เหยียบย่ำสวรรค์ (จบ)

จอมยุทธ์เริ่มต่อแถว เตรียมเข้าไปพิชิตหอคอยสายฟ้า พลันถูกหยุดไว้โดยเหล่าผู้อาวุโส สำนักกองทหาร เก็บค่าเข้าหอคอยสายฟ้า ปรับเปลี่ยนราคาทันใด 

ครั้นรับรู้ครั้งนี้อาจเป็นโอกาสสุดท้าย…ผู้มาเยือนหอคอยสายฟ้าแห่งนี้แล้วก็เป็นได้ จึงต้องเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ให้ได้มากที่สุด

แม้แต่หลี่ไป๋ชายหนุ่มจากโลกเบื้องบน เป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ กำลังพูดคุยกับผู้อาวุโสชรา สำนักกองทหารมารับหน้า เขาเองยังส่ายหัวออกมา เบาๆ แต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไร

ชายแก่ผู้อาวุโส ออกมารับหน้า พลางประสานฝ่ามืออย่างเสียมารยาท “เรื่องนี้หวังว่าคนจากโลกเบื้องบน จะไม่ถือสาพวกเรา คนจากโลกเบื้องล่างผู้ต่ำต้อย” 

หลี่ไป๋ โบกฝ่ามือไม่เป็นเรื่องใส่ใจ เมื่อมองความเป็นไปเบื้องล่าง ก่อนพยักหน้าให้สตรีศักดิ์สิทธิ์ หยุนซี ถูกผู้อาวุโสขวางไว้ เล็กๆ ทำตามกฎของอีกฝ่าย 

หญิงสาวภายใต้ผ้าบางปกปิดใบหน้า เผยความไม่พอใจเล็กๆ ก่อนโยนของวิเศษล้ำค่า ออกไปให้อาวุโส ผู้คุมทางเข้า

แล้วก้าวฝีเท้าเรียวขาว ปรากฏน้ำแข็งเกาะตามพื้นทางเดิน เข้าไปภายในหอคอยสายฟ้าทันที

คุณชายหาญเซิ่งแห่งศาลานรก เองก็เผยความไม่พอใจออกมาเช่นกัน เมื่อโยนของวิเศษ ล้ำค่าออกไปให้ผู้อาวุโส ชิ!

แต่เมื่อเทียบราคาเข้า คนจากโลกเบื้องบน กับคนเบื้องล่าง แทบจะเทียบกันไม่ได้ 

“ไอ้คนพวกนี้ ช่างโอหังเสีย จริงๆ กล้าปล้นข้า กลางวันแสกๆ เชียวหรือ?” หาญเซิ่งก็เดินเข้าไปภายในหอคอยสายฟ้า อย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อต้องเสียอาวุธวิเศษ ออกไปให้ชายแก่พวกนั้น

ก่อนกลุ่มมหาอำนาจจากโลกเบื้องล่าง พลันตามเข้าไปติดๆ ไม่ว่าจะเป็นองค์ชายเหยากวาง พวก4สำนักใหญ่ของโลกเบื้องล่าง ที่มีความเป็นมาเกี่ยวข้องกับโลกเบื้องบน พวกตี้เทียน ศิษย์พี่เฟิงจุน แห่งสำนักกองทหาร ต่างก็จ่ายเป็นเหรียญทอง แล้วตบฝีเท้าเข้าไปด้านในด้วยความฮึกเหิม

เฉินหนานอยู่กับองค์หญิงเหยาหนิง มองออกไปจากแถวพวกเขาอยู่ หากนับจากแถวด้านหน้าอีกไกล พลางส่ายหัวออกมาเล็กๆ “กว่าจะถึงคิวของพวกเรา คงอีกสักพักเลย”

เหยาหนิงนางใจเย็นอย่างมาก พลางกล่าวบอกบางอย่าง ที่เฉินหนานยังไม่รู้ ให้อีกฝ่ายรับฟัง “แม้พวกเราจะเข้าไปทีหลัง ก็ใช่ว่า พวกเราจะตามพวกคนแถวหน้าไม่ทันเสียทีเดียว”

เมื่อนางยิ้มกล่าวต่อ “เดี๋ยวเจ้าเข้าไปภายในหอคอยสายฟ้า ก็เข้าใจเองเฉินหนาน ว่าภายในหอคอยสายฟ้า แรงกดดันน่าหวาดกลัวแค่ไหน ไม่ใช่แค่พลังสายฟ้า ที่น่าหวาดกลัวอย่างเดียว แม้แต่ผู้อาวุโสขั้นพลังสูง ยังไม่กล้าเข้าไปเพราะเหตุใด” 

เฉินหนานหน้านิ่งอึ้งไป เล็กๆ ก่อนพวกเขารอต่อแถวอยู่สักระยะ ก็ได้เข้าไปสัมผัสพลังด้านในจริงๆ 

เมื่อก้าวฝีเท้าเข้าไปภายในประตูแสง เฉินหนานก็รับรู้พลังงานสายฟ้า ที่แผ่กระจายอยู่ทั่วอากาศทุกอณู มองเห็นแสงสายฟ้า ด้วยตาเปล่า จางๆ

พลังของมันถึงกับเปลี่ยนแปลง หอคอยสายฟ้า ภายในให้มีสภาพแวดล้อมเฉพาะ ต้นไม้ ใบหญ้าบางต้น ยังดูดซึมสายฟ้า เปล่งแสงสว่างออกมา ชนิดมองเห็น เหมือนเป็นผืนป่าประหลาดมากกว่า

เฉินหนานไม่เคยเจออณูพลังงานกระตุ้น พลันทำให้ทั่วร่างของเขา เกิดการตอบสนอง กับ สายฟ้าอย่างรุนแรง ชนิดเนื้อตัวเกิดประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ตั้งแต่ชั้นแรก ที่มาถึงให้รับรู้ความเจ็บปวดอยู่ไม่น้อย

เหยาหนิง นางถึงกับหดหรี่ดวงตาจนเล็กแคบ เมื่อหันกลับมากล่าวถามเฉินหนาน ด้วยสายตาแปลกๆ ชอบกล “คงไม่ใช่ว่าแค่ชั้นแรก เจ้าก็ไม่ไหวแล้วหรอกนะเฉินหนาน?”

เมื่อมองคนอื่นๆ ต่างก็ไม่มีใครถูกสายฟ้า ดึงดูดกระตุ้นเข้ามาเช่นนี้

ผู้คนที่ตามเข้ามาเห็นกายาเฉินหนาน ตอบสนองอณูสายฟ้า รอบๆ ตั้งแต่ชั้นแรก ถึงกลับป้องปากแอบขำเล็กๆ “เจ้าหนุ่มสวมหน้ากากนี่จบเห่แล้วกระมัง”

แม้แต่กลุ่มคนเดินออกหน้า ตามหาทางขึ้นไปยังชั้นที่2 ยังแค่นเสียงเย้ยหยัน ดังไล่หลังออกมา “คงไม่ใช่ว่า จะมีคนยอมแพ้ ถอยกลับออกไป ตั้งแต่ชั้นหนึ่งหรอกกระมัง ฮ่าๆ”

เหยาหนิง นางหน้าแดงพองลม รู้สึกโกรธ ขุ่นเคืองผู้คน แทนเฉินหนานขึ้นมา น้อยๆ 

ครั้นเห็นเฉินหนานนั่งพัก พิงต้นไม้สายฟ้า ได้ยินเสียงหัวเราะดัง ผ่านพวกเขาไปชนิดไม่ขาดกันเชียว 

เสียงเหยาหนิงกระทืบเท้า แบบไม่พอใจ ปัก! “หากเจ้าไม่ไหว ก็อย่าฝืนเฉินหนาน เช่นนั้นข้าล่วงหน้าไปก่อนแล้วกัน”

ด้านเฉินหนานพยักหน้า ครั้นเห็นอีกฝ่าย โกรธแทนแล้ว “อืมๆ ขอโทษที เหยาหนิง” 

ก่อนเฉินหนานกล่าวเสียงเรียบออกไปหานางอีกครั้ง “ระวังตัวด้วย!”

เหยาหนิงยิ้ม เล็กๆ ก่อนจะเดินจากไปทันที เมื่อเร่งฝีเท้า คิดตามกลุ่มผู้นำข้างหน้าสุดไป…

เฉินหนานมีเวลาให้ผ่อนลมหายใจ เขาก็รู้สึกกล้ามเนื้อ เส้นเอ็นขยับขยาย ราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบตนเอง ซ้ำๆ 

เขาเอาผงฝึกฝนกายาออกมาใช้ อย่างไม่เสียดาย เมื่อทาผงแทรกซึม เข้าไปภายในกาย คล้ายรู้สึกสายฟ้าที่นี่ กระตุ้นกายเนื้อ ของเขาได้เป็นอย่างดี ไม่น่าเชื่อ 

แถมมันมีทีท่าว่า เขาสามารถสะสมฐานพลังกายเนื้อ ขั้นกายละเอียดขึ้นมาได้ โดยที่ไม่ติดคอขวด พลางให้เฉินหนานแอบยกยิ้ม ขึ้นมาน้อยๆ

พริบตาเดียวก็กลายเป็นเฉินหนาน ที่นั่งปิดขั้นพลัง อยู่รั้งท้ายผู้คน… 

ทว่าเขาหาได้ใส่ใจ เมื่อเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง เฉินหนานก็สังเกตป่าธรรมชาติ ภายในหอคอยสายฟ้า เห็นสิ่งมีชีวิตตะขาบสายฟ้าตัวน้อยๆ แต่รวดเร็ว มันก็ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย 

“ที่นี่มีสิ่งมีชีวิตด้วยงั้นหรือ?”