ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 32

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

หลังจบการแข่งทีมคู่แรก

นักวิจัยได้เรียกตัวเม็กเข้าไปสอบถามถึงเรื่องที่เม็กสามารถใช้พลังเกินขอบเขตพลังของตัวเองได้

ภายในห้อง นักวิจัยกำลังถกเถียงกันอยู่ นักวิจัยบางส่วนยังไม่เชื่อว่าเม็กทำได้แบบนั้นได้

และคิดว่าอาจจะมีใครบางคนใช้พลังช่วยเหลือเรื่องนี้อยู่

ไอแซก : " เธอกลับได้แล้ว เม็ก ฉันจัดการเรื่องนี้เอง "

กรรมการ : " เรายังสอบสวนไม่เสร็จ "

ไอแซก : " พอแค่นี้แหละ เด็กคนนี้อยู่ในความดูแลของฉัน "

เม็กกำลังถูกสอบสวนโดยนักวิจัยและกรรมการของการแข่งอยู่ ไอแซกได้เข้ามาขัดจังหวะ

และอนุญาตให้เม็กกลับบ้านได้ โทรุ นีโร่ และไมเด้นกำลังรออยู่ด้านนอกห้อง

นักวิจัยไม่ชอบใจเรื่องนี้มากๆ เพราะนักวิจัยใช้การแข่งทีมในปีนี้เพื่อวัดความสามารถของ

รูปแบบกลายพันธุ์ รุ่นที่ 2 ถึงขั้นสั่งปิดไม่ให้มีผู้ชมทั่วไปเข้ามาดูการแข่งแบบทีมในปีนี้

แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นไปตามที่พวกเขาต้องการ

นีโร่ : " โดนอะไรบ้างวะ "

เม็ก : " พวกกรรมการคิดว่ากูโกงนะสิ "

โทรุ : " ไม่ต้องคิดมาก กูรู้ว่ามึงพยายามมากแค่ไหน กลับกันเถอะ "

ไมเด้น : " (พูดดีๆ กันก็เป็นนี่น่า ทำเอาภาพพวกเพี้ยนที่เคยเห็นบนเกาะหายไปเลยนะ) " ไมเด้นคิดในใจ

ในช่วงที่ไปเที่ยวกันบนเกาะร้าง กลุ่มผู้ชายมักจนทำอะไรเพี้ยนๆ อยู่ตลอด ทำให้กลุ่มผู้หญิงไม่ค่อยชอบ

หลังจากเม็กออกจากห้อง ทั้งสี่ก็กำลังเดินทางกลับ ในขณะที่กำลังเดินออกจากโดมที่ใช้แข่งขัน

ทั้งสี่ได้พบกับพ่อของโทรุเข้า

โทรุ : " ดีครับ พ่อ "

พ่อของโทรุ : " ไงลูก " (กระซิบบางอย่างกับโทรุ)

โทรุ : " .................ก็ได้ครับ "

พ่อของโทรุกระซิบบางอย่างข้างหูของโทรุ ทำเอาโทรุไม่พอใจอยู่นิดหน่อย

แต่โทรุก็ตอบตกลงจะทำตามที่พ่อพูด อาการไม่พอใจของโทรุทำเอาคนอื่นไม่อยากถามว่าคุยอะไรกับพ่อ

.

.

.

.

เม็ก : " ตอนออกมาคุยอะไรกับพ่อวะ "

โทรุ : " เรื่องของมึงนั่นแหละ พ่อกูอยากให้มึงไปศูนย์วิจัยนะ "

เม็ก : " (มองหน้าโทรุ) ................ มึงไม่ต้องคิดมากหรอก กูไปก็ได้ "

หลังจากแยกกับไมเด้นและนีโร่ ทั้งสองคนก็กำลังเดินกลับบ้าน เม็กถามโทรุเรื่องที่คุยกับพ่อของเขา

โทรุไม่อยากพูดเรื่องนี้ แต่ก็ยอมบอกเม็กอยู่ดี พ่อของโทรุอยากให้เม็กมาที่ศูนย์วิจัยของเขา

เพื่อทดสอบอะไรบางอย่าง โทรุไม่เห็นด้วยอย่างมาก แต่โทรุก็ไม่กล้าขัดใจพ่อของตัวเอง

เม็กเองก็เข้าใจโทรุ เม็กจึงตอบตกลงจะไปที่ศูนย์วิจัยของพ่อโทรุ

โทรุ : " ทำไมไอ้พวกปี 4 มองกูแปลกๆ วะ "

เม็ก : " คิดมากน่า ไม่มีอะไรหรอก "

โทรุและเม็กมาโรงเรียนด้วยกันตามปกติ แต่ช่วงที่มาถึงโรงเรียน นักเรียนชายปี4 เกือบทุกคน

มองโทรุด้วยสายตาแปลกๆ

ไมเด้น : " เม็กโดนเรียกไปศูนย์วิจัย? พวกนายจะให้ฉันไปด้วยเหรอ "

โทรุ : " ใช่ นีโร่มันก็จะไปด้วย ก็เลยมาชวนเธอไปให้ครบทีมไง "

กลุ่มนักเรียนหญิง : " (ยกนิ้วโป้งเป็นเหมือนสัญญาณว่าไปเถอะ) " พวกเธอยืนอยู่ด้านหลังโทรุและโทรุไม่รู้ตัว

ไมเด้น : " ก็ได้ " ยอมไปเพราะกลุ่มเพื่อนบอกให้ไป

ก่อนหน้านี้โทรุไปชวนนีโร่มาแล้ว ซึ่งนีโร่ก็ตอบตกลงที่จะศูนย์วิจัยเป็นเพื่อนเม็ก

โทรุที่แอบชอบไมเด้นอยู่ก็เลยมาชวนเธอไปด้วย โดยใช้ทีมเป็นข้ออ้าง

ยามเฝ้าศูนย์วิจัย : " ไงเจ้าหนูโทรุ พาเพื่อนมาด้วยเหรอ "

โทรุ : " ดีครับ โทรเรียกพ่อผมให้มารับหน่อยครับ "

ไมเด้น : " (พ่อหมอนี้เป็นใครเนี่ย?) " ไมเด้นคิดในใจ

ทั้งสี่ยืนรออยู่สักพัก พ่อของโทรุก็ออกมารับเพื่อเข้าไปในศูนย์วิจัย

ด้านในศูนย์วิจัยมีนักวิจัยและกรรมการที่อยู่ในการแข่งแบบทีมอยู่ด้วย

และมีคุณเจ้าหน้าที่รัฐแอบดูอยู่ห่างๆ

แม่ของโทรุ : " ไงจ๊ะลูก!! " เข้ามากอดโทรุ

โทรุ : " แม่ก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ "

พ่อของโทรุ : " พวกลูกรออยู่ข้างนอกก่อนนะ ส่วนเม็กเข้าไปในห้องเลย "

แม่ของโทรุ : " ไม่!! "

แม่ของโทรุมาที่นี่ตามคำร้องของศูนย์วิจัย

พวกเขาต้องให้แม่ของโทรุเป็นคนวิเคราะห์การทำงานของสมองของเม็ก

ในขณะที่เม็กใช้พลังที่เกินขอบเขตความสามารถพลังของเม็ก

โดยทางศูนย์วิจัยเตรียมเครื่องสแกนและเครื่องตรวจจับคลื่นสมองเอาไว้ให้แล้ว

พ่อของโทรุ : " หมายความว่าไง 'ไม่' เนี่ย "

แม่ของโทรุ : " ก็หมายความว่าไม่ไง ไปบอกพวกที่อยู่ข้างใน ออกไปให้หมด "

พ่อของโทรุ : " ........... (ยืนจ้องตากับแม่ของโทรุ) ...................ก็ได้จ้า "

.

.

.

(พ่อของโทรุเข้าไปด้านในห้องและเชิญคนที่อยู่ด้านในออกมาด้านนอกห้อง)

.

.

.

นักวิจัยและกรรมการ : " เรื่องนี้หมายความว่าไง!! "

เหล่านักวิจัยและกรรมการไม่พอใจอย่างมากที่ถูกไล่ออกมา

พวกเขามาเพื่อพิสูจน์เรื่องที่เกิดขึ้นในการแข่งที่พึ่งเกิดขึ้นไป

และทำวิจัยเรื่องที่เม็กสามารถใช้พลังเกินขอบเขตความสามารถของตัวเองได้

แต่แม่ของโทรุไม่เห็นด้วย เธอไม่อยากเด็กอย่างเม็กเข้าไปยุ่งกับเรื่องแบบนี้

พ่อของโทรุเองก็ไม่เห็นด้วย แต่พ่อของโทรุทำงานอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาล

เขาจึงต้องทำตามคำสั่งของรัฐแบบเลี่ยงไม่ได้

นักวิจัยและกรรมการ : " พวกเราต้องได้ดูช่วงการทดสอบด้วย "

พ่อของโทรุ : " ......................... "

เหล่านักวิจัยและกรรมการเป็นคนของรัฐบาลที่ได้รับคำสั่งมาให้ดูเรื่องนี้

พ่อของโทรุเองก็ทำอะไรไม่ได้มาก ต้องทำตามที่พวกนั้นต้องการ

ในขณะที่พวกเขากำลังจับกลับเข้าไปด้านในแม่ของโทรุก็ห้ามเอาไว้

แม่ของโทรุ : " ถ้ามีใครสักคนที่ฉันไม่อนุญาตเข้าไปด้านใน ฉันจะไม่ทดสอบอะไรทั้งนั้น "

นักวิจัยและกรรมการ : " คุณต้องทำ นี้เป็นคำสั่งจากรัฐบาล "

แม่ของโทรุ : " ถ้างั้นก็ไปหาคนอื่นมาทำแทน แต่คงจะหาไม่ได้ "

นักวิจัยและกรรมการใช้อำนาจที่มีบังคับให้แม่ของโทรุทำตามที่สั่ง

แต่เธอไม่ได้อยู่ใต้อำนาจของรัฐบาล แม่จึงปฏิเสธที่จะทำตามคำสั่ง

แม้ว่าพวกเขาจะใช้หน้าที่การงานของพ่อโทรุมาขู่ แต่ก็ไม่เป็นผล

เพราะแม่ของโทรุไม่ชอบอยู่แล้วที่พ่อของโทรุไปทำงานใต้คำสั่งของรัฐบาล

แต่เธอก็เข้าใจเรื่องนี้เพราะพ่อของโทรุทำไปเพื่อให้โทรุได้รับการคุ้มครองจากหน่วยของคุณหัวหน้า

นักวิจัยและกรรมการ : " (ขู่จะไล่พ่อของโทรุออกจากศูนย์วิจัย) "

แม่ของโทรุ : " โดนไล่ออกก็ดี เขาจะได้มาทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกับฉัน "

นักวิจัยและกรรมการ : " (ตอบโต้อะไรไม่ได้ และต้องยอมทำตามที่แม่โทรุต้องการ) "

แม่ของโทรุ : " ออกไปซะ ................................ พวกลูกเข้าไปด้านในเถอะ "

แม่ของโทรุไล่ทุกคนที่เธอไม่ต้องการออกจากห้องทดสอบทั้งหมด

และให้ โทรุ นีโร่ และไมเด้นเข้าไปด้านในห้องทดสอบด้วย

การทดสอบเป็นอะไรที่เรียบง่าย เม็กใช้เครื่องตรวจคลื่นสมองที่หัว

และเม็กก็ใช้พลังแยกอะตอมของน้ำที่อยู่ในแก้วให้กลายเป็นอะตอมของแก๊ส

แม่ของโทรุดูการทำงานของสมองขณะใช้พลังและจดบันทึกมันเอาไว้ให้พวกนักวิจัย

และยังมีการสแกนสมองว่ามีการเปลี่ยนแปลงไปมากกว่าคนทั่วไปหรือไม่

การทดสอบกินเวลาไม่นาน เมื่อมันจบลงแม่ของโทรุก็ให้เม็กไปพัก โทรุและนีโร่ก็ตามไปดูอาการ

เหลือไมเด้นกับแม่ของโทรุไว้ในห้องสองคน

แม่ของโทรุ : " เราไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ตั้งแต่หนูยังเด็ก "

ไมเด้น : " รู้จักหนูด้วยงั้นเหรอคะ? "

แม่ของโทรุ : " น่าจะเกือบ 9 ปีแล้วมั่ง ตอนนั้นเธอยังเด็กเกินกว่าจะจำได้สินะ "

ไมเด้น : " ประมาณ 8 ขวบสินะคะ หนูจำอะไรช่วงนั้นไม่ค่อยได้ด้วย "

แม่ของโทรุ : " แล้วพี่สาวที่ชื่อ'ลิน่า'ไม่ได้มาด้วยงั้นเหรอ "

ไมเด้น : " พี่สาว?? หนูไม่มีพี่สาวค่ะ " ไมเด้นคิดว่าแม่ของโทรุเคยเห็นพลังของเธอ

แม่ของโทรุ : งั้นเหรอ ฉันคงจำผิดสินะ "

ทั้งสองคุยกันเรื่อยเปื่อย แต่โทรุกลับเข้ามาได้ยินเรื่องที่ทั้งสองคุยกันพอดี

เม็กไม่มีอาการผิดปกติอะไรและกำลังจะกลับบ้าน โทรุจึงกลับมาบอกไมเด้นว่ากลับบ้านได้เลย

โทรุกลับเข้ามาในห้องตอนที่แม่ของโทรุพูดชื่อของลิน่าขึ้นมาพอดี

ไมเด้น : " ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวนะคะ " กำลังเดินออกไปจากห้อง

แม่ของโทรุ : " (นั้นใช่คนที่ลูกเต้นรำด้วยใช่ไหม?) " กระซิบกับโทรุ

แม่ของโทรุ : " ฝากเอาหนังสือกลับบ้านด้วยนะ และไปส่งเธอให้ถึงบ้านด้วยล่ะ"

โทรุ : " ได้ครับ ............ ผมต้องเดินไปส่งเธอด้วยเหรอ "

แม่ของโทรุ : " ลูกเป็นคนพาเธอมา ก็ต้องพาเธอไปส่งสิ "

แม่ของโทรุเอาหนังสือที่พึ่งซื้อก่อนเปิดเทอมมาด้วย เพื่อให้โทรุเอากลับบ้าน

เพราะห้องพักของโรงพยาบาลใหญ่ไม่พอสำหรับหนังสือจำนวนมาก

และเธอก็ยังสั่งให้โทรุไปส่งไมเด้นให้ถึงบ้านด้วย

ไมเด้น : " ฉันไปรอหน้าประตูนะ "

โทรุ : " ได้ ขอไปดูนีโร่กับเม็กก่อน "

.

.

.

(โทรุเดินไปพ้นสายตาไมเด้น)

.

.

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไอแซกคุยกับสองคนนั้น (นีโร่,เม็ก) อยู่เดี๋ยวฉันไปส่งทั้งสองคนเอง เธอกลับได้เลย "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐดักรอโทรุอยู่ตรงหัวมุมทางเดิน ไอแซกได้มาที่นี่ด้วยเพื่อจัดการเรื่องต่างๆ

หลังจากจบเรื่องคุณเจ้าหน้าที่รัฐจะจัดการที่เหลือ เธอให้โทรุกลับได้เลย

เพราะไอแซกคงจะคุยทั้งสอง (นีโร่,เม็ก) คนอีกสักพักใหญ่

หลังจากรู้ว่าคุณเจ้าหน้าที่รัฐมาจัดการเรื่องนี้แล้ว โทรุจึงยอมกลับบ้าน

ไมเด้น : " กลับมาไวจัง เรียบร้อยแล้วเหรอ นีโร่กับเม็กละ "

โทรุ : " เออ.................... คุณเจ้าหน้าที่รัฐจัดการแล้วละ "

ไมเด้น : " เธอคนนั้นมาที่นี่ด้วยเหรอ ไม่เห็นตัวเลยนะ " (ไมเด้นยังกลัวคุณเจ้าหน้าที่รัฐอยู่)

โทรุ : " ฉันเคยบอกแล้วไง ถ้าคุณเจ้าหน้าที่รัฐจะสะกดรอยตามเธอ เธอไม่รู้ตัวหรอก "

ไมเด้น : " (มองไปรอบเพื่อหาคุณเจ้าหน้าที่รัฐแต่ไม่เจอเธอ) "

โทรุ : " คุณเจ้าหน้าที่รัฐไม่ตามพวกเรามาหรอก กลับบ้านเถอะ ฉันจะไปส่ง "

_______________________________จบตอน__________________________________

พ่อและแม่ของโทรุ

พ่อของโทรุเป็นหัวหน้าของศูนย์วิจัยของรัฐบาล ทำให้เขามีอำนาจค่อนข้างมาก

แต่ก็ยังต้องทำตามคำสั่งที่รับจากรัฐบาลอยู่ดี

แม่ของโทรุเป็นหมอศัลยกรรมเกี่ยวกับสมองที่เก่งที่สุดในประเทศ

และการที่ประเทศนี้มีหมออยู่ไม่มาก ทำให้เธอเป็นคนสำคัญของประเทศ เธอจึงมีอำนาจที่ล้นมือ

แม้แต่นักวิจัยที่ได้รับคำสั่งโดยตรงจากรัฐบาลยังไม่กล้าขัดความต้องการของเธอ