอบพระเอกมากและในอีกแง่หนึ่งนางร้ายอยากจะพึ่งพาพระเอกอยากกลับไปชีวิตดั่งเดิม
เพื่อจับพระเอกให้ได้นางร้ายก็ไม่ยอมลดความพยายาม ทำเื่แต่ละอย่างสร้างความเดือดร้อนแก่พระเอกมากขึ้นทำให้พระเอกทั้งรังเกียจทั้งรำคาญ
ต่อมายังวางแผนกลั่นแกล้งนางเอกและตบหน้านางเอกในที่สาธารณะอีกด้วยเื่นี้กลายเป็ข่าวที่ร้อนแรงพร้อมกับภาพลักษณ์นางร้ายที่ติดลบในสายตาผู้คน
ในนิยายนางร้ายมีออกมาแค่ไม่กี่ตอนก็มีจุดจบั้แ่กลางเื่จากมุมมองของนักอ่าน นักเขียนคงเพียง้าสร้างอุปสรรคสำหรับคู่พระนางเท่านั้นและจุดจบของนางร้าย นักเขียนก็ไม่ได้เขียนว่าใครเป็คนฆ่า
จุดจบของนางร้ายเธอเองก็บอกไม่ได้ว่ารู้สึกสะใจหรือสงสารมากกว่ากันเห็นได้ชัดว่านางร้ายสามารถมีชีวิตที่ดีได้ แต่นางร้ายกลับเลือกทำร้ายตัวเองเพราะความคิดยึดติดของเธอเอง
ในเมื่อตอนนี้เธอเข้ามาแทนนางร้าย่ต้นของนิยายยังมีทางแก้ไขได้ เธอไม่อยากเดินตามเส้นทางของนางร้ายเหมือนในนิยายอย่างแน่นอนเธอมีทั้งเงินให้ใช้โดยไม่ต้องทำงาน รูปร่างหน้าตาที่ผู้หญิงอิจฉาแล้วเธอยังจะหาเื่ไปแย่งพระเอกจากนางเอกทำไม?
แต่สถานการณ์ตอนนี้ที่กำลังแย่คือเธอดูเหมือนจะไปสร้างปมในใจให้กับพระเอก
หลังจากแผนการของนางร้ายที่วางยาพระเอกพระเอกก็รังเกียจนางร้ายมากขึ้นไปอีก และนี่เป็สาเหตุที่เขาไม่ไว้ใจผู้หญิงและไม่สามารถเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนได้
พระเอกกลายเป็คนที่ระแวงผู้หญิงไปแล้ว!